Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Gerçekten seviyormuyum sevmiyormuyum anlayamıyorum sevdiği içinmi seviyorum yoksa gerçekten seviyoru
Ben aslında Ece Su’nun yanındayken mutluyum. Onunla gülebiliyorum, saçmalayabiliyorum, heyecanlanıyorum. Dokunmak istiyorum, öpmek istiyorum, gelecek hayali kurunca içim ısınıyor. Ama yalnız kaldığımda ya da küçük bir sorun olduğunda kafam hemen karışıyor. Bazen sosyal medyada ya da okulda daha güzel kızlar görünce içimden “Ece Su o kadar güzel değil ya” diye bir düşünce geçiyor. Sonra da “Ya ileride karşıma daha iyi biri çıkarsa?” diye düşünüyorum. Bu düşünce gelince kendimi kötü hissediyorum, sanki onu seviyormuş gibi değilmişim gibi geliyor. İlişki konusu ciddileştiğinde, hediye, bağlılık ya da gelecek konuşulduğunda stres oluyorum. Çünkü ileride ne olacağı belli değil. Üniversite var, yıllar var. “Ya ayrılırsak?” diye düşününce içim daralıyor. Hem kaybetmek istemiyorum hem de bilinmezlik beni geriyor. Çok mesajlaşınca bazen bunalıyorum ama az konuşunca da “Acaba soğudu mu?” diye kaygılanıyorum. Onu üzmek istemiyorum. Bazen gerçekten sevmediğim halde devam ediyorsam diye korkuyorum. Ama ayrılık fikri de beni strese sokuyor. Sanki onunla dostken daha mutlu huzurluydım şimdi hep stres içindeyim ve kendisi bana iki kere açıldı sonra bende 3 . Olarak ben açıldım ve sevgili olduk goglede buna benzer bir soru gördüm sorular sormuşssunuz ama ben sorulara bile cevap veremiyorum çok mutluyken en çok onu seviyorum öpüyorum sarılıyorum ama stres altındayken hep böyle konular aklıma geliyor bana bir yük baskı olarak geliyor şuan ben direkt sevgili olmak istemiyorum ama ecesuyuda kaybetmek istemiyorum sanki sevgiliydik ve şuan ara verelim dedim kendisine saçma geldi ama ara verdik yine stresliyim busefer onu gerçekten seviyormuyum yoksa o beni sevdiği içinmi o üzülmesin diyemi seviyorum diye düşünüyorum ve ben daha önce böyledeneyimlee yaşadım onun ilk benim ise 3. ciddi sevgililiğimiz ben rahat olmak istiyorum kasıntı değil lütfen yardım edin sınav haftasındayım ve sürekli stresliyim ve gördüğüm kadarıyla lise ilişkilerinin%99 u bitiyor ama dost olursak böyle bir sorun olmuyacak ve o beni çok sevdiği için demekki ben ona sorunlu davranış yapacamki ayrılacaz onubaşka erkeklerle görğnce kıskanıyorum fakat bana düşün kıskanıyormusun denilince düşünemeiyorum aklımda hep nasıl bu strestem kurtulurum var yani keşke sevgili olmasaydık diyorum lütfen yalvarırım yardım edin gerçekten duygularımı anlayamıyorum daha önce ortaokulda bir kız benisırf sevdi diye bende seviyorum dedim ama o üzülmesin diye ama şuanki öylemi acaba ilerde ayrılırsak mesela biriktirdiğümiz okadar hatıra hepsini yrıt at çöpe olacak
Manipüle
Gastlighting nasıl yenilir?İşyerinde beni zayıf karakter olarak değerlendirme yapan üstlerim arkadaşlarıma sevgilime ulaşarak hoşuma gitmeyen şeyler yaptılar. Birbirleri ile bağlantılı olduklarını belli edip sorunca kafanda kuruyorsun diyorlar göz kırpıp gülüyorlar imalar yapıyorlar. İşten ayrıldım bu sefer iş görüşmelerinde çaktırmadan benzer imalar yapılıyor. Zayıf yönlerim konuşulmuş ve bu plan kurulmuş çok huzursuzum takip ediliyorum. Özgür değilim nasıl yenebilirim onları ne yapmam gerekiyor
Geçmişte yaşadığım olayları neden sürekli hatırlıyorum unutamıyorum
Mesela kocamın ailesi yaptıklarını unutamıyorum bir ara iyi oluyoruz sonra yine bişey yapınca kaynanam eski olaylara gidiyor aklım aile binasında oturuyoruz kocamla hep bu yüzden tartışıyoruz takma kafana diyor ama ben sürekli takılıyorum bana uymuyorlar Tarzımız yaşayışımız hep dedikodu gıybet. Yapıyor ben de sinirleniyorum Bi gelini diğer gelinin yanında kötülüyor Arkasındankonuşuyor ben de onu konuşan benimde herkes hakkında anlatır Di
Yalnız hissetmek
Merhaba bir arkadaş ortamında ilişki yaşamıştım. Herkes birbirinin arkasından konuşuyor ama yine gidip o masaya oturuyor. Arkamdan laf taşınıyor kendilerini iyi göstermeye beni kötü göstermeye çalışıyorlar haksız çıkınca. Üstelik bunu yapan benim en yakın arkadaşım ben onun geçmişten beri her konuda yanındaydım ama şu an her şeyi unutmuş beni yargılıyor oysa ben onun hakkında çok şey biliyorum kimseye anlatmadım. Kendisi arkamdan konuştuğu için benim de onun arkasından konuştuğumu sanıyor böyle şeyler beğeniyor Beni o insanlara kötülüyor resmen görüyorum. Ona derdimi anlatıyorum beni anlar diye açık aramaya çalışıyor beni haksız çıkarmaya uğraşıyor. Çünkü kabul ederse benim iyi insan olduğumu insanların içinde haksız çıkmaktan korkuyor o yüzden her hareketimi eleştiyor. Ama insanların içinde doğru olacak ya benim kötü yanlarımı gösteriyor ben mesafe koyuyorum bir nedenden beni aynalıyor o bana nasıl davranırsa öyle davranıyorum aynısını bana yapıyor. Diğer gruptaki eski sevgilim ve arkadaşları da beni çözmeye çalışıyor deniyorlar. Ben onda rahatsız olduğum bir şeyi söylüyorum bunun üzerinden bana aynı şekilde suçlama geliyor. İnsan kendisi neyse öyle sanırmış ya İşte ama insanlar hep beni yanlış anlıyor. Kendimi açıklamaktan çok yoruldum. Arkadaşım yok diye böyle bir arkadaşlığı da kurtarmak çok zor anlamsız geliyor. Kız resmen benden kopyalıyor farkında değil. O insanların gözünde iyi biri beni kötü biri gibi etiketliyor.
İlişkide geçmiş sorunu nasıl aşılır
Erkek arkadaşımla yaklaşık 3 aydır birlikteyiz. İlişkimizde en büyük sorun, benim geçmiş ilişkilerimin onun için hala bir problem olması. Ben geçmişimle ilgili her şeyi dürüst bir şekilde anlattım ve güven oluşturmak için elimden geleni yaptım. Ancak buna rağmen o bazen kafasında olmayan şeyler de kurabiliyor ve sürekli bunları düşünüyor. Bu durum konuşmalarımızda tekrar tekrar gündeme geliyor ve ben kendimi açıklamaya çalıştıkça sanki suçlu olan benmişim gibi hissediyorum. Son tartışmamızda bana “senin zamanında yaşadıklarının hesabını veriyoruz, güzel olacak bir şeyi mahvediyoruz” dedi. Böyle bir durumda nasıl bir tutum sergilemem daha sağlıklı olur? Hem ilişkiyi korumak hem de sürekli geçmiş üzerinden yargılanmamak için ne yapmam gerekir?
Özgüven eksikliğini nasıl Yenerim ve sohbet nasıl başlatılır sohbet edemiyorum
Merhaba, 19 yaşındayım ve ilkokuldan beridir özgüven eksikliği yaşıyorum. Özgüven eksikliğinden dolayı insanlarla konuşamadım, sohbet edemedim. Arkadaşlarım olmadı, hep içime kapanık biriydim. Bu durumu lisede fark ettim ve bu durumu yenmek için ilk psikiyatriye gittim ama bir faydasını görmedim. Psikiyatri ilaç yazdı, kullandım ama faydasını görmedim. Ailem de ilaç kullanmamı istemediği için bıraktım. Kullansam da faydasını göremedim, ben de kullanmak istemedim. İlaca bağımlı olmadan bu durumu yenmek istiyorum ve psikoloğa gitmek istiyorum ama ailem para vermiyor. Nasıl yeneceğimi bilmiyorum ve sohbet nasıl başlatılır bilmiyorum. İnsanlarla sohbet edemiyorum, biri benimle konuşmadığı sürece konuşamıyorum. İşte “Merhaba, nasılsın?” bundan başka aklıma bir şey gelmiyor. İçe kapanık biri olduğum ve insanlarla fazla konuşmadığım için bence nasıl sohbet başlatılır bilmiyorum. İnsanlar bu yüzden benimle konuşmuyor gibi hissediyorum. İnsanlar benimle sohbet ederken sıkılmasın istiyorum. Sohbetim karşı tarafı sarsın istiyorum. Bazı tanıdıklarım var, sohbeti saran. O kişilerle konuşunca insanlar sıkılmıyor. O kişiler hakkında “sohbeti sarıyor” diye konuşuyorlar. Ben de öyle olmak istiyorum. Sohbetim karşı tarafı sarsın ve arkadaşlarım olsun istiyorum. Bu konuda bana psikolog Betül Canbel hocam yardımcı olursa çok sevinirim.
Herşeyi öğrenme hiç bir şey bilmiyorum
Kendimi anlatamıyorum konuşurken cümleleri birbirine karistiriyorum hastane işlerini bilmiyorum diksiyon bilmiyorum özgüven yok napabilirim bilmiyorum geçmişe dahi sıkıntılarım var kurtulamıyorum kimseden yardım istemiyorum da kendimi sevemiyorum oyuncu olmak istiyorum ama hiç bir şey bilmiyor ozguvenimi devamlı sarsıyor babam ben katlanamiyorum hiç mişim gibi davranıyorlar bana benim arkamdan. İş ceviriyorlar unuversite bile okuyamadım derslerim düşük her zaman. Kendim olmak istedim sadce
Hoşlandığım çocuğu nasıl unuturum?
Benim 2 senedir hoşlandığım bir çocuk var. Bizi 2-3 kez ayarlamaya çalıştılar ama o kabul etmedi. Çocuğun sevdiği başka biri var, sevgilisi varmı bilmiyorum. Benimki sevgiden daha çok takıntıya dönüştü sanırım. Kendimi kandırsamda unutamıyorum. Unutmaya çalıştım ama olmuyor. Çocuğun umrunda bile değilim. Her gün okulda yüzünü görüyorum. Gün geçtikçe daha çok bağlanıyorum. Bende unutmak istiyorum ama tam unutacağım zaman bi olay oluyo ve unutamıyorum. Nası hayatımdan tamamen silerim ve unuturum?
İstediğim çok hedef ve plan var yapmam gerekiyor ama kendimi masada degil hep yatarak goruyorum
Mesela ingilizce öğrenmem gerkeiyor ama kalkıp bunun için çaba sarf etmiyorum. Kişisel gelişim üzerinden kendimi ilerletecek kendime bişiler katacak şeyler yapmak istiyorum ama yine yapamıyorum hep bir yorgunluk var üzerimde hep sonra sonra diyorum ve hiç baslayamiyorum. Bazı insanlar zaten beni kucumsuyor yapmam edemem basaramam tarzında fikirleri var bunları yıkmak istiyorum ama yinede yapamıyorum hep bir yorgunluk var üzerimde oyle
Aile ve okul stresiyle başa çıkamıyorum.
Merhaba, ben 15 yaşındayım. Son zamanlarda kendimi çok yorgun, yalnız ve anlaşılmamış hissediyorum. Evde ailemle iletişimim çok zor; annem sürekli sinirli, agresif ve eleştiriyor, babam duygusal olarak uzak, bize yeterince bağlanamıyor. Kardeşim bazen rol yapıyor ve bunu fark etmek beni rahatsız ediyor. Bu durumlar bana sürekli stres ve öfke veriyor. Okulda da durum kolay değil. Bazı öğretmenler ve arkadaşlarımı güvenemediğim kişiler olarak görüyorum, özellikle bir öğretmenim hakkında ailemle yanlış anlaşılmalar oldu ve bu bana büyük bir baskı hissettirdi. Arkadaş çevremde de güven sorunu yaşıyorum; bazıları kendini ön plana atıp başkalarını ezmeye çalışıyor, bazıları ise duygusal manipülasyon yapabiliyor. Tüm bu yaşananlar beni çok yordu. Konsantrasyonumu kaybediyorum, derslerimde zorlanıyorum ve çoğu zaman kendimi değersiz hissediyorum. İçimde sürekli öfke, kırgınlık ve yorgunluk birikiyor, bazen ağlıyorum ama kimseye söyleyemiyorum. Kendimi ifade etmekte zorlanıyorum, bu yüzden yaşadığım duygusal sıkıntılar gün içinde beni çok etkiliyor. Bu süreçte, hislerimi güvenli bir şekilde paylaşabileceğim ve anlayış görebileceğim bir alana ihtiyacım var.