Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
18 yaşındaki kızım çok zorluyor
Merhaba 18 yaşında bir kızım var ama yıllardır hayatımızı çok zorlaştırıyor. surekli benimle babasıyla kardeşiyle çatışma halinde çok yoruldum artık. nefret ediyormuş gibi davranıyor ağzından çıkan laflar bizi çok yaralıyor. surekli elini yıkıyor özellikle babasını pislik gibi görüyor. bu bizim hayatımızı acayip etkiliyor evde herkes mutsuz babası artık alttan almıyor Ekim yüreğimde surekli napacagimi bilmiyorum lütfen yardımcı olur musunuz teşekkürler
Gizli Kullanıcı
İnsanlarla olan iletişimimi geliştirmek için ne yapmalıyım?
Yakın bir arkadaşım, insanlarla konuşurken kendiliğinden farklı konuştuğumu, konuşma tarzımı veya ses tonumu fazla değiştirdiğimi ve bu yüzden samimiyetimi kaybettiğimi söyledi. Genelde, yakın arkadaşlarım dışındaki kişilerle konuşurken aynı samimiyeti yakalayamadığımı, kendim gibi olmadığımı fark edebiliyorum; ama fark etmediğim anlar da oluyormuş. Bu durumu nasıl aşabilirim?Ek olarak, insanlarla vakit geçirmek istiyorum fakat bunu pek beceremiyorum. Çoğu zaman bilgisayar başında vakit geçirmek daha keyifli geliyor ama bir yandan da sosyalleşmeyi arzuluyorum.
Gizli KullanıcıKaygılı bağlanma
Merhaba hocam. 6 aylık bir ilişkim var bu kişi aslında 3 yıl önceki sevgilimdi. Benden ayrıldı bir süre sonra arkadaş olarak görüşmeye devam ettik yaklaşık 2 yıl falan. Sonra tekrar sevgili olduk. 3. ayımızda ayrılık konuşması yaptı. Aslında ikimiz de duygusal boşluktaydık bu yüzden sevgili olduk,senden sogumaya başladım böyle olursa ilgim etrafa yayılır ve sana bunu yaşatmak istemem dedi. Sonra da hüzünlü bir şekilde aslında çok da iyi anlaşıyoruz dedi ve ağlamaya başladı saatlerce ağlaması durmadı ben tabi hiç oralı değildim başta. Git dedi bana ama gitmedim seni böyle bırakamam dedim. Sonra ben de ağlamaya başladım ayrılmayalım o zaman dedim ve barıştık. Sana olan değerimi sevgimi anladım dedi o gün. O günden sonra hiç ayrılık konusu geçmedi aramızda ama duygusal ihtiyaçlarımı karşılamadığını düşünüyorum. 2 ay önce anneannemi kaybettim ve bu olaydan 1 hafta sonra 1 saatliğine beni görecekti işten izin almam gereksiz olur 1 saat için dedi. Ben söylendiğim için izin aldı ve biz görüştük o gün de böyle söylediği için pişman olduğunu söyledi. Bunun üstünden çok geçmeden eski sevgilisini instagramdan arattığını gördüm. Yine çok geçmeden yakın kız arkadaşıyla olan sohbetlerini sildiğini gördüm. Yani aslında yanımda olması gerekirken bu sürecimde hep bana olumsuz şeyler yaşattı ve ben Bunları asla kafamdan atamıyorum. Şu ara onu görmek,telefonda konuşmak bile istemiyorum. Sevgim azalmış gibi hatta yok olmuş birden sevgim bitmiş gibi hissediyorum. Ama ayrılığı düşününce de üzülüyorum acaba pişman olur muyum diye sorguluyorum. Aramız bozuk olduğunda uyuyamıyorum benden gidecek mi acaba ayrılacak mıyız korkusuna bürünüyorum. Kafamda saatlerce kuruyorum. Bu işin içinden de çıkamıyorum. Cok garip hissediyorum,boguluyorum. Sanki daha önce yaptığı şeylere olan öfkem dinmemiş ve birikmiş bu yüzden de ondan uzaklaşmışım gibi hissediyorum. Ne yapmam lazım hiç bilmiyorum. Ha bir şey daha var ; anneannemin vefatından 2 hafta sonra bu yakın kız arkadaşıyla görüşme ayarlamış. Bana vakit ayırması gerekirken o arkadaşıyla görüşmeyi tercih etmişti. Hatta sırf kızla buluşmak için Beylikdüzü’nden bagdat caddesine gidecekti. Ben Zeytinburnu’nda oturuyorum buraya gelmeye üşenirken kızın ayağına gidecekti. Bana diyor ki senle buluştuğumuz için onu ektim hep bu hafta sen dolusun ben de onunla buluşma ayarladım diyor. Bir olay daha oldu bu kızla alakalı. Yakın bir erkek arkadaşı var sevgilimin ben de tanıştım ve İstanbul’a geldiğinde haftasonları hep bizle görüşmek ister. Ama bir gün bana söylemeden ikisi haberleşmişler evet tamam olabilir sonuçta onun arkadaşı ama normalde her buluşmalarında ben de olurdum. Hocam bu sefer o kız olacaktı. O kızı çağıracaklarmış. Ben tabi olay çıkarttım ne Bağdat caddesine gitti ne de o gün buluşmaya gidebildi. Bilmiyorum yani aklımda hep bir şüphe var. Ona sorduğumda beni yatıştırıyor senin istemediğin hiçbir şeyi yapmadım diyor. Ama bilmiyorum. Şu anki durumum beni çok boguyor. Bi yandan özledim görmek istiyorum diğer yandan da ondan Nefret ediyorum. Ben bu durumdan nasıl kurtulabilirim hocam. Ayrıca hani hiç sürpriz yapan biri de değil. Senin hoşuna gider sana aldım veya sürpriz yapcam seni şuraya götürcem ya da işte ne bileyim ben geldim evin ordayım asagıya gel gibi şeyler hiç yok. Ona bunu anlattım düşünülmek istiyorum dedim ama görünürde hala bir şey yok. ben işten çıktım param yok bu yüzden olacak ki görüşmemizi haftada 1 E indirdik. Kahve yanında içtiğim sodayı bile lüks sayıyorKi ben ona çok nadirdir hesap ödettiğim. Genelde çalışıyorken ilişkimizi finanse eden bendim. Ondan iyi kazanıyordum çünkü. Ama şu an bana karşı böyle bir şey göremiyorum. Onun da parası yok sıkıntılı dönemden geçiyor ama yani hocam haftada 1 buluşuyoruz onda da kutu kahveye gitmemeliyiz dimi mesela. Kendimi çok yorgun tükenmiş ve depresif hissediyorum. Kısacası imdat yardım cıglıkları:(
Gizli KullanıcıTakıntı ilişkiden nasıl kurtarırım kardesimi
Kız kardeşim adına araştırma yapıyorum. Evli ve üç çocugu var. Kendisi internetten bir yabancı ile tanışmış çeşitli çeviri programı ile yazışarak iletişim kuruyorlar. Üç senedir saplantılı bir şekilde para gönderiyor bir şekilde adama. Biz ailesi olarak çocuklari dahil sahtekar insanlara inanmamasi gerektiği ile ilgili nasihat vermemize rağmen bizi dinlemiyor. Eline geçen parayı bir şekilde gönderiyor. Eşinin olayı duymasindan cekiniyoruz. Bu duruma çok üzülüyoruz ve bir çözüm arıyoruz. Yardımcı olabilir misiniz çaresiz kaldik
Gizli Kullanıcıişin içinden çıkamıyorum
psikolojik olarak resmen çökük durumdayım diyebilirim. benim psikolojim genelde sadece aşk hayatımla ilgili bu kadar beni yıpratıyor. yaklaşık 3 yıl önce başlayan bir süreç. kelimelrle anlatamıyorum bile. hayatımda birileri olmasına rağmen sürekli olarak yine de dikkst çekici davranışlarda bulunuyorum. bunları düşünüyorum örneğin şunu yaparsam dikkatini çekebilirim ya da benim hakkımda hımm böyle biriymiş gibisinden bir düşünce olabilir yorum yapar gibisinden ve o an o kadar hızlı gelişiyor ki o hareketi yaparken buluyorum kendimi. ve tabii ki peşine inanılmaz bir pişmanlık. bu dediğim aldatma gibi biriyle direkt olarak bir temas vs değil. ama hayatımda biri varken bunu yapıyor olmak yine de düşüne düşüne hareket etmem çok kafamı bulandırıyor. 3 yıl önce hayatımda farklı biri vardı. şükürler olsun kurtuldum. şu an hayatımdaki insan gerçekten muazzam birisi. bu çocukla iyileştim diyebilirim. her gördüğüm karşı cinse karşı kalp artışı tekrar gördüğümde de heyecanlanma hissi vs sürekli sanki birilerinden hoşlanıyormuşum gibi hisler. .. düşünce düşüncedir davranıç değildir biliyorum ama bazen bu düşünceleri davranışa döktüğüm için yaşıyorum o vicdan azabı hislerini. eski ilişkimde de zaman zaman acaba artık sevmiyor muyum vs diyordum ama çabuk geçiyordu sık sık da aklıma gelmiyordu bu düşünce açıkçası. ama bu ilişkimde daha mutlu olduğum halde aslında karşımdakini de daha çok sevdiğim halde aklıma çok daha sım geliyor. acaba sevmiyor muyum, hiç sevmedim mi, soğudum mu. .. ama neredeyse her gün. ama bunları yazarken bile kıyamıyorum askında ona seviyorum çünkü onu ağlayacak gibi oldum. . bir de şunu belirtmek isterim biz şu anki sevgilimle uzak mesafe ilişkisiyiz. hep öyleydik 1. 5 yıldır devam ediyor. eskiyle aska kıyaslamak istemiyorum ama pek de hatırlamıyorum onunla sa bir süre uzak mesafe olmuştu ama bu kadar sık bu dişüncelere geliyor muhdu bilmiyorum gelmiyor gibiydi. ek olarak da: cinsellik konusunda eski ilişkimde kendimi geri çekmezdim hiç. ama bu ilişkimde kendimi geri çekme durumlarım oluyor en istemediğim şeylerden biri. hayatım sürekli olarak bu şekilde gün içinde sadece bunları düşünerek sadece saçma sapan düşüncelerimi oturuşumu kalkışımı başka karşı cinslerin dikkatini çekecek hareketlerde bulunurak düşünerek vs geçiyorum. çok zorlayıcı bir süreçteyim. ya da hep böyleydim ama son 3 yıldır bunun çok bariz farkındayım. şimdiki sevgilimi çok seviyorum kaybetmekten de çok korkuyorum açıkçası bmyle saçma şeyler yüzünden bitecek diye korkuhofum. herkes her şeyi biliyor ciddi adımlar atacağımız bu yokda bu psikoloji ile çok zor durumdayım.
Gizli Kullanıcıİyi hissetmek için napmam lazım
Kendimi kötü düşüncülerden korumak için ne yapmam lazım. Sürekli bayılma hissi yaşıyorum bir kere bayıldıktan sonra böyle oldu ölcekmişim gibi hissediyorum her zaman kafam güzelmiş gibi oluyor ve çok halsizim çalışıyorum çocukluğumdan beri kız olduğum halde sanayideyim ama gene aileme yaranamıyorum hani çalışasım gelmiyor hayattan keyif alamıyorum herkes sana ne olmuş diyor iş yerinde halsizim çok kramplar giriyor bacaklarıma kollarıma öyle
Gizli KullanıcıÇok fazla düşünüyorum bunu nasıl yenebilirim
Genel olarak kendi içimde kafama çok fazla şey takarım ama bunu dışarıya pek yansıtmam bu durumu kendi içimde de yaşamak istiyorum genel olarak çok düşünüyorum nasıl yenebilirim bu durumu yaptığım hiçbirşeyden zevk almıyorum bu aralar bazen böyle oluyor arada depresyon gibi bir şey sanırım enerjimi düşük hissediyorum bu durumu nasıl normale çevirebilirim desteğe ihtiyacım var yardımcı olursanız çok memnun olurum
Gizli Kullanıcıİlişki durumları
Sevdiğim kadına açıldım. Beraber planlar yaptık güldük eğlendik ancak geçmişten gelen sorunları vardı onları halledip tekrar devam edelim dedi ben ise o sorunlar neyse beraber halledicez beraber aşıcaz dedim anlattı şu an o sorunları hallediyo, her gün işe ben bırakıyorum hergün işten ben alıyorum yoğun çalıştığımız için bunların haricinde çok vakit geçiremiyoruz. Gün içersinde birkaç arama ve birkaç mesaj oluyo genelde mutluyuz ama gün içerisinde ben kendimi onu düşünmekten iyi mi kötü mü diye kendime sormaktan alıkoyamıyorum bazen ise o sorunlar halledilmeyecek sonrasında bizi etkileyecek diye korkuyorum. Tüm korkularımı ve duygularımı açıkca ifade ettim aslında seni kaybetmekten korkuyorum dedim. Anlayışla karşıladı bende seni kaybedemem dedi. Ailesiyle tanıştırmak istiyo ilerleyen süreçte. Ciddi düşünüyoruz ikimizde aslında ama ben bu duygu durum değişikliğiyle çok yoruluyorum. Gün içerisinde onu düşünmek yerine işime odaklanmak başka şeylerle meşgul olmak istiyorum. Bazen kendi içimde gitgeller yaşıyorum ama ortada hiçbir sebep yok. Eski ilişkilerimin getirmiş olduğu hezeyanlar bunlar onunda biliyorum. Beraber planlar kuruyo ilerleyen süreçte şunu yaparız bunu yaparız diye sürekli söylüyo. Ben sadece yanımda olsun istiyorum sabahları ve akşamları koşa koşa gidiyorum onun için birşeyler yapmaktan keyif alıyorum. Yanyanayken çok rahatım ama gün içerisinde ayrı kaldığımız zaman felaket oluyo benim için. .nasıl aşabilirim. İlerleyen süreçte bu durum ilişkimizi etkileyecek biliyorum. Bu benim aşmam gereken sorunlar onu alakadar eden durumlar değil. Bu zamana kadar hiç belli etmedim darlamadım bunaltmadım ama bende yorgun hissediyorum. .
Gizli KullanıcıPanik atak
Korku kaygı ve panik atağa ne iyi gelir baş dönmesi korkuyla kaynaklı kontrol edemiyorum korkumu hep birşey olucak sanıyorum sakinleşince geciyor ama sankimleşmem de zaman alıyor işime gücüme bakamıyorum düşünmekten başım ağrıyor her defasında aynı oluyorum ya birşey olursa diyerekten kendimi daha da zor duruma sokuyorum ve doğal yollardan iyileşmek istiyorum korkumu kontrol etmek istiyorum ve normal bir hayat yaşamak istiyorum
Gizli Kullanıcıgeçmişte yaşadığım olayları nasıl geride bırakırım
babamı kaybettim 5 yıl oldu ve bu yıl çok daha fazla hissediyorum yokluğunu dengesizleştim okul hayatım mahvoluyor yurtta kalıyorum annemden uzakta da yapamıyorum ne yapacağımı bilmiyorum sürekli ağlıyorum sürekli içimde bir sıkıntı var okuduğum şehir 1 saat 30 dakikalık bir mesafede hafta sonları evime geliyorum ama yinede yapamıyorum gibi herşeyi düşünüyorum bütün sorumluluk benim üstümdeymiş gibi hissediyorum yardım edin iyi olmam için. .
Gizli Kullanıcı
