Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Aynı döngülerden nasıl çıkarım
Merhaba benim hayatımda yaşadığım belli döngüler var arkadaşlık iş romantik ilişkilerde sürekli bir yarım kalmışlık durumu bir yerden sonra yürütmekte zorlanıyorum. Hayatın ritmine uyum sağlayamıyorum gibi. Sürekli anlayışlı olmak zorundaymışım gibi hissediyorum. Ama bana karşı bir hata yaptıklarında ben kendimi savunmuyorum dolayısıyla karşımdaki insanlar kendini çok haklı bir yerde görüyor. Gerçekleri yüzlerine vurunca sorunlu benmişim gibi davranıyorlar. Her şeyi çok büyütüyormuşum gibi tavırlara giriyorlar oysa aynı şeyler onların başına gelse eminim ki bana yapmadıklarını demediklerini bırakmazlar. İlişki hayatımda başında fedakarlık yapıyorum dürüst davranıyorum sonra o kişi öyle yalanlar söylüyor öyle şeyler yapıyor ki konuşuyorum tekrar aynı şeyleri yaşamamak için tamam diyor yine yerinden yalanlar hatalar. Bu ilişkiden çıkamıyorum çünkü biliyorum ki kendi hayatımda mutsuzum yalnızım işim yok arkadaşlarım yok. Ya da samimi değiller. Bu ilişkide bu hatalara tepki gösterince bu sefer sorunlu benmişim her şeyi büyütüyormuşum gibi oluyor. Aynı şeyler arkadaşlıklar için de geçerli. Bu döngüler temelde hep var. O yüzden gereken yerde sınırı koysam bile beni sorunlu ilan ediyorlar. Ben de tüm çevremden uzaklaştım. Bir arkadaşımın yaptığı yanlışları söyleyince bana sorunlu psikolojik deli muamelesi yapıyor. Çünkü ona öyle davrananlar ya hep sorunlu ya hep psikolojik sıkıntılı insanlar vs. Çünkü ben herkesle iyiyim diğer arkadaşlarımla da iyiyim sen niye böylesin hissediyorum demeye getiriyor. O kadar iki yüzlü ki herkesin arkasından konuşuyor bana yetiştiriyor benimde konuşuyor bunu ona alttan alta söyleyince işine gelmiyor. Tavırlarından anlıyorum ki benim en ufak açığımı bulmaya çalışıyor. Beni vurmak için. Çünkü çevresinde o kadar arkadaşı var ki illaki ben kötüyüm ona göre sıkıntılıyım o yüzden böyleyim bunu açık açık değil alttan alta söylüyor. Ondan o kadar soğudum ki ona samimi davranamıyorum. Çünkü söylediğim her şeyi bir sonraki konuşmamızda düşünmüş bana koz olarak kullanmış gibi davranıyor. Onu hayatımdan çıkaracağım biliyorum çok yalnız kalacağım ama ondan nefret etme noktasına geldim artık
Öfkemi kontrol edemiyorum ne yapmam lazım
Ben yaşadıklarımı bir türlü atlatamıyorum ne yapmam gerek ? Bana yardımcı olur musunuz ?Nasıl bir yol izlemeliyim ? Kendime nasıl iyi davranacağımı bilmiyorum?İcimdeki öfkeyi atamıyorum ? İçimde bir tarifsiz duygu var ? Sabah uyanınca içimde bir huzursuzluk var. Kendimi çok yorgun hissediyorum. Hayattan pek bir zevk alamıyorum. Oysaki herdeysen zevk almak keyif duymak istiyorum. Hayatım anlamlı olsun istiyorum. Huzurlu dakikalar girsin hayatima . Mutluluk istiyorum.
Ne hissettiğimi nasıl olduğumu bilmiyorum mutlumuyum mutsuz muyum bilmiyorum
Sabah yataktan kalkıyorum direk sağlığımı sorguluyorum bir yerim ağrıyor mu diye sorguluyorum sürekli olarak mide bulantım var düzgün bir şey yiyemiyorum sürekli olarak içime bir his giriyor beni çok rahatsız ediyor o içime giren hisse anlam veremiyorum korku ama neden korktugumu bilmiyorum cvp arıyorum ama bulamıyorum kendime uğraşacak bir şey bulamıyorum temizlik yapıyorum bitiyor sonra oturunca midem bulanıyor sersemlik yapıyor bende nasıl düzelecem de bilmiyorum 7 aydır böyleyim mesela Su içiyorum artık psikolojik men mi niye bilmiyorum o suyu zorla yutuyorum sürekli aklımda ölüm var nedenini de bilmiyorum nasıl düzelecem bilmiyorum
Yeni partnerime cinsellikte nasıl uyum sağlayabilirim?
Merhaba benim uzun süreli bir ilişkim vardı ve yıllarca o kişiyle cinsel birliktelik yaşadım. Şimdi hayatımda başka biri var ve cinsel birliktelik olarak deneyimlediğim 2. Kişi oluyor. Hem kendimi yabancı hissediyorum sanki alışık olmadığım bir vücuda dokunmak doğru değilmiş kötü bir şeymiş gibi hem de henüz bir kere yaşamış olmamıza rağmen şu anki ilişkimden cinsel doyum yaşayıp yaşayamayacağıma emin değilim. Şu anki partnerimin penis boyu eskisine göre çok daha küçük ve şu anki partnerim çok daha tecrübesiz. Bu nedenle ondan uzaklaşmaktan korkuyorum. Bu kişiyle bir kere bunu yaşadık ama hem yabancı birine dokunuyor olmak yani farklı birine tuhaf hissettirdi hem de eskisi gibi zevk almadığım için ben yarıda bıraktım. Kendimi kötü hissettim ve şu anda da ya yeterince iyi olmaması ve penisinin küçük olması benim için çok önemliyse soğursam diye kaygı duyuyorum. Cinselliğin benim için bu kadar önemli olduğunun farkında değildim ama sanırım öyleymiş. Bu konuda ne yapabilirim?
Babamla ilgili şüphelerim var
Merhaba olaya nasıl başlayayım bilmiyorum ama başlamam lazım çünkü artık hiç birşeye odaklanamıyorum düşünceler beynimde dolaşıp duruyor. Biz 3 çocuklu bir aileyiz ben ortanca çocuğum. Geçenlerde kurban bayramı dolayısıyla annemi ve küçük kardeşimi memlekete gönderdik. O gün annemleri otogara bıraktıktan sonra babam iş yerinde işim var diyerek evden çıktı saat 8 civarı. Eve o gün gece saat 2-3 gibi geldi . Bu kadar uzun sürmesini anlayamadım . Sonra sabah olduğunda bayram olduğu için erken kalkmıştık. Saat 8. 30 gibi babam kahvaltı hazırlıyordu . Annnemleride görüntülü aramıştık. Konuşmadan sonra telefonu kapattık ve ben üstte bir bildirim gördüm Naz isimli bir kadından gelmişti ve tam o sırada babam telefonu çekti ve kapatıp cebine attı . Sonrasında annem olmadığı için evi temizleyip toplama görevi bana kaldı,Annemle babamın odasını süpürüyordum ve komidinin üstünde bir fiş gördüm normalde incelemem ama nedense bakasım geldi fişte saat gece 11 de bir lokantanın ödemesi duruyordu tarihine baktım babamın iş yerine gidiyorum diye gittiği günün tarihi vardı benim içime bir kurt düştü tabii . İlk önce mesaj gelmesi sonra fiş görmek falan. Neyse dedim belki iş arkadaşıyla yemiştir. Sonra babamın halleride değişmeye başladı . Böyle telefonu ortada bırakmamalar falan. Annemlerle yine görüntülü konuşurken yanında oturuyordum ve telefona mesaj geldi babam hemen telefonu eline aldı mesajı ekrandan sildi ve telefonu ters çevirdi . Bayram günlerinde tatil olduğu içinde abim babam ben evdeyiz ve babam kalkıyo diyor işte ben gidiyorum soruyorum yani baba nereye fln normalde hep söyler bu sefer söylemdi işim var falan uydurdu ve gitti işe gidiyor desem olmaz çünkü işi sert bi iş olduğu için pantolon giymesi falan zorunlu ama gayet şort tişörtle gidiyordu. Yani içim gittikçe daha çok sıkışıyor daha çok daralıyorum gidip yüzüne konuşasım geliyor Naz kim diye ama yapamıyorum. Annemede anlatmayı düşünüyorum böyle böyle oluyor diye ama yapamıyorum yani çok zor durumdayım. Anlattıklarım bu kadarla sınırlıda değil . Bugün yemekte bile o kadından mesaj geldi mesajlar kısmında en üstte yani anlam veremiyorum nasıl yapar bunları yazarken bile ellerim titriyor bunu anneme nasıl yapar nasıl gönlü el veriyor yani anlamıyorum cidden 1-2 kere görsem hadi neyse ama 1 haftadır her gün görüyorum ve dayanamıyorum artık ya gidip yüzlerine konuşmam lazımdı ya da birine anlatamam lazımdı. Artık yüzüne bile bakasım gelmiyor bugün benimle konuşmaya çalıştı dedim ben sana sinirliyim konuşma benimle dedim böyle niye falan dedi cevap vermedim o da anlamıştır zaten gördüğümü . Bana acil bir yol göstermeniz lazım çünkü cidden patlıcam yani acil yardımınıza ihtiyacım var.
Sınav kaygımı nasıl yönetebilirim?
Hukuk 2. sınıf öğrencisiyim bölümümü de okulumu da isteyerek seçtim hatta uğruna aylarca göz yaşı dökerek kazanmıştım okulu 954. olmuştum üniversite sınavında. Hala o sıralamayı yaptığım masada ders çalışıyorum ama artık neredeyse 60dan yüksek notum yok. Kendimi aşırı salak hissediyorum. Bu okul beni tek hayalimdi. Kendimi hiçbir başka meslekte hayal edemiyorum. Ama hiç başarılı olamıyorum 1. sınıfın 4 ana dersinin 3ünden kaldım. Bundan dolayı 2. sınıftan bazı dersleri almaya kredim yetmedi aldıklarımdan da 2si hariç doğru düzgün anlayamıyorum. Final haftam başladı ya yine kalırsam ya yine başaramazsam diye düşünmekten ders çalışamıyorum. Kendimi hep o cübbenin içinde hayal ettim ve şimdi hiçbir şeyi beceremiyor oluşumla yüz yüzeyim kendime uygun gördüğüm şey bana göre değil mi yoksa bana göre mi karar veremiyorum. Yaklaşık 5 aydır terapiye gidiyorum ve psikoloğum bana hep hocalar geçirir merak etme bırakıp ne yapacak diyor. Bugün ilk iki finalime girdim elim o kadar çok titriyor ki yazımı tanıyamadım. Üniversiteye başladığımdan beri her sınav yks den daha çok kaygılandırdı beni. Onun en azından örnekleri vardı ne olacağını biliyordum bu sefer hiçbir şey bilmiyorum neye hazır olmam gerektiğini bilmiyorum ne yazmam gerektiğini nasıl yazmam gerektiğini hiçbir şeyi bilmiyorum karanlık bir odada lambanın düğmesini arıyorum ama sürekli bir yerlere çarpıyorum.
Yas sürecinde miyim yoksa takıntılı mıyım
Merhabalar ben yakın zamanda ilişkimi bitirdim zaten bitmesi gereken bir ilişkiydi evet canımı acıttı bitmesi iknar ettim geri dönmek istedim kabullenmek istemedim bi depresyon süreci de oldu ama şu an daha kabullenmiş durumdayım ya da değilim bilmiyorum onunla ilgili en ufak bir şey gördüğümde hatırladığımda içimde derin bir acı hissediyorum sanki o yara hiç kapanmayacak gibi hep çok canımı yakacak gibi bitmesi gerekiyordu bitmeseydi bana ayıp olacaktı bitirdiğim için pişman değilim ama pişman olup geri dönsün isterim ya da ne bileyim beni özlesin istiyorum çabalasın istiyorum ama tüm bunlara rağmen affetmeyecegimi de biliyorum ama canım bazen çok yanıyor ya ve geri döndü de gelip yazdi ben uzaklaştım sonra gelip bana yeni biriyle buluşacam dedi kıskanmam için söyledi galiba o an umrumda olmadı ama sonrası aklımdan hiç çıkmadı hep onu düşündüm acaba doğru muydu diye o hayatına devam ediyor ama ben takılı kalmış gibiyim asla tekrar beraber olmak istemiyorum ama istemiyor oluşum da canımı çok yakıyor ya bu durum normal midir iyileşme yas sürecinin neresindeyim ben
Düğünüme 2 ay kaldı korkuyorum
Betül canbelle öncelikle konuşmak istiyorum betül hanım sürecimi öncelikle az çok bildiğinizi düşünüyorum son geldiğim durumdan sizlere birez bahsetmek ve şeffaf olmak istiyorum nişanlımın genel özelliklerinden bahsetmek istiyorum öncelikle onu ben sisli havaya benzetiyorum ne zaman ne hissedeceği ve nasıl olduğu belli olmayan biri,bunca yıl sevdim ama pekte görmek istemiyor sevince insan kötü yanını konduramıyor hiç ama onun en tipik özelliklerinden biri belirsiz oluyor olması ne zaman neye sinirlendiğiyle ne zaman neye mutlu olduğu belli değil basen bipolar mı scaba diye içimden fazlaca geçirdiğim an oluyor. herkes için dünya üzerinde kabul edilen bir doğrı varsa ona yanlış geliyorsa yanlıştır ve herkes ona uymak zorunda şeklinde düşünüyor. İstekleri karşılanmadığı noktada sinirlenen bir yapısı var çocukken çok bastırılmış bi çocuk genel ruh hali sessiz,konuşkan değil ve depresif bir moda sahip ağırlıklı olumlu yönleri ilişkimiz için kavuşabilmemiz adına çok çabaladı çok uğrsştı imkansızlık içinde hep imkna yaratmaya çalıştı bir yere gidelim dediğimde hayır demedi hiç ama bunun yanında da çiçek beklediğim zaman talep ettiğim zamanda almayan biri çok değişik bir karakteri var ama ben hep o iyi halini bizim için çabalayan didinen sevdiği zaman bebek gibi seven haline tutundum sevdiği zamanda gerçekten bebek giib seven biri ama kıskançlık boyutu çok ileri düzey bu da ilişkiyi çok yıpratan bie durum bununla alakalı bir şey söylediğimde ise seni dediklerini yapabilmem için kıskanmamam için ya seni umursamamam lazım ya sevmemem buna bağlıyor sevgiye bağlıyor kaygılarını benim üstümde baskı kurarak ksrşılamaya çalışmasını. bu âna kadsr bir problem yoktu dediğim gibi 2-3 ay kala düğüne yaşadığımız kavgalar onun benimle konuşmak yerine kestirip atması,istediği herhangi bir şeye “hayır” diyebildiğim için yüzük çıkarması herşey beni bu süreçte inanılmaz yordu ve tutunacak çok şeyim olsada gözüm ve gönlüm sanki görmemeye çalışıyor gibi hşssediyorum sanki sorun aramaya daha meyilli gibiyim şuan sankş içim onu terk etmek istiyor tutan şeyler anılar,verdiği çaba,yıllarımız,yaptıklarımız,bana güzel davrandığı anlar ama ya kötüleri diyorum kendime sonra dmnüp bakıp fiziksel temaslı ve ya küfürlü kavgaları. . “bunların hiç birini doğru bulmuyorum ama özür dilemiyorum” diyor bana fiziksel boyutta yaptığı hareketler için bu süreçte daha fazla ilerlemeden kendime bir yol çizmem gerektiğini düşünüyorum konuşmaya çalışıyorum hala ama bıktım diyor bana her seferinde bu konuşmaları yapmaktan bıktım benim düşünecek bir şeyşm yok otur düşün taşın sen karar ver diyor sinirlendiğim ve sinirleneceğim şehleri değiştiremem diyor ama baskılıyorum şuan diyor benimde içimden bir gün baskılar 2 gün baskılar ya 3 diyorum ? Yarın bir gün kocam olmasının verdiği psikolojiyle ya daha ileriye giderse diyorum sanırım ben herşeyden kaçıyorum şuan zaman dursun istiyorum hatta günler ilerlemesin evet biliyorum kusursuz çift diye bir şey yok ama birbirini anlamaya gönlü olan iki insan vardır diye düşünüyorum ona göre benim,bana göre onun gönlü yok bir de zamanla kavgalardan sonra gelmeyen özür konuşulmadan devam edilen her an daha da özensizleşti sankş durum ilişkşde iltifatla güzel sözle besleniyormuşım ben bunu yapmıyor olması belki de kopardı bende çoğu şeyi şimdi dışardan 3. kişiden ilgi görünce ve ya güzel söz gelince hoşuma gidiyor kendime yalan söyleyemiyorum eskisi kadar buluşmak gelmiyor içimden anlaşıldığımı hşssettim beni gören beni duyan insanların yanına kaçıyorum bana güzel olmuşsun demekten çekinmeyen sanki karnımı dışarda doyuruyorum öyle hşssediyorum asla yanlış bir durum yapmıyorum ama ilgi açlığım öyle büyük ki en son dün bana çiçekle geldi onca seneden sonra ilk defa içinden gelerek mutlu oldum ama sanki eskisi gbii bir kıymeti de yoktu daha az hissediyordum bazen ona baktığımda suratı yabancılaşıyor bazen de benim sevgilim senden vazgeçmemeliyim diyorum içimden bu iki döngü arasında sıkıştım lütfen dönüş yapın lütfen
Düğünüme 2 ay kaldı korkuyorum
Öncelikle betül canbel ile devam etmek istiyorum konuma betül hanım süreci konuştuk ama ben anlayamıyorum kendimi çıkılmaz bi hale girdim sanki kafayı yiyecek gibiyim eskisi gibi buluşmalardan keyif almıyorum bir an önce eve dönme çabam var sanki ben böyle biri değildim evleneceğim adamdan kaçmak çok garip hissettiriyor evde durduğumda daha iyi hissediyorum eskiden buluşmak için ben can atardım şimdi ise kendime zaman ayırmak için bu normal değil biliyorum yanlış anlayacak gönlü kırılacak diye buluşuyorum ama eski hevesim yok paylaşamıyorım bunu onunla ne yapmam gerekiyor
Kızım Sınava Hazırlanmıyor, Ne Yapmalıyım?
Üniversite sınavına girecek olan kızım bütün gününü bilgisayarda oyun oynayarak ve arkadaşları ile konuşarak geçiriyor ders çalışma alışkanlığı da yok isteği de yok bu sene artık bitti mezuna bırakmayı düşünüyor . Seneye bu şekilde yine devam etmemesi için ne yapmalıyım bana fikir verebilir misiniz. Bu sene çok yoruldum iyilikle karşıma aldım konuştum olmadı çatışma yaşadık olmadı yalvardım olmadı çok yoruldum yani bu sene bunları yapacak gücüm de kalmadı lütfen bana yardımcı olun hocam bir yol gösterin. Dershaneye gitmek istemiyor evde tek başına olabilir mi geçen sene rehberlik hizmeti aldı ders programına uymadı ağır geldi kendisine o tempo zaten yarım birakmasina sebep oldu çünkü bugüne kadar sadece yazılı günleri çalışan bir çocuktu ders çalışma alışkanlığı yoktu . Seneye ben ne yapayım bu süreci nasıl değerlendirelim lütfen yardımci olun bana teşekkür ederim 💐