Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Kendini ifade edememe
Kendimi ifade edemediğim zaman haklı olsam bile konuşamıyor ve ağlıyorum. Böyle olması çok can sıkıcı. Ağlamak istemiyorum sadece basit de olsa rahatça konuşabilmeyi isterdim. Mesela bugün ablamla kavga ettik ve annem beni arayıp ne olduğunu sordu, her zamanki gibi sadece ağladım yazmak istedim ama o an ağlayarak anlatmak durumunda kaldım. Okulda da bazen bunu yaşıyorum dışardan ne kadar ezik göründüğümün farkında olmak da acıtıyor
Gizli Kullanıcı
İlişkilerimde yaşadığım sorunlar
Eski sevgilim bazen dönüyor ve her döndüğünde kabul ediyorum onu çok sevdiğimden değil ama gözümde kutsallaştırmışım sanki. Aslında bu durum sadece ona özgü değil. Hemen hemen hayatıma giren veya girme potansiyeli olan her erkekte bu durumu yaşıyorum. Hayatıma çok fazla erkek girmiyor dahası ben istemiyorum, anlaşamıyorum herkesle ama anlaşabildiklerimi de hemen bırakamıyorum. Üç gün konuşmuş bile olsak istemsiz şekilde bağlanıp hayal kuruyorum sanki onun varlığıyla var olacakmışım gibi. Ve sanki ona karşı her şeyi borçluymuşum gibi, istediği biri olmam gerekiyor gibi. Beni kabul etmesi için çoğu şeyi yapabilirim. Çoğu hatasını göz ardı edebilirim. Sınırlarımi aşsa bile. Bunları söylediğim için kendimi çok basit hissediyorum. Şimdi söylediğim cümleyle de acıtasyon yapıyormuşum gibi geliyor. Niye böyle düşünüp durduğunu da bilmiyorum. Sürekli zihnim bu halde. Şimdiden cevabınız için teşekkür ederim.
Gizli KullanıcıSevdiklerimi kaybettigimi düşünüp buna üzülüyorum
Sürekli sevdiğim insanların (arkadaşlarım, erkek arkadaşım,ailem vs. ) öldüğünü düşünüp buna üzülüyorum. Ölmesini istemiyorum ama o çekeceğim acı beni çok mutlu ediyor. Bu anları düşünüp düşünüp duruyorum. Bi'de sürekli konuşuyorum kendi kendime. Bazen bir başkasıyla konsuyorum bazen kendimle. Her şeyi zihnimde canlandırıyorum. Sürekli hayal kuruyorum. Artık bunaldım ama hâlâ yapmaya devam ediyorum. Kurduğum hayaller beni gerçeğin kendisinden daha çok mutlu ediyor. Zihnim susmuyor.
saryaeyyBitirmen gerekirken bitiremediğim bir ilişki için ne yapmalıyım?
1. 5 yıllık bir ilişkim var. Hayatımın en güzel 1. 5 yılıydı. Sohbetimizi, geçirdiğimiz zamanları, yanında olduğum hali ciddi manada çok seviyorum. Üniversiteye onunla başladım, herkes bizi bilir ve sürekli nasıl gittiğini sorarlar. Son birkaç haftadır hiç hoşuma gitmeyen sohbetler yaptık. Birkaçı şöyle; uyumsuz olduğumuzu ve benim çok duygusal olduğumu; bununda onu rahatsız ettiğini söyledi. Çift olmak onun için zormuş ve tek kalmak daha iyi geliyormuş, bunu 1. 5 sene sonra anlamış. Ayrıca gelecekte zaten beraber olmayacakmışız ne çok ciddi ne de öylesine beraber olduğumuz bir ilişki içindeymişiz. Bunlar benim fikirlerime çok ters şeyler. Geleceği elbette bende bilmiyorum ama orda olması için çabalamak isterdim. Son olarak da onu seviyor muyum sevmiyor muyum gerçekten bilmiyorum. Arkadaşlarım bunun sevgi değil bağımlılık olduğunu ve yalnızlıktan korktuğumu söylüyorlar. Doğruluk payı var diye düşünüyorum. O rahatsız olmasın diye sosyalliğimi düşürdüm ve çevremde nerdeyse kimse kalmadı, bundan hiç hoşlanmıyorum. Eklemek istiyorum ki üniversitedeki tüm o insanlara açıklama yapmak zorunda olmadığımı biliyorum ama sormalarını dahi istemiyorum çünkü hatırlamak beni üzüyor. Düşeceğim boşluktan korkuyorum. Çok emek verdim ama hayatın başında olduğumu ve onu bırakmamın bana daha iyi geleceğini biliyorum. Ne kadar emek de versen bazen bırakman gerekir diye düşünüyorum, ama yapamıyorum. Anılarımızı çok seviyorum ama onlar orda kaldılar, bir daha yaşanmayacaklar ve ordaki kişiler şu anki bizden çok farklı bir haldeler. Ben kabullenemiyorum. Üzgünüm ama değilim. Ağlamak istiyorum ama bir yandan içimden gelmiyor. Tam olarak araftayım. Ne yapmam gerekiyor?
Gizli Kullanıcıdaha çok gencim hiçbir şeye hevesim
Nerden başlasam bilmiyorum kendimi ifade edemiyorum zorluk çekiyorum ve ne istediğimi bilmiyorum bazen saçma sapan şeyler yapıp çıkmazsa girebiliyorum ve düzeltemiyorum düşünmeden hareket ediyorum ve bunları durduramıyorum aşırı gereksiz düşünceler var kafamda travmalarim da oldu geçmişte çok şey yaşadım hayatın neresinden tutsam bilmiyorum kendimi yorgun hissediyorum daha çok gencim hiçbir şeye hevesim Yok ne yapmam gerekiyor yardımcı olabilir misiniz ???
Gizli KullanıcıBulimia nevroza
Yarım senedir bulimia ile uğraşıyorum. Kilo almaktan aşırı korkuyorum. Yiyeceğim bir tane çikolatanın kilo aldırmayacağını biliyorum ama aşırı pişmanlık hissediyorum. Kalori hesabı yapmaktan da yoruldum artık. Genellikle duygusal olarak kendimi kötü hissettiğim anlarda yeme atağı geçiriyorum. Nasıl yenebilirim bunu? Ya da bir psikolog ile mi iletişime geçmeliyim yoksa bir diyetisyene mi gitmeliyim? Artık çok yoruldum. Cevap verirseniz çok mutlu olurum. İyi günler hepinize.
Gizli KullanıcıAile içerisindeki sorunlardan soyutlanma
Annem ve babam sürekli kavga ediyolar buna en çok ben dahil oluyorum onlar karşılıklı geçip konuşamıyorlar ve hep bana söylüyorlar diğerine söylemem için. Ben KPSS'ye hazırlanıyorum ve iki aydan az bir süre kaldı. Bu evdeki kavgalardan dolayı derse odaklanmakta zorlanıyorum özellikle de kafamın içinde sürekli bu düşünceler dönüp duruyor. Ama bu sınav benim çıkış kapım ve şu an başka yapabileceğim bir şey yok. Evdeki kavgalardan kendimi nasıl soyutlarım? Çözüm nedir?
Gizli Kullanıcıdoğru bir ilişkide miyim emin değilim
2 yıldan uzun bir süredir bir ilişkim var ilk tanıştığımızda dünyanın en mutlu insanına dönüşmüştüm ilişkimizin ilk 1 yılı aynı yerde yaşıyorduk günümüzün uzun bir süresi beraber geçiyordu ve çok mutluydum ama bazı sebeplerden 1 yıldır uzak mesafe ilişkisi sürdürüyoruz tabii ki zor oluyor ama yine de sorunsuz bir şekilde sürdürüyorduk son zamanlarda sanki eskisi kadar konuşamıyoruz sevgisinden eminim ama beni eskisi kadar umursamıyor gibi düşünüyorum davranışları aynı ama eskisi kadar konuşmamamız kafamda çok farklı düşüncelere sebep oluyor sonuçta uzaktayız ve gün içinde bence neler yaptığımızı iyi olup olmadığımızı bilmemiz gerekiyor ben onunla sürekli konuşmak istiyorum onu merak ediyorum ama o bazı günler akşama kadar hiçbir şey yazmıyor belki de işi vardır diye düşünüyorum ama yine de kafamdaki düşünceler susmuyor ya ilgisini kaybettiyse diye düşünüyorum acaba yanlış kişi mi diye düşünüyorum ama onu çok seviyorum onun da beni sevdiğini biliyorum sevgisini her zaman hissettirdi böyle düşünme sebebim bazen uyuşmadığımızı düşünmem sanırım biraz farklı kişiliklerimiz olduğunu düşünmeye başlıyorum aslında bu hiçbir zaman bi problem olmamıştı benim için şu an uzak olduğumuzdan her şeyi çok kafaya taktığımı düşünüyorum ama yine de emin olamıyorum
Gizli Kullanıcıiçimdeki kötü histen nasıl kurtulabilirim
sürekli kötü düşünüyorum en ufak olayı bile zihnimde büyütüyorum sürekli kalbim sıkışıyor kollarım ağırıyor ellerim titriyor nefes almakta zorlanıyorum geceleri uyuyamıyorum bazen ortada hiçbir şey yokken ağlamaya başlıyorum içimde her zaman kötü bir his var bazen yemek bile yiyemiyorum mide bulantısı oluyor hiçbir şey yapasım gelmiyor yataktan bile kalkasım gelmiyor bunun geçmesini nasıl sağlayabilirim bilmiyorum belki buraya yazarsam yardımcı olabilirsiniz diye düşündüm
Gizli KullanıcıEvliliğimde Bitmeyen Sorunlar
Çok sıkıcı Yorgun hissediyorum aslında mutluyum ama mesela ben bi şey istiyorum Eşim Karşı Çıkıyor O bişey İstiyor Ben İstemiyorum Orta Yolunu Bulamıyoruz Her şeye Hayır Diyor Bişeye Hevesle Gidiyorum Hevesim Gidemeden KırılıyorYani Bu Yüzden Biz Bi Yol Bulamıyoruz O benim isteklerime Karşı geliyor ben onun isteklerine Saygı Duyuyorum Ama birlikte Bir ortak Yolunu Bulamıyoruz Hep Sorun Hep Sorun İstediğim de çok basit şeyler Oysaki
Gizli Kullanıcı
