Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Neden kaygılı hissediyorum
Selam! Sevgilimle 4. Ayımıza dün girdik ve ciddi düşünüyoruz ailesiyle tanışmaya izmire bile gittim. Kıbrısta üniversite okuyoruz. Onunla ilişkimiz çok güzel gidiyor. Fakat 1 hafta önceye kadar çok kavga ediyorduk en ufak bir şeye bile ediyorduk ve bu sürec 2 hafta sürdü. bana çok açık giyinmemi istemediğini söylediğinde patlak verdi. Daha önce hiç bana karışılmamasından olsa gerek bu kısıtlayıcı şeylere fazla parlıyordum. Ve böyle olcaksa bana bir daha yazma dedi ve ilk kez böyle bişey dedi ben kavgalarda böyle olmuyor gidip ayrılığa başvurduğum oluyordu ama o sanki ilk kez beni gözden çıkaracaktı çünkü çok fena sinirlenmişti ve işteydi o sıra. ( benim ayrılmaya başvurmam sadece bana dur desin diye gerçekten ayrılığı hiç düşünmedim. ) Herneyse o gece e buluşup konuştuk. Çok güzel bir konuşmaydı ve her şey gerçek anlamda düzeldi 1 haftadır hiç tartışma yok ve içimde de gerçekten bi şeyler oturdu. Ancak 1 haftadır içimi huzursuz eden bir şeyler var sanki benden uzaklaşıyor gibi veya uzaklaşabilir gibi onu kaybetmekten korkuyorum. Gerçekten korkuyorum ama ortada bişey yok davranışları hala aynı sürekli beni çok sevdiğini söylüyor konuştuğumda da öyle bişey yok olsa mutlaka söylerdim diyor. Ama ikna olamıyorum belki biraz öngörüm olarak olacakları hissediyorum gibi geliyor benden soğuyacak gibi ama bir neden bile yok. O gerçekten hep hayalini kurduğum insandı ve onun için de müthiş bir değerimin olduğundan şüphem yok. Ancak içim huzursuz olsun istemiyorum onu kaybetmek bana çok zor gelir. O çok net biridir olsa söylerdim diyor haklı ama içime su serpmiyor. Bazen eskisi kadar tahammülü olmadığını düşünüyorum belki ondan. Belki de kaygılı biriyim. .
Bosanmali miyim, pişman olmaktan korkuyorum
Merhabalar, nereden başlamalı bilmiyorum,6 senelik evliyim,görücü usulü,birbirimizi beğendik evlendik,eşimle tanışma-görüşme aşamasında onun daha önce evlilik/nişanlılık olup olmadığını sorduğumda yapmadığını söylemişti,nisanlandik ve bı kaç ay sonra nişanlandığını ve nişanlısının başkası ile kaçtığı anlatıldı,bu durumdan hoşlanmadığı için bahsetmek istememişNişanlılık içerisinde beni kısıtlamalari başlamıştı, ondan izin almadığım için küslükleri vardı, önemsemedimDaha sonra ailesinin istekleriyle sürekli bir şeyleri baskı ile yaptırmaya çalıştı. Ailesiyle aynı bahçe içerisinde 3 yıl oturduk; yeme içme her şey biriydi. Yatmadan yatmaya eve gidiyorduk. Çok zor zamanlar geçirdim. O kadar zorlanıyordum ki ayrılmak isteyip ailemin evine gittiğim oldu. Hep aramızda yapılmaya çalışıldı. Kirada bir ev varken ben kayın aileyle bir arada yaşamaya zorlanıyordum. Eşime gidip, kiracıya yalvarıyorum diyordum; asla istemiyorlardı. Bu zorluklarin içinde eşimin aldattığını yakaladım,3 sene boyunca tasinmayan adam pislikleri ortaya çıkınca bı anda eve taşınma kararı aldı,ve taşındık, maalesef sorun ev değilmiş eşim,ailesi ve onun kafa yapisiymisEşimle kültürel farklılıklarımız çok fazla,beni ona itaat etmediğim için cezalandırıyorŞuan 6 senelik evliyim ikinci çocuğuma hamileyim bı kac haftam kaldı,sürekli sanki onu aldatiyomusum gibi davranıyor, markete veya aileme gitsem kavga çıkarıyor ve 5 yaşındaki kızım çok etkileniyor,bende artık bıkmış durumdayim,üstelik kendisi gece saat 2lere kadar kahvede Okey oynuyor,kendimi çok yalnız ve çaresiz hissediyorum ,aile danışmanına gitmek istiyorum kabul etmiyor,benim hasta olduğumu benim gitmem gerektiğini söylüyorBoşanmak istiyorum,mesleğim gelirim yok,pişman olmaktan korkuyorum,ne yapmalıyım
Çocuğuma tuvalet alışkanlığını nasıl kazandırabilirim?
Merhaba, 48 aylık bir oğlum var. 9 ay önce tuvalet eğitimine başladım. Tabiki çok zor geçti atlatırız alışır diye düşündüm. Fakat öyle olmadı. 9 aydır tuvaleti geldiğinde söylemiyor. Kendisi gitmek istiyor. Bir gün çok güzel gidiyor bütün gün Tuvalete yapıyor ama ertesi günler bişey oluyor tuvalete gitmek istemiyor. Ben götürmek isteyince de çok direniyor. Benim görmediğim anlarda ya altına yapıyor ya da halıya ,koltuğa. .. Bu süreçte başka evlerde de kazalar yaşıyoruz . Çok zorlanıyorum , oğluma yansıtmamaya çalışıyorum ancak temizlik vs yoruluyorum bazen gerginliğini yansıtıyorum. Son zamanlarda babası oyuncak alma ile ben de yiyecekle ödüllendiriyorum. Bir iki gün motivasyon oluyor ama sonra sönüyor öncesi gibi altına kaçırıyor ya da odanın içinde yapıyor. Bu konuda tavsiyenize ihtiyacım var. Şimdiden teşekkürler.
Kendimi her konuda yetersiz suçlu hissediyorum
Sevgilimden ayrıldım çünkü artık anlaşılamıyoruz. Onu çok seviyorum ama kendini sürekli haklı görüyor; bir şeye bir gün iyiyse, diğer gün hevesimi kırıyor. Kendimi açıklamak istiyorum ama anlamıyor ya da anlatamıyorum; sürekli kavga ve gürültü. Oysa ki benim beklediğim ilgi ve sevgi, zaman ayırılması, bana saygı duyulması. Çok sinirliyim; normalde de o yüzden sakin bir şekilde konuşamıyorum kimseyle. O yüzden anlatamıyorumdur belki ama bilmiyorum. Sakin konuştuğumda da anlaşıldığımı düşünmüyorum, çünkü kimse beni ciddiye alıp “Evet, sen de burada haklısın” deyip yapılması gerekeni yapmadı. Kendimi çok özgüvensiz hissediyorum. Herkese özgüvenim var gibi yansıtsam da böyleyim artık ne yapacağımı bilmiyorum tek başımayım kimse yok yanımda
Akademik olarak planlama yapma
Akademik olarak plan yapmada yardıma ihtiyacım var, yani hangi gün hangi derse kaç saat nasıl çalışacağım gibi. Matematiğim çok kötü; sıfırdan nasıl başlayabileceğimi, anne ve babamla yaşamıyorum, ev sorumlulukları da bana ait, abimle yaşıyorum, şu an 9 günlük tatildeyim, planlamaya başlayalım 10 . sınıfa gidiyorum sözelim iyi matematiğim berbat kitap okuma planı da yapalım yani kendimi geliştirmeme yardım et kısıtlı etkenlerle görüşürüz
babamın psikolojik sorunları olduğunu da düşünüyorum
önceki soruma cevap verdiğiniz için teşekkür ederim, zaten 9 aydır söylememe sebeplerimden biri de ben söylesemde kararı verecek olan kişinin annem olması. ben söylediğim halde bu ilişkinin devam ettiğini görürsem anneme de çok sinirleneceğimi bildiğim için cesaret edemedim. onun için gerçekten çok üzülüyorum, anlamaya çalışıyorum neden bu ilişkiyi bu kadar devam ettirmeye çalışıyor ama sanırım asla tam olarak bilemem. ben babamın psikolojik sorunları olduğunu da düşünüyorum, kendisi kendinin mükemmel olduğunu düşündüğü ve asla psikoloğa gitmeyeceği için bilemem ama gerçekten hem annemin hemde benim psikolojimi olumsuz etkilediğini rahatça söyleyebilirim. sinirli, dengesiz, belki narsist bi insan. ben hayatım boyunca en basit durumda bile babam bu durumda şunu söyler tarzı bir cümle kuramadım. ne diyeceğini, ne yapacağını kestiremediğim için özellikle çocukluğum çok korkarak, gerilerek geçti. güzel kızım, canım kızım gibi güzel konuşurken saniyeler içinde bana bağırmaya da başlayabilir ve ben bunun gerginliğiyle büyüdüm. bunu da çok yaşadım. gerçekten sinirlendiğinde, ki çok kolay sinirlenen biri, ne yapacağını kestirememem de susma sebeplerimden biri. bunu bildiğimi öğrendiğinde artık rol yapamamak beni rahatlatır ama ona bi sınır koymak veya tepki vermek beni korkutuyor. beni ahlak ahlak diye büyütmüş biri olarak, en ufak şeyimde bile ahlakıma laf eden bi insan hakkında bunu bilmek ayrı bir sinirlendiriyor.
Eşimden borclari ve sorumsuzluğu nedeniyle çok soğudum hissizim
Merhabalar, eşimle 19 yıllık evliyiz. Evliliğimiz eşimin yaptığı gizli saklı borçlar yüzünden hep inişli çıkışlı devam etti. Ama geçen Aralık ayında 600 bin TL borcu olduğunu ve arabayı satarak ödeyeceğini ansızın sokak ortasında söyledi. Benim o anki travmamı düşünün. Kızımda duydu tabii. Ve babasıyla şu an araları açık. Borcu nereye, ne için yaptın dediğimizde söylemiyor. Evi geçindiremedim. Diyor ama maaşı ortalamanın çok üzerinde; bu imkânsız. Benim çalıştığım dönemlerde yaptığım tüm birikimim gitti borca . Eşime karşı çok soğudum. Muhabbetimiz azaldı. Evde tat tuz yok. Sizce ben nasıl davranmalıyım, ne yapmalıyım? Ne olur, bana yol gösterin.
Affetmeli miyim?
Merhaba, eşimin sosyal medya üzerinden beni aldattığını öğrendim. Bu kişi yurt dışında. Fiziksel herhangi bir temas yok. Yalnız onu telefonuna her şeyim diye kaydetmiş. Bazı mesajların sonunda sevgilim diye hitap ediyor. Hepsini göremedim tabii ama gördüğüm bana yetti. Hatta bir mesajında lütfen unutma, sen benim her şeyimsin yazmış. Yüzleştim tabii ki. Ama o bunu ihanet olarak kabul etmiyor. Çok kırgınım. Ne yapabilirim?Boşanmak doğru mu?Çok kötü bir haldeyim. Bir saniye bile aklımdan çıkmıyor. Eşim bunu asla ihanet olarak kabul etmiyor. Gelip geçici ve hiçbir gerçekliği yok, diyor. Ama o 'her şeyim' kelimesi beni delirtiyor. Ne ara her şey oldu, bilmiyorum. Bana kalbimin sahibi sensin, vazgeçmem, diyor. Ama ben bununla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum. Devam etsem unutulacak bir şey mi bu? Sürekli başına kakıp duracak mıyım? Lütfen yardım edin. Çok çaresizim.
Nasıl ikna edebiliriz ?
Merhabalar,erkek arkadaşımla 4 yıldır birlikteyiz. Benden önce babam tanıyordu ve çocuğu ailesiyle çok övüyordu evde durup dururken konusu açılıyordu sosyal medyadan fotoğraflarına bile yorum yapardı. Benimle sevgili olduğunu eylül ayında öğrendi ve o günden beridir istemem diyor ilişkimizi bitirdik ara ara konuşuyoruz babam yüzünden, geçen hafta unutamadım diyince yine olay yaşadık. Aylar geçti vazgeçmek istemiyoruz. Ama babam çok severken birden böyle oldu çok üzgünüm. İstemem diyip duruyor annemide etkiliyor bu sefer artık ilaç tedavisi alıyorum kendime engel olamadığım için . . Babamla da aramız bozuk baya laflar işittiğim için zoruma gitti ben konuşmuyorum