Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Kendimi değersiz ve yanlız hissediyorum

Merhabalar eşime tatile gitmek istiyorum diyorum tatil sevmiyorum diyor konsere gidelim diyorum konser sevmiyorum diyor. Şimdi de arkadaşları gelecekmiş onlarla tatil planı yapıyor ben kızınca haklısın diyor ama bunun gibi konularda hep haklısın diyor ve bunu düzeltmek için hiç bişey yapmıyor ben de benimle birşeyler yapmak istemediğini benimle vakit geçirmek istemediğini düşünüyorum. Şu an kendimi öfkeli yanlız kırılmış üzgün çaresiz umursanmayan ve vakit geçirilmek istemeyen biri gibi hissediyorum ne yapmam gerektiğini bilmiyorum sürekli kızan söylenen bir eş olmak istemiyorum sadece önemsenmek istiyorum eşimin bana ilgi göstermesini birlikte vakit geçirmek istiyorum ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.

Kocamı gerçekten seviyor muyum bilmiyorum

ikimiz tatil yaparken tanıştık 4 sene önce, 3 sene boyunca aralı konuştuk ben çok güvenmiyordum her küçük olayda kıskançlık yapıyordum baya bi ayrılıp yine barışıyordum sevgili döneminde ve mesafeden dolayı çok buluşmadık, ailem ilk 2-3 sene boyunca kabul etmedi ve asla evlenmemize izin vermediler, son aşamada ben büyük ara verdikten sonra ve tekrar konuştuktan sonra artık ailem izin verdi ve evlendik. Fazla mutlu değilim kocam ilgisiz oyun bağımlısı hala benden çekiniyor hala bana her şeyi anlatmıyor tartışma zamanlarımızda bana asla cevap vermiyor konuşmuyor hiç bir şeyi çözemiyoruz, kaynanam da bana kötü davranıyor bize hiç bir şey yapmadığı halde sürekli ben size çok yardım ettim diyor kocam da kesinlikle hiç bir şey söylemiyor annesine yada benimle bu konuyu konuşmuyor, kocamı sevip sevmediğimden çok emin değilim sadece ondan çok soğudumu biliyorum, böyle sebeplerden dolayı boşanmak istemiyorum mutlu bir aile istiyorum ama ne yaparsam olmuyor, kaynanamla olayı çözersek bile tek problem bu olmadığı için hep baştan başlıyoruz hiç bir şey böyle kökünden temizlenmiyor gibisinden geliyor bana kendimi bi çıkmazın içinde hissediyorum

Sosyal Hayat

Gerçek olmayan arkadaşlıkları nasıl anlayabilirim?

Çevremdeki insanlar hep bir şeyleri olumsuz şekilde eleştiriyorlar kimse onun hayatı istediğini yapar doğru veya yanlış diyip kenara çekilmiyor. Bana da çok yapıyorlar ve çevremde bir sürü insan var böyle. Başarımdan mutlu olmazlar tebrik etmeye bile dili varmıyor bazılarının, ben üzgünsem yanımdalar ama bir başarımda üzgünken yanımda olanların çoğu yok. Bu da beni çok düşündürüyor açıkçası. Arkadaş ortamımda bi şey söylüyorum mesela herkes kendi doğrusunu dayatmaya çalışıyor , fikir vermekle asla alakası yok dedikleri şeylerin. Kendi doğruları neyse onun dışına çıkan olumsuz şekilde hep eleştirilir algısı var. Böyle insanlardan çok bunaldım. Hiçbir şeyimi anlatamıyorum, fikrimi söyletmiyorlar. En ufak hayalime bile neden yapamayacağımla ilgili cümleye başlıyorlar. Bu kişiler en yakınım dediğim insanlardı. Onları çözesiye kadar sürekli kendimi onlara kanıtlama, onların doğrusundan gitme çabam vardı ama artık yok. Bu huyumdan vazgeçerken onlardan da vazgeçiyor gibiyim. Onların bu davranışları psikolojimi çok etkiledi. Sürekli bi kusurlu, yetersiz hissediyordum. Buarada bu sadece bana yapılan bi durum değil. Grupta herkes birbirine bunu yapıyor ve ciddi anlamda bunaldım. Ben kendim için doğru ve önemli bi karar alırken desteklemeyi geçtim hep köstek oldular. Sadece yargıladılar kendi açılarından. Yaklaşık 2 senedir kendimi geri çeke çeke şuan hiçbir şey anlatmadığımı fark ettim. Bir şey anlattığımda ise tartıştığımız zaman direkt anlattıklarımdan vuruyorlar. Eğlenmesine eğleniyoruz kalabalık olunca, üzüntülü anlarında herkes birbirinin yanında(erkek arkadaş , aile gibi konular ama ben artık hiçbir üzgün anımı demiyorum). Böyle bi arkadaşlık çok düşündürüyor beni ama kopamıyorum tamamen ne yapmam gerekiyor bilmiyorum. Gerçekten arkadaşlarım mı bilmiyorum.

Sevgilim bana karşı soğuk

Sevgilimle kısa bir ayrılıktan sonra tekrar bir araya geldik fakat hala daha her şey aynı bana karşı çok soğuk çoğu zaman benimle konuşmak istemiyor ufacık şeylerden sürekli kavga ediyoruz bana böyle davranması beni daha da sinirlendiriyor ve daha fazla kavga çıkmasına neden oluyor beni dinlemiyor,merak etmiyor , umursamıyor ama benimle hala daha ilişkiye devam ediyor sevdiğini söylüyor her şey onun istediği gibi olduğu zaman her şey çok güzel ama asla benim istediğim gibi olmuyor eskiden haber vermekten gocunmazdı bunu artık gereksiz görüyor olgun uzun bir ilişkide bu tarz şeyler olmasa da olurmuş benden başka her şeyle vakit geçirmesi bazen beni arayacak 5 dk bulamaması beni üzüyor söyleyince de ben anlayışsız oluyorum çok çalışıyormuş eski günlerinize dönmek istiyorum bu süreçte ona nasıl yaklaşmam gerekiyor kavga etmek istemiyorum böyle soğuk olalım istemiyorum bunu nasıl yapabilirim onu ilişkiden ben soğuttum uzak mesafe olduğu için fazla karıştım darladım ama tahammülsüz olması çok kırıcı bunu söylemekten de çekinmiyor üstelik üzmekten korkmuyor ki bu kadar bıkmıştı neden geri döndü uzaklaşmalı mıyım bende mi soğuk davranmalıyım yoksa bir şey yok gibi mi davranmalıyım bende onu mu görmezden gelmeliyim bilmiyorum ama bunu ben çok zor yapıyorum resmen takıntı haline gelmiş bende sürekli aklımda o olumsuz bir şey olduğunda tüm günüm etkileniyor yemek yemeyi bırakıyorum boş boş düşünüyorum o arayana kadar yazana kadar onun son görülmesini takip ediyorum hiç mutlu değilim böyle olmaktan tek istediğim eski günlerimize dönmek umut var mı acaba

Eğitim

Başaramama korkusu

Okula gidiyorum sanki kazanamayacağım üniversiteyi gibi geliyor motivasyonum düşük ders çalışmak içimden gelmiyor aşçılık istiyorum meslek olarak ailemin gözünde çok küçük görünüyor istediğim meslek böyle yapmaları da beni manipüle ediyor ve duygularımı altüst ediyor sürekli uyuyorum ve yemek yiyorum stres üzüntülü olduğum zamanlarda motivasyonum çok düştü sanki yapamayacağım gibi hissediyorum ve bu da beni daha duygusal hale getiriyor ve ağlıyorum

gulsuyilmaz

Aile

Kendime zaman ayıramıyorum

dedemi yeni kaybettik bir anne rolünü almış gibiyim dayım boşandı onun kızına bakıyorum evin temizliği yemeği bana bakıyor çünkü annem abime yardım ediyor araba yıkamaya anneannemi ben düşünüyorum temizliğini bulaşığını dedem öldükten sonra 40 gün orda kaldım halam da öyle beni çağırıyor birlikte iş yapıyoruz bazen arkadaşlarıma ve kendime bile vakit ayıramıyorum dün ağladım ben çok ince düşünmeme rağmen haksızlık edildiğini düşünüyorum kulağımı deldirdim teyzem bana dedi ki ihtiyacım yokmuş ve niye deldirmişim bende genç bir kızım heveslendim ama büyüğüm diye birşey denmiyor

Erkek arkadaşım ne yapmaya çalışıyor anlamıyorum?

Erkek arkadaşım ilişkimiz boyunca benim tartıştığım konularda hep yanlış anladığımı söylüyordu kavga ettiğimde de konuşarak çözemeyeceğimiz hiçbir şey yok diyordu konustuğumuz da ise kendi hatalarını asla görüp kabul etmiyordu. Kabul etse dahi iki gün duzeliyordu sonra yine aynı hataları yapıyordu Dün benden soğuduğunu ve ayrılmak istediğini söyledi. Ayrılıktan bir gün sonra hep aradı ve sürekli napıyorsun, nerdesin gibi sorular sordu. Ayrılık aşamasından önce evleniriz her şeyi birlikte aşarız deyip ayrılık aşamasında ise, şu an cesaretim yok ve korkuyorum diyor ne yapmaya çalışıyor? Şu an ayrıyız ve ben dönmek istemiyorum çünkü tekrardan aynı şeyleri yaşayacağız. Gerçekten seviyor mu? yoksa akıl sağlığımla mı oynuyor? anlamıyorum. Yardımcı olursanız çok sevinirim

Sevgilim gönlümü alamıyor

Merhaba sevgilimle bir süredir tartışıyoruz ben gönlümün alınmasını bekliyorum o da ısrarla hiçbir şey yapmadan normalizmize dönemizi bekliyor. Son zamanlarda o kadar uzun mesajlar attım ki artık beni daha rahat kırmaya başladı beni asla dinlemiyor onunla tartıştığımı sorun çıkarmaya çalıştığımı düşünüyor son attığım mesaja cevap vermedi bende yazmadım 3gun oldu. geri döndüğünde onunla konusmalimiyim konusmamalimiyim yada nasıl davranmalıyım yardımcı olursanız sevinirim teşekkürler hoşçakalın

Aile

Aileme karşı bu öfkem neden?

Ailemle aynı evde yaşıyoruz ve onlarla iletişime geçmek, görüşmek istemiyorum. Bana güzel bir şey dediklerinde bile oradan uzaklaşmak, muhatap olmak istemiyorum. Çoğunlukla günlerim evde geçiyor ve evde olduğum süre zarfında sürekli evden kaçıp gitmek istiyorum. Sanki ev ve ailem beni boğuyor gibi hissediyorum. Onlardan ayrı kaldığımda kendimi daha mutlu, enerjik hissediyorum. Keşke ayrı bir evde onlardan uzak yaşasam diyorum, sağlıklı olduklarını bilmek bana yeticek gibi hissettiriyor. Hatta çoğu zaman sokakta yatsam ama eve girmesem düşüncesi aklımdan çok geçiyor, yapabilsem yaparım o raddedeyim. Ama onlara karşı bu hissimin olmasıda beni daha kötü hissettiriyor. Neden bu hissiyatta olduğumu, onlara karşı neden bu kadar tahammülümün olmadığını bi o kadar da öfkemin, sinirimin olduğunu bilmeyi ve çözümünü öğrenmeyi çok istiyorum.

Çocuk ve Ergen

Kardeşim için ne yapabilirim?

15 yaşındaki erkek kardeşim okulu bıraktı. Kötü olan arkadaşları ile birlikte tütün ve silah ile ilgili konularda ailelerin bilgisi dışında işler yapmışlar. Kullanıp kullanmadığı veya kimlerle iş yaptığı, nasıl yaptıkları konusunda hiçbir soruya cevap vermiyor. Arkadaşlarıyla olan iletişimini kestik. Telefon vs. Elinden alındı. Yüz yüze görüşmeler de yok. Fakat sürekli üzerime gelmeyin evden kaçarım. Kimse bana karışamaz. Beni öldürün umrumda değil diye etrafa saldırıyor. Üzerimize yürüyor. Kardeşimi tanıyamıyorum. Ne yapmamız gerektiğini bilmiyoruz. Annem de babam da perişan oldular. Fikrinize ihtiyacım var. Şimdiden teşekkür ederim.