Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Doğru yolda mıyım? Yoksa çok güvendiğim hislerim beni yanıltıyor mu?
Merhaba. Yine sıkışıp kaldım. 1 buçuk yıllık bi ilişkim vardı. Sözde ciddi bir ilişki fakat asla evlilik konuşulmuyor, hayaller kurulmuyor, geleceğe dair hiçbir şey planlanmıyor. 1 buçuk yıllık ilişkimde sadece 1 kere bu konudan şikayetçi oldum ve bir adım bekledim karşı taraftan 3 ay zaman tanıdım ve asla bir adım gelmedi. Ben büyük beklentileri olan biri değilim sadece hayallerinde geleceğinde ben var mıyım öğrenmek istedim. Konu şu; Neden hiç evlilikten bahsetmiyorsun geleceğimizden neden hiç konuşmuyoruz? Diye sorduğumda gerek var mı zaten evlenicez. Nesini konuşalım ki bunun ilişkimiz güzel gidiyor konuşmaya gerek yok ben bilmiyorum böyle şeyleri konuşmayı. ” Cevabını alınca bende ipler koptu. Zaten kopmuştu da bir ümit işte bilirsiniz ya hepimiz insanız neticede insan sevildiğini hissetmek istiyor. . Uzun zamandır ayrılık düşünüyorum yalan yok çünkü hiç anlaşıldığımı düşünmedim. Biz hiç derin konulardan konuşmadık mesela, ben ona hiç kendi hayatımla ilgili bi şeyler anlatmadım ki ben konuşmasını sohbet etmesini çok seven biriyim. Ama onunla hiç özel konularımız yoktu. Çok üzülüyorum kafam karışık doğru mu düşünüyorum yoksa insanların konuşmalarımı beni etkiliyor bilmiyorum. Ona uzun uzun mesajlar attığımda ayrılmak için karşılık bile vermiyor o kadar gamsız ki. Aslında burda yazsam anlatsam çok uzun olur ama kısaca böyle işte sıkışıp kaldım. . lütfen yardım edin. Teşekkür ederim şimdiden.
Çocuğumun konuşmaması normal mi?
Merhaba benim oğlum 27 aylık. Hala konuşamıyor. Yani anne baba abi yada sevdiği şeyleri söyleyebiliyor ama “su“ veya “su ver” vs demiyor İstediği şeyleri işaretle anlatıyor. İstediği şeyi söyletene kadar vermiyorum, anlamamış gibi yapıyorum ama ağlıyor ve daha fazla ağlıyor. Televizyon ve telefon bağımlısı asla değil günde 1 saat max. Ne yapacağım nasıl bir yol izleyeceğim bilmiyorum. Ya da konuşmaması da normal mi bilmiyorum. Şimdiden teşekkürler.
Giderek yalnızlaştığımı ve kendimi bu yola sürüklediğimi hissediyorum, neden ?
Gün geçtikçe daha çok yalnızlaştığımı hissediyorum. Üniversite 2. sınıfım. ilk seneye nazaran belirgin bir şekilde daha az aktiviteye katılma ve sosyalleşme hususunda gerilemem oluyor. bunun sebebi iletişimimdeki insan sayısının azalması değil kendi içimden gelen bir şeyler. Daha çok içime dönüyorum. insanlara karşı fikirlerimi veya arkadaşlarımla aramızdaki ilişkiye dair düşüncelerimi söyleyemez ve sessiz kalma eğilimi gösteriyorum, nasıl düzelteceğimi de bilmiyorum. bahsetmek istediğim bir diğer nokta, etrafımdaki çoğu dostumun ilişkileri var. ben 20 yaşındayım daha hiç karşı cinsle duygusal bir ilişkim olmadı ve bu durumu da kendi üzerimde eksiklik ve kendime karşı baskıcı bi duruma sokuyor. kesin tanı konulmasa da anksiyetemin olduğunu düşünüyorum. Bunun en büyük sebebi de kilo problemleri. küçüklükten beri bir sorun olan bu kilo sıkıntılarını ne yaparsam yapayım üzerimden atamıyorum ve sürekli kendimi düşük ve yetersiz görme eğilimine sokuyor. Şunu da belirtmek isterim normal sağlıklı düşününce abartılacak bir kilo problemimin olmadığını biliyorum ama konu özellikle sosyalleşme noktasına gelince bu bende inanılmaz bir baskı ve gerilime sebebiyet veriyor. Sürekli üzerimi düzeltiyorum sürekli gözleri bende mi acaba duruşum, görünüşüm hakkında ne düşünüyorlar fikri kafamda dönüyor ve onların düşüncelerini kendi üzerime olumsuz olarak yansıtıyorum. Şöyle anlarda yaşadığım oluyor. yolda ilerlerken bir grup kendi içinde gülse bile bunu kendi üzerime alınıp gereksiz strese sebebiyet verebiliyor. Yani en başında kendime olan saygımı gerek kilo problemlerim olsun gerek yalnızlaşma hissiyatı olsun gün geçtikçe kendime saygımı yitirdiğimi ve yetersizleştiğimi düşünüyorum. Şu detayı da vermek isterim diş hekimliği bölümünde okuyorum sosyal statü olarak kendimi yeterli görüyorum ama gerek kendimle olan ilişkimde olsun gerek insanlarla. Bu noktalarda yetersiz olduğum kanaatimdeyim.
Aşırıya kaçan hayal kurma sorun mudur?
Ben açıkçası çocukluğumdan beri hayal kuran ve hayal kurmaktan hoşlanan bir insanım fakat son olaylardan sonra hayal kurmalarım çok olmaya başladı bazen bir sorundan veya herhangi bir şeyden kaçmak için hayal dünyama sığınıyorum ama bu benim ders hayatım ve aile içi hayatımı çok fazla etkilemeye başladı ders çalışmaya başladığında hayal kurma okula gittiğimde hayal kurma gibi çok fazla sorun oldu ve bu beni çok fazla rahatsız ediyor bazen mutfakta ayakta sürekli yürürken hayal kuruyorum ve odanın etrafında dönüp dolaşıyorum ve tüpü sürekli açıp kapatıyorum fakat bunu pek bilinçli yapmıyorum bazen annem uyarıyor bazen ailedekiler uyarıyor ama bu hayal kurmam beni rahatsız etmeye başladı bazen ders esnasında hocanın ödediğini duymuyor ve hayal dünyama kaçıyorum böyle sürekli sürekli düşünce içerisindeyim pek bilinçli yaptığım bir şey dedim bazen böyle dalıp gidiyorum işte ne olduğu pek belli olmuyor hatta bazen birisiyle konuşuyorum konunun ne kadar ciddi olduğunu pek önemli değil bir anda hayal dünyamı dalıp gidiyorum ve cidden hem ben hem ailem hem arkadaşlarım çok rahatsız olmaya başladı bunun etrafındakileri anlattığım zaman da bunun belli bir hastalık olmadığını kendi kafanda olduğu bir şey olarak ifade ediyorlar internetten araştırdığım kadarıyla da evet böyle bir hastalık yok ama bir hastalık değilse ve ben bunu bilinçsiz yapıyorsam bir çaresini bulmam lazım o yüzden bir psikoloğa danışmak istedim ama bir rahatsızlık değilse eğer neden bir psikoloğa gideyim
Karakter özellikleri kalıcı bir şekilde değişir mi?
son zamanlarda kendimi çok pasif hissediyorum biri bana beni rahatsız edecek bir şey söylediğinde onu uyaramıyorum ve aklımdan geçen hiçbir cümleyi dile getiremiyorum susuyorum ve kendi içimde kendi kendimi yiyorum ama asıl konu ben 1 sene öncesine kadar hiç böyle biri değildim birinin bana kurduğu yanlış bir cümleden sonra direkt lafı yapıştıracak bir karakterde insandım kimseden ne çekinirdim ne lafımı esirgerdin ama şu an hiç öyle hissetmiyorum, eskiden insanlar ne düşünür ne der asla umrumda olmazdı ama galiba şu anda umursuyorum ve bunu kendime dahi söylemek istemiyorum. Bu değişkenliğe sebep olacak bir olay yaşadım mı diye kendime soruyorum ama cevap alamıyorum, bazen kendime olabilir geçici bir süreçtir diyorum ama canımı çok sıkmaya başladı. Ben daha önce hep oturmuş bir karakterim ve oturmuş özelliklerim var diye düşünüyordum zamanla bu özelliklerim değişince kendimi kötü hissetmeye başladım acaba ben daha önce öyle bir kişi değil miydim kendimi mi kandırıyordum diye düşünüyorum. Bazen bu düşüncelerim bana çok saçma ve anlamsız geliyor kendime kızıyorum ama dönüp dolaşıp yine aynı yere geliyorum.
Kendimle kavga etmeyi nasıl bırakabilirim?
Kendimle sürekli bir kargaşa bir kavga içerisindeyim, çok uzun süredir böyle bir problem yaşıyorum sanki içimde iki kişi sürekli tartışıyormuş gibi artık çok yoruldum. Bu sorun kendimden soğumama neden oluyor ve ne yapmam gerekiyor bilmiyorum sıkıldım artık bu döngüden kendimi tanıyamıyorum kafamdaki iki kişi sürekli birbiriyle çelişiyor, acaba kendi benliğimi kabul edemediğim icin mi yaşıyorum bunu bilmiyorum. Bu durumu nasıl aşabilirim ?
2 senelik sanal ilişki ne zaman aklımdan silinir?
2 senedir biriyle konuşuyordum ama hiç buluşmadık. benden küçüktü 5 yaş kadar. uzak mesafedeydik. 1 aydır bitti iletişimimiz. ne kadar sürede unutmak doğru olur sizce? bazen aklıma geliyor çünkü bu normal mi diyorum kendi kendime ve stalklıyorum da hocam. İlk defa biriyle böyle uzun süre konuştum ve çokça beklentiye girdiğim için aklımda sürekli. hep düşünüyorum acaba ne zaman aklımdan tamamen silinip gider diye. şimdiden teşekkür ederim cevabınız için hocam :)
Insomnia olduğunu nasil anlarım?
Çok fazla uyku sorunu yaşıyorum. Geceleri uyuyamıyorum ve bir kez uyanırsam bir daha uyuyamıyorum. Bu sorun hayatımda bi çok olumsuzluğa neden oluyor. Ve gün içinde ne kadar uykusuz olursam olayım hatta hiç uyumasam bile bu beni gün içinde rahatsız etmiyor. Yani yorgunluk veya uyku hali olmuyor. Rahatça durabiliyorum. Ama gün içinde uyumam gereken miktardan çok az uyuyorum. Ve dershaneye gidiyorum bu beni çok etkiliyor. Bunun neden kaynaklandığını da anlamış değilim. Bir şey düşünmüyorum veya bi sorundan kaynaklı da değil. Ama bir şekilde hiç uyuyamıyorum. Erken yatsam bile bu aynı oluyor. Insomnia olduğunu düşündüm, araştırdım ama kesin sonuca ulaşamadım.
Gerçeklikten kopuk gibiyim. Ne yapmam gerek?
Genel olarak yaşantımda sürekli yorgun, halsiz, sanki gerçek dünyadan kopuk gibiyim hatta öldüm de acaba ruhum burada olduğu için mi görünüp önemsenmiyorum ya da başka bir tabir. birisi konuştuğu zaman onu duyuyorum ama anlamıyorum yani sanki farklı frekans gibi ses var ama algı yok. ders için YouTube'dan bir video açtım adam konuşuyor duyuyorum ama algım kayboluyor. kendimi hiç normal görmüyorum özellikle 2 3 haftadır uyku bozukluğu halsizlik vb gibi şeyler var. zaten hiperaktivite bozukluğu dikkat dağınıklığı gibi sorunlarım var ve bunlar için eski psikiyatrim 2 tane ilaç vermişti abizol ve rustral kullandım 1 yıla yakın. bir cümle kurmak için bile çok düşünüyorum yani şöyle anlatacağım bu yazıyı yazarken bile anlatmam gerekenden çok farklı konular olmuş olabilir. bu şekilde işte gerçekten bir sorun varsa doktora gideceğim veya önerileriniz benim için çok önemli. teşekkürler.
aileme karşı olan öfkemle ne yapmam gerekiyor?
Merhabalar. Ailemle yaşıyorum. Evimiz kalabalık ve psikolojik olarak rahatsız tanılı aile bireyleri ile yaşıyorum sınırlarımı çok ihlal ediyorlar Öfke patlaması yaşayıp pişman oluyorum Kendini çok acındırıyorlar Evde çok öfkeli iken iş yerinde çok sakinim İş yerinde kızmam gereken yerlerde de sesimi çıkarmıyorum. Hayattan keyif alamıyorum Çünkü aile kavramına çok önem veriyorum Başka şehirde yaşamaya çalıştım yapamadım ailemi özledim fakat geri geldiğimde pişman oldum tekrardan ailemle yaşadığım için İş yerinde bir şeye kızarsam aileme yansıtıyorum. Ne yapmam gerekiyor