Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İçimde hep huzursuzluk var
İçimden gelen ruhumda karnımda aniden gelen bir huzursuzluk var uzun süre geçmiyor ve ağlamak istiyorum bazen ağlamak bile iyi gelmiyor huzursuzluk beni içimi kafamı zihnimi yiyiyor resmen ve toparlayamıyorum karnımda midemde sanki birşey var çıkmak için uğraşıyor ama olmuyor ruhum nefesim kalbim daralıyor nasıl olacak çözümü ne kendimi nasıl daha iyi hissederim bunun sebebi nedir neden olur çünkü hayatımı çok etkiliyor.
Gizli Kullanıcı
Daha sakin tepkiler verebilmem için ne yapmam gerek?
Küçüklüğümden beri her olayda ön plana atıldım. Sürekli her şeyi benim halledebileceğim algısı oluştu. Herkesin her şeyine koşup her şeyi tek başıma halletmek beni psikolojik olarak çok yoruyor ve çok gergin bir insana dönüştürüyor. Tabi bunun yanında ailemin de çok sinirli olduğum dayatması var ve bu olaylara tepkimi ekstradan büyütüyor. Uzun zaman sonra bu algıyı fark ettim ama artık en ufak bir tartışmada bile sinirli damgası var olmaya başladı. Bu beni çok yıpratıyor. Kimseye yetemeyecek gibi hissediyorum. Aile olma ve kurma düşüncemi de elimden alıyor bu baskı. Her şeyde bu kadar sinirlenen bir insan nasıl anne olabilir diye düşünüyorum bazen. Törpülemeye çalışıyorum kendimi ama yetemiyorum.
Gizli KullanıcıKaygı ve kafamdaki olumsuz düşünceleri engel olamıyorum
Olmayan gerçekleşmeyen her konuda uyandığımdan uyuyayana kadar kaygılarım var. Kafamda düşünüyorum engel olmaya çalışamda olmuyor. Kaygılandığım konuya Çözüm bulsamda kaygım bitmiyor500. 000₺ borcum var evde az sesli makine ile çalışıyorum yanıma birisi taşındı sesten rahatsız olursa diye kaygılanıyorum. Ses izalasyonu yaptırırım diyorum ama yine kaygım bitmiyor. Senaryolar üretiyorum. Bu sadece kaygımdan biri. Ne yapmam lazım hayatım gidiyor. Her an birileri birşeyi diyecekmişgibi geliyor
Gizli KullanıcıÇok mutsuzum ailemin beklentileriyle nasıl başa çıkabilirim?
Evliyim çocugum olmuyor esim aldatiyor ilgilenmiyor yalniz his ediyorum sevilmeye ihdoyacim var esimle arami nasi duzeltiyim Çok kotuyum hic iyi hiss etmiyorum esimle nasil mutlu oluyum maddi durumu sikintili oldugu ucun doktoroda gidemiyoruz esimin beni sevmediyini dusunurem bu aralar onun sevgisine ehdiyacim var o isdiyir hersey etsin men hecnə demiyim deserve birsey deyismir hic mutlu deyilem gitmek cozum deyil bilirem qalmaqda munkun deyil
Gizli KullanıcıYeni başlamak üzere olan ilişkimde kaygılı hissediyorum
Birisiyle tanıştım. Flört aşamasındayız ama kendimi kaygılı hissediyorum . Ya benimle sevgili olmaz istemezse. Beni gerçekten sevecek mi acaba diye endişelerim var. Şu an her gün yazışıyoruz. Bir hafta sonra buluşacağız. Benimle gerçek bir ilişki kurmak istiyor mu yoksa sadece cinsellik olarak mı benle olmak istiyor, bunları kestiremiyorum. Ben de kendimi bazen geri çekmek istiyorum. Telaş yapıyorum. Ondan oldukça hoşlanıyorum ama o bana tam olarak ne hissediyor hiç bilmiyorum.
Gizli KullanıcıAnlaşılmadan yaşayıp gitme korkusu
Merhaba betül hocam. .. .. .. Son zamanlarda beni zorlayan bir durum var ve bunu daha iyi anlamak istiyorum. Çevremdeki insanlar – özellikle iş ortamında – bana sık sık “çok çalışkansın, çok iyi niyetlisin, melek gibi bir kızsın, iyi huylusun” gibi şeyler söylüyor. Dışarıdan bakıldığında bunlar olumlu ve sevinmem gereken yorumlar gibi görünüyor. Ama ben bu sözleri duyduğumda beklediğim mutluluğu hissetmiyorum; aksine içimde bir hüzün ve eksiklik hissi oluşuyor. Aslında sorun insanların beni takdir etmesi değil. Sorun şu ki, romantik anlamda bir erkek tarafından fark edilmediğimi, seçilmediğimi ve istenmediğimi hissediyorum. Yani insanlar beni “iyi bir insan” olarak görüyor ama “hayatında olmak isteyeceğim bir kadın” olarak görmüyor gibi geliyor. Bu da bende “görülmeden yaşayıp gitme” korkusu yaratıyor. Ben herkes tarafından fark edilmek istemiyorum. Özellikle şunu vurgulamak isterim:Tek bir erkeğin, romantik anlamda beni fark etmesini, seçmesini ve sevmesini istiyorum. Sadece iyi, düzgün, güvenilir tarafımı değil; aynı zamanda içimdeki hassasiyeti, bağlanma isteğini, sevme biçimimi, kırılgan yanlarımı da görsün istiyorum. Ama şu an sanki bu yönlerim kimseye değmeden, kimse tarafından fark edilmeden kalacakmış gibi hissediyorum ve sanki hayatım boyunca tüm bu özellikleri barındırıp biri tarafından sevilmeme korkusu yalnız kalma korkusu yaşıyorum madem ben böyle biriyim ozmn haaytımdada değerimi bilecek biri olmalı diyorumm:/
Gizli KullanıcıSevdiklerimi paylaşmayı nasıl öğrenebilirim
merhaba iyi akşamlar öz olmayan bi ablam var bu baskalarıyla dost olabilir evet ama ben baskasıyla arkadaş olursa beni dışlar gibi hissediyorum dışlanmaktan korkuyorum ne yapacağımı bilmiyorum psikolog ilacı kullanıyorum fakat kendimi suan bile dışlanmış olarak hissediyorum ona söylediğimde ise bana dediği tek şey ben bi gün evlenicem bunlara alışmalısın alışmaya çalış ben seni alıştırıcam bu duruma diyor bu konu hakkında ne yapabilirim
Berna53hayatıma girenlere çabuk bağlanıyorum hiç aram yok seviyorum belli ediyorum yada soğuk oluyorum
Kendimi her zaman sorgularken buluyorum hep fedakarlığı benim yaptığımı farkediyorum. Bu kadar çabuk bağlanmamı anlamlandıramıyorum. Hemen o kişiyle ilgili hayaller kurmaya başlıyorum. Biriyle en ufak bi iletişimim bile beni o kişiye çok çabuk bağlayabiliyor. Genel olarak bi erkek arkadaşım olduğunda bundan rahatsızlık duyuyorum bir süre sonra anne gibi olmaya başlıyorum dişil enerjimi tüketiyorum bunların farkındayım ama kendime nasıl engel olacağımı bilmiyorum.
Gizli KullanıcıKüçümsenmekten nasıl kurtulurum?
25 yaşındayım. Bugüne kadar kız arkadaş edinemedim. Hem utangaçim taktik vs bilmiyorum hem görüntüm dezavantajlı çünkü çok çirkinim ve boyum 165. Bir kız beni görünce ıyy diyip tiksinir gibi olmuştu. Aslında boşvermek istiyorum bütün bunları ama bazen aklıma takılıyor. Üniversite okumama rağmen böyle olması üzücü ve küçümseniyorum. Deneyimsizim. Bütün bunlarla nasıl baş ederim. Dezavantajlı görünüyorum ve bunu telafi edecek iyi özelliğim de yok. Çıkmazda hissediyorum.
BokgibiyimAyrılık acısını atlatıp hayattan tekrar zevk almam için ne gerekir
3 yıllık bir ilişkim vardı nişanlanmıştık onunla evlenmek için şehir değiştirdim bunu yapmak için bir sınava canla başla saatlerce emek vermem gerekti nişanı attık bir yıl ara ara görüşerek ayrıl barış tekrar devam ettik ama o belirsiz davrandığı ve ilgisiz olduğu için ondan ayrıldım, beni çok seviyor sanıyordum ama sonrasında benimle barışmak için hiç bir şey yapmadı hayatımdan çıkalı 3 ay oldu hiçbir şeyden zevk almıyorum hayatıma devam edemiyorum artık yaşımın geçtiğini bir daha asla mutlu olamayacağımı 26 yaşına terk edilmiş ve bir daha hiç sevilmeyecek biri olduğumu düşünerek giriyorum ne yapmalıyım
Gizli Kullanıcı
