Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Kızım için ne yapmam gerekir?
Kızım 15 yaşında 10 sınıf öğrencisi okul hayatı boyunca aynı özel okulda eğitim aldı ve almaya devam ediyor. Soruma gelince. Bize ve kardeşine karşı öfkeli, bağırarak hakaret ederek konuşuyor. Sürekli telefon ve bilgisayar elinde odasından çıkmadan film izleyip arkadaşlarıyla telefon da konuşuyor. Gece 2,3 gibi ancak yatıyor. Hiç bir şekilde ders yapmıyor okulda çok başarısız. Erteleme sorunu aşırı, doktorun verdiği bir çok vitamini var 2. haftadan sonra kullanmayı bıraktı içmiyor. Sürekli eli saçında tik gelişti. Ne kadar ona karşı ılımlı olmaya çalışsak da sürekli sabrımızı zorluyor. Evde bağırışmalar sesler yükseliyor. Zamanın da hiç şeyi yapmadığı için her gün okula geç gidiyor. Sadece kendi istediklerinin yapılmasını istiyor ve yapılmadığında evde isyan çıkarıyor. Kız kardeşi yokmuş gibi davranıp yaşamak istiyor. Ve bunları ona sorsanız. Siz beni çok baskılıyorsunuz, ben mini etek giyip dışarıda gezmek istiyorum, evden istediğim zaman çıkıp istediğim zaman gelmek istiyorum deyip yanımızdan kalkıp gidiyor. Teknoloji bağımlılığından kurtulması, farkındalığının artması ve enerjisini okula çevirebilmek için nasıl bir yol izlemeliyiz. Ne gibi yardım almalıyız. Umarım açıklayıcı olmuşumdur. Şimdiden teşekkür ederim. İyi günler.
Gizli Kullanıcı
İşimde kendimi yetersiz hissediyorum
Güzellik sektöründeyim yaklaşık 2 yıldır yavaş öğreniyorum geç kalıyorum işlemlerim hızlı ve pratik yapmam gerektiğini biliyorum işimi iyi yapamadığımı fark ettim kendimi hızlandırmak ve işimde iyi yapmak istiyorum bu aralar bundan kaynaklı kendimi yetersiz hissediyorum dün çok ağladım bu yüzden küçükken pek sevgi görmedigim için duygusal yaklaşıyorum güçlü olmak istiyorum kendimi ve isimde en iyisi olmak istiyorum hatalar olunca da moralim bozuluyor iyi olmak istiyorum
Gizli KullanıcıNeyi neden yapayım?
Merhabalar şimdiden bana destek olacağınız için teşekkür ederim. Ben kendimce çok zor şeyler yaşadım. Şimdi neyi neden yapayım bilmiyorum her şey anlamsız önemsiz soğudum her şeyden kimseyle görüşmeden odamdan çıkmadan uyuyup uyanarak ölmeyi bekleyeceğim sadece bir ölüm düşüncem yok yanlış anlamayın çok çabaladım her şey için kendimi anlatacak kelime bulamıyorum üzgünüm desem değil kırgınım desem değil yapsam ne yapsam ne diyorum her şeye yemek yesem ne yemesem ne su içsem ne içmesem ne çok cıvıl cıvıl hayat dolu neşeli bir insanken son 1 yılda 50 sene kadar çöktüm. Bomboş hissediyorum acı veren şeyler bile acı vermiyor hissetmiyorum artık durumum sizce çok mu kötü bunları yazacak halim bile yok hevesim yok amacım yok hedeflerim hayallerim ilişkim çevrem ailem her şeyden soğudum. Yardımcı olabilir misiniz. Teşekkürler
Gizli KullanıcıAldatılma korkusu nasıl yenilir ve ben aşık mıyım?
Yetişkin olmadığımı belirtiyorum. Durumumu belki hafife alabilirsiniz lakin lütfen yapmayın. Bilhassa benim için pek değerli bir meseledir. Sevgilim, dindar ve erkeklerden uzak, görünüşte ahlaklı bir kızdır. Ancak, ben aldatacağını düşünüyorum ve fazlasıyla korkuyorum. Ne yapmalıyım? Rüyalarıma giriyor aldatılmak. Geçmişte askerleri, dindar erkekleri beğendiğine dair sohbetler geçmişti. Şimdi ise bunlardan ne denli pişmanlık duyduğunu anlatıyor hatta ağlıyor bazen günlerce mutlu olmuyor. Bende bir aldatılma korkusu oluştu. Çok korkuyorum, şimdi olmasa bile gelecekte olacağını zannediyorum yüreğim daralıyor resmen. Birde bir mevzu var efendiler ve hanımefendiler, "ben sevgilime aşık mıyım?" Sorusu. Şu belli ki evet onu seviyorum lakin aşık değilmişim gibi hissediyorum. Eski heyecanımı bulamıyorum. Fakat çok istiyorum, onu sevdiğimin ve aşık olduğumun farkında olmayı. Ondan vazgeçmek, bırakmak, saplanmak istemiyorum. Lakin onu sevdiğimin ve aşık olduğumun farkında olmak istiyorum. Ben zor dönemler geçirirken bir dönem beni bunlardan kurtarmış daha sonra Othello Sendromu oluşturduğunu düşünüyorum. Lakin bu teşhisli durum değildir. Sizden iki isteğim var;1-Aldatılma Korkusunu Yenmek2-Sevgilime aşık ve sevdiğimin farkında olmak. Belki bu tarz şeyler uzun terapiler gerektirebilir, uzun sohbetler gerektirebilir, bir miktarda seans ücretleri talep edilebilir. Lakin bunları sağlayamayacağım, ancak şundan şüphem yok ki; psikolojinin gücü sonsuzdur. Bir psikoloğa ve psikiyatra güvenim hiçbir mesleğe olduğu kadar kesin değildir. Zihin ile ilgilenen insanlar, onu en kötü halinde dahi en kısa yollar nasıl çözebileceğini bilir. Ben böyle düşünüyorum veyahut inanıyorum. .. Lütfen yardım edin. Ek Bilgi: Duygu durumum son günlerde pek iyi değil bunalımlardayım. 2021 Sonlarından itibaren Tip 2 Bipolar teşhisi konuldu. Depresyonlarımdan kız arkadaşım beni çıkardı, son aylara kadar hiç depresyona girmedim sayılır. Lakin bu ay içinde 2 kere oldu. Aktif halde mutsuz ve umutsuz bir duygu durumdayım. Sizlere güveniyorum. .. İlgilenip-ilgilenmemeniz fark etmeden, her şey için teşekkürler.
Gizli KullanıcıYaşadığım sorunlar Okb ile mi ilgili?
OKB hastasıyım çocukluğumda olan bir şeydi zamanla unutmuştum sonra bir olaydan dolayı tekrarladı ve çok ağır şuan şuan ilaçla duruyorum eskisine göre toparladım. Doktorum benden MR istedi bunun sebebi ne olabilir acaba nörolojik bir şey mi? Ve son olarak bir sorum daha var bir şeyleri devam ettirememek her seferinde başa sarmak yani devam ettirmek isterken her seferinde yarım bırakmak çocukluğumdan beri var ve gerçekten elimde olan bir şey değil bu sizce okb den mi kaynaklı
Gizli Kullanıcıİnsanlara olan bağlılıktan nasıl kurtulabilirim?
Yani aslında bazen iyi anlaştığım kişiler olabiliyor ben fazla bağlanıyorum ve aşırı sevgiyle seviyorum ve karşımdaki kişide benim onu sevdiğim kadar beni sevmiyor ve bir süre sonra benden bıkıyor ve benden uzaklaşıyor ve beni terk ediyor. Bu durumda da ben fazla sevdiğim için onu kolay kolay unutamıyorum yokluğunu hep arıyorum. Ne yapsam da olmuyor mesela kendime yöneliyorum ama yine de onun yokluğunu hep arıyorum kendime ne kadar da yönelsem filmi de izlesem veya sevdiğim şeylerle de uğraşsam yine de duygularımı yönetemiyorum ve bu sevgi aşırılığa kaçmış oluyor ve bu da bana çok zarar veriyor ben çok ağlıyorum ne kadar ağlamayayım desem de gözyaşlarımı tutamıyorum çünkü içim acıyor. Bence benim sorunum duygularımı yönetememek yani her şeyin bir dengesi vardır ya işte ben o dengeyi koruyamıyorum. Lütfen yardımcı olun.
Gizli KullanıcıKendimi beğenmemekle nasıl baş edebilirim?
Merhabalar. Ben kendimi hiç beğenmiyorum hatta nefret ediyorum kendimden. Dış görünüşüme o kadar takığım ki sürekli bunu değiştirmek için diyetler makyaj gibi şeyler yapıyorum. Bunun hastalık olduğunun farkındayım ama diğer kızlara baktıkça kendimden soğuyorum. Bu durum beni de yıprattı hayatımı da. Sırf vücudum kötü görünecek diye bir şey yiyemez oldum. Bununla nasıl baş edebilirim. Lütfen güzel bir tavsiye verir misiniz. Teşekkürler.
Gizli KullanıcıNasıl samimi arkadaşlık kurabilirim?
Yani aslında iletişim kurmaya çalışıyorum ama iyi anlaşabildiğim bir arkadaşım yok. Hayatımda sadece 1 kere oldu ama kendisi beni bıraktı istemedi ve benim hiç arkadaşım yok. Ben bunun için psikologlara gittim okul rehber hocasına da gittim ama ilaçlık bir durumun yok zamanla olur dediler. Sonra sınıftakilere sordum benimle niye arkadaş olmuyorsunuz diye oluyoruz am sen olmuyorsun deyip her seferinde beni suçluyorlar. Sizce de insanın hiç arkadaşı olmaması normal mi? Bakın ben ne gerekiyorsa yapmaya hazırım lütfen bana yardımcı olun
Gizli Kullanıcıneden böyle bir ilişkide kaldım?
Merhaba hocam. Ben 2 senedir sanaldan biriyle konuştum ve olmadı bitti. hiç görüşmedik zaten benden küçüktü. cesaretsiz pasif bir erkekti. baya toksiktik ve bitti saygısızca. sorum şu; zaten sanaldandı zaten hiç görüşmedik bir anımız bile yok. ama neden ben hala onu düşünüp sanki gerçekte bir şey yaşamışım gibi ağlayıp acı çekiyorum. bunun cevabını bulamıyorum. hani zaten gerçekte yani reelde buluşmadık bile neden onu unutmak çok zor geliyor. arkadaşlarıma anlattığımda durumumu diyorlar buluşmamışsın bile neden bu kadar taktın diyorlar ve haklılar da bi noktada. evet 2 senede bir bağ kurduk daha çok ben kurdum o bağı. karşı taraf çokta kurmadı bence o bağı.
Gizli KullanıcıNe kadar sevsek yine de birbirimize zarar veriyoruz
Bir gün iyiysek üç gün tartışıyoruz bazen benden kaynaklı bazen ondan en ufak bir hareketime kızıyor birbirimizi seviyoruz bundan eminim ama onun düşünceleri benim düşüncelerim uymuyor bir çatışma yaşanıyor illa ki onun benden bekledikleri yapmamı istediği şeyler ben yapmak istemesem de kabul ediyorum kendimi değiştirmeye çalışıyorum kaç kere ayrılmayı denedim ama yanında söyleyemedim onu bırakamadım ne onunla ne onsuz yapabiliyorum ne yapmam gerekiyor kendimi hiç iyi hissetmiyorum sevmek böyle bir şey mi yanında mutlu huzurlu hissetsem de çok kısıtlıyor her şeye karışıyor bir çözüm bulamıyoruz her tartışmada eski konuları açıp duruyoruz birbirimizi üzüyoruz ama ayrılamıyoruz da düşünmekten acaba buna kızar mı diye düşünmekten aramız kötü diye yemek yiyememekten sinirden stresten saçlarımın dökülmesinden her şey bıktırdı artık bir hevesim kalmadı ne yapmam gerekiyor bilmiyorum ilerde ne olacak nasıl devam edecek düşünemiyorum anı yaşamıyorum hep mutsuzum düşünceliyim yorgunum kimseyle konuşamıyorum yemek yiyemiyorum sadece uzanıp müzik dinleyip düşünmek kafa yormak istemiyorum hayatımda olmasını istiyorum ama bu fikirlerini değiştirmesini istiyorum bazen de ayrılmak istiyorum ne yapacağım lütfen yardımcı olun bana psikolojim bozuldu
Gizli Kullanıcı
