Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sabit bir ruh halinde olmak için ne yapmam gerek?
Bipolar bozukluk tedavisi görüyorum 10 yıldır. Bu dönem yeni bir işe başladım çalışma saatleri mesailer derken ilaçlarımı kullanmıyorum çünkü iş hayatında ilaçlar odaklanma sorunu yapıyor. Fakat artık ruh halim gün içerisinde çok sık aralıklarla değişmeye başladı 1 saat çok iyi hissediyorken 1 saat berbat hissediyorum ve bu durum 15 gündür devam ediyor artık çok zorlanıyorum hayata karşı motivasyonumun sürekli değişmesi beni çok etkiliyor ilaç kullanmadan bu durumu nasıl normale sokabilirim.
Topluluk önünde okuma ya da konuşma yapmakta zorlanıyorum ne yapmalıyım?
geçmişte birkaç kere topluluk önünde bir şeyler okurken sesim titremişti, nefes alamamıştım ve titremeye başlamıştım. yakın zamanda yine yaşadım bunu ve herkese hasta olduğum hakkında yalan söyledim utandığım için. şimdiyse okula gitmek istemiyorum okuma yapmaktan korktuğum için hatta bırakmayı düşünüyorum. .. 12. sınıfım ne yapmam gerek bilmiyorum. endişem her geçen gün artıyor. sadece okuma yapmak istemediğim için okuldan vazgeçmek istemiyorum. aynı şeyleri yeniden yaşamak da istemiyorum. .. şimdiden yardımcı olduğunuz için teşekkür ederim bundan kimseye bahsetmedim utandığım için sizinle paylaşmak bana gerçekten iyi geldi
Yeme bozukluğumu nasıl kontrol altına alırım?
Ben stres oldukça yemek yiyen birisiyim. . elimde olmadan kendimi bişeyler yerken veya özellikle tatlı yerken buluyorum. Çoğunlukla olan bir şey ve bu beni çok rahatsız hissettiriyor her yediğimde, sanki kilo almışım gibi geliyor ve aç kalma zorunluluğu hissediyorum. Bazenleri kendimi zorla kusturuyor, çoğu şeyde tetikleniyorum. Özellikle okulda böyle bir durum yaşamak beni rahatsız ediyor. . okul lavabosunda kusmaktan nefret ediyorum. Direkt kusmaktan nefret ediyorum. . nasıl başa çıkabilirim?
DEHB bağımlılık, yemek içmek unutma sıkıntısı nasıl hallolur?
Sosyal medya bagimliligi oyle bir noktaya geldi ki artik gercekten kendimi durduramiyorum. Bir DEHB li olarak (8-9 yasimda tani almama ragmen sisteme gecilmedigi icin ve bir sure kirmizi receteli ilaci kullanmama ragmen) su anda ilac kullanmiyorum. Psikologlarin da parasi aldi basini gitti maddi durum acisindan ve takdir edersiniz ki zaman yonetimi sıkıntısından gidemiyorum. Bu sosyal medya bagimliligi + rastgele bagimliliklar (seker, kafein gibi) nasil kontrol altinda tutulur. .. Bir de nasil yemek yemeyi su icmeyi falan unutmayiz acaba. .. Yeri geldi 3 gun yemek, 3-4 gun su tuketmeyi unuttum. Tracker uygulamalari da garip. .. Su kadar sure icinde yapacaksin diyen bir uygulama buldum bu sefer de o kadar sure icinde nasil bitiricem kaygisi ile başlayamadim 😂 Bir ise basladim mi ya doyumsuz gibi devam eder ya da yarida birakip giderim. (Ayni bu yaziyi asiri uzun tutmam ve gecenin bu saatinde uyuyamayip yaziyi yazarken 45 takla atmam gibi😂😂)
Geleceğim hakkında endişelerim var
LGS 2025 öğrencisiyim. Yıllardan beri benden istenen hep güzel para kazandıran, beyaz yakalı işleri. Benim isteğimse, bana özgürlük tanıyan ve sevdiğim bir iş olması. Bu konu da Tekvando ve avukatlık ön plana çıkıyor. Spor dallarına özgü yeteneklerim var ve onları yaparken sıkılıyorum. Fakat, ailem bunu istemiyor. Ders çalışırken evet, kapasitem var ama yaparken sıkılıp bırakacağımı düşünüyorum. Şu an ne yapmam gerekiyor?
Aile içi muhabbet ve huzur
Merhaba, 6 yıllık evliyim ve 2 çocuğum var. Kendimiz konuşup severek evlendik ama eşimle aram evlendiğimizden beri tartışmalı. 2 gün iyiysek 2 gün kötüyüz. Bazen benden hata var çoğu kez ondan, çoğu ondan dememin sebebi bize ilgisi çok az, benimle muhabbeti yok ama dışardaki insanlarla durmadan konuşur, evde suratı asık dışarda güler yüzlü. Mesela işten gelir akşam yemeğini yer, sohbet etmeden gider yatar telefona bakar öyle uyur kalır, çağırırım bazen gel oturalım diye ama gelmez, (arkadaşları çağırsa gece bire kadar da eve gelmez ama ) ben de çocuklarla kalırım, mutfak toparlarım, çocuklar ağlayınca bakarım uyuturum, o sırada eşim bilmem kaçıncı uykusunu uyuyordur. çocuklarımızla oturup da oynamıyor, ilgilenmiyor. Bir şey sorunca cevap vermez tersler, telefonda sürekli çünkü. Arkadaş çevresiyle aşırı yakın, bana onları tercih eder hep. Ailesine çok düşkün (annesine). .. Benim hatalarım da çok kıskanmaktı ilk zamanlar, artık çok az kıskanıyorum ve sessiz biriydim, duygularımı ifade edemezdim. Kendimi kanıtlayamazdım, haklı olduğum hâlde haksız duruma düşürüldüğüm çok oldu bu yüzden. Anlatacak çok çok şey var. .. Bazen ayrılmak geliyor içimden, sevsem de sevmesem de ama çocuklar var diye gidemiyorum, Huzurumuz olmasını istiyorum, mutlu olmak istiyorum çünkü çok yoruldum, artık çocuklarıma tahammül edemiyorum eşimin bana hissettirdikleri yüzünden. Kadın olduğumu bile hissetmiyorum bazen, sürekli çocuk bakıyorum, sürekli eşimin arkasını topluyorum, bazen köle gibi hissediyorum kendimi. Her kadın çocuğuna bakar evine bakar ama eşi de yardım eder varlığını hisseder değil mi, bende öyle değil, asla yardım etmez asla. Çocuk su mu döktü bana gelir söyler su döküldü diye, ocakta çay suyu mu kaynadı, gelir bana söyler yine, gidip de bir kaşık çayı atamaz çaydanlığa. Bazen ev işlerini yetiştiremediğim oluyor, işten gelir bakar buranın hâli ne diye kavga çıkarır yemeği apar topar yer gider telefonunu alır video izleyerek uyur kalır. .. Herkesi her şeyi bırakıp köşede yalnızca bağırarak ağlamak istiyorum. Zamanı geri sarmak istiyorum, hep diyorum kendi kendime evlenmeseydim keşke diye, babamın dizinin dibinde otursaydım keşke diye çünkü onlar da etkileniyor eşimin ailesi yüzünden, Ve çocuklarım da çok etkileniyor, Kızım geliyor yanımıza kavga etmeyin diye eşim de kızıma annen kavga çıkarıyor ben değil diyor ve kızımı kendine çekiyor. Al git çocuğunu demek istiyorum ama söylenmiyor işte. Anlatamadığım çok şey var, sadece yüzde biri bunlar. Bunları yazdım ama cevaplanır mı yani nasıl işleniyor burası bilmiyorum, Huzurum olsun istiyorum, mutlu olayım istiyorum olnayacaksa da tamamen bitsin istiyorum, sürekli ortadayım, Nasıl bir yolda ilerlemeliyim, yardımcı olur musunuz?
Neden bu kadar üşengecim ve bunu nasıl düzeltirim?
Üşengeçliğimi nasıl yenerim gün boyu sürekli bir seyler yapmak istiyorum örneğin gelecekteki hayatım için ders çalışmak istiyorum ve bu gün boyu beynimin içinde dolaşıyor ama kalkıpta ders çalışamıyorum saatler günler geçiyor odamı toplamam gerek biliyorum ama kalkıpta toplamıyorum bunu yapmaya yeltensem bile yarım bırakıyorum hayatta hiç bir şeyi tamamen yapmadım bir diziyi bile hiç bir zaman bitiremedim telefondan kafamı kaldıramıyorum daha verimli bir hayatım olsun istiyorum ama bu hayat için bir enerji sarf etmiyorum emek olmadan yemek bekliyorum açıkçası böyle olmayayacığınıda biliyorum en basitinden şuan canım salata çekiyor evde malzemede var ama ben kalkıpta kendime salata bile yapmıyorum sadece saatlerimi geçiriyorum
Hayatımı kendi kendine zorlaştırıyormuş gibi hissediyorum
Hayatıma birini almakta çok fazla güçlük çekiyorum. Hayatıma girmek isteyen insanlara fırsat veremiyorum. Aslında istiyorum ama sanki kim olursa olsun olmaz gibi geliyor ve bir şekilde olumsuz bi şekilde sonlandırıyorum. Ya hiç denemiyorum, yada denememek için her yolu deniyorum. Bunu istemsiz yapıyorum. Hayatıma birini ortak etmek çok zor ve korkutucu geliyor. Olumsuz bir deneyimim olmamasına rağmen kimseye tam anlamıyla güvenemiyorum. Bunu nasıl aşabilirim?
Evliyim başkasıyla görüşüyorum kurtulmak için ne yapmalıyım?
Bir yıllık evliyim. Esimi seviyorum. Evlenmeden önce sosyal medyadan görüştüğüm birisiyle hala görüşüyorum. Yüz yüze hiç görüşmedim, o da evli. Aslında görüşmek istemiyorum ama eşime söylemekle tehdit ettiği için görüşmeye devam ediyorum. Yanlışımın cezasını sorumluluğunu alacak kadar güçlü hissetmiyorum. Biliyorum cezasini çekmeliyim ama icimde o kadar acı cekiyorum ki dayanamıyorum. Kaygı bozukluğum olduğu için mantıklı hareket edemiyorum beynime hakim olamıyorum. Kendime nefretim gün geçtikçe büyüyor, caresiz hissediyorum. Sadece eşimi seviyorum ve kaybetmek istemiyorum. İşin içinden nasıl çıkacağımı bilmiyorum.
Biseksüel olduğumu düşünüyorum
Kendimi bildim bileli hem kız hem erkeklere ilgim var. Fakat daha önce hiç bi kızla bir yakınlığım olmadı. Kızlara hiç o açıdan yaklaşıp açıkça niyetimi belli edemedim. Aile yapımdan dolayı gizli ve içimde yıllarca kalan bi düşünce. Bunu bir kez olsun deneyimlemek istiyorum. Fakat reddedilmekten korkuyorum. Bunun için ne yapmalıyım bilmiyorum çünkü deneyimim yok. Tecrübeliği olmadığım her konuda Özgüvensiz oluyorum. Ne yapmalıyım?