Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Manipüle ediliyorum
Benim 9 aylık bir ilişkim var biz onunla bir gece klübünde tanıştık ama daha sonra çevremizdeki bütün kötü herkesi sildik ve sadece kendi hayatımıza odaklandık çok da memnun ve mutluyduk ilişkimizin ilk aylarından biz evlilik konuşmaya başladık ben onu kendime ruh eşi olarak görmüştüm ve istiyordum onunla bir hayat geçirmeyi bana evlenme teklifi etmesini ve bişeylere başlamak istediğimi söyledim oda kabul etti 14 şubat için hazır ol dedi nasıl bir yüzük istiyorsun dedi ben internetten yüzüklere bakıyorum ona atıyorum oda onaylıyor daha sonra o gün geldi çattı bahane uydurdu param yok alamadım dedi neden bana tamam dedin o zaman diye sordum para bulurum sandım dedi merak etme ben halledicem 1 2 ay içerisinde bekle dedi ve bekledim tekrar söylediği tarih geldi ve yine bir bahane buldu Senin geçmişini çok kafama takıyorum dedi bana dedim geçmiş geçmişde kaldı biz önümüze bakmalıyız tamam dedi ben her şeyi kafamdan siliyim yapıcam teklifi dedi. Arkadaşlarımızla bir gün dışarda otururken onlar evlilik ne zaman diye sordular “doğum gününde sürpriz olacak” dedi bana 16 haziran doğum günüm o gün geldi bayrama denk geldiği için memlekete gitti ertelemek zorundaydık yüzüğü aldın mı peki dedim evet aldım dedi memleketten geldi yine bir kılıf uydurdu bahane buldu ertelemek istedi kabul ettim yaz bitmeden yapıcam ama emin ol dedi ve işte yaz sonu geldi 2 eylül pazartesi günü için anlaştık çok heyecanlıydım mutluydum çünkü bu sefer gerçek ciddiyim dedi o gün geldi ikindin 4 e kadar uyanmadı korktum acaba bir şey mi geldi başına diye en son uyandı kulağı ağrıyormuş duramıyormuş ağrıdan ben tabi yıkıldım bugünü mü buldun dedim çünkü bahane olduğunu biliyorum artık sen ben bu haldeyken bile kendini düşünüyorsun yazık bilmem ne gibi cümleler kullandı sen yüzüğü aldın mı almadın mı diye darlarken almadım diye itiraf etti o zaman neden bana tamam diyorsun yok desene diyorum neden beni oyalıyorsun diyorum işte bugün alacaktım 10 dakikalık iş zaten yapıcaktım ama halimi görüyorsun dedi Ben de ayrılmak istediğimi bahanelere daha fazla kendimi inandırmak istemediğimi söyledim Sen zenden bluedan marka istiyorsun sana küçük bir şey takılsa klasın bozulur dimi dedi kendini haklı çıkarmaya çalışıyor ne alakası var dedim ben sana hayallerimden isteklerimden bahsettim dedim her kadının hayalidir pırlanta bir yüzük dedim sen bana o kutuyu açıp ne verirsen ver ben takarım zaten dedim iyi o zaman gümüş alıp geliyorum şimdi bekle dedi bekledim akşam evime geldi 2. el kullanılmış bir yüzük getirdi içi küflenmiş çerçevesinde lekeler var dedi ben bunu sıfır olarak aldım Yalan söyleme dedim insan bi bakmaz mı şekline şemaline dedim Moralimin bozulduğunu gördü tamam bunu taka dur 1 2 hafta içinde söz veriyorum beraber gidicez istediğin yüzüğü alıcaz istediğin gibi bir teklif edicem dedi Durum şu ki ona inanacak gücüm kalmadı artık çok yalancı bir insan ama onu seviyorum onunla olmam doğru mu yanlış mı bilmiyorum
Gizli Kullanıcı
Kendimi yetersiz hissediyorum
Kendimi yetersiz hissediyorum o kadar yetersiz hissediyorum ki sanki bütün insanlar mükemmel çok güzel bı ben çirkinim beni ben kötüyüm aslında böyle olmadığını biliyorum ama ne yaparsam yapayım kurtulamiyorim sanki beyninde bı ses sürekli bana yetersiz sen çok cirkinsin sesleri geliyor bu yüzden insanlarla iletişim kurmak istemiyorum kendimi hep yarım eksik tükenmiş hissediyorum kendimi sevemiyorum herkesten daha çok ben kendimi sevemiyorum
Gizli KullanıcıSıkılıyorum ne yapmalıyım?
Gün içerisinde canım çok sıkılıyor. Hiçbir şeyden keyif alamıyorum. Video izlemek, film izlemek, müzik dinlemek, dans etmek ve gün içerisinde yapılabilecek tüm şeyleri yapamıyorum. İçim daralıyor. Dışarıya çıkıyorum. Sıkılıyorum eve girmek istiyorum. Eve giriyorum daha çok içim sıkılıyor. Sosyalleşmeye çalışıyorum sıkılıyorum. Yemek yemek bile sıkıcı geliyor. Bu duruma bir çözüm bulamadım. Size yazmak istedim. Ne yapmalıyım? Bu durumu nasıl atlatabilirim?
Gizli KullanıcıKafamın içindeki sınırlardan nasıl kurtulurum?
Ananemden rahatsız oluyorum bizim eve geldiği zaman rahatsız oluyorum pozitifsem birden negatife geçiyorum enerjim ona gidiyor ister istemez o varken kendimi çok kafeste hissediyorum yanına gidince samimiyetini korumuyor sınırını bilmiyor evde istediğim gibi bir yerlere girip çıkamıyorum benim evime geldiğinde sanki benim evim değilde onun evi gibi davranıyor kendi yapmam gereken şeyleri yaptırmıyor markete gidicem çıkartmıyor kendim giderim sen ne istiyorsun marketten diyor evde istediğim yere gidemememin sebebi yanına gidersem yine samimiyetini fazla kaçıracak samimiyetini fazla kaçırdığı için istemeden tartışma çıkarıyorum ne yapmalıyım yani özgür hissetmek için nasıl davranmalıyım? Her hafta gördüğüm için çok baskı altında hissettiriyor. Görmediğim zamanlarda ise özgür hissediyorum bu sadece onunla ilişkimi değil herkesle ilişkimi bozuyorum yani belki negatifliğim yüzünden yanından gidince bile negatif davranıyorum insanlara ve hayatımı büyük ölçüde etkiliyor.
Gizli KullanıcıSosyal hayatımda dışlanıyorum
Sosyal hayatta sürekli dışlanıyorum. Artık kimseyle görüşmek istemiyorum. Düşüncelerimi dile getirmekte zorlanıyorum. Konuşmak işkence haline geldi. Bu aralar sürekli gergin hissediyorum. İnsanlardan uzak durmak benim için iyi gibi geliyor ama hayatım boyunca böyle olmayacağını da biliyorum. Yeni ortamlar beni çok geriyor. Psikolojik destek alabilirim ama nasıl anlatacağımı bilmiyorum. Herkese yardım etmeye gayret ediyorum ama benim de yardıma ihtiyacım var sanırım. Bazen uyuyamıyorum. Evin içinde sürekli hizmetçi gibi iş görüyorum. Dinlenmek istiyorum ama olmuyor. Dinlensem de yorgun oluyorum. Ne yapmalıyım?
aliyaKaygı seviyemi nasıl düşürebilirim?
Günlük hayatta sürekli kaygı, stres yaşıyorum. Bir olayda karar vermem gerektiğinde başka birine sorup ondan onay almazsam aşırı kaygı altında hissedip o konuya karar veremiyorum. Konuyla hiç alakası olmayan biri dahi olsa beni onayladiginda daha rahat karar verebiliyorum. Hayatımda sürekli ya söyle kötü birsey olursa ya bu da benim başıma gelirse diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum. Bir ilişkim var aslında mutlu değilim ama ileride pişman olursam daha iyisini bulamazsam kaygısıyla ilişkimi bitiremiyorum. Yardımcı olabilir misiniz 🙏
Gizli Kullanıcıİnsanlarla iletişim kurmakta zorlaniyorum
Günlük hayatta bı markette bile o kar utaniyorum ki kıpkırmızı oluyorum aslında bunlar her insanın yaptı küçük şeyler ama bunlar bile beni rahatsız ediyor sanki insanları yoruluyorum onları rahatsız ediyormuş gibi hissediyorum sanki bazen kendi varlığım herkesi rahatsız ediyormuş gibi hissediyorum bunlar normal değil biliyorum ama bunları aşamiyorum ama bı insanla bağ kurdumda onlardan cekinmiyorum ama bağ kurmak bana çok yorucu geliyor ve genlede herkes bana soğuk çekingen utangaç diyor bunları aşmak istiyorum yardım eder misiniz
Gizli KullanıcıUtangaçlığımı nasıl yenebilirim?
Ben rahat hissetmediğim yeni tanıştığım tanımadığım ya da aşık olduğum insanların yanında çok utanırım. Bir sevgilim olduğunda yüzüne bile bakamam bana bakmasını istemem sanki çirkin olduğumu fark edecekmiş bırakıcakmıs gibi. Hatta biri bana sarıldıgında utandığım için çok soğuk davrandım bu sebeple seni rahatsız mı ediyorum demişti. Kokuya çok önem veririm ama hep kötü mü kokuyorum acaba diye düşünüyorum aslında oyle olmadıgını biliyorum ama onceden hareketlerimde bile bundan dolayı kısıtlılık vardı suan azaldı yine ama oyle. Günlük hayatta bazen el titremesi,nefes darlığına ve yürürken bile telefona bakmama yol açıyor bu utangaçlık. Bi ortamda veya eğlenmesine bakan kişilerin yanında dans gibi şeyleri yapamam veya fotoğraf çekemem. Çeksemde çok zor. Sürekli yargılanmaktan korkuyorum ve önceden erkek diye zorbalık gördüğüm için hala beğenen kişilerin yalan söylediğini düşünüyorum. Aldatılmamın ve kullanılmamın,sevilmememin sebebini benim akılsızlığımdan ve güzelliğimden görüyorum. Bende pembe rengini seviyorum dans etmeyi seviyorum eğlenmeyi ben erkek gibi değilim eril enerjim yüksek falan değil ben normal bir kızım. Artık yakın arkadaşımda bile o rahatlığı görememeye başladım. Biraz bana kendisini çok övüp beni gömüyormuş gibi hissettiriyor. Çok alınganım biri kişiliğim veya fiziksel özelliklerimle alakalı bir yorum yaptığında o an tüm moralim düşüyor ve onu kafaya takıyorum.
nazeelhanimAilem ile sorunlarım nasıl geçer
Sevmesemde sırf annemi memnun etmek için ne derse yapmaya çalışıyorum ama o her zaman tek bi hatama takılı kalıyor mesela evi temizlememi söylüyor yapıyorum ama sırf çöpleri dökmedim diye bana demediğini bırakmıyor benimle ne sorunu var anlayamiyorum ya da ben mi abartıyorum ben mi haksizim diyorum. Mesela ben anneme bi sorunundan bahsettiğim zaman kafamı karıştırma işleri yapmamak için bahane üretme diyor bazen ona sarıldığım zaman hava sıcak diyip izin vermiyor. Annemin bana sevgisinden asla şüphe etmedim beni sevdiğini ve güzel bi hayatım olsun diye çabaladığını biliyorum ama benim üzerime neden bu kadar fazla geldiğini anlayamıyorum. Ben bana dedigi 10 şeyden 9 unu yaptıysam bana neden kalan 1 şeyi yapmadığımı söylüyor ve bunda takılı kalıyor. Bu konuda ben mi abartıyorum ben mi haksizim ya da bana çok yüklenen kişi annem mi bilmiyorum.
Gizli KullanıcıPanik atak mı geçiriyorum veya anksiyete bozukluğum mı var?
Çok fazla düşünüyorum. Planım harici gelişen her şey tamamen zihnimi ele geçiriyor ve hayattan keyif alamaz hale geliyorum. Hatta bazen öyle zamanlar geliyor ki ortada hiçbir sebep yokken birden oluşabilecek kötü senaryolar aklımda canlanıp, nefes alamaz hale geliyorum. Ellerim titriyor kalbim hızlı atıyor terlemeye başlıyorum. Örneğin maddiyat; ya param yetmezse, ya bu ay param erken biterse. Başka örnek planlama; ya tahmin ettiğim gün gidemezsem, ya şu planlarıma zaman yetmezse. Vs gibi. Umarım kendimi anlatabilmişimdir. İnternetten araştırdığım zaman yoğun anksiyete bozukluğum olabileceğini gördüm. Fakat bazı günler panik atak derecesine geliyorum. Neyim olduğunu merak ediyorum.
btbs
