Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Uzak mesafe ilişkisi
Merhaba Betül hocam uzun zaman oldu görüşmeyeli merak ediyor musunuz bilmiyorum ama hiçbir şeyi ne soyut ne de somut halledebildik. Mustafa hala size yazıyor mu bilmiyorum ne yapmaya çalışıyor bilmiyorum anlamıyorum sadece istiyorum diyor ne istediğim şeylere ulaşabiliyorum ne de rahat ediyorum onunla kurduğum gelecekte hiçbir şeye gücüm kalmadı bayramda belki yanıma gelir diye düşündüm gelmedi bu beklentimi ona söylemedim hiç ama o annesine bayramdan sonra erzuruma geleceğini söylemiş annesi ben de geleyim tanışayım demiş gerçekten hangi evredeyiz anlamıyorlar daha biz ne haldeyiz bilmiyorken annesinin bu teklifi o kadar anlamsız ki
Kendime nasıl iyi gelebilirim
Doğum yaptıktan sonra kişisel bakımımın geri planda olduğunu düşünüyorum çocuk ev psikolojik bozukluk derken kendimi kaybettim kendime vakit ayırabilmek adına spora yazıldım bakım ürünler aldım kendime yeniden geri dönmeye çalışıyorum hemşireyim işe dönene kadar bu şekilde kendime iyi gelmeyi hedefliyorum saha çok vakit ayırmak psikolojimi düzeltmek adına neler yapabilirim aile problemlerini başka soru başlıklarında sormuştum kendime iyi gelmem gerekiyor nasıl
Ben kötü bir insan mıyım?
Merhabalar, ben önceden insanların başarılarına sevinen, onlara destek olan birisiydim. Fakat 1 yıldır plaza iş hayatına atıldığımdan beri bazı haksızlıklarla ve kuyumu kazmaya çalışan kişilerle karşılaştım. Eskiden, tanımadığım biri bile olsa başarısını duysam içtenlikle tebrik eder, kalpten sevinirdim. Ama şimdi, canavarlarla savaşırken onlara benzediğimi fark ettim. Başka biri, özellikle benim çalıştığım alanda başarılarını paylaştığında, ister sözlü ister sosyal medyada, onu kendime rakip gibi görüyorum, sanki benim işimi elimden alacakmış gibi geliyor. Bu huyumdan nefret ediyorum. Neden hep mücadele ettiğim, o kötü kalpli insanlara benzedim? Kendine ve becerilerine güvenen bir insan rekabetten korkmaz; ama bense çekiniyorum. O kişide hata bulmaya çalışıyorum ya da yüz yüze geldiğimizde yalandan tebrik ediyorum. Her zaman kötülük yapan kişilerin sonunda cezalarını bulduğunu düşünürdüm. Belki de iş dünyasında karşılaştığım, sistemin açıklarından faydalanan o haydutların cezalandırılmaması, aksine daha da ödüllendirildiğini gördükçe “Keşke ben de onlar gibi olsam” diye düşünürken buluyorum kendimi. Ben kötü bir insan mıyım? Nasıl yine iyi birisi olurum?
OKB ve Kaygı
merhaba hocam öncelikle 2 yıldır bi ilişkim var ve güzel giden bir ilişki fakat ben bazı düşüncelerle zindan ediyorum hayatı kendime ve ilişkime pek odaklanamadığım zamanlar oluyor . Bundan 1 sene önce çok öncesinden konuşup flört ettiğim bi insanla şuanki hayatımda insan varken mi konuştum acaba gibi saçma düşüncelere kapıldım işin içinden çıkamadım gittim çocuğa sordum ve çok öncesinde konuştuğumuzu söyledi . Yani orada rahatladım ve düşünce aklımdan çıktı bunun gibi 2-3 şey daha oldu . Beni en çok etkileyen sanki kuzenime yazmışım zamanında sevgilime yine yanlış yapmışım gibi bi düşünceye daha kapılmıştım . O kadar dert ettim ki doğrudan değil dolaylı yoldan gidip bunu kuzenime bile sordum . Sana yazıldı mı ben tarafımdan falan gibi . Hesaplarım çalındı dedim bunu yazarken bile saçmalıktan utanıyorum maalesef . O da hayır yazılmadı demesine rağmen 4 kez falan arayıp sormuşumdur en son aramızda bir şey geçti mi diye bile sordum çaresizliğe bakın. Ve bu düşünceler içindeyken ilişkim de bana zindan oluyor bir şey olmamış gibi devam edemiyorum . Ve bu dönemlerde ne yapsam işin içinden çıkamıyorum . Ya yalan söylediyse gerçeği sakladıysa ya da dolaylı sorduğum için pot kırmak istemediğinden sustuysa vs gibi :((
Yks sınavına girmeden önce neler öneriyorsunuz?
Merhaba, bildiğiniz üzerine yakında Yks sınavı olacak ve sınava girmeden önce nir psikologdan fikir almak istiyorum. Sınava girmeden önce nasıl nir hazırlık yapmalıyım? Akşam yatmadan önce dua edeceğim ancak gerçekten hayattan da örnek ve fikir duymak isterim. Ailem biraz panik yapıyor beni de paniğe sürüklüyor bu biraz, onların stresi bana da bulaştı siz ce ne yapmam gerekiyor? Sınav öncesi kendimi ve ailemi nasıl rahatlatırım?
Yks kaygılarımı nasıl azaltabilirim?
Yks’ye gireceğim ancak çok fazla stres yapıyorum, ailem tıp fakültesi kazanmamı istiyor ancak ben mühendislik okumak istememe rağmen hala söyleyemedim, ne yapacağımı bilmiyorum. Her gün doktorluk ile ilgili bir şey atıyorlar bana instagramdan ve ben hoş görüşü davranmama rağmen sanki hiç bir şey yokmuş gibi davranıyorlar. Ailemle sınav için nasıl bir konuşma yapmam gerekiyor? Beni anlamalarını nasıl sağlayabilirim? Şimdiden teşekkür ederim
Bu kadar düşünmek normal mi
Merhaba ben kendimi bildim bilele hep her şeyi aşırı düşünen biriydim ama artık bu durum beni biraz korkutuyor çünkü düşünmekten uyuyamıyorum 11 yatağa giriyorsam sabah 5 e kadar kafamın içinde hep bişeyler var gerekli gereksiz bir sürü düşünce hele ki yarın bi planım varsa sabaha kadar yarın neyi nasıl yapacağımı neyle gideceğimi gidince ne yapacağımı kimle nasıl konuşacağımı otobüsle gidicwksem eğer hangi durakta ineceğimi doğru inebilicekmiyimi şoföre nasıl inicem diyeceğimi bile düşünüyorum ve kafamın içinde hep diyaloglar kuruyorum artık çok yoruldum bu durumdan psikolojik destek almalımıyım sizce
Düğünüme iki ay kaldı daha korkuyorum
Betül canbel ile görüşmek istiyorum betül hanım öncelikle merhaba,bugün nişanlımla günler sonea buluştuk ve ben günlerce telefondan yazdığım uzun yazılar olsun çoğu yerde yanıtsız kaldım bugün görüştüğümüzde kararlıydım sonucu nereye giderse gitsin ona uygun konuşucaktım uzun uzun önce ortak yol bulmak için elimden geldiğince sözcüklerime dikkat ettim ama haftaların yorgunluüu cevapsız kalan hislerim yalnızlık duygumla beraber sesim istemsizce agresifleşiyordu karşımda ki aday da ne yazık ki içinden seviyormuş gibi hareketl yapsada bir soru sorduğum yol bulmaya çalıştığımda yapıcak biröşey yok ben böyleyim demek ki böyleymişim bu zamana kadar farketseydin o zaman diye söylediğim ortak yol bulmaya çalıştığım her cümleyi başka yere çekti ve son aşamada canıma tak etti ve tek taraflı çabanın olduğu yerde olmak istemediğimi artık tek mücadele etmeke istemediğimi söyledim tüm hayal kırıklarımı aktardım uzun bi sessizlikten sonra tamam bitti herşey dedim konuşmamda birti herşey bitti dedim ne bitti diyip gülüyor komiğine gidiyor benim vazgeçebilecek olmam çünkü içten içe çok sevdiğimi biliyor sonrasında bırakmıyorım bir yere dedi gitmek istiyorum artık bitti seninle iletişim kurmam gereken bir yer olmadığını anladım arrık bıraktım çabanın olmadıpı yerde bende yokum dedim istemiyorum bırakmak dedi bırakmıycam seni nihayetinde ben sessizce oturunca arabayı çalıştırdı tam eve götürürken arabayı durdurup evimize gidelim mi dedi bende önce ne için dedim somra öyle diyimce duraksadı tamam dedi beni eve bıraktı yine arabadan inerken söylediklerimi unutma artık sana diyecek bir şeyim yok dedim sonea gitti bende eve çıktım aradan 10 dk sonra geri geldi aşağı iner misin dedi biröşey söyleyecek diye insim nereye gidelim napalım dedi yine görülmemiş hşssettim kendimi olayı yokmuş gibi davranıp benimle barışmak istedi özlediğinden ama izin vermedim şaka mı yapıyoesun sence istediğim şu an bu mu dedim normalde eski seda olsa sarılır dayanamaz giderdi arrık bir şeylerin değişmesini istediğim için böyle söyledim ve özür dilerim yordum senş aşağı dedi bu mu şuan diyeceğin dedim gerçekten senin için görünmezim dedim geri insim gitti bende şuan sahilde akşam oturuyırum nefes alıyorum temiz hava alırken size yazıyorum ruhumu arındırıyorum sakince az önce mesaj attı ben seni anlamıyor olabilirim ama sende beni anlamıyorsun dedi cevsp vermedim şuan yalnızca temiz hava alıyorum kendimi dimlendiriyorum
Rutin nasıl oluşturulur
Merhaba ben son 4 5 senedir işsizim kaygı bozukluğu yaşıyorum uzun yıllardır. Hayatın içine karışamıyorum. Aslında uzun süreli arkadaşlıklarım oldu onların da arkadaş gruplarıyla tanışıyorum vs ama yaşım 29 artık çevre oluşması için ortak noktaların çok fazla olması gerekiyor gibi. Herkes yakın arkadaşını bulmuş gibi. Evlenen arkadaşlarımın ilgi alanları konuştukları konular çok farklı ben kendime bakıyorum daha aşmaya çalıştığım o kadar şey var ki anlatsam gülerler anlamazlar. İş konusunda kaygılar yaşadığım için genel olarak daha doğrusu hayatım en ufak streste pes edip bırakmak üzerine. Çünkü stresli durumlarda yeme bozukluğu mide bulantısı öğürme yaşıyorum. İnsanların hayatlarına bakıyorum ne istediklerinden o kadar eminler ki esnekler en önemlisi zorluklarla başa çıkıyorlar ben günlerce depresyon halinde kalıyorum zorluklar karşısında. Zaten son 4 5 senemin böyle geçtiğini söyleyebilirim. Son ilişkimde muhafazakar biriyle ilişki yaşadım ona uyum sağladım bir çok şeyden fedakarlık ettim o da kendiyle çelişen biriydi. Hayatı oturmuş ama birbirimize uyumsuzluk yaşıyorduk. Çok sosyaldi kız arkadaş konusunda sürekli tartışıyorduk. Benim çevrem yok denecek kadar az hal böyle olunca o benim hayatıma uyum gösteremiyordu ben de onun. Ama geçinmeye gönlün var denir ya sevgi bir arada tutuyor bir şekilde iki tarafta çok mutsuz üzgün içinde sevgi kaldı şu an 2 senedir ayrıyız. Ama ben o eski gösterdiğim fedarlıklark göstermek istemiyorum o da sosyal hayatından ödün verecek birisi değil. Bu hikaye burada bitti mantık olarak. Ama ikimizin içinde de yarım kalmış bir hikaye var tamamlanmayı bekleyen kaderi lehimize çevirelim diyoruz ama bir taraf hep uyumlu olmak zorunda kalacak o kişide muhtemelen ben olacağım ben de bunu istemiyorum. Çünkü hayatım boşlukta olduğu için kararlarımı isteyerek mi yoksa sevdiğim için mi aldığımı anlayamıyorum. O kişi de hep ona uyumlu olayım istiyor. Yap ne olacak böyle olsa ne olacak bizi üzmeye gerek var mı diyerek ben o kararı almış oluyorum. Ama günün sonunda anladım ki o karardan mutlu değilim o fedakarlıkları yapamam bir yandan da biliyorum ki ben onu seviyorum hep bu ikilemde kaldım. Hayatım boşlukta yaşamaya korkuyorum kaygılarım çok fazla. Yaşım gereği de herkes benden olgun nerede ne yapması gerektiğini bilen tavırlar bekliyor ama beni yönlendiren bir ebeveynim olmadı. Ben ne yöne gideceğimi bilemediğimde kendimi kapatıyorum kalıyorum. Dışarda bir hayat akıyor eski sevgilim arkadaşlarım herkes hayatını kurdu ama ben daha çok komik detaylarda takılı kaldım. Yalnız başıma günlerim geçiyor amaçsız bir şekilde. Depresyon yaşıyor gibiyim senelerdir. Kaygılarım olmasaydı mutlu arkadaş ortamları sevgi dolu bir ilişki isterdim. Ama o ilişki bu ilişki mi işte onu bilmiyorum. Onun yaşadığı hayat tam böyle lunapark gibi hep geziyor eğleniyor ona çok özeniyorum. Ama işte dini yönlerden baskılanıyorum. Yani bu uyum olmazsa olmazı onun için. Ben de rahat bir ailede büyümüş biriyim. Bunlar nasıl çözülür çok karmaşığım cevabınız için teşekkür ederim şimdiden
Obsesif kompulsif bozukluk
7-8 sene önce psikoloğa gitmiştim ve okb olduğu söylenmişti şimdi yeniden sorunlarım ortaya çıktı ve yine tedaviye başladım 1 haftadır ilaç kullanıyorum. Son 2-3 aydır aslında sevdiğim insanların mesela annemin, nişanlımın her hareketi beni rahatsız eder oldu onları çok eleştiriyorum içten içe. Başkalarıyla kıyaslıyorum keşke şöyle olsalardı falan gibi. Bunun hastalıkla bir ilgisi var mı? İlaç tedavisine devam ettikçe bu düşüncelerden kurtulur muyum?