Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Manipüle edilmemek için ne yapmam gerekir?
Ailemin yetiştirme tarzından kaynaklı olarak bana eleştiri yapan insanlara karşılık veremiyorum. Kişiliğime, aileme, düşüncelerime gelen eleştirilere karşılık vermekte zorlanıyorum. O an da ne cevap vermem gerektiği ne söylemem gerektiği aklıma gelmiyor. Biraz zaman geçtikten sonra özellikle yalnız kaldığım dönemlerde neden bu şekilde karşılık vermemişim deyip kendi kendime sinirleniyorum ve bu gerginliğim uzun süre geçmiyor. Ailem çocukluğumda ve gençliğimde "büyüklerine sakın karşılık verme cevap verme sus" Dediği için bunu öğrenememiş olabilirim. Sizden bu konuda yardım rica ediyorum. Karşımdaki insana kendimi en rahat şekilde nasıl savunabilirim ?Kendimi ezilmiş hissediyorum. Bana eleştiri yapan insandan nefret ediyorum, uzaklaşıyorum. Bu duygular bana zarar veriyor. Özellikle adet dönemlerim yaklaştığında bu duygudurumlarım daha da şiddetleniyor ve eşime çevreme de yansıtıyorum. Yani yaşadığım şeyleri içime atmamayı nasıl öğrenebilirim?
İçimdeki sıkkınlık hissi
Ailem her şeye çok karışıyor yediğimden gittiğim her yere karışıyorlar ailemizde ki tek baş kaldıran da ben olduğum için bana karşı sürekli bir tavır içindeler artık içimde durmadan büyüyen bir bıkkınlık hissi var ve bazen beni hiç olmayacak yerlerde ağlama krizlerine kadar götürüyor ne yapmam gerek bilmiyorum ve daha 16 yaşında bir genç olarak bende gezmek eğlenmek istiyorum ne yapacağım
Aklımdan çıkaramıyorum
Eski sevgilimi yaklaşık 3 yıldır seviyordum ve son 2 yıldır git gel içinde olan bir ilişkimiz vardı. Geçen ay konuşmayı bitirdik. Aklımdan bir türlü çıkaramıyorum. Bazen unutmuş gibi hissediyorum onu ama bazen de başka bir hesaptan hesabını stalklarken buluyorum kendimi. Onu aklımdan tamamen çıkarmak için ne yapmalıyım? Tam unuttum diyorum ve bir anda yazıp hayatıma tekrar dahil oluyor. 1 aydır birbirimizi engelledik ve konuşmayı kestik ama ister istemez hâlâ içimde bir yerlerde acaba geri gelecek mi sorusu var
Özgüven eksikliğimden nasıl kurtulabilirim? (Onay ihtiyacı)
İçinde bulunduğum durumu özgüven eksikliği olarak nitelendiriyorum. Şöyle ki sürekli onaya ihtiyacım var sanırım böyle söyleyebilirim. Bunu ilk eksi sevgilimden ayrılınca fark ettim. Ayrılık döneminde bütün özgüvenim düştü kendimde sürekli kusurlar gördüm. İlerleyen dönemde (aslında kısa bir süre sonra denebilir) bir sevgilim oldu ve o beni beğendikçe ben de bu kusurları tekrar görmez oldum. Bunun sağlıklı olmadığını düşünüyorum uzun süredir. Kendimi dinlemeye çalıştım ve evet kendimi hiç beğenmiyorum. Ama dışarıdan bir onay ya da beğeni alınca bu durum biraz hafifliyor. Bu durum ilişkime olan bağlılığımı yanlış yorumlamama sebep oluyor aynı zamanda. Ben yalnız ve kendi başına da mutlu olabilen kendine de yetebilen biri olmak istiyorum. Bunun için kendimi nasıl geliştirebilirim? Doğru kaynaklara nasıl ulaşabilirim? Kendimle nasıl barışabilirim?
Heyecan yapıyorum ne yapmalıyım?
İyi günler ben iş görüşmelerinde ve karşılıklı konusmalarda çok heyecan yapıyorum söylemem gerekenleri unutuyorum söyleyemiyorum bugünde mülakat var ama korku heyecan ve panik var ne yapacağımı bilmiyorum yardımcı olur musunuz? Şey ıı ee kelimelerini çok kullanıyorum azaltmak istiyorum ama olmuyor hep bir beyecan oluşuyor kendimi rahat hissedemiyorum ne yapacagimi bilmiyorum yardımcı olursanız sevinirim en azından bugün için kendimi doğru ifade edebilmek için yardim eder misiniz?
Aşırı düşünmekten ve bunaltıdan nasıl kurtulurum?
Kendimi sürekli kötü hissediyorum. Gülsem bile bu içten bi gülme olmuyor. Alakasız her şey kafama takılıyor, sürekli kendimi düşünürken buluyorum buna engel olamıyorum. Dün sabaha kadar uykumda sürekli bi şeyler düşündüm, ne düşündüğümü hatırlamıyorum ama rüyada değildim ve uyuyordum. Bi şeyler yaşadığımda ne kadar aman diyip geçsem de onlar bilinçaltımda kalıyor gibi hissediyorum. Her şeyi bu kadar takmak canımı sıkıyor. Ben ne kadar takmadığımı düşünsem de rüyalarıma giriyor bi şekilde kalıyor kafamda. Bugün ufak bi şeye sinirlendim ve bir anda hiddetli bi şekilde ağlamaya başladım tutamadım kendimi bununla birlikte saçımı çekiştirmeye başladım neden yaptım bilmiyorum. Uzun süre sonra ilk defa bu kadar ağladım. Bu bunalımlı halimden kurtulmak için bi şeyler yapmaya çalışıyorum ama olmuyor. Ne yapmalıyım bilmiyorum. Ben önceden böyle değildim sadece birkaç aydır böyleyim ve düzelemedim.
Eşimle kavga etmek beni çok üzüyor
merhabalar. Eşimle çok severek evlendik bayada zor bir süreç geçirdik herseyi birlikte yaptık. Fakat evlendikten sonra eşimin tavrı hareketleri çok değişti. En ufak bir olay olduğunda hemen sinirleniyor kırıp döküyor. Bir kadın olarak bu durum beni fazlaca üzüyor aynı evin içinde anlaşamaz hale geldik. Kendisine nasıl yaklaşmam gerekiyor bilmiyorum artık. Eşime söyleyince hersey ona normal geliyor. Sen çok abartıyorsun tarzı söylemleri oluyor. Eşimle tartışmak kavga etmek beni çok üzüyor anlaşamıyoruz aynı evin içinde ne yapmam gerekiyor.
Yeni ilişkide ilgi durumu
Merhabalar ben sevgilimle bir kac hafta önçe iş yerinde tanıştık ve birkac hafta sonrada telefonlaştık fülört hemen de sevgili olduk vana bebek gibi davranıyor güzel sözler söylüyor benim icin diğer dükyandan hemen yanıma gelirdi ben işten cıkıncada bü güzel anlar devam eti ama bu 3 gündür bana çok yazmıyor mesajlarıma erken cvp veriyo ne anlamalıyım ben bu işte cvp sabırsızlıkla bekliyorum
Fevri davranışlarımın üstesinden gelmek
Merhaba hocalarım. Ben iş ve özel hayatımda çok çabuk sinirlenip saman alevi gibi parlayan biriyim. Yaşanan çok ufak bir tartışma bile beni fazlasıyla öfkekendirebiliyor. Bu durumun bana zarar verdiğini ve psikolojik olarak yorduğynu fark ettim özellikle iş yaşantımda beni fazlasıyla zora sokuyor. Bana, bu konuyla nasıl başa çıkabileceğim konusunda yardımcı olursanız çok sevinirim. Değerli vaktinizi ayırdığınız için teşekkürler iyi çalışmalar dilerim
Kilo alma korkumu nasıl yenebilirim?
Kilo almak benim için lise sondan beri korkunç bir durum. 68 kilo başladığım 12. Sınıfın sonunda kendimi kelimenin tam anlamıyla aç bırakarak 59 kiloya düştüm daha sonra pandemi döneminde 49 kilolara kadar indim. Her zaman karnımın dümdüz olmasını istedim bu konuyu çok takıyorum. Şu an üniversite son sınıf öğrencisiyim ve 59 kiloyum boyum 1. 66 55 kilonun üstünde olmak kendimi kötü hissettiriyor. Yemeklerle olan ilişkimi nasıl düzeltebilirim ve bedenime olan takıntımı nasıl geçirebilirim?