Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Tahammül edememe, ani öfke patlamaları mı nasıl dizginlerim?
herkesle çok iyimser güler yuzlu sürekli alltan alan pozitif bakan empati kuran ve fazlasıyla fedakarlık yapan bir insanım (öyle mutlu hissediyorum). ama çocuklarıma ve eşime karşı onların sakın uyumlu olmadığı zamanlarda onlara tammul edemiyorum onlar benden sürekli bişey yapmamı isteyince bende yok diyorum (özellikle çocuklar). Hayla ısrar edince bağırıyorum sinirlenip . sonrada çok pişman oluyorum. Birde çok acele yapıyorum her işi yavaşliga tahammülum yok ve o an kim çıksa karsima oyuzden çok yoruluyorum. bir daha bişey yapasim gelmiyor artık kaybetme korkusu yaşıyorum sürekli endişe duyuyorum. Sevdigim insanları kaybediyorum yavaş yavaş vefat ediyorlar. arti olarak Deprem geçirdik . sürekli kaybetme korkusu yaşıyorum her han cocuklarin eşimin üstüne tittiyorum 5 dk geç kalsalar hemen aklıma kötü kötü şeyler geliyo ve bu yuzden sanirim geceleride artık uyuyamıyorum
Hiç kimse beni sevmiyor kendimi yorgun ve yalnız hissediyorum
Kimsenin beni sevmediğini düşünüyorum ve hissediyorum duygu geçişlerim yüzünden çok fazla yoruluyorum ve herşeyden kolayca vazgeçip sıkılıyorum aile evinde kalmak istemiyorum ama şartlar gerektiriyor yani mental olarak yıpratıcı kendi özgürlüğüme kavuşmak istiyorum evlenmeyi bazen isteyip bazen istemiyorum beni seven biri vardı evet ama uzaklaştırdım ve çok uyuyorum uykuya düşkünüm psikiyatriye gitmeyi düşünüp vazgeçtim öyle bişey işte. Teşekkür ederim şimdiden iyi geceler
Eşimin ilgisizliğinden çok yoruldum
4. Yıllık evliyim. Hamilelikten sonra eşimle çok kavgamız tartışmalarımız oldu ama şu an o günlere göre iyiyiz ama hamilelikte ve lohusalıkta yaşadıklarımı unutamiyorum. Şu anda eşimden hiç ilgi sevgi görmüyorum. Sarilmasini bile ben istiyorum öyle sarılıyor kendimi sevgiye ilgiye muhtaç hissediyorum. Eve geldiğinde sarilmasini isterim ama hiç olmuyor güzel söz desen o da yok ne canım cicim var hiç bişey yok bomboş iki arkadaş gibiyiz ben bu durumdan çok yoruldum sürekli kafamla konuşuyorum sürekli eski olaylar aklıma geliyor unutamıyorum eski yaşadıklarımı unutmak için ne yapmalıyım ve eşimden az da olsa ilgi için ne yapmalıyım. Yanlış anlaşılma olmasın esimin ilgisizliği başka biri olduğundan değil eminim bayadir böyleyiz. Kendimi evli gibi hissetmiyorum bu beni çok yordu. durduk yere ufacık seylere ağlayabiliyorum ve eşim buna tepkisiz kalıyor bir gelip sarilsa belki herşey geçecek ama gelmiyor bazen ağlama sebebini sormuyor bile ama kendimi tükenmiş bitmiş hissediyorum hiç biseye halim yok mutlu olamıyorum
Geçmişten kurtulmak istiyorum
Çocukluğumdan yaşadıklarım ve bana yapılan haksızlıktan dolayı sorun yaşadığım akrabalarımla konuşmuyorum. Şu an 30 yaşımdayım ve evliyim. Üzerinden yıllar geçse de kinimi atamıyorum içimden. En sorun yaşadığım amcamdı. Sürekli ezdiği için özgüvenim gitmişti. Çok alıngan oldum. Kafamdan atamıyorum yaşadıklarımı. Aslında atsam kafamdan çok rahatlayacağım. Sürekli kafamda haksızlığa uğradın ve konuşma görüşme selam verme diyor beynim. Geçmişimle barışık olmak istiyorum. Ayrıca dede figürü çok baskındı ve korkutucuydu. Hala bir şeyler yaparken ya kızarsa ya duyarsa endişesi var içimde. Şuan onlardan çok uzağım hiçbir sebep yok üzülmem için ama kafamdan atmak istiyorum.
Anksiyetemi nasıl yenebilirim?
Üstesinden gelemediğim bir iş olsun veya başka birşey direkt çok rahatsız ve kötü hissediyorum kendimi belki depresyona girecek kadar. Kendimi yiyip bitiriyorum. Hatta yapamadığım ve anlamadığım bir durumdan dolayı başkası tarafından aşağılanıp veya terslenecekmisim gibi hissediyorum. İs hayatında da böyle bu, çok fazla kafama takıyorum bütün gün onu düşünüyorum. Sosyal hayatıma da yansıyor. Gerçekten düşündügümü de yaşıyorum. Sinir krizleri yaşıyorum. Bununla nasıl başa cikabilirim?
Anksiyete ve Konfor Alanını Terk Edememe
Anksiyetem var ve konfor alanımdan çıkamıyorum dışarı çıktığımda hemen bitsin de eve geleyim diye düşünüyorum ya da işte yine nefes darlığı baş dönmesi olur mu diye tedirgin oluyorum bu zamana kadar herhangi aşkla ilgili bir ilişkim olmadı ve hep bu durumdan da kaçınıyorum yine konfor alanımdan ayrılmak istemiyorum 20 yaşındayım ve bu durum hayatımı çok zorlaştırıyor beni mutsuz hissettiriyor bu
Metroda tramway da panik atak
merhabalar son birkaç aydır huzursuz ve mutsuz hissediyordum metroda tramvayda vs çok sık olmayan ama ara ara bir kere çarpıntıyla birlikte gelen nefes darlıgım oluyordu bi gün asiri bel agrısı ve mide bulantısı sikayetiyle hastaneye gittim doktor röntgen istedi röntgeni çektirirkende asiri çarpıntım ve nefes darlıgım oldu bana astımım olabilecegini söyledi uzman doktora gittigimde ilaç kullanmaya basladim ilacı aldıgım günün sonunda nefes darlıgım daha çok artmaya basladi ve ilacın yan etki yaptıgını düsünüp strese girdim çok mutsuz sürekli yatmak istiyordum nefes alamıyordum moralim bozuluyodu aglıyordum yemek yemek istemiyorum bir hafta içinde bes kilo verdim doktoruma tekrar gittim durumu anlattım daha kolay bi tedavi uyguladı ilaçlarımı kullandıgım süre boyunca yine devam ediyordu zamanla ara ara olmaya basladi yirmi gün sonra tekrar kontrole gittigimde göğsümde baskı agırlık sıkısma acılı agrılı oldugunu söyledim ve bana ilk verdigi ilaçları kullanmamı söyledi şuan onlara devam ediyorum ama göğsümdeki agrı sıkısma baskı ara ara yine oluyo sizce bu panik atak mı yoksa astım mı
Aşırı öfke patlamalarım var?
Bazen çok neşeli tatlış bir kız oluyorum bazen de deccal gibi oluyorum sinir patlamaları yaşıyorum herkese çatıyorum özellikle sadece ailede geçerli ailemle sürekli tartışıyorum evden çıkmak için can atıyorum annemin baskısından abimin sinirlenince beni vurmasından aslında beni ne kadar vursa o kadar daha kötü oluyorum daha da öfkeli biri oluyorum annemin bana yapmadığım şeyleri söyleyince sinir krizi geçiriyorum anneme saldırıyorum bildiğiniz aşırı yorgunum psikolojikman sıkıldım artık sürekli ailemle kavga etmekten artık ailemi sevmek sürekli onlarla birlikte olmak istiyorum öfkemi bitirmek istiyorum lütfen yardım edin bana büyük bir boşluktayım. ..
Ailemden nefret ediyorum
Ailemden sürekli kaçmak istiyorum kimseyi istemiyorum yanlız bir hayat kurmak istiyorum sürekli ama onlar karşı çıkıyor ve onlardan daha çok nefret etmeye başlıyorum özellikle de annemden annem çok baskıcı ve etraftaki olaylardan dolayı korkuyor ve bana aşırı baskı yapıyor ve ben sinirleniyorum kendime hakim olamıyorum bağırıp çağırıyorum bazen elimi duvara vuruyorum napıcam bilmiyorum bu öfke problemimi çözmek ve ailemi seven bir kız olmak istiyorum
Ne istediğimi bilmiyorum karar veremiyorum
Merhaba öncelikle gündelik yaşantımda kararsız bir insan değilim ama istemediğim şeyleri tespit ederkenki eminliğim istediğim şeyler için mevcut değil özellikle iş meslek konularında tutku ve heyacanla bir iş yapmak isterken neyi istediğimi adlandıramadığım için mevcutta olan işimi hoşnutsuzca yapmaktayım buda bir şeylere başlamama engel oluyor ne yapmak istediğimden emin olmadığım için yetersiz ve huzursuz hissediyorum değiştirmek istiyorum ama hedefsizlik bana engel oluyor