Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Aile ve okul stresiyle başa çıkamıyorum.
Merhaba, ben 15 yaşındayım. Son zamanlarda kendimi çok yorgun, yalnız ve anlaşılmamış hissediyorum. Evde ailemle iletişimim çok zor; annem sürekli sinirli, agresif ve eleştiriyor, babam duygusal olarak uzak, bize yeterince bağlanamıyor. Kardeşim bazen rol yapıyor ve bunu fark etmek beni rahatsız ediyor. Bu durumlar bana sürekli stres ve öfke veriyor. Okulda da durum kolay değil. Bazı öğretmenler ve arkadaşlarımı güvenemediğim kişiler olarak görüyorum, özellikle bir öğretmenim hakkında ailemle yanlış anlaşılmalar oldu ve bu bana büyük bir baskı hissettirdi. Arkadaş çevremde de güven sorunu yaşıyorum; bazıları kendini ön plana atıp başkalarını ezmeye çalışıyor, bazıları ise duygusal manipülasyon yapabiliyor. Tüm bu yaşananlar beni çok yordu. Konsantrasyonumu kaybediyorum, derslerimde zorlanıyorum ve çoğu zaman kendimi değersiz hissediyorum. İçimde sürekli öfke, kırgınlık ve yorgunluk birikiyor, bazen ağlıyorum ama kimseye söyleyemiyorum. Kendimi ifade etmekte zorlanıyorum, bu yüzden yaşadığım duygusal sıkıntılar gün içinde beni çok etkiliyor. Bu süreçte, hislerimi güvenli bir şekilde paylaşabileceğim ve anlayış görebileceğim bir alana ihtiyacım var.
Gizli Kullanıcı
Kendime nasıl iyi davranırım
insanların ne dediğini çok önemserim ve kötü bisey olursa modum hemen düşer. iş yerinde bi kadın taklidimi yapmıs. Özgüvensiz duruyor ve yaşına göre çok mutsuzmuş demiş kadın hakkımda. Ben çok güzel ve naif bir kadınım herkes öyle söyler. Hakkımda çok dedikodu yapılıyor bu durum beni çok sinir ediyor ve üzüyor. Kendimi nasıl koruyabilirim. Çokta iyi davranıyorum kadın arkadaslarıma. Onlar neden öyle yapıyor anlamıyorum. Daha özgüvenli ve akıllı uyanık nasıl olabilirim.
Gizli KullanıcıNe yapmalıyım ?
başka birisinden hoşlanıyor ama ben onu seviyorum. Gerçekten bıktım. Hep hep hep hep ulke ayrımı yapıyo heppp bu benim canımı coooook sıkıyor. Kendisinide havalı sanıyor zaten. Ellerini cebine soktu diye kendisini havalı sanıyor yada gulusuju havalı sanıyor diger kızlarla konusup benle konusmuyor bu durum benim canımı cok sıkıyo ve dıslanıyorum herkes oyun oynarken ben tek basıma yemek yiyorum oyle yani
Gizli KullanıcıEvlilik yolunda karar veremiyorum
Evlilik yolunda olduğum bir ilişkim var. 1 yıldır birlikteyiz ve partnerimi seviyorum, onunla evlenmek istiyorum. Ancak ailem mesleği nedeniyle (tobacco shop işletmesi) onu yeterli ve güvenli görmüyor. Akrabaların konuşacağını, ileride maddi sıkıntılar yaşayabileceğimizi söylüyorlar. Ailem oldukça tutucu. Partnerimle birliktelik yaşadığım için kendimi psikolojik olarak mecbur hissediyorum ve bir daha kimseyle olamam düşüncesi zihnimi çok etkiliyor. Bu düşüncenin sağlıklı mı yoksa baskı kaynaklı mı olduğunu ayırt edemiyorum. Ailemin söylediklerinden sonra kafamda ciddi korkular oluştu. Gerçekten ileride maddi sorun yaşar mıyım, ailemin dediği çıkar mı diye sürekli düşünüyorum. Ayrıca dini açıdan bir hocanın istihareye yatıp olumsuz gördüğünü söylemeleri de beni etkiledi ve kaygımı artırdı. Babam bu evliliği istemediğini söylüyor. Ona karşı gelmek istemiyorum ama kendi hayatım hakkında karar vermem gerektiğini de düşünüyorum. Bu süreçte yoğun kaygı, suçluluk, korku ve kafa karışıklığı yaşıyorum. Psikolojim ciddi şekilde etkilendi.
Gizli KullanıcıÇelişkiler üzerine bir ilişki
Merhaba yaklaşık 3 senedir belirsizliklerle ortada kalmış bir durum var. Ben o dönem fedakarlıkla girmiştim bu ilişkiye o da benim bir durumum hakkında fedakarlık yapmıştı ama hiçbir şey konuşulduğu gibi olmadı ve biz ayrıldık bir arada olmak için ikimizde çoğu konuda değişmemiz/ortak noktalar bulmamız gerekiyor. Ama o benim hareketlerimi aynalıyor. imkanlar üzerinden değerlendiriyor ben çalışmıyorum onun çok iyi bir işi var çok sosyal ben içe dönüğüm yani beklentileri karşılanmıyor kısacası ben bunları görünce bunun için mi fedakarlık yapacağım dedim kendime. Karşımdaki böyle düşünüyorsa demek ki doğru olan böyle düşünmek dedim. O Kendine uygun insanlar bakıyor eski ilişkisi sırf bu yüzden bitmiş yani aşk değil mantıklı seçmek üzerine terk edilmiş. O yüzden benim ona dönmeyişimi de daha iyilerini arıyorum sanarak beni aynalıyor. Ancak o hayatında beni seçenek haline getirmiş durumda. Yani bana uyarsa devam edeceğim seninle ama uymazsa ona göre yol haritası çıkarıp mantık üzerinden başkalarına o konular üzerinden kendimi düzenleyeceğim kafasında kısacası bir seçenek olarak görüyor beni bende görüdkleeini başkasına uyguluyor kızları ekliyor. Beni deneme tahtası gibi deniyor. Birbirimizin davranışlarını analiz ediyoruz ona göre tepki koyuyoruz. Ben ortak arkadaşıma kendi hayatımı açıyorum anlasınlar diye o insanlarda beni yargılama moduna giriyorlar. Neyi istediğimi neyi hak etmediğimi nasıl ayırt edeceğim bilmiyorum. Ortada kaldım resmen bu davranışlarını görüp soğuyorum iyice
Gizli KullanıcıEşimin hatalarını öğrendikçe gördükçe yüzüne vurmaktan yoruldum.
6 yıldır evliyim hocam evliliğimizin ilk yılında böyle yoktu. 2. Yılında farklı istekler başladı başka kadınları söyledi sonra en zoruma giden kızkardeşimi söyledi bir de bunu ekliyor bu bir hayal ürünüdür sakın gerçek zannetme o bunları isteken ben eşimle her cinsellik yaşadığımda onu istemiyorum yeri geldiğnde cezalandırıyorum bu defa ciddi sorunlar yaşıyoruz neden ilişki yaşamıyoruz diye soruyor hep uyarmama ragmen devam ediyor. Sonra yanımda porno videoları açıyor beni rahatsız ediyor uyarıyorum devam ediyor telefonda bir çok uygulama var tinder tango bigo live telegram , birde bazen cezalandırdığım zaman ilgisiz kalınca başka kadınlarla sohbet ediyor aklı başına gelsin diye beklerken o başka hatalar yapar ama beni suçlu yapar . Baktım burnu yanmaz bir insan çünkü evlenmeden önceki uygulamalarını halen kullanıyor evlilik sitelerinde artık konuştuğu kişiler mi vardı bilmiyorum . Ben onun aklı başına gelsin hatasını anlasın diye beklerken başka sorunlar çıkartıp beni suçlu buluyor birde hiç toz kondurmaz kendisine sanki hatalı benmişim gibi. Evlendiğimizde bu hatasını söylemiş olsaydı keşke insan evlenmeden bilemez. Önceden android kullanırken ne yaparsa yapsın her kusurunu yakalıyordum bilerek iphone aldı şifre yapmış görmiyim diye hatalı kocamın kendini temize çıkardığı yötemlere bakın. .. Telefondan açtığı iğrenç videolar açıp gösterir. Hep başka kadınları görmek istiyorum diyor. Bu defa bizim tartışma konumuz olduğu zamanda aileme küfürler edip duruyor ailem hiçbir şey yapmadığı halde ben uyarıyorum bu hakaretleri hak etmiyorum ben de senin ailene küfür etsem rahat eder misin diye susuyor. Birliktelik oldu diyelim hocam bu defa alıştı artık kızkardeşimi içine katmayı ben onu istemiyorum diye ayrılmak istediğimi söyledim kabul etmedi seni itemiyorum dedim ben sadce bunu hayal olarak söylüyorum yoksa gerçek bir şey değil diyip kendini avutuyor aklınca. Bazen öyle yapınca midemi bulandırıyor. Yeri geldiği zaman bendr seninle birlikteyken birini dile getirirsem ne hissedersin dedim, bunu sakın söyleme dedi. Yani hocam ben neye uğradığımı şaşırıyorum. Ailede psikolog var açtım derdimi ama konuşmak istemedi bu konuyu çünkü kendisi anlatırsa dinlemek istedi ama ben sorunları söyledim. Herhangi bir cinsellik esnasında o an bir oyuncu bir kadın görünce vücudundaki dövmeyi çok istedi bedenimde ısrarla bu sende olsun ben dövmeden nefret ederim ama eşim için değer verdiğim insan için gidip yaptım çok kötü sorunlar yaşadım o an anlafım ki hiçbir şey onun için değerli değilmiş ve vücudumda o iğrenç dövmeyi taşıyorum silmek istiyorum bu defa cimrilik yapıyor . acaba ben yanlış mı yaptım evlenirken diye çok söyleniyorum zoruma gidiyor kendimi sorguluyorum. Tamd iyorum düzeldi yine ondan bundan o kişiyi bu kişiyi istiyor midem bulanıyor isteksiz birliktelik oluyor yüzün gülsün diyor içimden gelmiyor bu defa bir an önce cinselliğin bitmesini istiyorum çünkü uzadıkça çirkinleşmeye başlıyor. Çirkinleşmesin diye de uzun süreli cinselliği istemiyorum. Beni cinsellikten soğutuyor sonra da neden beraber olmuyoruz diye söylüyor ben bazen hayret edebiliyorum üstelik artık kendi hatasını bildiği halde tekrarlatmak istemiyorum kendisi düşünsün istiyotum hatasını beni suçlu buluyor beni istemiyorsun diye daha neler neler oluyor hocam.
Night97Belirsiz davranışlar
Bir flörtüm var biz o gün beraber uyuduk çok konuşmadı benımle sanki istemiyormuş gibi hissettim uyuduk sabaha kadar sarıldı bana hiç elini çekmedi bana karşı ilgisi var mıdır yoksa öylesine bir sarılma mı olmuştur ama sarılması çok içten ve sıkı sıkıydı anlam veremiyorum duygularına bir erkek sevmeden de birine sarılırarak uyuru mu yoksa seviyormudur davranışlarından hiç birşey anlamıyorum bana yardımcı olurmusun
Gizli KullanıcıTerk edilme korkusu ve yarım kalmışlık hissimle nasıl başa çıkabilirim..
3-4 senedir neredeyse düzenli olarak terapi alıyordum. Ancak henüz üniversite okuyor olmamdan dolayı bir işte çalışmadığımdan ve ailem de artık maddi olarak yardım edemediğinden dolayı çok ani bir şekilde terapiyi bırakmak durumunda kaldım. Aslında kendi hayatımı elime alabileceğimi hissettiğim bir döneme denk geldi bu ani bırakma meselesi. Ancak 3-4 senelik terapi hayatımda yalnızca son 1 senede kendimi açabildiğimi ve terapistimle derinleşebildiğimi hissediyordum. Dolayısıyla tam da bu açılma döneminde bu imkanı kaybetmek; beni terk edilmiş ve bir anda hayatla baş başa kalmış hissettirdi. Yarım kalmış hissettirdi. En son hayatımda duygusal olarak terk edilmiş hissettiğimden ve yalnızca çarpıtılmış bir düşünce olarak değil 'gerçekten' duygusal olarak terk edildiğimden bahsediyorduk. Bu terk edilmişlik beni derin yalnızlık duygusuna çekti. Birkaç ay kendimi inanılmaz derecede yalnız hissettim. Daha sonra bu yalnızlığı, bu duygusal görülmemişliği ailemden değil başkalarından da alabileceğimi anladım. Ancak bende şu geride kaldı: terk edilme korkusu. Şuan 3 aylık bir ilişkim var. Sevdiğim hatta harika diyebileceğim arkadaşlıklarım var. Ancak içimde devamlı bir terk edilme korkusu da var. Sevgilim birkaç saat mesaj atmadığında benden uzaklaşmak istediğini düşünüyorum ve korkuyorum. Arkadaşım birkaç kez bana soğuk gelen (ama eminim ki ona göre gayet normal mesajlardır) mesaj attığında, artık benimle vakit geçirmek istemediğini düşünüyorum. . kendi kendime düşünerek çözmeye çalışıyorum ancak yapamıyorum. . napabilirim?
freufreuOğlumun bana hakaret etmesini nasıl durdurabilirim?
Merhaba,Bizim 14 yaşında bir oğlumuz var. Oğlumuz sorumluluklarını bilen, okulunda başarılı bir çocuk, aynı zamanda sporcu. Bu sene LGS'ye hazırlanıyor. 3,5 yıl önce sokaktan terrier sahiplendik. Oğlum sokaktaki hayvanları çok sever. Fakat eve aldıktan kısa bir süre sonra köpeğimize karşı çok büyük tepki göstermeye başladı. Akşamları yatmadan önce köpeği deli gibi havlatarak, bizi çileden çıkartarak yatıyor. Ne yaparsak yapalım oğlumuzu sakin ve huzurlu bir şekilde yatağına gönderemiyoruz, Bir de LGS için çözdüğü testlerin cevap anahtarını benim almamı istemişti, her akşam yatmadan önce çözdüğü testlerin kontrolünü yaparken yanlışı çıktığında çok çirkin bir şekilde sesimin taklidimi yapıyor, bana 'gerizekalı beyinsiz, biraz beynin olsa keşke ama maalesef 1 gram beynin yok' gibi korkunç şeyler söylüyor. Bu sözleri söylediğinde şok oldum, babasıyla birlikte uyardık. Arada telefonda oyun oynuyor, cezalandırmak için telefonu yasakladık fakat hiçbir şey fayda etmedi. Bir süre duruyor sonra yine sadece bana bu korkunç sözleri sarfediyor. Ben de çalışan, ailesi için koşturan, hayata maddi zorluklar karşısında bile hep pozitif yönden bakan bir kadınım. Bu sözler beni çılgına çeviriyor, sonra birden tartıştık. Keza dün yine aynı şeyler oldu, ben de kendimi kaybettim ve sonra üzüntüden sabaha kadar uyuyamadım. Gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum, bana yol gösterebilir misiniz? Teşekkürler, sevgiler
Gizli KullanıcıAyrıyız ancak ona yazmadığımda kendimi kötü hissediyorum.
merhaba,çocukluktan bu yana hep sevilme ihtiyacı ve ilgi açlığıyla büyüdüm. her zaman aileme başarılı olduğumu kanıtlamaya çalıştım bir aferin alabilmek için çok uğraştım. başarılı olduğumu kendime kanıtladım ama onlarda sonuç değişmedi. asıl bahsedeceğim şey ilişkim. Onunla aramızda 15 yaş fark olmasına rağmen ben ilk kez aşık oldum. beni çok seviyor değer veriyor koruyup kolluyordu. hayatıma çok müdahale etti (arkadaşlarımı sildim) ama kendince öyle geçerli sebepleri vardı ki kabul ettim. çok sağlıklı bir ilişkimiz vardı diyemem genel olarak kavga gürültü engel ve benim mail atmalarım onunla bu şekilde barışmalarımla dolu. Ancak o büyük hatalar bile yapsa bana hiç mail atmak zorunda kalmadı. yani ben kinci değilim hemen affettim. bunlar dışında iyi anlarımızda çok iyiydik. sorunları çözdükçe ilişki de rayına girdi uyumluydukonunla ayrılalı 1 ay oluyor. Hayatında sorunlar vardı ve benim ona yük olduğumu söyleyip hayatımdan çıktı. Her zamanki gibi engelledi ve ben mail atmayı bırakamadım. Her anımda o aklımdaydı. iyi kötü bir şey olduğunda ona anlatmak istiyordum. Yaptığım hiç bir şeye odaklanamamaya başladım. Maillerimin hiçbirine cevap yazmadı okuduğunu biliyorum (uygulama var) o yazmasa bile okuduğunu görmek beni rahatlatıyor ona yazmadığımda delirecek gibi oluyorum ağlamayı durduramıyorum. bu işin içinden nasıl çıkacağımı bilmiyorum. bunun çocukluğumla da alakası olduğunu düşünüyorum. Arkadaşım yok kimseyle konuşamıyorum. Yardımınıza ve yorumlarınıza açığım.
Gizli Kullanıcı
