Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Düğünüme 2 ay kaldı korkuyorum

Betül canbelle öncelikle konuşmak istiyorum betül hanım sürecimi öncelikle az çok bildiğinizi düşünüyorum son geldiğim durumdan sizlere birez bahsetmek ve şeffaf olmak istiyorum nişanlımın genel özelliklerinden bahsetmek istiyorum öncelikle onu ben sisli havaya benzetiyorum ne zaman ne hissedeceği ve nasıl olduğu belli olmayan biri,bunca yıl sevdim ama pekte görmek istemiyor sevince insan kötü yanını konduramıyor hiç ama onun en tipik özelliklerinden biri belirsiz oluyor olması ne zaman neye sinirlendiğiyle ne zaman neye mutlu olduğu belli değil basen bipolar mı scaba diye içimden fazlaca geçirdiğim an oluyor. herkes için dünya üzerinde kabul edilen bir doğrı varsa ona yanlış geliyorsa yanlıştır ve herkes ona uymak zorunda şeklinde düşünüyor. İstekleri karşılanmadığı noktada sinirlenen bir yapısı var çocukken çok bastırılmış bi çocuk genel ruh hali sessiz,konuşkan değil ve depresif bir moda sahip ağırlıklı olumlu yönleri ilişkimiz için kavuşabilmemiz adına çok çabaladı çok uğrsştı imkansızlık içinde hep imkna yaratmaya çalıştı bir yere gidelim dediğimde hayır demedi hiç ama bunun yanında da çiçek beklediğim zaman talep ettiğim zamanda almayan biri çok değişik bir karakteri var ama ben hep o iyi halini bizim için çabalayan didinen sevdiği zaman bebek gibi seven haline tutundum sevdiği zamanda gerçekten bebek giib seven biri ama kıskançlık boyutu çok ileri düzey bu da ilişkiyi çok yıpratan bie durum bununla alakalı bir şey söylediğimde ise seni dediklerini yapabilmem için kıskanmamam için ya seni umursamamam lazım ya sevmemem buna bağlıyor sevgiye bağlıyor kaygılarını benim üstümde baskı kurarak ksrşılamaya çalışmasını. bu âna kadsr bir problem yoktu dediğim gibi 2-3 ay kala düğüne yaşadığımız kavgalar onun benimle konuşmak yerine kestirip atması,istediği herhangi bir şeye “hayır” diyebildiğim için yüzük çıkarması herşey beni bu süreçte inanılmaz yordu ve tutunacak çok şeyim olsada gözüm ve gönlüm sanki görmemeye çalışıyor gibi hşssediyorum sanki sorun aramaya daha meyilli gibiyim şuan sankş içim onu terk etmek istiyor tutan şeyler anılar,verdiği çaba,yıllarımız,yaptıklarımız,bana güzel davrandığı anlar ama ya kötüleri diyorum kendime sonra dmnüp bakıp fiziksel temaslı ve ya küfürlü kavgaları. . “bunların hiç birini doğru bulmuyorum ama özür dilemiyorum” diyor bana fiziksel boyutta yaptığı hareketler için bu süreçte daha fazla ilerlemeden kendime bir yol çizmem gerektiğini düşünüyorum konuşmaya çalışıyorum hala ama bıktım diyor bana her seferinde bu konuşmaları yapmaktan bıktım benim düşünecek bir şeyşm yok otur düşün taşın sen karar ver diyor sinirlendiğim ve sinirleneceğim şehleri değiştiremem diyor ama baskılıyorum şuan diyor benimde içimden bir gün baskılar 2 gün baskılar ya 3 diyorum ? Yarın bir gün kocam olmasının verdiği psikolojiyle ya daha ileriye giderse diyorum sanırım ben herşeyden kaçıyorum şuan zaman dursun istiyorum hatta günler ilerlemesin evet biliyorum kusursuz çift diye bir şey yok ama birbirini anlamaya gönlü olan iki insan vardır diye düşünüyorum ona göre benim,bana göre onun gönlü yok bir de zamanla kavgalardan sonra gelmeyen özür konuşulmadan devam edilen her an daha da özensizleşti sankş durum ilişkşde iltifatla güzel sözle besleniyormuşım ben bunu yapmıyor olması belki de kopardı bende çoğu şeyi şimdi dışardan 3. kişiden ilgi görünce ve ya güzel söz gelince hoşuma gidiyor kendime yalan söyleyemiyorum eskisi kadar buluşmak gelmiyor içimden anlaşıldığımı hşssettim beni gören beni duyan insanların yanına kaçıyorum bana güzel olmuşsun demekten çekinmeyen sanki karnımı dışarda doyuruyorum öyle hşssediyorum asla yanlış bir durum yapmıyorum ama ilgi açlığım öyle büyük ki en son dün bana çiçekle geldi onca seneden sonra ilk defa içinden gelerek mutlu oldum ama sanki eskisi gbii bir kıymeti de yoktu daha az hissediyordum bazen ona baktığımda suratı yabancılaşıyor bazen de benim sevgilim senden vazgeçmemeliyim diyorum içimden bu iki döngü arasında sıkıştım lütfen dönüş yapın lütfen

Düğünüme 2 ay kaldı korkuyorum

Öncelikle betül canbel ile devam etmek istiyorum konuma betül hanım süreci konuştuk ama ben anlayamıyorum kendimi çıkılmaz bi hale girdim sanki kafayı yiyecek gibiyim eskisi gibi buluşmalardan keyif almıyorum bir an önce eve dönme çabam var sanki ben böyle biri değildim evleneceğim adamdan kaçmak çok garip hissettiriyor evde durduğumda daha iyi hissediyorum eskiden buluşmak için ben can atardım şimdi ise kendime zaman ayırmak için bu normal değil biliyorum yanlış anlayacak gönlü kırılacak diye buluşuyorum ama eski hevesim yok paylaşamıyorım bunu onunla ne yapmam gerekiyor

Çocuk ve Ergen

Kızım Sınava Hazırlanmıyor, Ne Yapmalıyım?

Üniversite sınavına girecek olan kızım bütün gününü bilgisayarda oyun oynayarak ve arkadaşları ile konuşarak geçiriyor ders çalışma alışkanlığı da yok isteği de yok bu sene artık bitti mezuna bırakmayı düşünüyor . Seneye bu şekilde yine devam etmemesi için ne yapmalıyım bana fikir verebilir misiniz. Bu sene çok yoruldum iyilikle karşıma aldım konuştum olmadı çatışma yaşadık olmadı yalvardım olmadı çok yoruldum yani bu sene bunları yapacak gücüm de kalmadı lütfen bana yardımcı olun hocam bir yol gösterin. Dershaneye gitmek istemiyor evde tek başına olabilir mi geçen sene rehberlik hizmeti aldı ders programına uymadı ağır geldi kendisine o tempo zaten yarım birakmasina sebep oldu çünkü bugüne kadar sadece yazılı günleri çalışan bir çocuktu ders çalışma alışkanlığı yoktu . Seneye ben ne yapayım bu süreci nasıl değerlendirelim lütfen yardımci olun bana teşekkür ederim 💐

Kendimi nasıl toparlayabilirim

Hiç bir şey beni mutlu etmiyor. Her şeyden uzaklaşmak istiyorum. Sanki çok mutsuzum. Normal bir hayatım var aslında ama yinede çok mutsuzum. Yemek yiyorum onu bile hissetmiyorum. Güzel bir ailem var. Ama bir şeyler yolunda gitmiyor. Sorun bendemi acaba. İş yerim var gidiyorum orada bile kalamıyorum. Hayata küstüm sanki, eskiden çok gülerdim içten. Neşem gitti sanki yaşayan bir ölüyüm. Ben ne yapa bilirim?

Nasıl yeniden başlayabilirim

Merhaba bundan 1 sene öncesinde hayatımda bir sürü arkadaşım dediğim insanlar vardı. Bir sevgilim vardı. En yakınım dediğim 2 arkadaşım vardı. Şimdi sadece ben kaldım. Bir sene önce ilişki yapmamla başladı her şey arkadaşlıklarımı ilişkimi kendimi o zaman tanımaya başladım. Meğer ben sadece ortamın böyle dinleyen onaylayan uyum sağlayan tarafı gibiymişim. Aslında herkes belli ölçüde bunları yapar. Ama şunu fark ettim. Bir ilişki yaptım ve yaptığım günden bitirdiğim güne kadar hep ben konuşuldum. Herkesin tek ortak noktası açık aradığı kişi benmişim gibi sürekli bir hata arıyorlardı bende. Oysa kendileri zamanında neler neler yaptılar da yanlarında olmuştum. Oysa bu ilişkide yoğunlukla hatalar yapan karşı taraftı ama ben sevgimden dolayı devam ettirdiğim yine de acı çektiğim için o dönemler beni öyle bir yargılıyorlardı ki her hareketim tavrım sanki ben kötü biriymişim gibi algılanıyordu. Diğer taraf sürekli kendini haklı çıkarma modundaydı. Bütün ilişkideki her şeyi ortak arkadaşlarımıza anlatıyordu. Ben paylaşmak istemesem bile bir şekilde duyuluyordu. Artık o kadar tükenmiştim ki. İlişki bitti. Bu defa arkadaşlarımın bambaşka yüzleriyle karşılaştım. Şu an hayatımda kimse kalmadı. Kalanlar ise bana laf sokan sürekli yine hata açık arayan benimle anlaşamıyorsa bu insan kötüdür mantığında ilerleyen insanlar. Ha bir de şunu alttan alta söylüyor resmen ben diğer arkadaşlarımla iyi anlaşıyorum. Başkalarında sorun olsa anlarım sorun olanı hissediyorum diyor resmen. Alttan alta bana bunu hissettiriyor. Şimdi hayatımda onlar için de çok küçük yer kaldı neredeyse hiç konuşmuyorum. Çok yalnızım baştan nasıl başlarım bilmiyorum. Ben artık büyük hataları büyük saçmalıkları affedecek kadar güçlü değilim lütfen yardım edin

Güncel olaylara karşı psikolojimi nasıl koruyabilirim?

Güncel olayları takip etmek psikolojimi etkiliyor. Bugün Filistin meselesinde gelişen olayları takip ederken iki Türk'ün bulunduğu gemi Filistin'e gitmeye çalışırken İsrail tarafından tutuklandı. Bu olay sonrasında da öldüler diye haber gördüm fakat yanlış olduğunu öğrendim. Ama çok etkilendim. Elimden bir şey gelmiyor oluşu içimi acıtıyor. Türkiye'de yapılan eylemler, provokasyonların yeterli gelmemesine dayanamıyorum. Ne yapabilirim diye düşünüyorum. Aklıma bir şey gelmiyor. Zaten gelse bile yetmeyecek biliyorum. Bunun bir sonu yok. Ders almıyoruz. Canımız yanıyor. Yine de görmüyoruz. Bunun için kendimi yıpratmamalıyım biliyorum ama elimde değil. Faydasız gibi hissediyorum kendimi. Ölüm bu kadar kolay olmamalı. Ben de mutlaka bir şey yapmalıyım. Çünkü sonrasında, yıllar sonra bana sorduklarında "Hiç bir şey yapamadım. " demek istemiyorum. Bu soru benim için çok önemli. Cevabınız çok kıymetli olacak. Teşekkürler.

Sosyal Hayat

Sosyal ortamlarda görünmez olmak

Sosyal ortamlarda genelde dışlanıyorum. Sakin bir kişiliğim var ve genelde ortamda az konuşurum ama arkadaşlarım yanımdayken daha fazla konuşuyorum. Ama insanların sakin kişiliğim var diye o sessiz kimseyle konuşmaz o diyerek yaftalamaları hoşuma gitmiyor. Arkadaşlarımlayken gayet de konuşurum. Ama ortamlarda silik kişi oluyorum. Ayrıca bunu dile getirmeleri de hoşuma gitmiyor. Ben herkesle konuşmak zorunda mıyım. Genelde özlenen kişi olmam az ve öz arkadaşlarım var. Bir keresinde yeni bir ortama girmiştik ve orda da sessiz sakin demesinler diye insanlarla daha çok konuştum ama günün sonunda yine ben sessiz kişi ilan edildim çabalamama rağmen. Yani bu benim yapımsa, mizacım, karakterim böyleyse bunu neden değişeyim ki insanlar bunu neden anlamıyor da ben hep silik kişi oluyorum bir keresinde aynı sınıftan olduğum kız arkadaşına benim yanımda hiç kimseyle konuşmuyor okuldan eve evden okula dedi yani onu ne ilgilendirir ki insanlarla konuşmama rağmen bunları söylüyorlar ayrıca okul o zaman yeni açılmıştı ve kimseyi tanımıyordum zamanla arkadaş edindim ama hep sessiz sakin kişi benim işte bunlara karşı kendimi nasıl koruyacağım? Ya da bu tür insanlara gerçekten cevap vermek zorunda mıyım onları takmalı miyim?

İş Hayatı

Büyü diye birşey var mı? İnanır mısınız?

Merhaba, ben bir şirkette yönetici olarak çalışıyorum. Yalanını ortaya çıkardığım eski bir çalışanımızın, işlerimin ters gitmesi için bana büyü yaptırdığını öğrendim. Normalde böyle şeylere inanmam, ama bunu öğrenmeden önce, gerçekten de işler ters gitmeye başlamıştı. Daha sonra bu durumu, o çalışanın bir arkadaşından duydum. Gerçekten böyle bir şey olabilir mi? Önceden, bazı insanların ölüm büyüsü yüzünden hayatını kaybettiğini duymuştum. Yani, her sorunumuz olan kişiye kızıp büyü yaptırmak mantıklı mı? Bu işin sonu yok ki. Ortada bir sorun varsa, bunu zekâmızla çözmeye çalışmalıyız. Kaybediyorsak da, gerektiğinde geri çekilmeyi bilmeliyiz. Bu tip insanların sorunu nedir? Gerçekten büyü gibi şeyler etkili olabilir mi? Ve mental olarak bu tür durumlara karşı nasıl dayanıklı olabilirim? Kendime saçma olduğunu söylesem de düşünmeden duramıyorum.

Öfkemi kontrol edip nasıl oldugum gibi davranabilirim?

Çok gergin biri oluyorum istemsizce. En ufak şey çok büyükmüş gibi aşırı sinirleniyorum. Mesela erkek arkadaşımlaykn bir şeyi tutar mısın diye uzatırken yavaş hareket etmesi sinir edıyor ya hadı cok yavassın fln diye büyütyrm aslında elı dolu oldugunun farkındym almaya calısıyor görüyorum ama sinirimi kontrol edemiyorum. Bu gibi bir sürü küçük olayda asırı tepkıler verıp tahammül edemiyorum nasıl ne ıyı gelır bilmiyorum farkındayım ama engel olamıyorum. Şimdiden çok teşekkür ediyorum

Ne hissediyorum bilmiyorum

Nasıl başlasam bilmiyorum aslına ne hissetmem gerekiyor onu da bilmiyorum erkek arkadaşımdan ayrılalı 1 hafta oldu onsuz 1 saat dayanamayan ben 1 haftayı geride bıraktım bugün onu canlı yayın açmış bir şekilde gördüm içim titredi görünce ama nasıl bir hissiyat içinde olduğumu anlamadım evet onu istemiyorum artık çünkü kendisi beni terk edip giden biri beni defalarca aldatmasına rağmen affetmiştim ama artık gerçekten onu hatırlamak dahi istemiyorum namazıma başladım Rabbime daha yakın olmaya başladım bir sınavdan geçiyor gibiyim sanki ama ona karşı duygularım hala var mı çözemedim namaz kıldıktan sonra çok ağladım Rabbimden içimdeki sevgiyi alsın diye yalvardım bilmiyorum nasıl yapıcam canım yanıyor yaşanmışlıklar geliyor aklıma silmeye çalışıyorum aklımdan onu tabi bu zamanla olan bir şey uzak mesafe olan bir ilişkiydi zaten ama ben kendimden çok ödün verdim ona karşı içimde. Bir şey kalsın da istemiyorum ben yeni biriyle konuşmaya başladım aslında akrabam olan biri biz yeni tanışıyoruz 3 ay kadar oldu tanışalı o da biliyordu eski ilişkimi bugün onla konuşunca bana doğru insan o geliyor annem de onaylıyor eski ilişkimi hiç onaylamıyordu istemiyordu da canımı çok kez yaktığını annem görmüştü çünkü ben nasıl hissettiğimi bilmiyorum nasıl bir yol çizmem gerekiyor çözemiyorum konuşmaya başladığım kişi de bana kendine biraz zaman ver dedi doğru aslında kendime zaman vermem gerekiyor umarım kendimi anlata bilmişimdir

Nuray_oz49