Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Romantik İlişkiler

Uzak mesafe ilişkisi ve ayrılık

Erkek arkadaşımla 3 yıldır birlikteydik uzak mesafe ilişkisi kültürlerimiz çok farklı ama çok iyi biriydi çok iyi anlaşıyorduk hatta ondan iyisi çıkmadı karşıma kavgamız genelde olmazdı beni hep düşünürdü ne yapsam kızmazdı kıyamazdı ama en son bana sözünü tutmadı ve ailesi zorladığı için evlendi. Şimdi de ayrılmak konusunda tam net değil ayrılırım diyor ama kararsız gibi onu istemiyorum anlaşamıyoruz diyordu ama en son ikimizi de sevdiğini söyledi ama ben böyle kabul edemeyeceğimi söyledim o da beni bırakmak istemiyor. Normalde çok iyi biriydi onu kaybetmek istemiyorum ondan daha iyisi yok gibi ama bu son yaptikları bende nefret duygusu uyandırdı şimdi onu hem istiyorum hemde istemiyorum ama onsuzken boşluk ve aşırı mutsuzluk oluyor. başkasını sevemiyorum onlayken de güvensizlik ve nefret öfke gibi duygular hissediyorum sevsem de eskisi gibi sevemediğim için çok üzülüyorum olanları unutmak istiyorum ama olmuyor yani ne onla ne de onsuz yapamıyorum neyapacağımı bilmiyorum 😔

Uyku problemi ve rüyalarım

Evliyim iki çocuk annesiyim. Ev hanımıyım ama kendimi köle gibi hissediyorum. Uyku problemi yaşıyorum. Kalbimde sürekli baski hissediyorum hep agirlik var gibi. Gece zorla uyumaya çalisiyorum ve uyuduğum zaman sanki bir yerde sikismis ve çıkmaya çalisiyorum ama bir elimle de kafami bastiriyorum agri ile uyanıyorum gün içinde kendimi mutsuz ve değersiz hissediyorum. Annem babam var ama yok gibi. Cocuklarima yetersiz kaldığımı hissediyorum sürekli huzursuz yorgun ve uykusuzum

Bu bunalım ve kaygı hissini nasıl hafifletebilirim?

Üniversiteden yeni mezun oldum ve annem, babam 2 ablam ve 1 erkek kardeşimle birlikte yaşıyorum. Evimizin küçüklüğü ve kalabalıklığından ötürü çok boğuluyorum, kendime ayıracak, kendimle ilgilenecek yerim ve zamanım olmuyor, kendime ait bir odam bile yok yalnız kalmam, kendimi iyi hissettirecek bir şeyler yapmam imkansız gibi. Evde herhangi bir şey yapmak benim için çok zor. Ailem çok baskıcı ve muhafazakar olarak tabir edilen bir aile ama ben bu şekilde yaşamak istemiyorum ve ailemin bu tavırları da beni çok boğuyor. Üniversitede ayrı şehirde okuyordum o zaman istediğimi giyip istediğim saatte dışarı çıkabiliyordum, arkadaşlarım vardı, mutluydum ama şimdi bunların hiçbiri yok. Okurken az kaldı okula gittiğimde rahatlayacağım diye düşünüyordum ama şimdi sonsuza kadar bu eve hapsolmuş gibi hissediyorum. Ablamlardan birine OKB teşhisi koyuldu. Erkek kardeşim de ergenlik döneminde olduğu için bazen her şeyi idare etmeye çalışmak beni güçsüz duruma düşürüyor. Bazen nefes almak bile zor geliyor. Geleceğim ve ne yapmak istediğim hakkında çok kaygılanıyorum çünkü ne istediğimi bilmiyorum. Okuduğum bölümü isteyerek okumadım ve şimdi de bu bölümle ilgili bir meslek yapmak istiyor muyum bilmiyorum. Sadece mutlu olmak istiyorum. Üniversiteden eve döndüğümden beri mutlu hissedemiyorum, tam iyi bir gün geçirdim derken akşamına evde bir kavga bir tartışma oluyor ve bütün günüm berbat oluyor. Bu evden kurtulmak için bir şeyler yapmak istiyorum, uzak bir yerde işe girmek, başka bir şehre taşınmak ama bunun için motive olamıyorum. Beni heyecanlandıran, bu konuda çalışmaya iten hiçbir şey bulamıyorum. Aklıma hep geçmişte yaşadığım kötü olumsuz anılarım geliyor ve iyice dibe batıyorum. Her gün aynı iğrenç güne uyanıyorum. Son zamanlarda bu duygularım iyice yoğunlaştı ve ne yapacağımı bilmiyorum. Çok mutsuz çok umutsuz hissediyorum her şeye karşı. Hiçbir şeye hevesim kalmadı, gerçi gerçekleşmeyeceğini bildiğim için artık bir şeylere heves etmeyi, hayal kurmayı da bıraktım. Ne hayali kursam neye heves etsem kursağımda kalıyor. Normalde bir şeyler yemeden duramam ama artık canım hiçbir şey istemiyor, ne yemek ne bir şeyler yapmak. Bunun normal olmadığını bilmek de canımı sıkıyor, ne yapacağımı bilememek de.

İletişim

Kaybetme korkusunu azaltabilmek için neler yapabilirim?

Ergenlik dönemimde babam tarafından terk edildiğim için olduğunu düşünüyorum şu an 25 yaşındayım ve kaybetme korkum çok fazla. Bu yüzden hayatıma yeni insanlar alamıyorum arkadaşlıklar kuramıyorum. İnsanlar bana yük gibi geliyor. Sevgisizliği hissettiğim anda karşımdaki insan beni terk edecek korkusuyla iletişimimi kesiyorum veya istemeden savunmaya geçip tartışma çıkarıyorum. Hayatımda bir insan var ve ona çok bağlıyım en ufak bi sevgisizlik hissettiğimde tartışma çıkarıyorum ve bu istemsizce oluyor. Mantıklı düşünemiyorum. Ayrılıkları kabullenemiyorum. Neler yapabilirim? Teşekkürler şimdiden🫶🏻

İçimde tarif edilmez bir sıkıntı var

büyük bir çıkmazdayım nereye gitsem sıkılıyorum içimde tarif edemediğim bir sıkıntı var dış görünümden dolayı aynayla lar dan ve kamera kardan uzak duruyorum fotoğraf çekilmeyi sevmiyorum hiç insanlar la korurken heyecan yapıyorum bu yüzden de. hızlı komusiyum ve geçince çok takntiliyim en ufak olayda geçmiş aklıma gelenler koy kolay mutlu olamıyorum sirkeli uyumak istiyorum geçmişi düşmemek için uyku iyi geliyor

Sosyal Hayat

Canım yanmasına rağmen vazgeçemdiğim insanlar var

Birine çok değer verince kopamıyorum bana ne varsa yapsın onu hemen affediyorum kendim gidemediğim için kovulmayı bekliyorum birini çok sevdim o kadar sevdim ki onun için ölürdüm o beni hergun öldürdü başkası ile konuştu aldatı pişman oldu döndü yine affetim sonea bana beni hiç sevmediğini sevemedigini çok istediği ama olmadığını söyledi onu unutamıyorum bana deli gibi değer veren insanları tek kalemde köşeye atarken o aklımdan çıkmıyor dönmesini çok istiyorum ama unutmakta istiyorum ne yapmalıyım?

İletişim

Anksiyetem arttığı durumlarda kekemelik yaşıyorum nasıl baş edebilirim?

Merhabalar ben 21 yaşındayım 14 yaşından beri anksiyetimin arttığı zamanlarda kekemelik yaşıyorum ve bu durumla baş etmekde güçlük yaşıyorum. Anksiyetimi ve kekemelik durumumla nasıl baş edebilirim? Günlük yaşantımı olumsuz etkileyen bir durum ve ben hemşire olacağım bu durumu yenmek istiyorum ne yapabilirim lütfen yardımcı olur musunuz? İlaç kullanmakta faydalıdır ama ilaç başlamadan terapilerin etkiside oldukça faydalı biliyoruz ki neler yapacağım konusunda yönlendirirseniz çok mutlu olurum.

Aklıma gelen kötü düşüncelerden kaçmam kötü bir şey mi?

O kadar zamansız anlarda aklıma kötü düşünceler geliyor ki kendimi o düşüncelerle meşgul etmemek için hep kaçıyorum özellikle geceleri telefonu bıraktığım anda geliyorlar ve uykum çok fazla olsa bile kaçmasına sebep oluyor bu da beni çok tedirgin ediyor en çokta sağlığım hakkında olan düşüncelerden rahatsız oluyorum bu yüzden de hava aydınlanana kadar telefonda zaman geçirmek istiyorum uykumu iyi alamadığım için de günümü verimli geçiremiyorum günüm iyi geçmediği için de bu düşünceler tekrar ediyor kısır bir döngü içindeyim kısacası.

sed

Aile

Yeni bir hayata nasıl hazır olmalıyım?

Merhabalar. Yeni doğum yaptım ve her kadın gibi yeni bir hayata nasıl başlayacağımı bilmiyorum ve korkuyorum. Yaşlandığımı hissediyorum. Bu durumla nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum. Bu durum beni kötü yönlere itiyor ve günlük yaşantımı bazen etkiliyor. Korkularım daha da çoğalıyor. Anne olmak korkutuyor beni sanırım. Kendimi ve bebeğimi nasıl mutlu edebilirim? Yeni hayatıma alışabilmek için ne yapmalıyım? Şimdiden teşekkür ederimederim hocam.