Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Romantik İlişkilerde Korku ve Uzak Kalma Hissi

Merhaba, benim şöyle bir problemim var. Geçmişte romantik anlamda bir ilişkim oldu ve 3 buçuk sene sürdü. Ve bitme nedeni babamın bu ilişkiye onay vermemesiydi, babam onaylamadı diye karşı tarafta çabalamadı maalesef ve ben tek başıma mücadele etmek zorunda kaldım bu süreçte. Bu ilişkim bittikten sonra ki süreçte kısa süren yüzeysel flört dönemlerim oldu ama hiçbir şekilde güven duyamadım hiçkimseye ve sürekli bir şekilde bitirme çabasına girdim. Şu an ise bir şeyler hissettiğimi düşündüğüm birinden çok ilgi görüyor olmama rağmen içimde hep bir korku ve uzak kalma ihtiyacı hissettiren bir duygu var. Ama ilgi göstermese ve iltifat etmese üzüleceğimi de düşünüyorum. Bu hislerimin temel sebepleri neler olabilir? Teşekkür ederim

Psikiyatrist ilacını nasıl bırakırım

Merhaba yaklaşık 3-4 sene önce ağlama krizleriyle depresyon belirtileri vardı pskiyatriste gittim pr*oz*ac kullanmaya başladım kullanmaya başladım başladıktan sonra gerçekten toparladım normal halime geri döndüm nerdeyse 4 senedir düzenli kullanıyorum ama bazen ilacı bir öğün aksatsam bilinçaltımda eski o kötü ağlama krizleri dönemime geri dönecekmişim gibi oluyor çarpıntı kaygı başlıyor ilacı artık doktor kontrolünde bırakmak istiyorum ama korkularım buna izin vermiyor ne yapmamı önerisiniz

Aile

ailemin sürekli olumsuz yorum yapmasıyla nasıl mücadele edebilirim

ben 18 yaşındayım, ailem beni büyütürken hep sorunla büyüttü yani mesela bir olay olduğunda birkaç ihtimal vardır sonuca ulaşmak için, ben bu ihtimallerden hangisini seçsem yine laf edicek bir şey bulabiliyorlar, örnek olarak anneme mutfakta içimden gelip yardım etsem neden şunu da yapmadın diyebiliyorlar, bunu onlarla paylaştığımdaysa asla dinlemiyorlar, sürekli maddi bakıp neyini karşılamadık diyorlar onlara nasıl derdimi anlatabilirim, dediklerini nasıl sineye çekip umursamayabilirim bilemiyorum.

Romantik İlişkiler

Reddedilmeyi Aşamıyorum

Merhaba. Ben bugüne kadar sadece bir kişiden çok hoşlandım. Utangaçlığım ve yanındayken heyecandan konuşmayı unutmamdan dolayı çok uzun süre boyunca kendisiyle sohbet dahi edemeden kendi kendime hoşlanmaya devam ettim. Sonra kendimde cesaret bulup yanına giderek vs. pek çok sohbet çabasına girdim ancak günlük birkaç cümleden fazla sohbet ortamımız olamadı maalesef. Sonrasında artık dayanamayıp ona olan hislerimi söyledim. O ise ilişki istemediğini söyleyerek kestirip attı. Bundan bir süre sonra gözümün önünde başka bir kızla flörtleşmeye başladı. Bu benim kalbimi çok kırdı. İster istemez kendimi o kızla kıyaslamaya başladım ve beni reddetmesini hala aşamıyorum. Arada hala karşılaşıyoruz ve eskiden en azından selam verirdi artık yüzüme bile bakmıyor. Sanki suç işlemişim ya da kendimi küçük düşürmüşüm gibi hissettiriyor. O kişiyle beraber olmayı artık kesinlikle istemiyorum. Öğrendiğim bazı şeylerden sonra birbirimize hiç uygun olmadığımızı farkettim ama yine de beni reddetmesini aşamadım. Aklımdan bir türlü çıkmıyor. Benim hakkımda ne düşündüğünü çok merak ediyorum ve nasıl davranmam gerektiğini kestiremiyorum, özgüvenimi nasıl toparlayabilirim

Annenin kaderi kızının çeyizi midir?

Annelerimizden ya da diğer aile büyüklerimize aldığımız bazı genlerin olduğu inkar edilemez bir gerçek. Ancak psikolojik açıdan bu sözün doğruluğu nedir? Ve eğer böyle bir durum varsa bunu nasıl değiştirebiliriz? Örneğin benim annemle babamın arasının kötü olması benim de ileride eşimle aramın kötü olacağı anlamına mı gelir? Yahut annemle babamın boşanmış olması bir gün benim de eşimle boşanacağımı mı gösterir?

Romantik İlişkiler

Neden yalnızım?

Merhabalar, merak ettiğim bir şeyi sormak istiyorum hani bazen instagramdaki psikologlarda falan görüyoruz ya " Aslında siz yalnız olmayı tercih ediyorsunuz, bu bir koruma mekanizmasıdır. " falan diyorlar, gerçekten böyle bir durum var mı? Ben bazen neden yalnız olduğumu, neden sağlıklı bir ilişkiye adım atamadığımı, insanların benimle neden iletişim kurmak istemediklerini sorguluyorum ama bir cevap bulamıyorum. Özellikle romantik ilişkiler açısından konuşursak, durum böyle. Bu soruların cevapları neticesinde bazen durum kendimi çirkin görmeye ya da tanınmaya değer olmadığıma kadar gidebiliyor. Bu konudaki görüşlerinizi belirtirseniz çok sevinirim.

Sosyal Hayat

Kendimi rahatlatmak için ne yapabilirim

Sürekli sevgilimi düşünüyorum telefon elimde bekliyorum çoğunlukla ve onunla konuşunca mutlu oluyorum ama telefonu kapattıktan sonra agresif oluyorum sürekli beynim düşünce halinde kendimi rahatlatamiyorum onunla aramda bir sorun yok ama hep böyle düşünce halindeyim başka bir iş yaparken odaklanamiyorum bile kendimi iyi hissetmem için neler yapabilirim lütfen yardımcı olabilir misiniz? Gün içinde kendimi iyi hisseetmek ve sürekli sevgilimi düşünmek istemiyorum

İleri seviyedeki glossofobimi nasıl yenebiliriz?

merhaba, 11 senedir glossofobim var ve çok ileri seviyede (ellerim titriyor, vücudumu kontrol edemiyorum, gözlerim hafifçe kararıyor). Bir uzmandan yardım alamıyorum maalesef. Bu durum akademik yaşantımı çok etkiliyor ve bunu yenmek zorundayım (psikoloji okuyorum). aşamalı maruz kalmayı denemek istiyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum çünkü yüz yüze sunum/konuşma yapabileceğim küçük bir topluluk da yok. gerçekten işe yarayabilecek önerileri ise bulamadım araştırmalarımda. umutsuz hissetmeye başladım açıkçası. önerilerinizi merakla bekliyorum

Aile

Eşime karşı kendimi nasıl daha iyi ifade edebilirim?

Ben 26 yasındayım lisans mezunuyum. 53 gün önce dogum yaptım. Farklı sebeplerden ötürü 1 yıldır esimin ailesi ile yaşıyorum. Istanbulda evim varken memlekete döndük evim hala istanbulda duruyor surekli bir ertelemeyle memlekete yerlesicez dedi esim ve simdi bir işi cıktı istanbula dönücez diyor. Ben ailesiyle daha 1 gün bile gecirmek istemiyorum. O kadar bunaldım ki ama bunu esime söyledigimde sana naptılar diyor. Mutlu degilim diye defalarca dile getirdim. 1 sene oldu ve ben artık kimseyi istemiyorum. Memlekette oldugumuz süre boyunca anneme gitmem cok sınırlıdır. Eşim kendi ailesini benim ailemin üstünde tuttuğunu düsünüyorum. Bunu onada söyledim inkar etsede öyle kendi ailesinden birine gidecegimiz de asla sorun yaratmıyor ama beni aileme götür dedigimde bir sürü bahane üretiyor. Istanbula dönücez diyor ben madem gidicez biraz ailemle vakit geciriyim istiyorum. Zaten 1 senedir onun ailesiyle yasıyorum. Annemde kalma sayim 15 günü gecmez bile. Ben çok fedakarlık yaptıgımı düsünüyorum. 2 gün önce artik dayanamayıp valizimi falan topladım bosanmayı bile göze aldım. Ama terk etmedim esim her ne kadar kavga esnasında kırıcı konusup azarlasada sonunda "tamam buradan gidicez,iş yerinden haber gelse de gelmese de gidicez "dedi. Acaba hormonlardan mı bu kadar asırı tepki veriyorum diye düsündüm ama aile konusunda bencil bir esim var . Sadece bu konuda normalde esim kendinden bile daha cok düsünür beni kendine bir sey almaz bana istedigimi alır. Ama ailesini ön planda tutması benim sinirimi bozuyor. Sabahtan aksama kadar da yanımda degil ben evde ailesiyle oturuyorum o gec saatlere kadar bazen calısıyor bazen arkadaslarıyla oturuyor. Ben sadece onun ailesini görüyorum ve zerre keyif alamıyorum.

Aile

Ailem erkek arkadaşımı istemiyor

Ailem özellikle annem çok baskıcı erkek arkadaşımla tanışmak istemiyor kendi bulduğuyla tanıdığımız biriyle evlenmemi ve şehir değiştirmemi istiyor çok üstten bakıyor statüye çok önem veriyor baskılanmış hissediyorum ilişkime de yansıyor her şeyi annemle konuşmak istiyorum ama ister istemez bazı şeyleri saklamak zorunda kalıyorum artık kimseye karşı tahammülüm yok susamıyorum çok tepki gösteriyorum karşımdaki kişileri çok kırıyorum ama çokta üzülüyorum engel olamıyorum