Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Sağlığım hakkında sürekli endişeleniyorum

Merhabalar ben bu sene başında yaşamaya başladım bu kaygıyı ondan öncesinde hiçbir sıkıntım yoktu son zamanlarda sadece sağlığım hakkında endişe duyuyorum vücudumun nerdeyse her bölümü için doktora gittim hepsinde de sonuçlarım temiz ama tekrar ufak bir ağrı hissetsem hemen kaygılanmaya başlıyorum doktorlar yanlış baktı diyerek tekrar randevu almak istiyorum geceleri de korkumdan uyuyamıyorum sabahlara kadar oturuyorum gün içerisinde de uykusuzluktan hiçbir aktivite iş vs. yapamıyorum hobilerime vakit ayıramıyorum ailemden sürekli onay almak istiyorum (burası ağrıyor bir şey olmaz değil mi diyerek) kendimi sakinleştirmeyi deniyorum ama o da kısa süreli etki ediyor kafamın içinde sadece sağlığım hakkında düşüncelerim dönüp duruyor

Romantik İlişkiler

Kendimi sürekli ona dönerken bulup sonrasında ayrılan taraf ben oluyorum neden?

nefretde kussam engellesemde aradan bi zaman geçtikten sonra kendimi tekrardan onu özlerken buluyorum çok anlamsız ve geri dönüyorum tekrar aynı seyleri yasıyorum buna rağmen hiçbişekilde ona olan öfkem hiç diri kalmıyorda aklım iyi olan herşeyi kafamın içinde tekrarlıyor bi zaman oluyor ve sadece iyi olan şeyleri hatırlıyorum bu yüzden kötü olduğumda o zamanki gibi tekrardan iyi hissetmek için ona döndüğümde bana ilişkinin en başında iyi davranacağını bildiğim için sanki ondan naşkası bana iyi gelmeyecek gibi sadeve kendimi avutuyormuşum gibi geliyor hep iyi hissetmek için beni aynı yerimden yaralayan o eve hep geri döndüm

Yeni bir ilişkiye hazır mıyım, değil miyim?

3 yıllık bir ilişkim oldu. Narsistliğe maruz kaldım. Manipüle, yalan, güvensizlik, kukla muamelesi yani bir ilişkide olmaması gereken herşey vardı. Üzerine bir de aldatıldım. İlişki bittikten sonra gözüm açıldı. Tekrar dönmek için çok uğraştı ama sevgim olmasına rağmen yenik düşmedim. Çünkü hayatımda ilk kez bir duygu olarak mide bulantısı yaşadım. Tiksindiğimi soğuduğumu hissettim ve tabi birde böyle bir şeyi gururuma yediremedim. İlişkiyi bitirdikten sonra kendime zaman ayırmaya ve bu duyguyu en az hasarla nasıl atlatabilirim diyerek daha fazla sosyalleşerek bir nebze üstesinden geldim. Sadece kendimi inanılmaz yorgun hissediyordum. Sonra herkes gibi kendine bir şans ver diyip, Hayatıma birini alabilirim zannedip sadece 2-3 günlük konuşmalarda kalan flört bile denilemez bence böyle bir durum yaşadım. Bunu yaşadıktan sonra hazır olmadığımı anladım. Bu süreçte tabi eski sevgilimin git-gel yapıp kendini hatırlatmaları oldu. Belki de bu yüzdendi bilemiyorum tek bildiğim gerçekten hazır olmadığımdı. Ama aradan artık 5 yıl geçti. .. 5 yıl içerisinde eğitim hayatım, kariyerim, derken kendime zaman ayırdım dinlenmek istedim. Bu süreçte baya saldım kimseyi hayatımda istemedim. Artık daha iyiyim yani kısmen güvensizlik duygumu henüz tam anlamıyla aştığımı düşünmüyorum sadece. Şuanda denemeler yapıyorum tabiri caizse ama devam ettiremiyorum. Eskiye dair bişey kalmadığına eminim. Sadece acaba beni yeniden heyecanladıracak birine mi denk gelmeyi bekliyorum. Yada yalnızlığa alıştığım için mi hayatıma kimseyi alamıyorum bunu çözemiyorum. . Eğer yalnızlığa alışmaksa bunu nasıl aşabilirim? Yardımcı olursanız sevinirim. Teşekkür ederim.

Beni olduğum gibi kabul etmeyen biriyle ilişki devam eder mi?

Merhabalar, yeni tanıştığım biri var . Bir buçuk aydır konuşuyoruz. Sadece bir defa görüştük. Kendisi Almanya'da yaşıyor. İlk görüşmemizden sonra ,bana gözümle ilgili bir soru sordu. Benim gözümde korneada et birikmesi ve kızarıklık mevcut. Kendisine gözümle ilgili sorunumu paylaştım, daha önce ameliyat geçirdiğimi ,fakat yeniden tekrarladığını belirttim. Kendisi de anlayışla karşıladı. Aradan 1 hafta geçtikten sonra tekrar açtı bu konuyu,ameliyat olmam gerektiğini, sağlık açısından rahat edersin ve hemde sevdiğin insanlar mutlu olur dedi. Bende ablamı yeni kaybetmiştim, şuan zor bir sürecteyim dedim. Ama bu süreci atlattıktan sonra tabikide muayene olacağım dedim. Daha sonra bir süre daha geçtikten sonra göz doktoruna gidiyormusun, dedi. Ben de gidemedim dedim. Kendisi ısrarla gitmelisin, doktoru iyi araştır ki ameliyatın başarılı geçsin dedi. Hallederim dedim. Fakat kendimi bu soru karşısında çok değersiz hissettim. Aynaya baktığımda kendimi yetersiz ve çirkin gördüm. Neredeyse her gün, kendimi begenmemeye başladım. Ameliyat olamama sebeplerinden biri de maddi yetersizlikti. İlk defa kendimi bu kadar değersiz ve öz saygımı yitirmiş hissediyorum. Kendiyle konuşmak istemiyorum. Bir de sürekli kendinin bencil olduğunu söylüyor. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Kendisine ,çok bencilsin ,sadece senin düsüncelerin var, benim düşüncelerimi önemsemiyorsum dedim. Bana verdiği cevap acayip bencilimdir. Ben zor biriyim. Kabul edersen böyle dedi. Sen benim için birşeyler yaparsan ,bende karşılığını kat kat veririm dedi. Diğer özellikleride, yardımsever, özgüvenli, açık sözlü, çalışkan biri. Bazen öyle birşey diyorki bana bu yaptıklarını unutuyorum. Ne yapmam gerekiyor,daha fazla kendime olan saygımı yitirmek istemiyorum.

İletişim

Arkadaşlarımın beni dışlamaması ve ezilmemek için ne yapmalıyım?

Ben yurtta kalıyorum odada 4 kişi kalıyoruz ikisi yakın arkadaş diğeride galiba beni sevmiyor çünkü ben ona yaklaşmaya çalışınca beni kendisine yaklaştırmıyor yurtta kalmak istemiyorum ama mecburum. Yurtta kalmak istemiyorum diğer ikisi bana iyi davranıyor ama onlarda beni aralarına pek almıyorlar ben yanlızınseviyorum daha iyi geliyor bana odada bana sormadan şeyler yapıyorlar oda değiştiremiyorum çünkü başka oda yok annemle babam beni anlamıyor sürekli ağlamak istiyorum evdede pek mutlu değilim ama eve gitmek istiyorum ezildiğimi hissediyorum 1 senedir yalnızım artık yalnız olmak istemiyorum sürekli bu konuyu düşünüyorum ama düşünmek istemiyorum şuna bile bunu yazarken ağlıyorum benden büyük biri var ona arkadaşım diyebilirim ama aynı odada kalmıyoruz şuna burada yok zaten seneye gidicek bende artık arkadaş istiyorum yada yurtta kalmak istemiyorum bende diğerleri gibi okuldan çıkıp eve gitmek istiyorum yurtta zaten düzgünce ders çalışamıyorum bugün o iki arkadaşın yanına gittim ama pek benle konuşmuyorlar diğerinde zaten benimle hiç konuşmuyor ben birşeyler söylersem ancak öyle oluyor

Eğitim

Kendimi çok başarısız ve yetersiz görüyorum

Yeni okula başlayacağım ve gerginim yeni insanlarla tanışmak beni geriyor bundan nasıl kurtulabilirim?Biri beni eleştirirse diye korkuyorum kıyafetlerime bakıp yargilarlarsa diye düşünüyorum. Başarısız olmaktan da çok korkuyorum. Bazen kendimden tiksiniyorum,nefret ediyorum. Şu anda kazandığım bölümü okumak isteyip istemediğime emin değilim. Ailemi gururlandıracak hiçbir şey yapamadım. Çalışıp da başarısız olmaktan korkuyorum. Kendimi hep çevredeki insanlarla kıyaslıyorum. Onlarin başarılarına bakıp kendimi yetersiz görüyorum. Yeniden sınava girmeyi düşünüyorum ama başarabilir mıyım bilmiyorum.

Sosyal Hayat

İnsanlarla İletişim

Dışarıdan bakıldığınd aşırı soğuk birisi gibi duruyorum ve birine hemen ısınamıyorum, yanında rahat etmek için kendimi sıktığımda istemsizce daha da mesafeli oluyorum. bunu nasıl düzeltebilirim. yakın oldugum insanlarla çok yakınım ama yeni tanıştığıma da buz gibiyim, insanlar benimle konusmaya çekiniyor adeta bunu net bir şekilde hissedebiliyorum bunu nasıl yenebilirim. etrafımda arkadaslarım da aynı şeyi söylüyorlar yeni arkadaş ortamları edinmek istiyorum ama bu durumu nasıl yenebilirim

Kaygılı düşünceler

Merhaba, devamli olarak kaygılı hissediyorum hep tetikteyim her an kötü bir şey olacakmış yakınlarıma bir şey olacak korkusu yaşıyorum bu durum ciddi derecede arttı daha önce kaygı bozukluğu teshisi almistim. İki yıl önce babami kanserden kaybettim , 4 yıldır bebek istiyorum 3 tedavi gördüm 1 tup bebeğimi 8 haftalikken kaybettim mayis ayında, bu süreçte kardeşime aşırı bağlandığımi hissediyorum fakat onunla da ilişkimiz çalkantılı olmaya başladı ( kız arkadaşının ailemize uygun olmadığını düşündüğümüz ve söylediğimiz için devamlı tartıştık ve kırıcı diyaloglar döndü ) onun mutlu olmasını istemediğimizi düşünüyor fakat aslında onun mutluluğu için ailemizin parcalanmamasi için çaba gösteriyordum, parçalanıp eskisi gibi olamayız korkusu yaşıyorum, babam vefat edene kadar bu kadar değildi samimiyetimiz ama babamin vefatı ile birlikte çok şey paylaştık birbirimize çok bağlandık, kız arkadaşını bize karşı aşırı savunması var tabiri caizse gözü kör olmuş durumda ama fayda etmiyor, acaba ben mi abartıyorum diyorum saniirm abartıyorum agliyorum devamli onu kaybederim bağımız kopar diye , bu durum benim vücuduma da yansımaya başladı. Olaylarla üstesinden gelemiyorum gibi geliyor, sanki mantikli düşünüp sakın kalamıyorum en ufak bir olayı bile asiri asiri takiyorum , o düşünce geldiginde bir anda ter basıyor kalp atisim hızlanıyor dünyadan kopuyorum sanki , egzersiz yapmaya çalıştım o an çevreme odaklanmaya ama etki etmedi . Bu kaygılarım takıntılarımı tetikledi sık sık Ocak kontrol etme gibi. .. eşim babam vefat ettikten sonra bu kadar ilerlediğini önceden böyle olmadığımı söylüyor. .. fikirleriniz için tesekkue ederim

zeyno

Anksiyete sorunu olan insanlarla iletişimimiz nasıl olmalı?

Arkadaşımın anksiyete bozukluğu var ve buda aramızdaki sorun haline geldiğini düşünüyorum açıkçası bu konu hakkında pek bir bilgiye sahip değilim sadece kişiliği hakkında çok değişiklik yaşıyor, terapisti yüzde elli anksiyete bozukluğu olduğunu söylüyo o da bunu asamadini ve çevresindeki insanlara sürekli sorun yaşadığını söylüyo bu durumdan caymak yerine kendini buna kaptırmış onun için nasıl bı ruh halinde olmalıyım bilemiyorum tasfiye istiyorum.

Başarısızlık korkusu

Başarısızlık korkusunun altındaki nedenler nedir? Ben 28 yaşındayım girişken bir kadınım ama başarısızlık korkumu bir türlü aşamıyorum insan başarmaya korkar mı? Ama başarmaktan korkuyorum. Başarısızlık korkusunun altındaki neden ne olabilir? Bir işi çok iyi yapacakken araya erteleme giriyor belki bir çok kişi iyi yapabilecekken yerimde sayıyorum bu yaşıma geldim ama bir baltaya sap olamadım başarısızlık korkusu hep arkamda beni bekliyor

damla2222