Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Saçlarımı koparıyorum

Öncekle merhaba. Hemen hemen 2 yıldır saçlarımı koparıyorum ve kendimi kontrol edemiyorum, koparmak istemiyorum ama sanki beynim benimle konuşuyor, yapmam için zorluyor. “Bir kereden ne olacak” “Bu son bir daha koparmazsın” “Ne olacak sanki” gibi. Kendime hakim olamıyorum, kopardığım saçları koltuğun yada yatağın arkasına atıyorum. Her yer saç oluyor, durduramıyorum kendimi, delirmek kafayı yemek üzereyim. Beni dinlediğiniz için teşekkür ederim 🙏 🙏

Neden yaşanmamış olayı aklımda yaşatıyorum ve konuşturuyorum?

kendimi çaresiz hissediyorum tükenmiş ve mutsuz çaresiz aklımdakileri susturamıyorum yarım kalmışlık var hayattan zevk alamıyorum yaşanmamış olayı aklımda yaşatıyorum ve yaşıyorum konuşturuyorum. yapamadıklarımı sürekli canlandırıyorum aklımda yaşıyorum neden ağlama istegi geliyor içimde geriye kalan bir acı ayrılık ve yedirememe duygusu hazmedemiyorum ayrılık acısı var sürekli yapamadıklarımı içimde yaşıyorum aklımı susturamıyorum sürekli bir tekrar içerisindeyim unutmam istiyorum hayatıma devam etmek istiyorum bana yardımcı olun lütfen

Ruhsal olarak kendimi nasıl iyi hissedebilirim?

Kendimi ruhsal olarak hiç iyi hissetmiyorum kafam çok karışık hiçbir şeye hevesim yok çok mutsuzum sürekli kendimi yorgun hasta hissediyorum içimde kötü hisler oluşuyor yaşamak çok manasız geliyo içim sıkılıyor bunalıyorum ne yapacağımı bilmiyorum çevremde beni mutlu eden kimse yok kendimi çok yalnız çaresiz hissediyorum değersiz hissediyorum şansız hissediyorum çok saçma ve gereksiz bi yaşantım var her şeyden herkesten sıkıldım ama mutlu da olmak istiyorum bilmiyorum kendimi hiç iyi hissetmiyorum.

Sosyal Hayat

Pandemiden sonra gelen evden çıkmama isteği

Evim benim konfor alanım oradan çıkmakta zorlanıyorum market avm gibi yerlere girince titreme oluyor kaygılanıyorum elim ayağım birbirine karışıyor sosyal ortamlara girince tanıdığım insanlarla bu durumu tolere etmeye çalışıyorum bu problem bende pandemi döneminde başladı kimi zaman bu sıkıntıyı aştım ama sürekli kendini hatırlattı bu durum tekrarlayıncada beni strese soktu günlük yaşamımı etkilemeye başladı hayattan zevk alamamaya başladım tavsiyeye ihtiyacım var

Aile

Deprem Korkumu Nasıl Yenerim?

29 yaşındayım. 26 yaşında evlendim. Ve 26 yaşıma kadar ailemden asla ayrı kalmadım. Kuzenimde, arkadaşımda ve hatta amca teyze vs hiçbirinde kalmadım annemler olmadan. 2023 Kahramanmaraş depremini Elazığ’da yaşadım. 3 yıllık evliyim. Annemler bana 15 dk mesafede oturuyorlar. Ben 1. 5 senedir geceleri deprem korkusundan uyuyamıyorum. Ve sürekli aileme bir şey olacak korkusu var. Sürekli büyük bir deprem olacağını ve ailemin enkaz altında kalacağını düşünmekten artık uyku düzenim kalmadı. İlk defa annemler olmadan böyle büyük bir deprem yaşadım. Kocam o şoka girip beni teselli edemediği için üstümde çok büyük bir korku kaldı. Aslında 2020 Elazığ depremini de yaşadım ama o zaman annemlerle beraber olduğum için annem babam bana sarılarak korkumu yendirdiler. Şimdi en ufacık sarsıntıda bile kitleniyorum. 2 yaşında bir oğlum var ve o ufacık sarsıntıda bile onla ne yapacağımı bilemiyorum. Depremi kendi evimde yaşadığım için evimde bile durmak istemiyorum. Ama artık uyumak istiyorum. Annemlere bir şey olacağına inanmak istemiyorum. En ufacık şeyde korkmak oğlumu o şokla tek bırakmak istemiyorum. Lütfen bana yardımcı olun.

Sosyal Hayat

Sevgi Açlığı ve Takıntı Hali

Kendimi bildim bileli hep sevgi arayisindayim ailemin sevgisine ragmen, bazen dusunurum herkese cicekler alinir, sevilirken ben hep bakan izleyen kisi olurum. Kişinin bana yarattigi sevilebilme olasiligi bile benim icin cok kiymetli olur,cabuk umitlenirim. Eger olmazsa hayal kirikligina ugrarim. Kendimi asla sevilmeyecekmisim gibi hissediyorum. Bu durumu nasil yenebilirim. Kendimi sirf bu yuzden odaya kapatip neden olmuyor, neden beni sevmiyorlar diye dusunurum hep. Acaba sorun mu bende. .. .Sevgilerle. .

Sürekli mutsuz hissediyorum, ne yapmalıyım?

Sürekli mutsuz hissediyorum. Bir kaç arkadaşım dışında kimseyle oturmaktan keyif almıyorum. Önceden çok eğlenceli komik bir insandım. Şimdilerde sanki herkes benden sıkılıyor rahatsız oluyor gibi hissediyorum. Buda beni iyice insanlardan uzaklaştırıyor. Bir ortam olsa bile bu düşünce etkiliyor beni sanırım ortamda sıkıcı ve olumsuz bir insana dönüşüyorum. Eğitimli, evli çocuk sahibi bir insanım ama küçük bir çocuk gbi tedirginim. Ne yapmalıyım diye düşünüyorum sürekli. İnsanlar benden uzaklaştıkça bn daha sevimsiz birisi oluyorum. Bu durum özgüvenimi bitirdi. Konuşmalarım hareketlerim eleştiriliyor sürekli. Önce sorun Bnde değil dedim ama çok kişide karşılaşınca şimdilerde içimde kendimden nefret eden biri yerleşmeye başladı gibi hissediyorum.

Duygusal ve takıntılı biri olmamak için ne yapmam gerekiyor?

Öncellikle merhaba, ben çok fazla duygusal birisiyimdir. Birisi bana bir şey dediğinde direk gözlerim dolar ve ağlarım. Bazen ağlamak istemiyorum ama kendimi tutamıyorum . Ağladığım zamanda ara sıra nefes alamadığım için geçici baygınlık geçiriyorum. Ve kafaya çok takan birisiyim birisi bana bişey dediği zaman onu 40 yıl aklımdan çıkarmam kendi kendime stres yaparım. Ve çok duyguları uçta yaşayan birisiyim ; mutluluğu, üzüntüyü , siniri ailemde bunu hoş karşılamıyor. Umarım yardımcı olursunuz iyi akşamlar.

Romantik İlişkiler

İlişkide Toksiklik

merabalar:) 6 aydır ciddi düşündüğüm uzak mesafe ilişkisi içindeyim gecmisteki travmatik olaylardan dolayı kaygili bağlanma güven sorunları öfke paronayaklık belirtisi olduğundan iliskiye çok zarar veriyorum. kendim yorulduğum gibi karşı tarafıda yoruyorum ama aramızda sevgi tutkulu bi aşk var zedendiğini farkediyorum çok çok üzüyor keybetmek istemiyorum, sevdigim halde ayrılıp küsüp barismalar oluyo elimde olan biseu değil pskolojim çökmüş gibi aramız yine kötü çok kiriyorum toksik bi kızım farkındayım malesef son kavgamız da çok kırdım nasıl gönlünü alabilirim ya da nasıl affettirebilirim sağlıklı bi ilerleyiş nasıl olabilir teşekkürler simdiden

Romantik İlişkiler

Eski ilişkimi unutamıyorum

1 yıl önce ilişkim bitti fakat ilk ilişkimdi 2 yıl sürdü tüm ilklerim onunlaydı. Benden önceki sevgilisini unutamadığını söyleyerek ayrıldı ve evlendi o kızla. O hayatına devam ederken ben ondan sonra hayatıma kimseyi alamadım birileriyle tanışma girişiminde bulunsamda hep onunla kıyaslıyodum o aklıma geliyordu bu yüzden de kimseyle yapamadım. Onu unutmak için heo kafamı birşeylere verdim ama onu aklımdan bir yıldır silemedim vazgeçemedim. Kimseye anlatamıyorum herkes onu 2 günde unuttum sanıyor ama geceleri canım yanıyor uyuyamıyorum. Son olarak ondan önce ben bir derdim olsada kimsenin yanında göz yaşı döken biri değildim. Şimdi müzik çalsa biri duygusal bişey dese hemen gözlerim doluyor ve buna engel olamıyorum.