Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Sorunum ne bilmiyorum

Sorunum ne bilmiyorum, 1 sene önce taşındım yeni şehirde işe başladım işim iyiydi fakat benden sonra yeni kişiler gelince kendimi kötü hissetmeye başladım hiç arkadaşım yok yaşadığım yerde kendimle zaman geçiremiyorum mutsuzum karşı cinsle iletişime geçemiyorum hep Bi duvarım olsun istiyorum ama bu duvar beni yalnızlığa mahkum ediyor aşırı yiyorum kilo veremiyorum 100 kiloyum işimde başarılı olmama rağmen sürekli başarısız hissediyorum böyle düşünceler yüzünden sık sık hata yapıyorum, insanlarla iletişimde zorlanmaya başladım ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum hiç sevgilim olmadı 22 yaşındayım kendimi çok çirkin ve değersiz hissediyorım.

Aile

Stresimi ve fazla düşünmemi azaltmak için ne yapmam gerekiyor?

20 yaşındayım ve uzun zamandır anksiyete ve panik atak hastasıyım psikolojik destek alıyordum ama ailem bilmiyordu bu yüzden bırakmak zorunda kaldım ulaşımdan dolayı durduk yere ağlamalarım ve kalp çarpıntnım yine başladı son bir aydır içimde bir sıkıntıyla uyanıyorum bazı şeyleri çok yapmak istiyorum ama yapmıyorum ve bu çok kötü hissettiriyor bandırma da okuyorum bu sene ilk senemdi ama ilk kez bu sene istediğim gibi üstümde bir baskı olmadan kendim gibi yaşadığım için ailem okulumu dahi dondurmaya karar verdi daha sonrasında vazgeçtiler ama her gün bunları yüzüme vuruyorlar orada ki hayatımı ben uyurken telefonum açık kaldığında telefonumu kurcalayarak öğrenmişler bir kavga esnasında eskiden aldığım psikolojik destekleri söyledim yıllardır neler yaşadığımı bahsettim ama yine anlamadılar onlar için tek düşündükleri şey ders dersten başka bir konu olamaz benim hayatımda sadece ders çalışmalıyım bu yıllardır böyleydi ve artık çok yoruldum çünkü hiç bir zaman hedefi hukuk tıp olan birisi olmadım ama onlar bunu çok istiyordu dil okumak istiyordum babam hukuk diye tutturduğu için dershaneye gönderdi yıllarca halbu ki ben hiç bir zaman dershane istemedim kazanamadığımda da suçlu ben oldum artık o kadar ağır geliyor ki her şey temmuz ayında panik atak krizi geçirdim hastaneye gittim ve onları da çağırdım geldiler ama ona rağmen umursamadılar hiçbir şeyim yok onlara göre benim tek sorunum yalan söylekmiş öyle söylediler bende onlara her zaman açık olmak isterdim ama eğer açık olursam vericekleri tepkileri de biliyorum beni yalana iten onlar bende istemiyorum onlara yalan söylemeyi ama zorunda bırakıyorlar sırf gece arkadaşımla sahile gittiğimiz için bandırma da o arkadaşımla görüşmek istemediklerini ve benim de görüşmeyeceğimi söylediler bu hayat benim ama ben hariç herkes yaşıyor ve bu durum beni artık çok yoruyor kalp çarpıntım her geçen gün artıyor içimde ki sıkıntı geçmiyor.

Romantik İlişkiler

İlişkimi bitirmeli miyim?

Üç yıllık bir ilişkim var. Ben farklı şehirde üniversite okumaya gideceğim o farklı bir şehirde sınava tekrar hazırlanacak. Ayrılmayı hiç düşünmedim bu mevzu yüzünden. Dün birlikte çok güzel bir gün geçirdik. Konuştuk sohbet ettik. Ben telefonunu aldım. Instagram'da girdim kendi hesabım onda var mı diye. Girdiğimde kendi hesabı dışında bir fake hesap daha vardı. Hesapta bir tane mankeni ve cinsel içerikli şeyleri takip ediyordu. Bu ilk değil, konu bir kere daha geçmişti ve tepkimi ortaya koymuştum. Sorduğunda öyle bir anlığına yaptığını söyledi. Öyle bir anlığına beni aldatmayacağını nasıl bilebilirim, ona nasıl yeniden güvenebilirim? Ona ayrılmayı düşündüğümü söyledim benden bir şans daha istedi. 3 yıllık ilişkimin böyle saçma sapan bir olay yüzünden bitirmek beni üzüyor. Düşüneceğimi söyledim ve 2 gündür konuşmuyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Güven benim için çok önemli. 2 güne kadar asla aldatmaz diyebiliyordum ama şimdi diyemiyorum. Ayrılmalı mıyım?

İçimde kopan çığlığa yardım edin

Bir kaç yıldır içimden fırtınalar kopuyor ama dışarıda sessizce duruyorum ilaç kullanmadan bu işin üstesinden gelmek istiyorum mesela hayatımın elimden kayıp gittiğini düşünüyorum ama sadece bakıyorum. Sınava çalışmadım mı? Boşver ama içten içe kahroluyorum birinin fikirini düşüncesini çok önemsiyorum eleştiriye kesinlikle gelemiyorum biri beni eleştirince kelesini koparmak istiyorum uykusuzluğum hat safada uyuyamıyorum bazen durduk yere nefesim kesiliyor ortamda herkesten nefret ediyorum. Çok çabuk sıkılıyorum iradem o kadar zayıfladı ki kötü alışkanlıklar edinicem diye korkuyorum. Bir yolu olmalı bir çıkış yolu. Sırf bu yüzden istemediğim bir mesleğin içindeyim ne yapmak istediğimi bilmiyorum sanki her şeyi her mesleği yapabilirmişimde sonra hepsinin birer zorluğunu görüp kaçıcakmışım gibi lütfen yardımcı olun lütfen. .

Romantik İlişkiler

Uzun ilişkimi bitiremiyorum

Uzun bir ilişki içerisindeyim ve bir çok kez aldatılma yaşadım hayatımda ki kişiyi bir süre sonra affettim şu an bağlandım ama her tartışma sonrası saygısızlık ve değersizlik görüyorum. Narsist bir kişiliğin olduğunu düşünüyorum. Çevremde bir çok kişi bu ilişkiyi bitirmem gerektiğini söylüyorlar sürekli yapmaması gerekeni söylüyorum ama hala yapıyor ve bu ilişkiden yoruldum fakat hala ona karşı sevgim var ama sevgi her duruma yetmediğini anladım bazen bana göre doğru bir kişi olmadığını düşünüyorum bitirmek istiyorum ama bunu yapamıyorum. Zamanı geldi yaptım ama pişman oldum geri döndüm güvensizliğim var aldatılma sonrası çok zor inanma ve güvenme yaşadım sürekli kontrol sürekli takip ettim gizlice telefonuna baktım bir süre böyle devam etti ama artık kontrol etmemeyi bıraktım içimde hala acabalarla devam ettim son tartışmamız gereksiz bir sebebi olsa bile ayrılma noktasına kadar geldik bana değil başkasına inanmayı tercih etti. Ne yapmalıyım

kendimi kandırma alışkanğımdan nasıl uzaklaşacağım?

her insanın yaptığı gibi kabullenmekte zorlandığım konularla ilgili kendimi çok güzel kandırıyorum. örnek verecek olursam; bir kişiye karşı hissettiğim herhangi bir duygudan hoşnut değilsem ya da yanlış olduğunu düşünüyorsam bu konuyu kendi içimde herhangi bir şekilde savuşturuyor ve bu hissiyat ya da düşünceyle ilgili kendimi çok iyi bir şekilde kandırıyorum. kendimi kandırdığım bir konuyla alakalı herhangi bir durumda kaldığımda ise bunu verdiğim çeşitlil tepkiler ve yaşadığım hissiyat dolayısıyla anlıyorum. ama çok geç olmuş oluyor. sonrasında kendimi kandırma aşamamın nasıl başladığı ve nasıl yaptığım konusunda hayrete düşürüyorum çünkü ürkünç derecede profesyonel bir kandırma şekli gibi geliyor. sanki bir şeyler içimde otomatikmiş gibi bunu dürtüsel bir şekilde yapıyor ve bu süre zarfında da kendimi kandırdığımı anlamıyorum ve sonucunda bu durum yokmuş gibi devam ediyorum. elbette bu süreç içinde çeşitli sorularla başbaia kalmamın, anlamlandıramamamın sebebimse basitçe söylenebilir; zaten kendimi kandırmak istememden geçiyor. ancak kendimi kandırıyor olduğumu fark ettiğim zaman sanki bunu sürekli yapıyormuşum gibi hissediyorum. kendimi başka hangi konuda kandırıyor oluşumu düşünüyor, büyük bir bataklığın içinde gibi hissediyorum. kendime karşı dürüst davranmayışımla beraber çevreme, aileme, dostlarıma dürüst davranamadığımı fark ediyor ve içten içe kendimi yiyorum. kendimi kandırmayı nasıl bırakabilirim ? bunun yöntemleri ya da yolları varsa öğrenmek istiyorum. çünkü bu hislerin altında eziliyormuş gibi hissediyorum, artık bunları yaşamak ve sonucunda bunları hissetmek istemiyorum.

Aile

Bir insandan soğumak normal mi?

Merhaba benim sorum bir insandan bu kadar soğumak normal mi? olaya Gelecek olursak çok sevdiğim üzerimde emeği olan bir insan aramızın da çok güzel olduğu bir insanla aramızın bozulması. Aramızın bozulmasının nedeni de arkamdan konuşmasını duymam aileme laf ettiğini duymam ve bu kişi çok yakınım biri bu soğukluk gider mi ve soğuk olmam da haklı mıyım sizce nasıl bir yol çizmeliyim bu kişiye karşı. Aramızın eskisi gibi olmasını istiyorum ama elimde olmadan asiri soğudum bu kişiye karsi

İletişim

İnsanın sosyal bir varlık olup yalnız kalmayı tercih etmesi hakkında

İnsan sosyal bir varlıktır bunu hepimiz biliriz. Aklıma takılan kısım benim yaşamakta olduğum yalnızlığın bu bilinene ters düşüp düşmediği. Daha iyi ifade edecek olursam yaşadığım yalnızlığın sağlıklı olup olmadığı. Uzun bir süre çevremdeki insanlar ve ebeveynlerim nedeniyle yalnız kalmak zorunda bırakıldım. Artık bu tarz bi sorun hayatımda bulunmuyor ve birkaç senedir terapi alıyorum. Kendi isteğim ile yalnız kalmayı tercih ettiğimi hep savunuyorum. Fakat bunun bir savunma mekanizması olup olmadığını da ayriyetten düşünüyorum. Yaşadığım, tercih ettiğim yalnızlığı tanımlamak isterim: insanlarla konuşmayı seven, gülüp eğlenmesini bilen bir kişi olduğumu düşünüyorum. Fakat insanlar zihnimden tasarladığım bir samimiyet çizgisini aştığında gerçekten rahatsız oluyor ve hayatımdan uzaklaştırma eğiliminde oluyorum. Bu çizgi benim isteğim dışında -ki buraya dikkat çekerim- hayatımı merak eden, irdeleyen ve sorular soran insanlara karşı olan bir çizgi. Kimi zaman bunun normal olduğunu düşünsem de bazen aşırı ufak, "dert edilmeyecek" şeylere, sınırlarım aşıldığı için sinir oluyor ve insanları hayatımdan çıkartma eğiliminde oluyorum. Kimi zaman niçin sinir olduğumu, bunların niçin beni rahatsız ettiğini düşünüyorum fakat bir cevap bulamıyorum veya bulduğum cevap "bu normal birşey değil mi" oluyor. Şuan yazdığım bu satırlara baktığımda bir "kontrol manyağı" olup olmadığımı sorguluyorum. Kafamın bu kadar karışmasına sebep olan kişi ise psikoloğum. . Gerçekten bir sorun varmıydı. .. Ek olarak: Özgüvenim bir hayli düşüktür, ebeveynlerim bu konuda beni geliştirmek için çok yetersiz kalmışlardı. Hale hazırda geliştirmeye çalışıyorum. Karar vermekten, seçim yapmaktan epey korkak olmam sanırsam bu sebeple. İnsanlara da bu sebeple hep tutunmuş olmam ve yalnız kalmaktan epey korkmam da bu sebepten olsa gerek. Belki bir terkedilme korkusu vardı içimde ve kendime bir insanı ne kadar az yaklaştırırsam o kadar az zarar göreceğimi umuyorumdur. Belki bu benim için normal birşeydi ve karar vermekte zorlanıyor olmam beni bir yanılgıya düşürmüştü. . Sizce bir sorun varsa bunun sebebi düşünemediğim başka ne olabilir?. . Veya bir sorun olup olmadığına nasıl emin olabilirim?. .

Sevgilime nasıl psikolojik destekte bulunabilirim?

Hocam sevgilim çok toksik psikolojik problemleri olduğunu biliyorum eskiden ilaç kullandığını biliyorum şu an herhangi bir ilaç kullanmıyor uzmana gitmiyor onun nasıl yanında olabilirim uzak mesafe ilişkisi yaşıyoruz ayrıca hocam bir uzmana gitmesi için nasıl ikna edebilirim bı durumda beni yetersiz hissettiyor hocam yanında olamamak ona destek olamamak bu durumda ne yapılması gerekir bilmiyorum lütfen yardım edin hocam bende iyi değilim hayali şeyler görüyor ikna etmeye çalışıyorum ama şu anlık yani 1 ay kadar uzaktan destek olmam gerekiyor hocam lütfen yardım edin çaresiz hissediyorum ve yetersiz

Romantik İlişkiler

Sevgilim evlilik konusunda baskı yaptığı için ayrıldım

Merhabalar 4 aylık tanıştığım bir kişi var hayatımda evlilik konusunda çok baskı yapıyor bana fakat ben henüz ona tam anlamıyla güvenmediğimi söylüyorum o ise güvenmezseb olmasın tarzında konuşuyor fakat ben ondan ayrılınca kendimi kötü hissediyorum. Ailene konuyu aç diyor ben biraz zaman istiyorum fakat o bu zamanı bana vermiyor en ufak bir krizde ayrılığı tercih ediyor. Ben ondan emin olamıyorum fakat o kendini bana ispatlamak için herhangi bir çaba içine girmiyor sadece evlenelim diye ısrar ediyor bir tarafım onunla anlaşamayacağımı soyluyo bir tarafım ise onu seviyor istiyor ne yapmalıyım lütfen yardım edin bana