Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İlişki problemlerim kafamı karıştırıyor ne yapmalıyım?
Merhabalar, umarım iyisinizdir bundan 5 6 ay önce bir ilişkim vardı çok güzel anlaşıyorduk düşünce yapımız çok yakındı hatta evliliği bile düşünüyorduk ama anlaşamadığımız bazı noktalar yüzünden ayrıldık şimdide ara ara konuşuyoruz fakat o şuan bana karşı nötr oldugunu söylüyor bende iliskimiz için bir daha denememiz gerektiğini düşünüyorum ama o bunu istemiyor. Ayrılmamızın nedenleri arasındada benim ondan ilişkimiz için sorumluluk sahibi olup sevgi anlamında üstüne düşenleri yerine getirmesini istiyor olmam vardı yani o daha düz bir ilişki sabit rutin bir ilişki istiyordu, benim ise sevgi anlamında ilgi anlamında ondan beklentilerim vardı hatta bu yüzden bir çok kez ayrıldık ve barıştık en sonuncu tamamen kopmamıza neden oldu ayrılırken de ondan soğumam için çok ağır konuştu şu an bunları söylediği için çok pişman, konuştuğumuzda ise iyi olmamı istediğini yoluma bakmamı söylüyor ben tekrar birleşebileceğimizi düşünüyorum ama o buna sıcak bakmıyor ayrıca psikolojiside iyi değil hatta destekte alıyor bunun için ne zaman tekrar birleşmek istediğimi söylesem reddediyor. Ben her şeyi bir kenara bırakıp tekrar her şeye baştan başlamak istiyorum bütün sorunlarımızı kavgalarımızı her şeyi bırakmayı ve tekrar her şeye yeniden başlamak istiyorum. Benim iyi olmamı iyi yerlere gelmemi istiyor evet bunları yapacağım inanıyorum kendime ama o yanımda olursa daha iyi hissedeceğimi düşünüyorum fakat ara ara konuşmamıza rağmen her seferindede konuşmayı uzun tutmayıp iyi olmamı kendi hayatıma bakmamı istiyor, onun bana zarar verdiğini düşünüyor bazen kendi kendine benim onu ne kadar güzel sevdiğimi iyi biri olduğumu anlayışlı biri olduğumu söylüyor. Kafam çok karışık ne yapmalıyım?
sürekli eleştirilmek beni yoruyor.
kendimi bildim bileli etrafımdaki kişilerden sürekli eleştiri işitiyorum, Nasihat elbette dinlemek sorun değildi fakat yaptığım en ufak hareketler hayatımdan uzaklaştıramayacağım kişiler tarafından (Ailem gibi) eleştiriliyor. sanki hata yapmam için bir çift göz beni izliyor. oturduğum yerde dizimi sallamaya bile korkar oldum, hata yapmaktan korkuyorum her şey mükemmel olmak zorunda ama ben mükemmel değilim onlar da değil. en kötüsü de bu kişilerin eleştiriye katlanamaması bu yazdıklarımı dile getirmem mümkün olmuyor, bu kadar eleştirilmekten rahatsız olduğumu dile getirmeme, kusurlu olduklarını söylememe katlanamadıkları belli. bu insanların yanında rahat hissedememe kendim gibi davranamama sebep oluyor rahat olamadığım için insanlarla doğru düzgün iletişim kuramıyorum hemen hemen her şeyden kaçıyorum.
Aşırı duygusallıktan nasıl kurtulabilirim?
Merhaba, ben üniversite 1. sınıf öğrencisiyim bu yıl yeni bi şehre taşındım yeni bi okul yeni arkadaşlar ama ailemi o kadar çok özlüyorum ki…Sürekli mutsuz hissediyorum aslında bu bende bu yıl olan bir şey değil kendimi bildim bileli hep çok duygusalım sürekli mutsuz hissediyorum kendimi sürekli bir şeyleri düşünürken buluyorum geçen sene dershanede bir öğretmenim vardı o bana çok iyi geliyordu ben konuşmadan beni anlıyordu öğretmenimin desteğini onunla konuşmayı çok özledim şu anda sizle konuşmak bile o kadar iyi geldi ki teşekkür ederim
Sevgilim benimle ilgilenmiyor gibi hissediyorum
Ben bekarım hiç evlenemedim kız arkadaşım evlenmiş boşanmış ve iki çocuğu var ben onu seviyorum onunda beni sevdiğini biliyorum ama yeterli ilgi göremiyorum onun çocukları var ilgisi o tarafa kayıyor aktiviteleri var ilgisi o tarafa kalıyor bana yeterli ilgi kalmadığını düşünüyorum ve şöyle ben onunla arama girecek herşeye nokta koydum yani ona vakit ayırmak onunla ilgilenmek için ama o yaptığını düşünüyor aslında bana yetmiyor ben ise fazlasını istiyorum ama bu defa haksızlık edecek gibi düşündüğüm için susuyorum ve içime atıyorum arayıp dışarı çıkalım dediğimde çocuklarla ilgilenmem gerekiyor dediğinde çok sinir oluyorum evlilik düşünüyoruz ama işte yanımda olmasını istiyorum sürekli o güne kadar böyle gidecek gibi duruyor bırakmak istemiyorum ayrılmak istemiyorum onu seviyorum ama ilgisini daha fazla bana versin istiyorum ve çok kıskanıyorum resmen hayatımın merkezine aldım onu ama ben onun için neredeyim bilmiyorum ne yapmam gerektiği konusunda hiç bir fikrim yok
Kan aldırma fobisi
Öncelikle merhaba ben 17 yaşında bir genç kızım neredeyse çocukluğumdan beri ailemin kavgaları gerek siddetli gerekse onların kavga etmesinden kendime zaman ayıramıyorum ama şu sıra daha da büyük sorunum var doktora gitmem gerek fakat iğne fobisi yüzünden gidemiyorum korkmuyorum aslında 1 gram acısında ama kolumu açmak onların bağlaması o iğne girdikten sonra o çekilme hissi beni bitiriyor geçen kardeşimi götürdüm ( 15 yaş kız ) ondan kan alınırken yanında bile olamadım dışarıda bekledim çıktı bende bir şey yoktu oturduk banka abla iyiyim dedi bı süre geçti ben terlemeye başladım da kucağına yatcam dedi tamam dedim yattı fakat bi süre sonra benim kulaklar uğuldamaya mide bulanmaya başladı tabiri caizse sanki madde içen insanlar vardır ya onlar o içtiğinin kafasını yaşar aynen öyleydim ( maddeye ve o tarz şeylerden nefret ederim aşırı karşıyım) dedim sen otur burda ben yere oturdum soğuk soğuk terlemeler aslında açlık falan diyorlar ama değil aç da olsam tok da olsam hep böyle asla cesaret edemiyorum o koltuğa oturup o kanı vermeye imkanım yok paralı şekilde tedavisine batırmaya sağlığım tehlikede napcağımı şaşırdım artık size yazayım dedim ( Çocukluğumda da böyleymişim hatta hayal meyal hatırlıyorum max ana okulu ve ya birinci sınıf yaşlarındaydım daha da küçük olabilirim zorla kan almaya calışıyolardı hemşiresi babamlar sağlık çalışanları falan doktor yani kanı alacak kişi karşımdaydı konuşuyordu ben ona tekme atıyordum doktor babama baktı o da bana aşırı derecede bağırıp çağırmakla meşguldü hep annem zaten sürekli konuşur ve hep kavga çıkartır haklı sanar kendini doktora batırcan iğneyi diye bağırmıştı babam napacağımı şaşırdım size yazıyım dedim umarım görür ve cevaplarsınız ❤️
Olumsuz düşüncelerden nasıl kurtulurum?
Ben bugün dayımın kızlarının kendilerine hediye almalarını düşündüm ve içimden dedim ki kendinize almayı biliyorsunuz dedim çünkü birkaç kez doğum günüme hediye almadılar. Hep kendilerine alıyorlardı onlarla birlikte kutladığımızda onun kızlarının doğum gününe. Sonra kendimi deniz kenarında hayal ettim denizin dalgasının sesiyle ve güneşin sıcaklığını ve güneşin varoluşunu hayal ettim sonra yine uçuş moduna geçtim. Sonra kendime kendine zaman ver dedim.
Asosyallik, herkes bana bakıyormuş gibi hissetme, konversiyon bozukluğu için uzman görüşü nedir?
Dışarıda yürüdüğüm zaman herkes bana bakıyormuş gibi hissediyorum o yüzden kusursuz bi yürüyüş sağlamaya çalışıyorum eğer o an ayağım falan takılırsa dünyam başıma yıkılır diyebilirim. Ayriyeten konversiyona bağlı epilepsi tarzı nöbetler geçiriyorum ve bu durum hayatımı çok kısıtlıyor. Tüm tetkikleri yaptırmama rağmen(nörolojik mr video eeg vb ) kesin bi tanı almış değilim. Bu durumu yıllardır yaşıyorum ve hayatımı çok kısıtlamış durumda. Psikiyatrik ve nörolojik ilaçlarda kullanmaya devam etmekteyim (keppra,sertralin,risperdal) fakat hiç etkisini görmemekteyim bu durum hayatımı çok kısıtlıyor uzman görüşüne ihtiyacım var cevabınızı beklemekteyim.
Yalnızlaşmış halimden nasıl kurtulabilirim
Çok sevdiğim birisi var ona karsı her zaman doğru gelmek istiyorum bazen kendimi bir yalanın içinde buluyorum oda bunu fark ediyor ve gözünde düşüyorum yalancı bir insan olarak görünüyorum çoğu şeyi korktuğumdan kızmasından ve beni bırakır düşüncesinden dolayı söylemiyorum konuların bazıları çok küçük konu denilmeyecek şekilde bazıları büyük oda bana hep dürüst ol diyor yada yapmamı söylemek zorunda kalma ama insanoğlu bazen sadece kendi istediğini yapmak isteyebilir karsısındaki insan sevdiği olsa bile sözünü dinlemeyebilir kendi istediği olsun isteyebilir bu durumda onun canını sıkar hani benim sözüm dinlesin istiyor o zaman daha iyi anlaşırız diyor ama ben ondan böyle bir şey istemiyorum çoğu zaman kendi içinden gelsin kendi istediği olsun istiyorum bu duruma çare bulmak istiyorum doğum günü var onu kutlucam ama sürekli geçmişe dönmekten yoruldum onunda geleceğimize bakmasını istiyorum
nasıl kendimi bulabilirim
Ben nerdeyse 4 senedir başkası gibiyim. hayat bile aynı gelmiyor. devamlı önceki halimi düşünüyorum ve bu halimi sevemiyorum çünkü böyleyken kendimi herkesten geride görüyorum. İlk telefonum bozulduğunda ve covid zamanı olduğundan sürekli ev ortamında kalmamla başladı ve hala sürüyor. bu süreçteyken hayatımdan iki kişiyle bağımı kestim. en yakın arkadaşım dediğim kişi herkesle aramı açtı ve son olarak ihanet edip sevgilimle aramı bozdu ve sevgilimde onunla bir olup psikolojik şiddet uyguladılar. ve sevgilim her gün beni suçladı hakaret küfür etti onu da çıkardım. etrafımda insan kalmadı kuzen grubumuz vardı onlarda ayrı takıldıkları için mesafe koydum. bu olaydan sonra çok istediğim kişiyle barıştım. ama kendimi 4 sene önceki halim gibi istiyorum çünkü daha iyiydim hayata odaklanamıyorum nasıl düzelir
Para kazanmak kendi ayaklarımın üstünde durmak nasıl mümkün olabilir?
Merhabalar ben narin ailesinde büyüdüm annem vardı ama yılarca göremedim şimdi yanımda ama beni ne tanıyor ne anlıyor babamsa küçükken terk dayılarım nenem büyüttü beni canımı yaka yaka ve ben 20 yaşındayım ailemden korkuyorum geleceğimden korkuyorum beni çok kısıtladılar şimdi ne bir işe girebiliyorum ne de kendimi savunacak cesaret yok yeni başlamak istiyorum ama hep engel iş için evrak biriktiriyorum ama bir türlü olmuyor ailem yardım etmiyor ben de istemiyorum çıkmazdayım