Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Kaygılarım ile nasıl baş edebilirim?
Merhaba Ben 1 sene önce evlendim evliligim ailem onaylamadi suan görüşmüyoruz evlenirken ailemi sildim üst düzey yöneticiyken onu bıraktım evlendim Ben daha önce hiç ciddi bir ilişki yaşamadım eşim ise bu konuda çok fazla denegimi olmuş hatta nişanlanmış ayrılmışSimdi rahatsız odligim şeyler eşim benimle dışarıda plan yapmıyor evde mutluyum ben diyor sürekli evde de telefonda oyun oynuyor bisiyler izliyor sadece hadi bisiyler yapalim dediğimde de ne istiyorsan git yap bana bulaşma diyor dışarı çıkabilmemiz zaten mucize sosyal medyada da sürekli aktif tanımadığım kız arkadaşlarının açık giyinmiş fotoğraflarını da sürekli beğeniyor rahatsızlığımi dile getiriyorum bana göre normal arkadaşım öyle beğenip geçiyorum diyor farklı bir tarzı var tarzlarımuz uyumlu değil ayak uydurmaya çalışıyorum fakat ben bir şey istediğimde sınırları çok net ben bunu istemiyorum yapamam yaptıramazsın istemiyorum diyor çok rahatsız oluyorum ben evleneseye kadar çok çalıştım istediğim yere gelebilmek için gezmedim sosyal hayatım. 0 di evlendiğimde de evlenirkende yapamadiklqrimi yapmak istediğimi söyledim şimdi beni ya maddiyatan vuruyor ki istese yapabilecek durumdayiz yada çok gerilirsw herseyi onunla yapmak zorunda olmadığını söylüyor Benim aklımda da sürekli eski sevgilileri ile yemiş içmiş gezmiş hersey görmüş bana git kendin yap diyor bunu konustumfa onu sıkmamam gerektiğini söylüyor 1 senedir evliyiz bir kere elimden tutup bir yere gitmek de istemiyorum hadi şu parkı dolaşalım bi demedi artık zoruma gidiyor birakamiyorum da çok seviyorum sürekli kendimi yiyip bitiriyorum stres sinire dönüşüyor sonra ona öfke kusuyorum durup dururken ve hastalıklı değip duruyor bana maddi açıdan tüm şeyler ona bağlı olduğu için onun istediği şeyleri yapıp istemediklerini yapamıyoruzoysaki bende çalışıyorum ama sanki ben çalışmıyor onun çalıştığından beklentim. varmis gibi davranıyor üzerine çocuk istiyor bende düşünüyorum ki ben suan ondan bile yüksek maaş alırken bu haldeyim diğer türlü benim nefes almam Allahını lütfü olacak çok endiseliyim artık üzülmekten ağlamaktan geçtim bir yere saatlerce dusunmeden bakıyorum şuan hadi gel bisiyler yapalim dese hevesim kaçtı istemiyorum
Gizli Kullanıcı
Ayrılmak istemeyen sevgili konusunda ne yapmalı?
Merhaba öncelikle 1. 5 yıllık ilişkimiz var. erkek arkadaşım ilişkinin ilk başlarında çok iyi davranırdı ama arada tahammülsüzlük yapıyordu, ilişkinin ilerleyen bi döneminde değersizleştirme küçümseme çok tahammülsüzlük yapmaya başladı bu ayrılmak istediği içinmidir? depresyonik durumu da oldu son aylarda sonra iyice ilişkiyi saldı, ayrılmak istiyosan ayrıl diyorum hayır düzeltebiliriz zaman ver bize diyor. Erkekler ayrılmam için bilinçli olarak mı yapıyordur, ilişkinin bitişinin sorumlulugunu almamak için ben ayrıldıgımda da perişan oldu ama bir hafta sonrada beni arayıp yokladı, bende bitirdim dedi, sonra açıklamalar yaptı bende açıkladım kendimi barıştık dayanamayıp ama ben adım attım. şuan barıştık. o bana resmen küsmüştü sen ayrıldın bide peşindemi koşacağım demişti, düzelticektik zaman lazım benimde sinirlerim geçsin sende sağlık durumu yaşıyosun gerginsin dedi bana. Şuan iyiyiz ama aklım karışık aldatmadığını da biliyorum ozaman amaç neydi aldatsa barışmazdı başka biri olsa yani neden sizce mental çöküş yaşadıgını belli ediyor yoruldum diyor. Şimdiden teşekkürler GİZLİ KULLANICI
Gizli KullanıcıÖzguven eksikliği nasıl geçer
Merhabalar 18 yaşındayim küçüklugumden beri bu özgüven sorununu asamiyorum büyüklerim hep " büyüyünce geçer " derdi ancak hiç geçmedi aksine arttı maalesef küçükken özguvensizlestirildim ve bu ben de yara kaldı artık en iyi olduğun işlerde bile elim ayağım birbirine dolanıyor ve başarısız oluyorum bunun için ne yapabilirim ? Bunun için klasik tedavilerden başka neler yapılabilir ve kalıcı olarak nasıl düzeltilir cevaplarsqniz çok sevinirim
Gizli KullanıcıAnksiyete ve kaygı bozuklukluğu mücadelem
Yirmili yaşların ortasını geçmiş otuza bir basamak kalmış ama ben kendimi hala işlevsiz bu hayatta pek bir şey başaramamış gibi göruyorum. Edebiyat öğretmeniyim ama staj dışında 1 yerde öğretmenlik yapmadığım için mesleğim bu diyemiyorum. Evliyim 2,5 senedir ve 3,5 senedir de eşimle beraber kendi işimizde çalışıyoruz. Ama ben orayı kendi işim gibi göremiyorum. Başlarda gördüm burası benımde işim mesleğim artık bu dedim. Eşim senin benim gibi buralarda çürümeni istemiyorum dedi ama beni bırakmadı ki ben başka kariyer yapayım. Devlet işi deseniz atanmak çok zor. Yüksek lisans yapıp araştırma görevlisi olayım dedim yüksek lisansa başladım. Eşim işimizle ilgili ikinci bir gelir kapısı açtı ve bana bu senin işin olacak sen ilgileneceksin dedi. Planlarım alt üst oldu. Neyse tamam dedim ilgilenmeye başladım baktım iş tam benlik zevkle yapıyorum ama bir yandan da diyorum devlet işi olsun. Kadromu alayım. İngilizce kursuna yazıldım. Kursa 2-3 kere gittim. İngilizce çalışmam gerek ama içimden gelmiyor. Eşimin bana bıraktığı işin üstünde de durmuyorum eşime bıraktım çoğu yükü. Gün boyu hiç bir şey yapmayıp evde yatıyorum . Dışarı bile çıkmak istemiyorum. Ev işlerini bile görmezden gelip yatıp dizi veya film izliyorum. Ama kendimi zorluyorum bak kızım bu işi devam ettir ayır kendi yerini aç falan derken eşime Dedim ben senden ayıracağım dükkanı çalışıp çabalayıp yaza kendime ait bir yer açacağım derken ev alma fırsatımız doğdu. Ev alırsak kendime ait yeri açamam. Ki alacagız gibi görünüyor kredi çekeceğiz biraz ödemeler yoğunlaşacak ve 1-1,5 sene kadar sıkışacağız . Dedim bende sana yardım etmek adına dışarıda çalışayım. Tamam dedi. İş başvurusunda bulundum kendi sektörümle alakalı bir yere büyük bir firma. Ertesi gün aradılar görüşmeye çağırdılar. Gitmeden önce başladı göğsüm daralmaya, nefesim hızlandı, elimi ayağım bir tuhaf dedim herhalde heyecan yaptım yıllardır bir iç görüşmesine gitmemiştim , neyse Gittim çok güzel görüştüm olumlu oldu ama ordan çıkar çıkmaz beni bir korku kapladı. Eşimi aldım eşim çalış diyor sıkıntı yok ama kendi dükkanımıza geldik ama dükkan gözüme bir güzel gelmeye başladı kendi işim kendi işimin patronuyum. Orada başkasının yanında el pençe durmak farklı tabi. Tekrar başladı bende göğsüm sıkışıyor terlemeler başladı, midem bulanıyor, yemek iştahım kaçtı. Ne yapacağımı bilmiyorum. Eşim iki işte çalışıyor çok emek veriyor çok stres ve baskı Altında biri kendi işi biri devlet benim için uğraşıyor ama ben neden kendi işim gibi göremiyorum bir türlü tam anlamıyla sahiplenemiyorum bilmiyorum. Ve hayatımda en uzun çalışmam eşimle oldu ondan önceki iş deneyimlerimde en fazla 1,5 ay zor dayanmıştım . Ev hanımı degıl iş kadını olmak ve statü sahibi olmak istiyorum. Ve benim çalıştığım sektörde kadın yok. Firmanın bana vereceği asgari ücretin 4 kat fazlasını eşimin bana kurduğu yere fazlaca ilgi gösterirsem kazanacağımı da biliyorum ki şimdiden 2 katını kazanıyorum. O işe gidip çalışmak istemiyorum. Girsem bile en fazla 5 ay çünkü çocuk istiyoruz fazlasını çalışamam ama onlar uzun süreli insan istiyorlar o da bana uymuyor. Ne yapacağımı bilmiyorum. Hayatıma yön veremiyorum. YDS mi çalışacağım ? tez mi yazacağım? Başkasının yanında mı çalışayım? Kendı işim diyip ona mı sarılayım ? Karar veremiyorum . Konfor alanımı da terk etmek istemiyorum. Destek mi almalı mıyım? Anksiyete ve kaygı bozuklukluğu için zamanında ilaç kullanmıştım. Böyle bir geçmişede sahibim. Hayatım ellerimden kayıp giderken kendimi seyirci gibi hissetmek istemiyorum ama o gücüde kendimde bulamıyorum. O yüzden çocuğu bile hep erteliyorum. Kendıne yetemiyorsun kızım çocuğa nasıl bakacaksın diyorum. Neden ben bu durumları yaşıyorum? Neden ben böyleyim?
Gizli KullanıcıSorunlu bir insanmışım gibi davranıyorlar bana
Merhaba psikolog hanım iş yerindeki çalışma arkadaşlarım bana problemli ve sorunlu bir insan inışım gibi davranıyorlar sebebini ben de anlamıyorum ancak bu çok sık yaşanmaya başladı. Mesela sabah 2-3 dakika geç kaldıysam hemen sen iş yerinin yolunu unuttun gibi imalı laflarda bulunuyor bu da benim motivasyonumu etkiliyor duymazdan çalıştım ama o da pek işe yaramadı gibi hissediyorum. Bu konuda ne yapabilirim nasıl kulaklarımı tıkanabilirim bu konuya
Gizli KullanıcıOnu nasıl unutabilirim?
30lu yaşlarımın başında rüya gibi bir ilişki yaşamaya başladım. ancak birkaç ay sonra ayrılıp barışmalar başladı. eski eşi onu aldattığı için kimseye güvenmiyordu. ben de kendimden taviz vermedim hiç. konunun benimle ilgili olmadığını ve aşması gereken bu konuda yarabandı yada ilaç olmayacağımı söylediğim her tartışma ayrılıkla sonuçlandı. özleyip her geldiğinde geçmişi silerek yolumuza devam etmeye çalıştım. onu seviyordum. evlilik düşünmeye başlamıştım. aileler tanıştı ancak bir akşam o kadar üstüme geldi ki sessiz kaldım ve terkedip gitti. aslında beni terketmesi gerekiyordu ben bitirdiğimde yediremiyordu ve ilişkide rekabete giriyordu. bir konuda ondan daha iyi olmamı asla hazmedemiyordu. aynı şehirde yapamadı. gizlice yaptığı başka şehire yerleşme planını devreye sokup gitti burdan. ben onu özlüyorum. ama gelse kabul edemeyeceğimi biliyorum. zihnim sürekli onunla meşgul. mesajlar yazdı geçen sene cevap vermedim. yeniden başlasın istemedim. zihnimden kalbimden atamıyorum. bir sürü şeyle meşgulüm ama unutamıyorum. iki sene sürdü ilişkimiz iki yıldır da ayrıyız bu kadar zaman sürekli onu düşünmekten bıktım. bir ilişkim var ama mantık ilişkisi. yüreğim sadece eski ilişkime ait gibi.
Gizli KullanıcıZihnimi nasıl susturabilirim?
Merhaba. Ben utanarak yazıyorum. Evliyim. Eşim benim 2 senedir hayatımda. Geçenlerde durup dururken aklıma yıllar önce konuştuğum birisi geldi. Ve zihnime saplandı. Ben çık dedikçe daha da çok yapıştı. Ne yapmalıyım? Eşimi çok seviyorum ona ihanet ediyormuşum gibi hissettiğim için bütün yaşama sevincim kaçtı. Nefes alamıyorum göğsüm daralıyor. Zihnimden nasıl atabilirim? Sürekli aklıma geliyor ama isim olarak. Başka bir şey değil. 2 haftadır böyle ve hayatım mahvoldu. Zihnim sadece onu düşünmemi söylüyor engel olamıyorum. Bütün hayatımı olumsuz bir süreçe soktu.
Gizli Kullanıcıİlişki OKB'si
ben de ağır derecede okb olduğunu düşünüyorum erkek arkadaşım var onu çok seviyorum fakat ilişkimizin ilk ayları ve okb ataklarım olduğu zaman aklıma gelen şeylerden dolayı suçluluk hissediyorum bunu neden düşündüm neden böyle yaptım? kimseyle bir etkileşimim yok ama kendi hareketlerimden ve düşüncelerinden çok suçluluk hissediyorum ve bunların hepsini erkek arkadaşıma detaylı bir şekilde anlatma dürtüm var bu okb yüzünden stresle uyanıp stresle yatıyorum hayatım 7-8 aydır zindan olmuş şekilde hayatımı yaşayamıyorum dolu dolu. .. onu çok sevmeme rağmen başkaları hakkında nasıl böyle düşünüp rahatsız olmadım hatta bunu istedim diyorum?
Gizli KullanıcıHayatla nasıl başa çıkacağım
Bu sene olanlar bir insan olarak bana çok ağır geldi. Hem en yakın arkadaşım dediğim insanla arama mesafeler girdi hem de ilişkide çok emek verdiğim erkek arkadaşım beni terk etti. Uzun süredir içime kapandım. En yakın arkadaşım dediğim insan kendi içine kapandı bir süre terapi aldı ve daha sonra aylar geçti 8 aydır hiç yazmadı. Bu süreçte aradım mesaj attım ilişki kurmayı denedim en son konuşmamızda normal mesajlaştık sohbet ettik ama yine hiç bir şekilde yazmadı. Artık tükendim. Ayrılığın yasını tutarken bir de en yakınımı kaybettim. O kadar kötü durumdayım ki ne işim var ne yakın arkadaşım hepsi üst üste geliyor. Kendimi güçlü olmaya zorluyorum ama başaramıyorum. Artık mesafemi koydum gruptan da çıktım benim için bitti her şey bundan sonra emeklerime yazık olacak bir yerde olmak istemiyorum. Nasıl toparlanacağım ben
Gizli Kullanıcıİhanet etmemek için ne yapmalıyım
Evliyim iki çocuklu bir kadınım. Hayatımda sadece 1 erkekle olmak çok sıkıcı hissettiriyor. Sevgililerime karşı da böyleydim. İhanet edince çok kötü hissediyorum ayrılıyorum ama hemen sonrasında çok boş hissediyorum. İkisi de çok kötü hissettiriyor ne yapmam gerektiğini anlamıyorum. Aldattığım insanla ayrılmak için binbir bahane arıyorum sonrasında bana geri dönmesini bekliyorum ve hep geri dönüyorlar bu bana zevk veriyor. Yani hayatımda hep en fazla 3 kişi falan olmuştur. Hepsi bir birinden habersiz
Gizli Kullanıcı
