Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Ben buna katlanmak zorunda mıyım?
Ben 22 yıllık evliyim,eşime arada bir bişey olur,kendince bir sebep bulur,suratını asar,az konuşur, sürekli mutsuz gözükür ve ben dayanamayıp konuşurum uzatmamak için. Ama bu artık beni çok yıpratıyor. İki tane yetişkin çocuğumuz var,kaç kere kendisine böyle davranmamasini söylediysem de hep aynı. Şu an yine aynı durumdayız,bu defa ben de konuşmuyorum,bakalım bu durum nereye kadar gidecek. Kendimi çok çok değersiz hissediyorum,ben bunu çekmek zorunda mıyım,çok yoruldum artik. Calişan kendine yeten bir kadınım. bazen yeter artık diyorum ama ona da cesaret edemiyorum,ne yapacağımı şaşırdım doğrusu. Bu durumu da kimseyle paylasmadim şimdiye kadar,yakinimdan birine de asla anlatmak istemiyorum. Bana yardım ederseniz çok sevinirim.
Annem kendini beğenmiş mi?
Merhabalar;2kardeşiz. 1 kız bir erkek. Ben 38 yaşındayım. Erkek kardeşim 28 yaşında. Annemle uzun zamandır tarif edemediğim tavırlarında hep neden böyle dediğim sorular vardı. Şuan 3 aydır annemle konuşmuyoruz. Kendisine resti çektim. O birileri ile tartıştığında onu onaylamamız ve evet anneciğim sensin diyerek sevgi gösterisinde bulunmamızı ister. Hatasını söylediğimizde bu sefer yalan konuşarak sana duygusal tavırlar takınarak(ben sizin için ne yapmadım, siz en iyisi olun diye uğraştım)üste çıkmaya çalışır gün aramamızı eteğinde dolaşmamızı ister. Baskı yapar sen dediğini yapmazsan baban gibi der. Kardeşimle kavga etse bana gelir onu kötüler. Benle kavga ettiğinde kardeşime beni kötüler. Şuanda konuşmadığımız için kendi kardeşlerine yalan konuşarak beni kötülüyor. Babamda tam aksine çok mazlum ve sesi çıkmayan biri. Şimdi babamla evde konuşmayarak yemek vermeyerek boşanacam diyerek evde huzursuz ortam yaratıyor. S izce bu durum nedir? ne yapmam gerekir?
Hep gelişmek zorundaymış gibi hissediyor zihnim ve gelişmek için bir şey yapmayınca huzursuz oluyorum bu durumdan nasıl kurtulabilirim
Neredeyse 3 yıldır üniversite sınavına giriyorum ve bu sene son senem olduğunu bilmenin stresi var üzerimde ama ona rağmen kitap okumayarak geçirdiğim her boş anımda rahatsızlık hissediyorum mesela haftada bir gün kendime ayırırım hep ve o gün dinlenmeye çalışırım o gün kitap okumazsam veya kendimi geliştirecek bir şey yapmazsam huzursuzluk duyuyorum. Tamam diyorum kitap okuyayım, kitap okuyorum okumasına not da alıyorum ama sonunda hep ne yaptım şimdi boş boş okudum hiçbir şey hatırlamıyorum acaba salak mıyım paniğine kapılıyorum bu yüzden kitap okumayı erteliyorum ayrıca zaten yks gibi yoğun bir süreçte bilgi içeren kitaplar okumak zor oluyor kendime diyorum yazın planlı bir şekilde okurum kitaplarımı ama iç sesim kendime ihanet ettiğimi söylüyor. Bir de dehbden dolayı gelen anlık ilgi değişimlerinden dolayı başladığım kitabı bitiremeyince de rahatsız oluyorum. 2025 yılında yksye çok yoğun hazırlanmıştım hatta sınavdan bir hafta önce stresten geceleri kalbim tekleyerek uyanıyordum bu yüzden sınavdan sonra kendime iki hafta serbest süre tanıdım beynimi yoracak hiçbir şey yapmadım ama o süreçte de rahatsızlık hissediyordum kitap okumadığım veya kendimi geliştirmediğim her saniye kendime ihanet ediyormuşum gibi geliyordu. Hep gelişmek zorundaymış gibi hissediyor zihnim ve gelişmek için bir şey yapmayınca huzursuz oluyorum bu durumdan nasıl kurtulabilirim
Yüzeysel ilişki kurmayı başaramıyorum
Üniversite öğrencisiyim,insan ilişkilerinde sürekli yara aldığım bir konu var. Bölümden insanlarla ne kadar arkadaş olmak istesem de arkadaşlıklar çok yüzeysel. Duygusal arkadaşlık değil durumsal arkadaşlık, Derslerle ilgili konuşuluyor, gündelik şeyler, sınavlar hocalar ama kimse birbiriyle gerçekten bir bağ kurup arkadaş olmuyor, Gerçek bir dostluk paylaşımımız yok. Bazen olsa da bu sadece meraklarindan dolayı oluyor, mesela erkek arkadaşımdan neden ayrildigimi soruyor ama benim ne hissettiğimi dinlemek veya bana teselli vermek destek olmak için değil o anlık merakını gidermek için sadece. Ya da bir diğeri sınavdan çıktığımda nasıl geçti diye mesaj atıyor, ben sanıyorum ki gerçekten önemsedigi için attı o mesajı, çok kötü geçti kalıcak miyim bilmiyorum diyorum kaygilarimi duygularımı paylaşıyorum, cevap bile yok. Saatler sonra gelen hmm öyle deme ya geçersin cevabı sadece,sadece kendiyle kıyaslamak için sormuş. Bense bunlara rağmen duygusal bağ kurmak istediğim için sürekli bu insanlara duygularimdan, basarisizliklarimdan, kaygılarımdan, çok kötü hissettiğim bir durumdan bahsediyorum ama karşı taraftan en ufak bir destek göremiyorum. Bu sefer iyice aptal gibi hissediyorum,yalnız hissediyorum, acaba rahatsız edici miyim, çok mu oversharing yaptım neden yüzeysel kalamiyorum diye kendime kiziyorum. Hani bir söz var ya karnının doymayacagi yerde açligini söyleme diye benimki tam o hesap oluyor. .Kendimi nasıl degistiricem bu konuda artık acı çekiyorum kendime kızıp duruyorum. .
Eşime olan tepkilerimi nasıl giderebilirim
Eşimin her dediğine her yaptığına alınıyorum bana karşı ilgisi azalmış gibi hissediyorum ben hariç her şeye daha fazla enerji zaman ayırıyor ama bana gelince enerjisi bitiyor yorgun hissediyor ben niye böyle oldum her hareketine niye tepki gösteriyorum kendimi çok yalnız hissediyorum çok hemde sonra kendimi ondan özür dilerken buluyorum ben kendimi ona adadım ama o bunu görmüyor sadece yeme içme uyku oyun aktivitesi var
duygu durum bozukluğu mu ? care arıyorum
Mrb. 1998 dogumlu oglumda duygu durum bozukluguna benzer durumlar yasiyoruz. Annesine cok bagli buna ragmen iyi olmadigi zamanlar annesine eziyet cektiriyor, kufurler bizim olmemizi istemesi bazen kirip dokmeler 1,2 saat sonra kuzu gibi hicbirsey yasanmamıs gibi. bunun tersi cok iyi vakit gecirirken birden tavri degisiyor bagirmalar cagirmalar kufurler kirip dokmeler uzun zaman anti depresan ilac aliyordu dr. Birakabilecegini soylemis. Buna benzer durumlar ozunde iyi bir cocuk ama annesiyle beni bezdirdi bizler emekli insanlariz nasil basa cikacagimızi bilmiyoruz. Yardimci olabilirmisinizSaygilarimlaBabasi
kuzenime olan askımdan nası kurtulurum
ben küçüklüğümden beri vazgecemediğim duygular hissediyorum ne kadar kendime ve ona kizsamda platoniğim ve vazgecemiyorum bu günlük hayatimi ciddi anlamda etkiliyor kendimi sorunlu ama onsuz da eksik hissediyorum onu içimden atamıyorum o bana sadece fiziksel yakınlık gosteriyor kendimi enayi gibi hissediyorum ona kızıyorum ama kendime daha cok cunku her seye ragmen ailelere ragmen onun bana tavrına ragmen hala onu seviyorum
kaygımı nasıl halledebilirim
bazen düzenli bi iliski yasama istegi geliyor ve biriyle görüsmek istedigimi anlıyorum fakat görüsmeye baslayınca isler ciddiye binince bende bi kaygı vazgecme istegi, üzerimde tonlarca yük varmıs gibi hissediyorum cok zormus gibi geliyor bunu asamıyorum aynı zamanda evlilik olayı aklıma gelince annemle babamı nasıl bırakacagım onlardan nasıl ayrılacagım fikrini düsününce aglıyorum bu durum beni cok tedirgin ediyor bunu nasıl asabilirim nasıl üstesinden gelebilirim
Aşk
1. 5 senelik bir ilişkim var ama sanki karşımdaki kişiye karşı içimde bir şeyler yok onu nasıl sevebilirim nasıl his besleyebilirim ilk başlarda seviyordum sonradan bi hissizlik oldu nasıl sevebilirim diye baya düşünüyorum ama elimden bir şey gelmiyor karşımdaki kişi beni baya seviyor bende ona karşı içimde bir şeyler var mı yok mu bilmiyorum hiç bir şeyden emin değilim, onu sevmek ona değer vermek beni sevdiği gibi onu sevmek istiyorum yardımcı olursanız sevinirim
Kripto Hk.
Merhaba ben bir anneyim. Oğlum üniversiteden bu yana kaldıraçlı bitkoin oynamış, hep bizden gizlemiş, 2 defa borçlarını kapattım. Küçük parada değil 1,700 TL Bizde 2 senedir biliyoruz oynadığını, şimdi psikiyatri'ye gidiyor, doktor en son gittiğinde iyi gördüm seni demiş. Önceleri ayda bir gidiyordu, şimdi 3 ayda bir görüşelim demiş doktor, faydası olur mu bilmiyorum. Gelin maaş, kredi kartlarını elinden aldı. Takip ediyor ama, acaba yeniden oynar mı, ne yapmalıyım. Nerelere başvurmalıyım, ilaçların faydası olur mu başka çareler arıyorum. Lütfen yardım edin bana çok çaresizim. Tşk ederim.