Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Stres sorununu nasıl aşabilirim?
Stresle başa çıkamıyorum mesela yapılacak bir şey oldumu son güne bıraktığımda veya yolda annemle atlarken strese giriyorum korku hissediyorum. Strese girdiğimde sinirleniyorum ve annem niye strese giriyorsun diyor veya bir yer dağınık olunca kendi kendime sinir krizi geçiriyorum yani bilemiyorum. Başka sorunlarım ise gezmek sorunu ayda 2 kere gezmeye gidebiliyorum oda annemle veya arkadaşlarımla ama ben haftada bir gezmek istiyorum abim çok geziyorsun diyor ama millet ise her gün geziyor kıskanıyorum açıkçası
Tükenmişlik hissiyle başa çıkabilecek miyim?
Merhabalar, umarım iyisinizdir. Ben değilim çok yoruldum. Önce özel sektörde çok zor şartlarda çalışmama rağmen severek yaptığım isimden sözleşme süresi doldu diyerek aniden işten çıkarıldım ki işe girerken bu sözleşmenin sadece prosedür gereği olduğunu memnun kalınca süresinin uzatilacagini soylerek kandirdilar. Hali hazırda parasal olarak daha iyi bir isim olmasına rağmen en azından okudugum işi yapayım diyerek oraya geçiş yapmıştım aradan 1 ay geçti bu süreçte çok fazla iş aradim ama çabalarım karşılıksız kaldı. Aile hayatım hep çalkantılıdır kalabalık bir ailede kişisel alan kavramını sadece kavram olarak bilip aileye destek amacıyla mutsuz bile olsam çalışmam gerektiğini öğrendiğim bir üniversite sonrası yaşıyorum. O kadar detay var ki. .. İşin bir de duygusal tarafı var yıllarca birini platonik sevdim sonra karşılık bulmak nasip oldu en başta her şey çok güzeldi rüya gibiydi lakin zamanla önce onun rahatsız olmaya başladığı bir takım pürüzler ortaya çıktı ben ise ayrılma kaygisi ve kaybetme korkusuyla onu hiç anlayamadigimi farkettim. O sorunları çözmek isterken ben umut verip her şeyi enerjisel boyuta tasimisim. İlişki bitme noktasına birkaç kez geldi ama şimdilerde kendimi gurursuz davranışlarıma acidigi için birakamadigi konusunda ikna eder oldum. Benim de kırgınlıklarim birikince ilişkiye inancım kalmadı. Ve severek ayrıldım. Üstüne yakinimi kaybettiğim günün gecesi ayrıldım. O gun ailem taziye nedeniyle şehir dışına giderken ben çocuklara yine bakılması için evde bırakılan kişiyim. Bunları artık kaldıramıyorum. Neden ben. Neden aile içinde bile sırf daha nazik ve duygusalım diye hep ezilen taraftayim. Hiçbir çıkış yolum yok sanki içimdeki tek umut kırıntısı sevdiğim başka bir iş için yeniden okumak ve bu süreçte biraz yalnız kalmak. Çünkü yıllarımı sevmekle harcadığım adamı kaybetmisken ortam müsait değil diye göz yaşı bile dökemez haldeyim. Ya yine içimde kalırsa ve bizden oluru denersem diye korkuyorum. Uzunca anlatınca anlaşılır sanmaktan da yoruldum. Cevap verirseniz şimdiden teşekkür ederim
Okb
Merhaba ben Okb teşhisi almış bir kızım ve yksye hazırlanıyorum ve doktorum bana geçen gün düşünce gelir gelmez dikkatini başka bir şeye ver örneğin matematik problemi çöz sen umursamadıkça azalacak dedi ve bunu dener denemez başarılı oldum 1 dakikada hemen geçti yani hemen geçmesinde bir gariplik yok değil mi illa uzun sürede geçmesi gerekli uzun süreçli olmadı gerekli diye bir şey yok demi?
Sohbet sırasında bazen donakalıyorum karşı tarafa nasıl cevap vereceğimi bilmiyorum
Herhangi biriyle sohbet ederken bu genellikle samimi olmadığım insanlarla ve babamla sohbet ederken çok sık yaşıyorum sohbet esnasında karşı taraf bana komik bsy anlattığında geriliyorum nasil tepki vereceğimi bilemiyorum ordan hemen uzaklaşmak istiyorum vücudumu ter basiyor başka bi sorunumda sohbet esnasında son zamanlar dilim çok sürçüyor bilgim olmasına rağmen kendimi güzel ifade edemiyorum bunların neden oluyor sizce lütfen yardım edin
Nasıl insanları fazla sevmeden devam edebilirim?
Benim elimde değil arkadaşlıklara insanlara çok değer veriyorum bana en ufak adım atan hatta bir güler yüz gösterene bile ilgi duyuyorum. kendini sev diyorlar ama ben kendimi seviyorum. hatta kendime yöneliyorum sevdiğim şeyleri yapıyorum ama buna rağmen insanlara olan sevgim bağliligim kendime olan sevgimden daha fazla ve ben bunu tek başıma aşamıyorum. Çok denedim okul rehberlikçime çocuk gelişimcisine hatta psikoloğa kadar gittim durumumu anlattım ama bir şey demediler zamanla arkadaşın olur bir sorunun yok dediler. ilaç kullanayım dedim ilaçlık durumun yok dediler. kendini sev dediler kendimi seviyorum ama olmuyor yine de bana en ufak ilgi gösterene sanki tüm hayatımı verecek kadar çok seviyorum ve ne kadar istesemde olmuyor kendime yöneliyorum hatta sevdiğim şeyleri yapıyorum yine de olmuyor.
Kocamın evinde istenmeyen gelin oldum
6 aydır evliyim çalıştığım eski bi işten arkadaş edinmiştim ablam gibiydi görümcem oluyo şu an bana erkek kardeşini ayarladı evlendik aynı evde yaşıyorduk kaynanam kayınbabam eltim kaynım kayınbabam çok ilgisizde bana ve eşime karşı kaynanam beni ezmek için her türlü çabayı sarf ediyordu bi yemek yapmıyordum rahat bi odada uyuyamiyordum kendimize ait bi odamız bile yoktu altın alacaklardı kandırdı bizi almadılar bi kolye yedi bilezigide kocam gelinlik için sattı eltimle tartisiyorduk kayinbabam vefat etti memlekete döndük ordada tartışma çıktı gorumcemin sesi geliyordu kocama ya biz ya o dedi eşim beni babamın evine götürdü orda bi ay kaldım esimin ailesi ayrı ev istiyorsan olabilirsin dedi anlaştık kocam ev tutmasına yardımcı olması için yanına geldim şuan ayrıyız ama ne görümcem ne kaynanam benle konuşmuyorlar gorumcelerim beni sildiler esimede onu sectiğin için seni red ediyoruz demişler huzur istiyorum ne yapmalıyım
Depremden sonra artan uyku sorunları
Hocam bende uykuda konuşuyor ve birden uykumdan uyanıyonurum içimde sürekli bir korku ve üzüntü var uykumda bir rüya gördüğüm zaman o rüyayı gerçek sanıyorum uykumda değişik hareketler yapıyorum ben deprem yaşdadım ama önce bu konuşma depremden öncede vardı depremden sonra daha çok arttı sizce ne yapmalıyım çevremi bu uykumdan dolayı çok rahatsız ediyor içimde sürekli bir sıkıntı var kafamın içinde sürekli olumsuz şeyler düşünüyorum ne yapacağımı bilmiyorum
Mutsuzluk duygusundan nasıl kurtulurum?
İnsanların beni sevmediğinde ya da onlarla konuşamadığım da beni sevmediklerini düşünüyorum bundan dolayı da içimde öyle düşünmeseler bile kendime mutsuz ediyorum ya da bir ilişkide sürekli ilgi gösteren taraf olmak evet güzel bir duygu oluyor ama biraz da ilgi duyulmak istiyorum Bu da beni mutsuzluğa itiyor bundan nasıl kurtulabilirim ne yapabilirim hiçbir zaman çözemedim ya da rahatsızlığından dolayı sevmeyeceklerini düşündüğünde kurtulmak daha mı kolay oluyor ya da ona bağlamak basite kaçmak mı oluyor hiçbir zaman anlayamadım o yüzden de hep mutsuz olan taraf kendimmiş gibi hissediyorum hastalık benim için bir bahane belki de ama korunaklı bir bahane galiba mutsuzluğuma Bir kalıp uyduruyorum kılıf uyduruyorum kurtulmak istiyorum
Sevilmeyeceğim korkusundan nasıl kurtulabilirim?
İnsanların sürekli beni sevmediğini ya da ben onları sadece mutlu olmaları için yanlarında olduğunu düşüncesinden mutlu ettik de bir şekilde gitmelerinden ya da beni kullanma düşüncelerinden kullandıktan sonra gidecekleri düşüncesinden kurtulamıyorum kendimin de mutlu olabileceğini düşünmüyorum ve bu düşünce yapısından kurtulmak istiyorum hayatında birinin sevebileceği beni mutlu edebileceği ve herkesin benle arkadaş olabileceği düşüncesini kafama yerleştirebilmeyi istiyorum Sevgi hayatta bir araç ama ben bir amaç olarak kullanıyorum bunu bir araca çevirmek istiyorum gerçekten sevilmek ve sevildiğin yerde dedi gerçekten sevmek istiyorum. Yardımcı olabilir misiniz
Geçmişe takılı kalmaktan nasıl kurtulabilirim?
Hayatıma sürekli aldığım kişilerden ve onların bende bıraktığı izlerden düşüncelerden sürekli onları düşünmekten ve karşıma aldığım her kişi için hep en iyisi onlar en güzeli onlar olsun demekten onları güveç çıkartıp onların beni yere çarpma huyundan kendimin de mutlu olabilmesi için neler yapabilirim nelerden kurtulabilirim bunlar için bana yapabileceğim öneriler sadece insanlara bağımlı kalmamayı nasıl öğrenebileceğime dair fikirler vermenizi rica ediyorum