Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Kendimi eskisi kadar beğenmiyorum

Merhabalarr tekrardan Şevval ben. . Ben nedense giydiklerimi kendime yakistirmiyorum. Eskiden bisey aldigimda veya giydigimde kendimi begenirdim severdim. Ancak artik o eski şevval degilim gibi hissediyorum. Başka kizlara ozeniyorum surekli. Kendimi nasil sevicem nasil begenicem hicbur fikrim yok. Bununla nasil basederim nasil yenerim? Bu benim sorunum mu yoksa guzellik algilari yuzunden mi boyleyim. Bunu yenmek icin yollar gosterir misiniz? Tekrardan teşekkurler. Iyi gunler.

İletişim

Duygularımı ifade edemiyorum

Duygularımı ifade etmekten çok korkuyorum. Kalbim kırıldığında tepkimi koyamıyorum. Koysam bile bu çok fazla uzun sürmüyor. Ayriyetten sürekli aynı muameleyi gördükten sonrada gün boyunca her şeye ağlamak istiyorum. Ağlamam için sebebi olan şeyin sürekli olması gerekiyor ayrıca başka şeylerde üstüne ekleyince ağlıyorum. Herhangi bir şeye sinirlendiğimde o kişiyle karşılaşmadan önce tepki vereceğimi düşünüyorum ama uygulamıyorum. Mesela, o kişiye bi sebeptem sinirlendim ve kalbim kırıldı. İçimden onunla konuşmayacağım, yanına gitmeyeceğim, trip atacağım diye düşünüyorum ama uygulamıyorum. Bunu fark ettiğim zamanda ağlıyorum. Tepki koyduğumda "ergenliğe girdi ondan" demelerini istemiyorum. Belki de gerçektir bilemiyorum.

Sakin kalabilmek için ne yapmam gerekiyor?

Panik atağım var ve olabildiğince sakin kalsam da ailem ve çevrem bu konuda çok destek vermiyor okuduğum bölümden ötürü ilaç ve psikolojik destek alamıyorum. Girdiğim mülakatlar da elim, ayağım her yerim titriyor, kalbim hızlanıyor ve nefes almakta zorluk çekip konuşamıyorum. Sadece mülakatlar değil geleceğim hakkında stres yaparken, sinirlenirken veya günlük bir yaşantımda anksiyete gibi kaygıya düşüyorum ve kalbim sıkışıp nefes alamıyorum sanki her şeye kaygılıyım gibi bu benim hayatımı olabildiğince olumsuz etkiliyor ve ne yapmam gerektiğini hiç bilmiyorum çünkü anlık ruh değişimlerimde oluyor ve kendimi kontrol edemiyorum.

Aile

Ailemle olan sorunu aşmak için ne yapmam gerek?

Ailem, özellikle annem benim hakkında çok şikayetçi sürekli uyumam, odamda durmam vb olaylar yüzünden söyleniyor fakat bunları başka insanlara anlatıp, dedikodu haline gelmesi canımı sıkıyor bu olaydan dolayı sürekli tartışıyoruz. Bi olay yaşansa bile aile içinde kalmalı başkalarına anlatılmamalı olduğunu düşünüyorum bunu da açıkladım rahatsız olduğumu belirttim ama halen devam ediyor ne yapacağımı artık bilmiyorum. Bu konuda fikirlerinizi belirtip, bana yardımcı olabilirseniz çok memnun kalırım. İyi günler

Çocuk ve Ergen

Çocuğumu okula erken yazdırmalı mıyım?

Benim 71 aylık kızım var 1 sınıfa başlamak istiyor beceriside var lakin ben anasınıfına gitmesini istiyorum nasıl bir yol izlemeliyim. Direk 1. sınıfa başlasa o okulda anasınıfı okuyupta 1. sınıfa geçen çocuklarda kızımı dışlamalarından korkuyorum. Çok kararsızım. Sizce çocuğu okula erken mi geç mi göndermek mantıklı çocuğun başarılı olması için ne yapmalı derslerini anlayıp en iyi kavradığı yaş nedir Ayrıca kızım 5 yaşında diyanetin kursuna gitti anasınıfı yerini tutar mı yoksa anasınıfı farklı mıdır

Aile

Kayınvalidem beni kötülüyor

Merhaba ben evli ve 2 çocuk annesiyim kayınvalidemle yaşıyorum oğlu onun için o kadar değerliki oğlumda oğlum benim hakkımda olur olmadık şeyler gider anlatır oğluna arkamdan yapmadığı dedikodu kalmadi psikolojik destek almak istiyorum ama ilaç tedavileri korkutuyor beni psikolojim bozulmuş durumda durup dururken ağlamalar gülmeler yaşıyorum kafama çok takıyorum disari cikarken acaba bununlada benim hakkimda konuştumu diye düşünmekten alikoyamiyorum kendimi hic yapmamız bir sucum yokken saygıda kusur etmiyorum asla ama bütün dünyadaki suçları üstüme yüklüyor ayri ev diyorum eşim hayir cikamayiz diyor boşansam iki çocuğum var kendi günahlarini benim kitabıma yazmaya çalışıyorlar psikolojik anlamda hiç iyi değilim ne yapmam gerek bana akıl verin lütfen

Kontrolcü olmaktan nasıl kurtulabilirim?

Etrafımda ki insanların hareketleri başta olmak üzere günlük hayatımın akışında ki bir çok şeyi kendi kontrolümde tutmak istiyorum. Çevremdeki insanların benim istediğim gibi hareket etmesi istiyor ve olmadığında gereksizce sinirleniyorum. Aynı şekilde herhangi bir durumda olaylar benim istediğim akışta gitmediğinde ya da herhangi bir eşyam benim isteğim dışında dağınık durduğunda çok huzursuz hissediyorum. Planladığım herhangi bir iş ya da durum istediğim şekilde gitmediğin de gergin ve kaygılı bir ruh haline bürünüyorum. Bütün bunlar günlük yaşantımı olumsuz etkiliyor. Fakat aynı zamanda her şeyi kontrolüm altında tutmaya çalışmak bana iyi ve başarılı hissettiriyor.

Psikoloji

Atak geçirmemek ve kendimi toparlamam için ne yapmam gerek

Düşünmekten kendimi alamıyorum. Uzun bir süre ya uyuyamıyorum yada uyanmakta zorluk çekiyorum. Panik atak teşhisim var ve geceleri sık sık tekrarlamaya başladı psikiyatri ilaçlarımın dozları yükseltildi. Kendimi öylesine değersiz ve boşlukta hissediyorum ki ağlamak yerine saatlerce düşünmeme sebeb oluyor. Birilerinin bana el uzamasını istiyorum ama bir yandanda kendi kendime düzelmekte ısrarcıyım sosyalleşmek istiyorum ama evden de çıkmak istemiyorum ne yapabilirim önerileriniz benim icin oldukça önemli

Henüz çok tanımadığın birini fazla düşünmek?

12. sınıftayım ( 12. sınıf değilim artık, fakat belçikada meslek liselerinde fazladan bir yıl daha okumak gerekiyor. ). Uzaktan tanıdığımı düşündüğüm biri vardı. Henüz hala nereden yüzüne aşina olduğumu bilmiyorum Ama cesaret edipte adını soramadım. Rüyalarıma girdi hatta soramayışım Bi şekilde adını öğrendim ve instagram hesabını buldum. İstanbullu arkadaşım yazalım mı? Diye sordu tanışırım diye (çünkü utanıyorum. ) o kendi kimliği ile yazdı. En sonunda anladı ve bana sen bizim okulda mısın diye sordu evet demek zorunda kaldım. Sonra hiç konuşmadık. Hoşlanmadığımı düşünsemde sürekli olayları ve onu düşünmekteyim. Birbirimize tuhaf bir biçimde bakıyoruz okulun koridorunda. Bende bir süredir sosyal anksiyete var. Bu nedenle de insanlarla konuşmak beni çok tedirgin ediyor bu yüzden ona adını soramadım, tanışamadım ( bunu bilmekte ayrıca çok üzücüydü). O gün kendimi çok rezil hissettim benim olduğumu öğrendi ve onun gizli aşığı olduğumu düşünmüş te olabilirdi. O gün bana senle tanışalım o zaman tanıtır mısın kendini diye sordu. Bende istemiyorum diye cevap verdim. O da peki dedi. Sanırım korktum. Kendini beğenmeyen kendiyle barışık olmayan biriyim. Benle alay eder beni küçümser gibi geldi. Çocukken çok fazla zorbalandım ve aşağılandım. Tipimle olsun, notlarımla, karakterimle olsun her şeyle. Bu nedenle artık insanlarla konuşmak bana çok zor geliyor. Beni yargılayacaklar gibi hissediyorum. Olay 13 ekim 2023te gerçekleşti. O günden bu güne hala bu olayı ve onu düşünmekteyim. Belkide hoşlanmıyorum bile (zaten pek tanımıyorum). Artık canımı sıkmaya başladı. Rüyalarıma giriyor. Okuldayken nerede acaba diye bakım yüzüne bakamıyorum. Bu çok saçma. Ondan hoşlanmadığıma neredeyse eminim. Peki ya neden böyle oldu?