Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Aile Dizilimi Gerçekten Var Mı?
Psikolog bir arkadaşım aile dizilimi yaptığını, bizlerin de temsilci olarak katılabileceğini bunun hem açılım yaptıran hem de temsilci olan kişileri şifalandırdığını söylüyor. Aile diziliminin psikoloji de yeri var mıdır? Bir başka uzmandan bu tarz grup çalışmalarında temsilci olmanın tehlikeli olabileceğini orada canlandırdığımız kişilerin duygu durumlarının üzerimizde kalabileceğini, gruptaki kişilerin birbirine enerjilerini açtıklarını ve bunun tehlikeli olduğunu duymuştum bunlar ne kadar doğrudur? Bu tarz çalışmaları tavsiye eder misiniz?
Gizli Kullanıcı
Topluluk önünde konuşma ve sosyal anksiyete
Herkesin sürekli beni izlediğini düşünüyorum bu yüzden strese giriyorum. Kendimi yeterince güzel hissetmiyorum özgüvenim çok düşük. Topluluk önünde konuşmak çok utanç verici geliyor. Olumsuzluklara kolayca kapılıyorum. İnsanların dediklerini fazla önemsiyorum. Ufak bir hata yapsam bile rezil olmuş gibi hissediyorum. Kalabalık ortamlarda güvende hissetmiyorum. Özgüvenimi artırmak istiyorum. İnsanlar beni izlediğinde panik yapıyor ve acele ediyorum. Sunum yapmak çok korkutucu geliyor. Teşekkürler
Gizli KullanıcıSevgilimle ilişki esnasında eski erkek arkadaşımı düşünüyorum
merhaba benim şöyle sorum olacaktı ben özel bir şey yaparken ne olduğunu tahmin ediyorsunuzdur sevgilimden başka hayatımda eskiden olan fakat hiçbir şey yaşamadığım birini düşündüm. sevgilimi aldatmış mı olyorum böyle düşünmek beni çok yıprattı ve önceden düşündüğümü biliyordum fakat sevgilim varken düşünüp onu hayal etmem ne kadar doğru? bunu herkes mi yapıyor yoksa bende mi sorun var ? artık yapmıyorum fakat önceden yaptım mı sevgilim varken onu mu düşündüm hayal ettim o zaman mı diye sorguluyorum ? bu eyleme dökmek mi oluyor hayal ettiğim ve kendim yaptığım bir şey olduğu icin?
Gizli KullanıcıTakıntıyı nasıl bırakabilirim?
Herşeyi takıyorum kafamda kalıyor gitmiyor kafamda çözüme ulaştırmaya çalışıyorum en ufak şeyi takıyorum ne yapmam gerekiyor böyle şarkıları bile takıyorum kafamda kalıyor kafamda durmadan dönüyor aynı şeyde kalıyorum başka şeyler yapmayı denedim ama yine aynı unutamıyorum takıntı var bir şarkı çalıyor aklımda kalıyor şarkı insanların sözlerini olmuş bitmiş şeyleri unutamıyorum takıyorum kafama kafamda kalıyor aynı şeylere odaklanıyorum ne yapmam gerekiyor?
Gizli KullanıcıEvli bir insana aşık oldum
Ben daha öncede yazmıştım buraya sevilmekten hoşlanmıyorum diye ilgiden nefret ediyorum diye biriyle tanıştım ilk kez birine güvenmek istedim ilk kez birini sevmek istedim ama o beni kalbimin tam olrtasından vurdu tanıdığım acıya benzemiyor bu acı yabancısıyım bu acının babamın bana yaptığı kalbimde koca bir boşluk bırakmaktı ama onun yaptığı kalbimi acıya bomak oldu bir bakışı var gözlerinde huzuru buluyorum elleri sıcacık mesela elimi tuttuğunda sadece elimi değil buz tutmuş kalbimide ısıttı ilk defa babam dışında bir başka erkek için ağladım oda onungibi bırakıp gitti beni aslında ben evli olduğunu örendiğimde bıraktım onu ilk defa aşık olmuştum ben oysa o gelince yüzümde güler açıyordu elimi ayağımı nereye koyacağımı şaşıyordum neyine aşık oldun diyecekseniz bilmiyorum kalbime huzur veriyordu sadece şimdiyse sadece acı veriyor özlüyorum onu hemde çok gel desem geliceğini biliyorum ama asla yapmam gururumu çinetmem . ne zaman geçer yada geçermi o seni seviyorum diyecek olursanız hayır sevmiyor biliyorum çok acı ama biliyorum neyse şimdiden teşekkür ederim. ..
Gizli KullanıcıNeden hiçbir sorun yokken sıkıntı hissediyorum?
Merhabalar genellikle arkadaşlarımla buluştuğumda her şey çok güzel geçmesine ve çok eğlenmiş olmama rağmen eve döndüğümde özellikle hava kararmışsa ilginç bir şekilde içime büyük bir sıkıntı çöküyor sanki yanlış bir şey yapmışım da pişman olmuşum gibi oysa olumsuz hiçbir şey olamamasına rağmen kendimi üzgün mutsuz ve sıkıntılı hissediyorum bu sıkıntı içimde o kadar çok büyüyor ki. Sırf bu durumu yaşamamak için çok istememe rağmen arkadaşlarımla buluşmaya gidemiyorum. Sorunum nedir ve bununla nasıl başa çıkabilirim?
Gizli KullanıcıErkek arkadaşıma güvenemiyorum
Erkek arkadaşımla 10 aydır birlikteyiz bana karşı bi güvensizlik yapmadı ancak yakın arkadaşları ne eşine ne sevgiliye asla sadık değil sadece 1 kişi var öyle olan ve diğer 5,6'sı aldatıyor ve bu kişilerle telefonda konuşurken dinlemek istediğimde trip atıyor yanımdan uzaklaşıyor ya da benden gizliyor ben rahatsız olduğum halde de asla muhabbetini onlar ile kesmiyor tabiki bilemem ama kendisinin beni aldattığını düşünmüyorum ,aldatsa da haberim olmaz çünkü çevresi bu tarz insanlarla dolu olduğu için daha onu desteklerler çünkü tek eşliliğe karşılar önceden önemsemiyordum ancak ne düşüneceğimi bilemez hale geldim okuyup yardımcı olursanız çok sevinirim (bu yüzden ayrılsam çok mu saçma olur?)
Gizli Kullanıcıİnsanlarla İletişim - etki kurmak için ne yapabilirim?
Merhabalar, işim gereği insanlarla toplantılar yapmak durumda kalıyorum. Bazen yaşanan en ufak sorunları bile saatlerce hatta günlerce kafamda tekrar edip duruyorum. Keşke bunu söylemeseydim, keşke böyle davranmasaydım, bunu bana karşı koz olarak kullanabilirler mi, ses kaydı aldılar mı, video çektiler mi tarzındaki konulara çok kafam takılıyor. Bu günlük yaşantımda da ara ara karşılaştığım bir sorun gündelik sohbetlerde de bunu neden yaptım, neden söyledim tarzında düşüncelerle içim içimi yiyor. Birkaç gün geçince aslında olayın abarttığım kadar bir sorun olmadığını anlıyorum. Ayrıca insanlarla konuşurken sinirlendiğim anlarda sesimin titrediğini kendimi yeterince iyi ifade edemediğimi görüyorum. İşim gereği insanlar üzerinde özellikle konuşurken etki kurmam gerekiyor. Hassas taraflarımı belli etmemeye ve güçlü görünmeye çalışmalıyım. Bu gibi sebeplerden ve mecburi sebeplerden insanlardan uzak durmayı hatta mümkünse tamamen izole yaşamayı istiyorum. Yine işim gereği yıllarca yalnız yaşamak zorunda kaldım ve hala yalnız yaşıyorum doğduğum yerde de neredeyse hiç insan yokmuş ilk çocukluğumun geçtiği yerlerde de hiç arkadaşım yoktu çünkü ıssız yerlerdi sonrasında oradan taşınınca zar zor arkadaş edindim ama okul çağlarımda çok güzel arkadaşlıklarım oldu çok da sevildim. Yaşadığım sıkıntıların bunlarla ilgisi olabilir mi? Tam olarak yaşadığım sorun nedir?
Gizli Kullanıcıİlişki kaygım var ayrılma eşiğindeyim
Merhaba. Daha önce de bu konuda yazmıştım, 4 yıllık bir iliskim var onu sevdiğini düşünüyorum, tabi 4 yıldır olduğu için bir alışkanlık da olmuştur illaki ama seviyorum. Sürekli sorun yaşıyoruz. Sorunları çözemiyoruz. Ben barışırken ona söyledim kaygılarımın olduğunu, davranışlarının bana hassas olması gerektiğini, duygularımı anlamasını, Empati yapmasını. . ama ben en ufak tartışmamda yine bunları göremiyorum göremedikçe de çok kaygılanıyorum ve ayrılmaya gidiyorum. Geçen hafta da böyle oldu. Bana geçmişte yalan söylediği için biraz onun üzerine gitmiş olabilirim kiminle konuşuyorsun gibi bir soru sordum ve daha sonra sevgilim bana 4 yılın patlamasını kustu birdenbire ne olduğunu şaşırdım. Cümleler şöyle; “ saygı görmüyorum varsa yoksa karşıdakini tamir etmeye çalışıyorum, varsa yoksa kendi duyguları, varsa yoksa kendi düşünceleri, ilişkinin iyiliğini sağlamam icin imkan verilmiyor, her zaman kusursuzsun, her zaman hatasızsın, ben sana sadece hissettirdiğin şeyleri söylüyorum, ağlamaktan başka işin yok, ağız tadı bırakmıyorsun, araba yıkamaya çıkıyorum aynı şey. .”” gibi Birsürü alakasız 4 yılın biriken neyi varsa üzerime kustu. Ve ben o kadar çok ağladım ki kendimi durduramadım onu aradım, açmadı. Sonra konuşalım dedi sonra aradı konuştuk ağladım kendimi anlattım. Bak senin rahatsız olduğun şeyleri çözebilirdik ama eğer tatlı bir dille anlatsaydın çözebilirdik, güzel dille anlatmadığın sürece ben hiçbirşeyi çözemem dedim bana verdiği cevap şu: şart koyuyorsun. İnsan insanı nasıl bu kadar anlamaz da olayı çıkmaza sokar ? Ben açıklıyorum bak ben kendim kırgınım şuan nasıl çözeyim kırarak söyledin diyorum insanca söylesen çözerdim diyorum yine yok. Kırgınlıgımı görmüyor , önemsemiyor. En sonunda delirdim bagırarak kendimi açıkladım ağladım karşımda güldü . . güldükten sonra zaten artık ne yapacağımı şaşırdım suratına kapadım yazdığı şeyler : “ gülmüyorum abi mimiğim öle “ sonra engelledim ve ayrılalım yazdım. 1 hafta oldu ara ara mesaj attı attığı mesajlar da kar var mı vs saçma sapan mesajlar hani seni kırdım konuşabilir miyiz gibi bir olgunluk yok, barışma çabası bile olmadı. Sonra hafta sonu yanıma gelir diye düşündüm çünkü izinli. Yani aramız bu derece kötüyken çözmek için hiçbişey yapmadı demek ki yanıma gelecek diye düşündüm . Yanıma da gelmedi. Telefonla aradı konuşmaya çalıştı ama yanıma gelmediğini ögrendigimde deliye döndüm. Çünkü bu ilişki için bir fedakarlık bile yapamıyor sana çok ihtiyacım var ben bu kavgalardan dolayı çok kötüyüm lütfen yanıma gel dedim 5 saat yolu gelemedi. Yalvarmama ragmen yanıma gelmemesi beni ona karşı çok daha fazla doldurdu. Ben bu kavgaları ayrılıkları bir tartışma yaşayınca 1 hafta görüşmemeyi , barışmak için bişey yapmamasını beni hiç anlamamasını artık kaldıramıyorum. Gecelerce ağlıyorum yemek yiyemiyorum uykularım gitti kaçıyor. Onu seviyorum ayrılmak isteniyorum ama bir yandan da bana çok kötü şeyler yaşatıyor bu derece kötü olduğum yerde de kalmak ne kadar doğru bilmiyorum. Ben ne doğru ne yanlış bulamıyorum. Ayrılalım dedim ama içim yanıyor ayrılmayalım diye dualar ediyorum. Ben bu durumdan nasıl çıkabilirim burada doğru düzgün arkadaşım yok , ailem yanımda yok o bunları bilmesine rağmen kavga edttigimşz o gece ben uyuyamayacağım dememe rağmen beni bırakıp küs bir şekilde yatıp uyuyabildi . Ben artık bunları aklım almıyor ve onu affedemiyorum, bir yandan da onu haklı bulacak şeyler çıkarıp duruyor beynim sürekli onu haklayacak birşeyler arıyor ve kendimi de suçlu bulduğum noktalar olduğu için ondan vazgecemiyorum . Dua ediyorum onsuz bir hayat istemiyorum , onunla da olabilmek ne kadar mümkün emin değilim devam da edemiyorum ne yapabilirim bana yardım eder misiniz? Aileme de anlatamıyorum ailelerimiz tanışıyor , çok yanlız hissediyorum.
Gizli KullanıcıAlıngan olmak ve insanlara değer vermeyi bırakmak için ne yapabilirim
Gorumcem veya kaynanam veya kendi ailem bana birsey desin hemen alınıyorum gorumcemin bana dedigi herseyi. Takıntı haline getiriyorum o beni asla umursamaz takmaz bile ama ben onu takıntı haline getirmişim giyimi ev hayatı herseyi sürekli merak edip araştırmaya Başladım. Vede fark ettim ki kimse beni arayıp sormak asla istemiyor ben sürekli herkesi arıyorum bunları bırakmak için ne yapabilirim ozelliklede gorumcemi unutmak istiyorum o beni umursasin takıntı haline getirsin istiyorum sürekli ben onun peşinde dolanmaya başladım ben ona diyorum neden sen hiç aramıyorsun oda diyorki benim kimse umurumda degil kimseyi de aramam diyor geri bide kaynanam a bisi diyorum kızını öyle koruyup kolluyorki her hatasını kapatıyor bide kaynanamlar ne zamn arasa bizim evde eşimle kavga kıyamet evlendiğim günden beri çeyizim yok diye eşim ailesi bir sürü. Hakaret etti esime soyledim hiç inanmadi 7 yıldan sonra bisileri gördü ama ailesinin bana karşı yaptı hiç bir şeye tepki hiç göstermiyor zamanı gelince derim diyip hiç bisi demiyor hep susuyor. Ben ailesine cevap verincede hep suçluyum. Kayın validem ben eve dolap aldım gitti oda aldi ama daha büyüğünü aldi kendime bilezik aldim hemen gitti daha fazlasını aldi hemen bana gösterdi. Ben ne yapsam. Aynısının daha fazla sinin yapıp durdu hep bide yakın zamanda öğrendim benim. Hakkımda komşularına akrabalarına hep ileri geri konuşurmuş yemek yapamaz hep kolum yapar evi temizlemez evi hep pis dermiş çocuğa bile bakmayı beceremiyor dermiş ve bana kilolu giyinmeyi bilmiyor herseye alınıp küser dermiş simdide çocuğuma laf yapıyor. Hal ve hareketleri tuhaf değişik diye. Parmakları ayakları uzun diye ona bile laf ediyor lütfen bana yol gösterin
Gizli Kullanıcı
