Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Bağları neden kopartamıyorum ne yapmam gerek
Merhaba benim karşılıklı bir ilişkimde problem çözememe sorunum var ne zaman bi problem olsa o an partnerim yok oluyor ona nasıl yaklaşırsam yaklaşayım kötü veya iyi. Asla düzelmiyor ona bu sorunu düzeltirsek bize zarar vermez kaçarak beni kendinden soğutuyorsun bitirme odaklı asla olmayacağım düzeltmeye çalışıcaz problemleri dememe rağmen yazdıklarımı ve düşüncelerimi görmezden geliyor bunu her seferinde yapıyor ne yapacağımı bilmiyorum kopamıyorum da ama bitirmem veya bi çizgi çekmem gerektiğini biliyorum bi yerde kopma düşüncesi de beni üzüyor ne yapmalıyım
Gizli Kullanıcı
Sevgilim hakkında ne karar vermeliyim (aldatıldım)
5 yıllık Sevgilim tarafından aldatıldım aldattığı kişi 6 senelik konuştuğu boşanmış bir kadındı cinsellikte yaşamışlar ben 5 sene boyunca bunun farkındaydım aslında şüpheleniyordum ama çok iyi manipüle etti beni aldattığı kadınında benden haberi vardı onuda meğer sevgilime söylersen o beni bırakır bende seni demiş kadında bana söylemedi en sonunda yakaladım ayrıldım ama tekrar barıştım çok sevdiğimden değil ona alıştığımıdan sevgilim şu an çok değişti ne yapabilirim
Gizli KullanıcıÇok düşünüp kafama her şeyi takıyorum
Öz güvenli olmayı beceremiyorum birçok kez denesemde olmadı sosyal çevrem olmadığı için böyle olduğunu düşünüyorum ve kafama her şeyi takıyorum kendimi kötü hissediyorum günlük hayatım etkileniyor biriyle sohbet ettiğim zaman o kişiyi kendimden soğutabiliyorum ardından pişman oluyorum ve özür diliyorum bunun sonucunda daha çok kafama takıyorum üstelik gece daha çok düşündüğüm için insanları rüyamda görüyorum sabah uyandığımdaysa neden gördüğümü düşünüyorum
Gizli KullanıcıKendimi sevemiyorum
Kendimi sevmek istiyorum ama bir türlü sevemiyorum. Kendimle barışamıyorum, aynaya baktığımda çirkin hissediyorum. Kimse beni sevmeyecek gibi geliyor. Bu yüzden Sosyal anksiyete bozukluğu bile oldu. Öz güvenim kalmadı. Toplumda rahatsız hissediyorum. Bazen hiç bir şeyi başaramam diye hissediyorum bu yüzden. Sevilemem diye düşünüyorum. Oysaki sevdiğim biriler var. Yalnızlaşıyorum. Kısaca sevilecek birisi olduğumu düşünemiyorum, o yüzden dışarı çıkmakta zorlanıyorum. Lütfen yardım edin
Gizli KullanıcıÜşengeçlik Tembellik ve OKB
Merhabalar, 28 yaşında evli bir kadınım. Bende anksiyete ve okb vardı 1 yıl öncesinde. Okb çok az var şu anda. Ücretli öğretmenlik yapıyorum. Boştayım. Ve işte çalışmak istiyorum. Kendimi itemiyorum. Çünkü konfor alanından çıkmak ve öz disiplin zor geliyor. Önerileriniz nelerdir? Terapi olarak bdt, mindfullness, kitap olarak vs. Öz disiplin ve konfor alanından çıkmak için. Özgüvenim düşük aynı zamanda. Teşekkür ederim size.
Gizli KullanıcıYeme bozukluğumu nasıl gideririm?
Çocukluğumdan beri her türlü sebze ve meyveyi yiyemiyorum ve kendimi alıştıramadım. Bir yemeğin içinde sebze varsa onu ayıklamam gerekiyor. Herkesin severek yediği salataları denediğimde midem bulanıyor. Bundan dolayı sürekli kilo alıyor gibi hissediyorum ve yemeyi sevdiğim yemeklerde de kendimi kısıtlıyorum. Sebze meyve yememe alışkanlığım çocukluğumda yaşadığım bir depremden sonra başlamış. Sadece daha zayıf görünmek istiyorum. Fakat kendimi sağlıklı besinlere alıştırmadan bir diyete giremeyecekmişim gibi geliyor. Çevremdekiler de bu huyumu öğrendiklerinde yaptıkları yorumlar daha çok canımı sıkıyor. Kendimi aç bırakmaya çalıştığım dönemlerim de oldu. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Gizli KullanıcıHarekete geçemiyorum ne yapmalıyım?
Okul bittiğinden beri sürekli spor yapmak istiyorum ama oturduğum yerden kalkamıyorum hep üşengeçlik var üzerimde. Nasıl bunu yenip ise koyulacağım bilmiyorum. Bunun dışında aşırı fazla hayalperestim. Gece 12de herkese iyi geceler desem bile saat 2-3 de anca uyuyorum bu hayal kurma yüzünden. Nasıl ve nerden başlayacağım hakkında hiçbir fikrim yok 😞. Kafama taktığım bir şey de boyum. Yaşıtlarıma göre boyum kısa ve bazen arkadaşlarım bununla dalga geçiyor. Tabi şuan onlara her bu konuyu açtıklarında aramızı soğuk tutmamdan dolayı vazgeçtiler ama ben yine de takıyorum keşke daha uzun olsam. Belki ilerleyen zamanlarda uzatım bilmiyorum ama takıyorum işte bilmiyroum. Bir de maddi durum var bunlarin yanı sıra yani durumumuz aşırı kötü değil ama aşırı iyi de değil. Yaklaşık 3-4 ay önce abim araba aldı işte o arabanın kredisi falan bir tık zorluyor bizi. Aylık harcligim azaldı ve bu azalan dönemde bütün ihtiyaçlarım artti tabi ki😑. Bütün bunlarla tek başıma savaşmaktan bıktım artık. Kendime gelmek istiyorum önceden çok iyiydim spor yapıyordum dersime çalışıyordum kendime bakıyordum ama şimdi her şey karmaşıklaştı. Sizi de sosyal medyadan gördüm deneyeyim dedim. Cevaplarını bekliyorum. .
Gizli KullanıcıBirisini takıntılı düşünmekten basıl kurtulurum?
Merhaba, Ben babamı 3 yaşımda kaybettim. Bu arada azeriyim yanlış yazarsam özür dilerim. Kendimi bildim bileli hep karşı cinse kendimi beğendirme çabasındayım. Beni beğensinler beni böyle görsünler hakkımda böyle düşünsünler. 7 yıllık evliyim . Kocamı çok severek evlendim. Kocamı da ilk tanıştığımda saplantılı halde seviyordum sanki o olmazsa yaşayamam gibi. Neyse sonra bu durum deyişdi . sonra karşılaşdığım benden zeki biraz daha çok okumuş dünya görüşü çok olan birisiyle tanışdığımda ona saplantı duymaya başladım. En son kocamın işiyle alakalı başqa şehire taşındık ve orda komşumun oğluyla tanışdık çok zeki kitapları seven çok okuyan yani tam benim kafada birisi benden 7 yaş da küçük. bu komşumuzla ailelikce git gellerimiz oldu sanki bir evli gibiydik. Daha sonra ben de o da bir birimize karşı duyqular deyişdi. Beni çok seviyor sandım. Yani aradakı bağlar sanki sevgiymiş gibi geldi bana. bir gün kocam artık onla konuşmayacaksın dedi bunu ona da belirtdi. ben ne kadar aramızda ne ola bilirki dedikce de o daha çok üstüne gitti. ve bunu komşuma da söylediyinde o da bir daha hiç birinize selam bile vermem artık dedi. İletişimimiz kesildi. Amma ben zihnimde bitiremediyim için her gün yaşadığımız anıları onla geçirdiyim anıları hatırlar dururum. hiç aklımdan çıkmıyor. Nereye baksam ismi karşıma çıkıyor. Her yerde. bunu aşmak istiyorum o nasıl bu kadar soğuk ola biliyorsa bende olmak istiyorum hatırlamak bana zarar veriyor dünyadan kopmuş gibi yaşıyorum.
Gizli KullanıcıSosyal Anksiyeteden Nasıl Kurtulurum?
Sosyal anksiyete bozukluğuna sahip olduğumu düşünüyorum ve bundan kurtulmak istiyorum. Toplum içinde konuşurken çekiniyorum. Sınıf içinde sunum yaparken veya sesli bir şekilde kitap okurken çok heyecanlanıyorum ve kalbim aşırı hızlı atıyor. Nefesim kesiliyor ve sesim titriyor. Bundan kurtulmak için ne yapmalıyım? Aslında son zamanlarda sosyal biri olmaya çalışıyorum ama bu fayda ediyor mu bilmiyorum. Acaba insanların benim hakkımda ne düşündüğünü önemsemeyi bırakırsam bundan kurtulabilir miyim? Lütfen bana yol gösterin yakında üniversiteye gidicem ve muhtemelen sürekli sunum yapicam o yüzden sosyal anksiyetemi yenmek istiyorum
Gizli Kullanıcıİlişkide ona karşı nasıl davranmalıyım?
2-3 aylık ilişkimiz var Ben 24 yaşındayım Bana karşı duygularını dile getirdi Birbirimizi çok tanımadan ilişkiye başladık Başka şehirlerde yaşıyoruz Yoğun çalışıyor Bazen gün için de çok az yazdığı oluyor Seviyorum diyor ama bunu yansıtmıyor. Bir kez buluştuk Daha çok buluşabiliriz İlişkinin başlarındayız Romantik olabilir Jest, hediye gibi bir şey olabilir. Kırdığı zaman telafi etmiyor Yine bir şeyler yapabilir Sorunlar çıkıyor ve ona konuyu detaylıca anlatıyorum Çoğu zaman sakince ve güzel anlatamıyorum Tartışmaya başlıyorum O kayboluyor ve tartışmadan kaçıyor Sonra bir şey yok gibi davranıyor Ayrılıyorum bırakmıyor Tekrar iletişime geçiyor Ama yine telafi etmiyor Sevdiğim için iliskimi düzeltmek istiyorum Nasıl davranacağını bilmiyorum
Gizli Kullanıcı
