Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Eski sevgilimi bir türlü unutamıyorum
1 yıldan uzun bir süre önce hala çok sevmeme rağmen yaklaşık 1 yıldır birlikte olduğum sevgilimden ayrılmak zorunda hissettim kendimi. Çünkü onu çok seviyodum evet ama o bana ihtiyacım olan sevgiyi ilgiyi güveni vermiyodu. Ben ona çok hayrandım onu hayatımın en güzel yerini koymuştum onu mutlu etmek benim önceliğimdi ama ondan hiçbir zaman benim gösterdiğim gibi bir özen göremedim üstüne bide uzak mesafe ilişkisi yaşadığımız ve anca 4 ayda bir falan yüzyüze görüşebildiğimiz için ona bir türlü güvenemiyodum. Ona da bunu açık açık söyledim hep güven problemim var seninle ilgili bi durum değil ama bana güven vermene ihtiyacım var bunu ona defalarca açık açık söylememe rağmen o daima benim güvenimi kıracak şeyler yaptı ve en sonunda yaptığı bir davranış sonucu onu hayatımdan çıkartma cesaretinde bulundum. Onu çok sevdiğim halde böyle bi karar vermek beni çok zorladı ama ne olursa olsun kendime saygı duyduğum için böyle bir ilişkide bulunmamam gerektiğini düşündüm. Aradan uzunca zaman geçti ben başka kimseyi istemedim çünkü onu içimde tamamen bitirmeden başka herhangi birine gerçek sevgimi veremeyeceğim için kimseye haksızlık etmek istemedim. Ben ilişkimizi bitirdikten sonra o herhangi bi çaba göstermedi kabul etti ve bidaha iletişime geçmedi benimle ama geçen aylarda bana instagramdan istek attı. Ben ne hissedeceğimi ne yapmam gerektiğini bilemedim ona ve ilişkimize tekrar bi şans vermek istiyodum ama bi yandan yine çabası yetersiz geldi çünkü numaram onda varken benimle direkt iletişime geçebileceği halde pasif bi şekilde sadece istek atması beni üzdü sonra aradan 10 gün geçti isteğini kabul ettim ama ben ona geri takip atmadım çünkü ne yapacağını merak ediyodum ne niyetle istek attığını gerçekten pişman olup olmadığını bunları merak ettiğim için aslında isteğini bile kabul etmek istemezken ettim. 1 gün sonra beni takibi bıraktı. Çok büyük hayal kırıklığına uğradım yani aylar sonra tekrar kafamı karıştıracak bir hamle yapıp bunu sonuca ulaştırmamasına korkak pasif davranmasına çok üzüldüm. Sonra bi yanım ona nefret kusmak istedi bi yanım onunla yüzleşmek istedi ne yapacağımı bilemedim engelledim. Şimdi hala acaba ona geri dönsem bazı şeyler değişir mi diye düşünmekten kendimi alamıyorum. Bildiğim ve emin olduğum bi şey var ben ona dönmek istersem o bunu kabul eder ama işte bi şeyler değişir mi iyi yönde ilişkimize dair ondan emin olamıyorum. Sorum şu ki 1 yıldan fazladır onunla yüzleşmek istiyorum. Onunla yüzleşmek içimdekileri dökmek mi beni rahatlatır yoksa hazır içimden duygusu biraz eksilmişken tamamen silmeye çalışmak mı hangisi bana daha iyi gelir bazen diyorum ki ona böyle uzunca bütün hissettiğim şeyleri güzel bir dille anlatiyim beni nasıl hayal kırıklığına uğrattığını ne kadar üzdüğünü ama ona rağmen onu hala ne kadar çok sevdiğimi ama bu ilişkinin bu şekilde yürüyemeyeceğini gibi bütün hissettiklerimi ona anlatmak istiyorum ama bunun sonucu ya daha kötü olursa ya beni daha çok üzecek bi cevap verirse diye de endişeleniyorum lütfen yardımcı olun ne hamle yapmam nasıl tepki vermem gerektiğini bilmiyorum
Gizli Kullanıcı
insanlar tarafından sürekli bir onaylanma ve takdir edilme ihtiyacı
psikoloji öğrencisiyim. şu an bir hastanede psikoloji stajı yapmaktayım. özellikle bu staj yaptığım dönemde hissettiğim fakat önceden de ara ara farklı iş sektörlerinde çalışırken fark ettiğim bir durumdan bahsetmek istiyorum, sürekli otoriteye kendimi beğendirmek istiyor ve onlar tarafından takdir görmek için yerli yersiz çok uğraşıyorum ve hayalimdeki ideal tepkileri ideal takdiri görmediğim zaman dünyanın sonu geliyor sanki. sırf otoritenin gözüne girmek için kendi düşüncemi savunmayı bırakabilirim gibi geliyor bazen. haklı olduğumu bildiğim zamanlarda bile en ufak bir ters tepkiye yol açmamak için kendimi ezdirebiliyorum. bu bir aşağılık kompleksi mi?bu durumun önüne geçebilmek için ne yapmalıyım? en ufak bir onaylanmama, hatalı görülme durumunda kendime çektirdiğim zulümün haddi hesabı yok haklı olduğumu veya bu tırnak içinde kötü/başarısız görüldüğüm durumların bazen benle alakası bile olmayan bir şey olduğunu kendime hatırlatsam bile faydası olmuyor. o otorite figürünün gözünde tekrar yüksek bir konuma çıkabilene kadar bu durumu takıntılı bir şekilde düşünüyor buluyorum kendimi. bu durumdan çok muzdaribim ve olur olmadık her durumda aynı yüksek tepkiyi veriyorum. insanların hepsini memnun edememeyi nasıl öğrenebilirim veya tüm herkes tarafından sevilmemeyi nasıl normal karşılayabilirim?
Gizli KullanıcıNişanlımla evlilik öncesi sıkıntılar çıkıyor
Ben nişanlıyım nişanlım başlarda bana çok güzel davranıyordu sonradan benimle ilgilenmiyor pek fazla konuşamıyoruz biz sürekli işi olduğunu söylüyor günde bir kere arıyor sadece güzel cümlelerini dile getirmiyor ben hariç herkese vakti varmış bana vakti yokmuş gibi geliyor önceden istediklerimi yapıyor da artık yapmıyor aslında nereden nasıl başlayacağımı da bilmiyorum ilişkinin başında kendimi çok mutlu hissediyordum şimdi de çok yalnız hissediyorum ben onların evine oturmaya gittiğimde gidiyor diğer odada uyuyor bana saygısızlık yaptığını düşünüyorum telefonla çok fazla muhabbet edemiyoruz gündüz köy işleri ile uğraştığını söylüyor bana bir 5 dakikasını bile ayırmıyor ben herhangi bir sorunumuzu söylediğimde direkt tartışma yaratıyor ne saçmalıyorsun sürekli saçmalıyorsun bunları düşünme bunları kafana takma gibi cümleler söylüyor bana yüzünü kaybetti yüzüğünü takmasını istiyorum takarım acelesi yok bir zaman sonra takarım falan diyor bunlar gerçekten benim fazlasıyla canımı sıkıyor onunla da konuşuyorum bunları kafana takma bunların konuşacağı sürekli bunu konuşacaksak hiç arama beni gibisinden sürekli tartışmalar yaşıyoruz ben onun için bir gün süslenmiştim güzel bir kıyafet giymiştim nişana mı gidiyoruz düğüne mi gidiyoruz diye benim moralimi bozdu o gün canım çok sıkıldı kendimi çok güzel bulmuştum o gün ama canım çok sıkıldı gerçekten ben ona bu davranışlardan rahatsız olduğumu söylüyorum o da sürekli bana beni uyarma dikkat et deme sürekli aynı şeyleri söylüyorsun sürekli aynı konuları konuşuyoruz falan diyor bana sonra bir gün iyi oluyoruz konuşuyoruz anlaşıyoruz ama ertesi gün hiçbir şey değişmemiş oluyor ben onunla konuşmaya çalışıyorum ama ben onun tartışmaya çalışıyorum zannediyor sürekli ben beni anlasın istiyorum ona da bunu anlatıyorumSürekli ailesinin dediği gibi yaşıyoruz şuraya gidelim dediğimde hep bir bahane uyduruyor şu işim var bu işim var diyor pek bir yere gidemiyoruz ayrı vakitler geçiremiyoruz yan yana geldiğimizde sürekli onların ailesinin yanına gidiyoruz evlenmemize 2 ay kaldı evlenince de köyde yaşarız falan filan gibi kelimeler ediyor ben tabii ki de köyde yaşamaya karşı değilim ama bir süre yalnız bir alanda yaşamak istediğimi dile getiriyorum ama ailesinden kopamıyor yani ailesinden kopsun ayrılsın istemiyorum tabii ki ama beni de bana da değer verdiğini hissetmek istiyorum değer verdiğini hissetmiyorum bazen bunu da dile getiriyorum abarttığımı söylüyor sürekli ne yapmam lazım
Gizli KullanıcıKonfor alanımın dışındayken neden kendimi özgüvensiz ezik gibi hissediyorum?
Yakın arkadaşlarımla yanında rahat hissettiğim insanların yanındayken çok atılgan girişken komik biriyken tanımadığım ya da tanısam da samimiyetimin olmadığı birilerinin yanında tam aksine donuk sessiz sıkıcı birine dönüşüyorum bu durum benim hayat konforumu fazlasıyla düşürüyor çünkü olmadığım biri gibi görünmek insanlara kendimi yanlış lanse etmek beni fazlasıyla düşüren bi durum. Bu arada detay vermem gerekirse gözlemlerime göre özellikle kendimden herhangi bir yönüyle üstün gördüğüm birinin yanındayken daha çok tutuluyorum yani mesela benden daha güzel daha zengin daha özgüvenli daha girişken insanlar sanki benimle arkadaş olmak istemeyecek gibi bi anksiyetem var yani aslında bu durumun böyle olmadığını biliyorum arkadaşlıkta bu tarz farklılıkların aslında zenginlik getirdiğini biliyorum ama kendimi ikna edemiyorum. Bir de şöyle bi şey var atıyorum 5 kişilik bi arkadaş grubu var gruptan birileri sürekli beni de dahil etmek istiyo ama ben o gruptan 5 kişinin de beni istediğinden emin olmayana kadar kendimi onların yanında istenmeyen zorla giren kişi gibi hissediyorum. Son bi şeyden daha bahsedicem kendimi daha iyi ifade edebilmek adına mesela atıyırum sınıftan bi arkadaşım var çok samimi değiliz ama gerektiğinde iletişimimiz var onu ben okul dışında ya da okulda bahçede dışarda bi yerde gördüğümde görmemezlşkten geliyorum çünkü o an onu görünce aşırı bi samimiyetimiz olmadığı için ne konuşacağımı bilmiyorum small talk işini beceremeyeceğimi de düşündüğüm için ondan saklanmak kaçmak daha çok işime geliyor. Ben işim gereği ilerde birçok insanla muhattap olacak bi insanım bu yüzden bu tarz küçük gibi görünen ama benim hayat kalitemi tamamen düşüren bu durumdan kurtulmak, daha rahat özgüvenli ve her ortamda kendini iyi ifade edebilen biri olmak istiyorum. Olabildiğince detay verdiğimi ve hissettiklerimi yazabildiğimi düşünüyorum sizden bu durumla nasıl başa çıkabileceğim ve nasıl aşacağım konusunda yardım istiyorum teşekkürler
Gizli KullanıcıPanik ve Kaygı Bozukluğumu Nasıl Yenebilirim?
En ufak kötü bir durumla karşılaştığımda o durumla ilgili onlarca senaryo kuruyorum ve bu da kalbimin çarpmasına panik atak geçirmeme sebep oluyor. Artık araba kullanamıyorum asansöre binemiyorum sürekli hayatı sorguluyorum. Ben bu hayatta neden varım diyorum. Bedenimle bir bütün değil de ayrı gibiyim. Bazen normale dönüyorum ama bu çok kısa sürüyor. Sonra yine bunalım halinde oluyorum. Yerli yersiz ağlama krizlerim oluyor. Sürekli düşünüyorum kafamın içindeki sesler susmuyor Ve bir de şu var ki libidomu bile etkiledi. Libidom çok düşük hatta yok gibi. Kısacası hayattan alacak bir keyfim kalmadı. Ama ölmek de istemiyorum İyileşmek istiyorum
bsraSon zamanlarda hissettiğim derin duygu
Ağlamayı sevmeyen bir insanım. Son zamanlarda ailesel olsun, sevgilimle aramdaki ilişki olsun çok fazla yıprandım. Hep diyorum ki herhangi bir olay olduğunda şöyle sağlam(çok) bir şekilde ağlamaya ihtiyacım var. Hıçkıra hıçkıra ağlasam bile bu his geçmiyor. Hep kötü hissediyorum genel olarak kendimi. Herkese güçlü bir kız olarak gözükmeye çalışıyorum, hayata karşı olumlu olun kendinizin değerinin farkına varın diyorum ama kendime faydam dahi olmuyor bu konuda. Kendi içime döndüğümde karamsarlık bulutu çöküyor. Etrafımdaki insanlar içimi görse beni tanıyamazlardi sanırım. Böyle içim dışım farklı gibi olduğu için kendimi sucluyorum bu kez kendimden nefret ediyorum. Bu iğrenç histen çıkmak için ne yapabilirim?
Gizli KullanıcıTelefon Bağımlılığını Nasıl Bırakırım?
evde olduğum sürece (bazen dışarda arkadaşlarımlayken bile) sürekli telefon başındayım. Sosyal medyamı kontrol etme istegi duyuyorum. neredeyse gunun 8 saati bile Instagramda geciyor. artık bas ağrısı, bas dönmesi çekmeye başladım. bunu bırakmak istiyorum. ne yapmam gerektiğini bilemiyorum
Gizli KullanıcıErteleme ve iradesizliğimi nasıl yenebilirim?
Merhabalar Rujin ben KPSS öğrencisiyim aynı zamanda açıktan üniversite okuyorum ,yapmam gerekenleri erteliyorum iradeli olamıyorum sürekli elime telefonu alıyorum almak istemiyorum elime bu telefonu odaklanmak istiyorum ama sürekli 10 dakikada bir odağım bozuluyor bunun için ne yapabilirim? Nasıl başa çıkabilirim bu iradesizliğimle tembelliğimle çok şey yapmak istiyorum çok şey başarmak istiyorum
Gizli KullanıcıAile ile bağ nasıl kurabilirim?
Sürekli olumsuzlukları gören ebeveynlerle / iletişim kurulamayan her istedikleri olsun isteyen ebeveynler olmaları onlarla bağ kurmamı zorlaştırıyor bunun için neler yapabilirim öneride bulunursanız çok sevinirim. Bilinçli olmayan ebeveyn ile nasıl bağ kurulur şimdiden teşekkür ederim 💕
Gizli KullanıcıTakıntılarımı Nasıl Yenerim?
Şöyle ki benim bazı saçma takıntılarım var bunları tek tek yazıyım ve bana yardımcı olabilirseniz çok mutlu olurum . Mesela lacivert renkli bir şey giymeden dışarı çıkamıyorum çıkarsam başıma kötü şeyler gelecek yada ailemden birine bişey olucak . Bir diğeri saat akşam 8. 30 ile 9. 00 arası duş almam yada banyo yapmam gerekiyor öbür türlü pis kalırım temizlenemem. Bir diğeri son rakamı tek sayılı herhangibir saatte uyanamam günüm kötü geçer . Her güne özel bir saç yapmam gerek yani her pazartesi alttan topuz her salı salık her çarşamba atkuyruğu gibi . Eğer tek alarmda uyanmazsam o gün kesin yaralanırım bişey olur . Bir de çoraplarımla tişörtüm aynı renk olmalı. Son olarak da her güne özel bir programım var eğer ben bu programa uyumazsam hayatım boyunca tembel teneke olarak kalırım. Aynı şey herhangi bir dersten düşük alınca da geçerli ve eğer düşük alırsam kendimi cezalandırıyorum ve kalıcı izler kalıyor. Sizce bunun nedeni ne olabilir ve nasıl kurtulabilirim . Sorumu cevapladığınız için teşekkürler .
Gizli Kullanıcı
