Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Aileme karşı sürekli suçlu hissediyorum
Merhabalar:) ben aileme karşı sürekli suçlu ve yetersiz hissediyorum. Kendi karakterimi sevemiyorum. Bu düşünceyle baş edemiyorum. Aslinda cok mutlu olduĝum bi iliskim var ve Ailem beni sevgiyle büyüttü ama hep sorunlarını bana yansıttılar ve aralarında iletişim eksikliği vardı. Genel olarak sevgiyle büyümüş biriyim ve çok fazla kısıtlanmadım ama onlara karşı sürekli bir şey yapmak sorundaymisim gibi hissediyorum. Kendim için bir şeyler yapınca kendimi suçlu hissediyorum. Yaptığım bi hata yüzünden kendimi affedemiyorum. Ve bunu ailem bilmiyor. Çok iyi bi ailede büyüdüm çok suçlu hissediyorum ve sürekli ağlıyorum. Kendim için hedeflediğim şeyleri yapmiuorum. Kendimi hiç bir şeye değer göremiyorum. Günümün çoğunluğu onlarla yoğunlukla geçiyor. Kendimle bazen ilgilenmekte zorlandığım zamanlar oluyor. Ama bi kaç gün yalnız tek başıma kalsam kendimle olduğum içinde suçlu hissediyorum. Bazı işlerde onlara yardım edemeyecek gibi olsam bile yardım etmek zorundaymışım gibi oluyor ve kendi işlerinin sorunlarını benimle konuşuyorlar. Kendi aralarında yönlendirmiyorlar aralarında kalmış gibi hissediyorum yapamayacağım bir iş için bile adım atmaya çalışıyormuş gibi hissediyorum bu da bana kötü hissettiriyor. Çalışmam gereken bi kpss sınavı var ama su an üstümdeki bu durum ve bulunacağım ortam bunu etkiliyor. Lütfen her günümün böyle çok düşünerek geçmesini istemiyorum. Eğer yardımcı olursanız içtenlikle teşekkür ederim.
Gizli Kullanıcı
Kendimde Hastalık Arıyorum
Sürekli kendimde psikolojik ya da fiziksel hastalık arıyorum. Bunu dışa yansıttığım zamanlar da oluyor elbette ama genelde kendi içimde bu durumu yaşayıp olumsuz düşüncelere kapılıyorum. Dışa yansıttığımda insanların bana hastalık hastası gözüyle bakmasını istemiyorum (çünkü öyleyim). Ama aynı zamanda gerçek sağlık problemlerimi (mesela midem rahatsızlandığında, başım ağrıdığında ya da salgın hastalık geçirirken) "ilgi çekmeye çalışıyor" diye düşünmemeleri için hiçkimseye söylememeyi tercih ediyorum. Hastaneye gitmeyi sevmiyorum ama sürekli hastaneye gidiyorum. Büyük bir ikilemin içindeyim. Hem hasta değilmiş gibi davranıp hem hasta olduğumu düşünmek rahatsız ediyor. Buna benzer olarak ailevi problemlerim hemen hemen herkeste olabilecek bir düzeyde (çok şükür büyük bir şey yaşamadım) ama sanki büyük problemim varmış gibi yansıtıyorum insanlara. Bunu tamamen farkında olmadan yapıyorum. Bana ailem hakkında soru sorulduğunda konuşmak istemiyorum. Biriyle flörtleşirken aile mevzusu açıldığında derinlere dalıyorum. O da zannediyor ki büyük bir sorunum var??Ama yok işte. Ailemi seviyorum onlarla mutlu olduğum anlar da oluyor. Böyle davrandığımda onlara nankörlük yapıyormuş gibi hissediyorum. Ya da hiçbir derdim yokken bir anda modum düşüyor ve insanlar bana ne olduğunu sorduğunda cevap veremiyorum çünkü cidden yok sadece varmış gibi yapıyorum. Tamamen ilgi açlığı olduğunu düşünüyorum çünkü başka bir sebep gelmiyor aklıma. İlgiyi herkes sever ama bu biraz "bana acısınlar ve acıdıkları için bana ilgi versinler" gibi oluyor. Bu durumdan aşırı rahatsızım. Düzeltemiyorum çünkü dediğim gibi farkında olmadan yapıyorum ve aşırı (fazla aşırı) düşünen bir insanım bu davranışlarımı gün değerlendirmesi yaparken fark ediyorum. Her kelimemi, her harketimi hatta mimiğime kadar tekrar edip bunun üzerinde saatlerce düşünüyorum. Uyku ilacı kullanıyorum (Desyrel) ama onun bile fayda etmediği günler oluyor. Ne yapacağımı bilmiyorum. Konu konuyu açtı bambaşka yerlere geldim ama içimi dökesim varmışşş.
Gizli KullanıcıDaha sakin ve anlayışlı olmam için ne yapmam gerekiyor?
Merhaba, ben 33 yaşında 2 çocuklu bir anneyim. Yurt dışında ailemden uzak yaşıyorum. Eşim psikolojik olarak iyi değil, bazı alışkanlıkları yüzünden. Sürekli kavga ediyoruz. Kendimi çok yalnız hissediyorum, hiç arkadaş edinemiyorum. (İnsanlar beni genelde sevemiyorlar). Çabuk sinirlenip bazı günler fazla agresifleşebiliyorum. Bu durum çocuklarımada yansıyor. Ani sinir yükselmelerimden sonra vicdan azabı çekiyorum. Kötü bir anne olmayı istemiyorum. Sürekli ağlayan mutsuz bir insan olmak istemiyorum. Bunun için ne yapabilirim? Bana yardım edin lütfen.
Gizli KullanıcıCepte tutulduğumu düşünüyorum
Ocak ayındandır hoşlandığım biri var ve arkadaşımdı önceden. Zor bir zamanımda yanımda kimse yokken o vardı ve gerçekten beni silkelemişti resmen. mart ayında kendisinden hoşlandığımı söyledim ve ilişki istemiyorum dedi. Arkadaşlarına ondan hoşlandığımı söyledi ve arkadaşları bizi hep shipliyorlardı buda onun hoşuna gidiyodu gülüyordusonra mayıs ayında sevgilisi olduğunu öğrendim ama ayrıldılar hemen ve olaylar olduğu gibi devam etti. Bazen hiç konuşmuyorduk bazen de baya samimiydik. Okul kapandı sonra birkaç kez yazdım görüldü attı sonra hiçbirşey yokken çıkardı takiptenEn son doğum günümü kutladı işte daha da konuşmadık. ama ben ilk hoşlandığımda böyle değildi yani açıldıktan sonra değişti sanırım. Her şeye rağmen onu seviyorum çünkü özünde nasıl biri olduğunu biliyorum. Ne yapmalıyım?
Gizli KullanıcıKendine olan öz saygımı nasıl kazanabilirim?
Bir zamanlar çok özgüvenliyken yıllar içinde bu özgüvenimi kaybettim, insanlar tarafından manipüle edildim ve kilom yüzünden zorbalandım beğenilmedim biliyorum insanların değil kendi standartlarıma göre yaşamam gerekiyor fakat her ne kadar böyle düşünsem de zamanla çevre baskısı vs insanı ister istemez etkiliyor zamanla bu kilo sorunu ve çok fazla manipülasyona uğramak da bende ciddi bir özgüven sorununa neden oldu öz saygımı geri kazanmak istiyorum ve bununla ilgili bana çok güzel destek olabileceğinizi düşünüyorum
Gizli KullanıcıGeceleri ayaktayım gündüzleri uykulu geziyorum ne yapabilirim?
Geceleri gözlerim cin gibi açık gündüz ayakta uyuyorum geceleri ne kadar iyi uyursan uyuyayım bu düzen hep böyle devam ediyor gün içinde ne kadar uykusuz kalırsam kalayım geceleri kesinlikle uyuyamıyorum ve bu durum bir süre sonra beni çok yoruyor çok fazla yöntem denedim ama olmuyor bitki çayı vs hiç biri işe yaramıyor maalesef destek ve yardımlarınızı bekliyorum iyi günler dilerim
Gizli KullanıcıManipüle edilmemek için ne yapmam gerek?
Bir ilişkiden çıkmak istiyorum. Ama kolay manipüle oluyorum. Ve biterse boşlukta olacakmışım gibi geliyor. Çok sık kavga ediyoruz. Birkaç kere ayrılık konuşması yaptık. Ama ağlayarak ya da beni suçlayarak olayı bastırıyor. Çok yoruldum ve artık sıkıldım. Kendim gibi olamıyorum. Artık onu sevmiyorum da. Çıkış yolu bulamıyorum. Kesin ayrılmak istediğimi biliyorum. Ama manipüle olunca kendimi suçlu hissediyorum. Birinin canını yakmak istemediğinden mecbur kalıp susuyorum. Nasıl bitirebilirim
Gizli KullanıcıSorunlar İçimde Kaldıkça Mutsuz Hissediyorum
Sorunları durmadan içimde kaldıkça çok huzursuz hissediyorum konuşup çözmedikçe mutlu olmuyorum haricinde hep bi depresif havası. Ve sürekli gerginim hep sinirli oluyorum bu durumda çok ani bi patlama yaşıyorum sesim yükseliyor ama aynı şeyleri tekrarlıyorum geçiştirildikçe daha çok sinirleniyorum ve bağırıyorum biliyorum yanlış ama sesim çok yükseliyor ve iletişim halinde bu daha da huzursuzluk veriyor nasıl mutlu olabilirim nasıl bunu takıntı haline getirmeye bilirim ya da nasıl bu durumu göz ardı edip düşünmeyebilirim.
Gizli KullanıcıAşırı Sinirleniyorum Öfkemi Kontrol Edemiyorum Neden?
Bu sorunu annemle tartışırken daha çok yaşıyorum bağırmaya başlıyorum kendime vuruyorum duvarlara vuruyorum hemen pişman oluyorum ama iş işten geçmiş oluyor ve ben hiç böyle bir şey yapmamışım gibi hemen unutulsun hayatımıza devam edelim istiyorum ve dikkatimi çeken şey bunu en çok annemle yaşıyor olmam anneme böyle yapmak istemiyorum çok üzülüyorum ve ben dışında kimse de anneme bunu yapmasın istiyorum başkalarının mesela kardeşimin anneme bağırdığını karşı çıktığını gördüğümde kardeşime karşı da aynı siniri yaşıyorum
Gizli KullanıcıManipüle edilmek ve üzmek istemiyorum
Bir arkadaşım var beni aşırı aşırı seviyor hep yanında olmamı istiyor. Haftada en az 2-3 defa gerginlik yaşıyoruz bu modumu aşırı düşürüyor ve benim modum düşünce karşı tarafında modu düşüyor. Bakıyorum ona üzülüyorum. Çevresi geniş ama herkesi sevemeyen tarzda beni de kardeşi yok diye kardeşi yerine koymuş. Ondan uzaklaşmıyorum üzülüyorum çünkü. Ve her seferinde bir şey buluyor ve beni manipüle ediyor, ne yapacağımı nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum. Bazen sıkılıyorum sırtımda yük gibi bazen ise çok iyi geliyor bana , onunla olmak keyif veriyor kardeşim gibi. Ama bazen işte küsmesi çabuk kırılması gerçekten yoruyor beni, ne yapmalıyım hiç bilmiyorum
Gizli Kullanıcı
