Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İlişkilerimde çok fazla fedakarlık yapıyorum
İlişki içerisinde ve ayrılıktan sonraki süreçte kendimden çok fazla ödün veriyorum. Yaptığımın farkındayım ama kendimi engelleyemiyorum. Hatam olmamasına rağmen kendimi karşı tarafa barışmak ve konuşmak için yalvarırken buluyorum. Sürekli mesaj atıp ulaşmaya çalışıyorum. Kavga etmekten bile hoşnut oluyorum. Sınır çizmeyi beceremiyorum hep ihtimalleri düşünüyorum. Ya bu mesajı attığımda barışırsak, ya şunu da yaptığımda her şey iyi olursa diyerek aklıma geleni yapmaktan kendimi alamıyorum. Değerimi daha fazla düşürmekten kurtulmama yardımcı olmanızı istiyorum.
Hayattan Zevk Alamama Sorunsalı
Merhaba, 28 yaşındayım üniversiteden mezun olduktan uzun bir süre kendime uygun bir iş bulamıyorum. Kısa vadede girdiğim işler beni mutlu etmiyor uzun vadeli iş istiyorum fakat çok çabuk her şeyden sıkılıyorum. Uyku sorunum var ve çözemiyorum. Yalnız hissediyorum arkadaşım yok. Kahve içebileceğim arayıp dertlesebilcegim yada herhangi bir şey için bile. Evliyim 1 senedir, eşimi seviyorum galiba. Ama hayatta hiçbişey den tam olarak emin olamıyorum. Ona tam anlamıyla yaklaşmıyorum. Sanki yaşamak için yaşıyorum bazı şeyler olması gerektiği için oluyor da ben o şekilde gerçekleştiriyorum gibi. Cinsel iliskimiz de ise yakınlık kuramıyorum bana anlamsız geliyor. Gerçekten birlikte olmak anlamsız geliyor benim için. Çok garip hislere duygulara kapılıyorum. Düşündükçe de işin içinden asla çıkamıyorum. Çok fazla uyuyorum çünkü uyanmak için bir sebebim yokmuş gibi. Elbette sağlıklıyım iyiiyim ama ruhsal olarak bu şekilde hissediyorum. Hayatımda ki her şey ve herkes o kadar anlamsız geliyor ki buna bende dahilim. İnanın ne yapıcam bu işin içinden nasıl çıkıcam bilmiyorum. Kendimi bir yazılım sistemi gibi hissediyorum, hayat neyi getiriyorsa akışına yaşıyorum ama ne olmak istediğim yerdeyim ne de olmak istediğim insanım. Her insan biriciktir biliyorum kendime uğraş bulmalıyım bir amacım olması vs. ama yapamıyorum yada yapmıyorum. Harekete geçemiyorum bir türlü. O kadar sıkılgan biriyim ki bir ise heyecanla başlıyorum ertesi gün vazgeçiyorum. Daha yazsam sayfalar sürer fakat bu kadarı yeterli. Umarım anlatabilmişimdir kendimi. Şimdiden teşekkür ederim
YKS'ye gireceğim ancak kendimi hazır hissetmiyorum
bu sene YKS'ye gireceğim ve kendimi hiç hazır hissetmiyorum ders çalışmayı bilmiyorum ve nasıl çalışacağımı da bilmiyorum aynı zamanda elimden akıllı telefonumu bırakamıyorum bilmiyorum ne olacak ve sınava tam olarak 370 gün kaldı sanırım ne yapacağım?
Hayal kurma bozukluğundan nasıl kurtulurum?
Merhaba çocukluğumdan beri hep sahte karakterler yaratıp onlarla konuşurum, karşımda biri olmasa bile konuşurum bu durum sosyal hayatıma yansıyor gercekle hayali ayırt edemiyorum, hayatta odaklanmam çok zor, konuşmadan durduramıyorum kendimi sanki karşımda biri varmış gibi mimik yapıyorum
Çocuğuma karşı nasıl davranmalıyım?
Merhaba, 27 yaşındayım. 3 yaşına girmek üzere olan bir oğlum var. Onu çok seviyorum ama sevgim ona da bana da zarar verecek diye korkuyorum. Sürekli onun için endişeleniyorum. Ya balkona çıkarsa oradan düşerse? Ya eline bıçak alır bir yerini keserse? Ya biri onu benden alırsa? Babasıyla dışarı çıktığında babasının dikkati dağılır onu kaybederse ya da yola atlarsa? Bunları düşündükçe kalp çarpıntım başlıyor. Sonra daha da telaş yapıyorum. Ya çocuğumla başbaşayken bana bir şey olursa aç kalırsa ağlarsa sesini kimse duymazsa. .. Bu duygularla başa çıkamıyorum. Ne yapmalıyım?
Nasıl daha gamsız olabilirim?
Evliyim ama annemden kopamıyorum. Onu üzen korkutan her şeye ondan daha çok üzülüyorum ve çok dert ediniyorum. Ayrıca şehir değiştirmek zorundayım ve annemden uzaklaşacağım için çok mutsuzum, çocuğumla eşimle bile ilgilenemiyorum. Çaresiz ve yorgun hissediyorum. Ayrıca eşimin ailesinin her lafına da çok kırılıp günlerce kendime gelemiyorum. Son olarak şehir değiştirmek istemiyorum ama mecburuz sanki benim için hayat bitmiş gibi, hiçbir şey yapmak istemiyorum. Hiçbir şeyden zevk almıyorum.
Evliliğimi iyi yola sokmak için ne yapabilirim
Merhabalar ben Beyza 22 yaşındayım evliyim evet eşimle birbirimizi gerçekten sevdiğimize eminiz ama bazen sorunlarımız oluyor ve bu sorunların sebebi bile belli belirsiz eşim bana hafif kızsın hemen ağlayasın geliyor tutamıyorum ki genel olarak böyle bi insanım ve eşimde hiç düşünmeden ağzına ne gelirse söyleyebilecek bi insan sonradan da pişman olur tabi yani demek istediğim benim nasıl bir yol izlemem gerekir acaba mesela benim bi isteğim olduğunda nasıl istemeliyimki eşim beni reddetmesin ona nasıl yaklaşmalıyım ki ilişkimiz daha da güzel ilerlesin. Şimdiden teşekkür ediyorum iyi günler diliyorum
Zor durumları nasıl kabullenebilirim?
Yaşadığım zor durumları kabullenmek ve yoluma devam edebilmek için ne yapmam gerekiyor? Kendime yapılmasını yediremediğim durumlarda nasıl tepki vermeliyim ? Sürekli düşünsem de yazsam da kurtulamıyorum unutamıyorum. Belki böyle dedikçe daha cok tetikliyor ama nasıl kurtulacağını gerçekten bilmiyorum. Kendimi baska biieyle meşgul etmeye çalışsam da olmuyor yine düşünmeye devam ediyorum. Odaklanamıyorum yaptığım şeye.
Kaygılarımdan kurtulmak için ne yapabilirim?
Yeni bir iş kurma aşamasındayım daha öncesinde farklı işler denedim ve her seferinde kaygılı oluyorum olumsuz düşünceleri kafamdan atamıyorum ve odaklanamıyorum başarısız olma duygusundan kurtulamıyorum ve insanlara karşı yanlış anlaşılmaktan hep çok korkuyorum nasıl aşabilirim?
Gerçek Aşkı Nasıl Bulurum?
Kafamı çok karıştıran şey aşk. Uzun zamandır gerçekten aşık olmak istiyorum ama yaşadığım ilişkiler her zaman bomboş bitiyor ve bu beni çok büyük bir boşluğa sürüklüyor. İlişkilerimde kendim olamadığımı düşünüyorum çünkü her zaman onların ilgilendiği şeylere çok ilgi gösteriyor gibi davranıyorum ve kendi ilgilendiğim şeyleri karşı tarafa yansıtmıyorum. Aramızda bir konuşma geçecek ise sürekli nedensiz bir şekilde sessiz olup hiçbir şey söyleyemiyorum ve böyle olunca da kendimi suçluyorum. Benim istediğim şey kendim olup beni bu halimle sevecek birini bulmak.