Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Eşim evlenmeden önceki halinden çok farklı

Merhaba, biz eşimle 5 aydır evliyiz. Evlenmeden önce eşim gerçekten çok kibar, sürekli beni düşünen, benim için her şeyi yapmayı göze alabilecek, sevgi dolu, temastan hoşlanan birisiydi. Benim istemediğim rahatsız olduğum durumlara karşı oldukça duyarlı ve bana uyum sağlayan birisiydi. Evlendikten sonra ise değişimler başladı. Biz 2-3 ay kadar öncesinde çok sık tartışmalar yaşadık. Ama bu kavgaları çözdük. Yani eşimin tek problem olarak gördüğü sorunu çözdük. Problem olarak gördüğü şey de aslında çok saçma da ben ne diyim artık kabullendim üzülsem de. Sorun ettiği şey ailesine gittiğimizde ziyarete olsun davete olsun, beni kadınlarla bırakıp kendisi gidip erkeklerle oturacakmış. Bu başta sadece gerekli durumlarda olacağını söylediği bir şeydi şimdi öylesine ziyarere gittiğimizde bile böyle yapmak istediği konusunda kavgalar çıkarttı. Bende neyse peki dedim zaten ayda bir defa bir gün gidiyoruz. İdare ederim. Ama eşim olayların kapanmasına rağmen bana karşı çok soğuklaştı. Yazın sıcağında eski evinde bir vantilatör bile yokken bana sarılmadan durmayan sevgilim şimdi kışın soğuğunda benim ona sarılmamdan bunalıp sıcak bastı diyor. Hergün beni ittirip kendisi uyumak istiyor. Bana hiç güzel sözler söylemiyor aksine beni kıracak şeyler söylüyor. Bana sevgi belirtileri göstermiyor. Bunun için çok ağladım ama ağlamalarıma karşı bile duyarsız hiç üzülmüyor ya da bunu göstermiyor. Eşim nasıl düzelir?

ashley

Psikoloji

Kendimi son zamanlarda hiç iyi hissetmiyorum

Şöyle söyliyim uyku düzenin bozulmuş her şeyi çok çabuk üzülüyorum kendimi çok yorgun halsiz hayattan bıkmış hissediyorum Sanki böyle ne yapsam kimseye yaranamıyorum herkesin kalbini kırıyormuş gibi hissediyorum ve öyle düşündükçe kendimi üzüyorum ya da çok çabuk sinirleniyorum ya üzgün oluyorum ya sinirli ben de artık bir şey anlayamıyorum eski benden eser kalmamış tek bildiğim şey bu galiba mutlu olmak istiyorum insanların kalbini kırmamak kendimi üzmemek istiyorum ve biraz özgüvenli olmak çok isterdim

Sosyal Hayat

Özgüvenimi nasıl kazanabilirim?

Özgüvenim yok ve hayatta hiç bir şey den mutlu olmuyorum sürekli baskı olarak kafamda düşünceler kuruyorum çevreden herkesden dalga geçiliyorum ve ne derlerse evet diyorum hiç birşeyde hayır diyemiyorum bu kişisel kendimi nasıl düzeltebilirim karakterim zayıf daha güçlü olmasını istiyorum sürekli düşünceler içindeyim ve evden dışarı çıkmıyorum artık böyle olmuyordum hiç kimseyle konuşasım gelmiyor ve sesiz sesiz duruyorum artık Kendimi Geliştirmek istiyorum ve böyle durumdan kurtulmak istiyorum

İliskide ne yapmam gerektiğini bilmiyorum

Şimdi, bir tane çocuk var. Bu çocuk. .. Biz bir süre sevgili olduk. Sonra, benim okul derslerime dikilmenizi söyleyerek ayrıntı bitirdik. Ama aynı sınıftayız ve o yüzden sürekli denk geliyoruz. Ya da beni başka bir çocuktan kıskanıyor. Kıskandığında bazı şekilde uyarıyor ya da. .. O kıskandığı çocuk yanıma oturmasın diye onu kaldırıp kendisi oturuyor. Ya da konuşuyor. Ya da ben okula gelmediğimde o gün bana yazıp onunla konuşup konuşmadığımı, nasıl olduğumu, neden gelmediğimi falan soruyor. Ama şu anda ayrıyız mesela ve. .. Hani, onu sevip sevmediğimi bilmek istiyor ama ilişki de istemiyor. Ne istediğini anlayamıyorum. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. O kıskandığı çocukla aşırı konuşmuyorum ama arkadaş olarak görüyorum. Ama o kıskandığı çocuğun benden hoşlandığını düşünüyor. Ama ben de onu kıskanıyorum. Nasıl davranmam lazim

suçluluk ve değersizlik hissinden nasıl kurtulabilirim

yaklaşık 4 yıllık ilişkim oldu ben bir sürü hata yaptım o hep affetti onun beyninde tümör var psikolojisi de çok kötüydü ben ona hep destek olmak istedim ama olamadım ona hep hata yaptım sürekli üzdüm onu haketmedim oysa sürekli beni affetmeye çalıştı ama ben o kadar haketmiyorum ki içten içe hala seviyoruz ama onun iyiliği için ben de o da bu ilişkiyi bıraktık

Psikoloji

Kendimi, çevremdekileri sürekli tehlikedeymiş gibi hissediyorum

Yakın zamanda üst üste kayıplar yaşadım (babaannemi, dayımı kaybettim; kedimin hastalığı devam ediyor). Bu kayıplardan sonra özellikle geceleri yoğun kaygı ve endişe yaşamaya başladım. Geceleri: •Kalp çarpıntısı •Göğüs sıkışması •“Bana bir şey olacak” hissi •Ait değilmişim gibi hissetme •Kötü düşüncelerle boğuşma •Ağlama nöbetleri yaşıyorum. Bu durum hemen her gece tekrarlıyor. Işık açınca rahatlıyorum, kalp atışım zamanla düşüyor; yani ataklar gelip geçiyor, ama tekrar etmesi beni çok yoruyor. Bu süreçte: •Uyuyamıyorum •Ders çalışmakta ve odaklanmakta zorlanıyorum •önemli bir sınava hazırlanıyorum ve bu durum bende yetersizlik ve çaresizlik hissi yaratıyor •Gün içinde “harekete geçemiyorum” gibi hissediyorum Şu an yaşadığım şeyin: •delirme •kalp krizi •kontrol kaybı olmadığını biliyorum; ama yas + kaygı + uykusuzluk birleşimiyle sinir sistemim sürekli alarmda gibi. Destek almam gerektiğinin farkındayım fakat maddi imkânlarım sınırlı, bu yüzden çareyi burada arıyorum. En büyük ihtiyacım: •bu döngüyü anlamlandırmak •gece kaygısını azaltmak •yasımı güvenli bir alanda ele almak •yeniden odaklanabilmek ve işlevselliğimi geri kazanmak istiyorum. .

Aleynadyrr

Psikoloji

Kendime iyi gelemiyorum

Merhaba ben çok fazla içe dönük oldum bu seferki bilinçli bir seçim oldu. Yaşadığım arkadaş ve sevgili olayları beni hayattan soğuttu. Kaygılı biriyim genelde mide bulantıları yaşarım. Çalışma hayatından uzaklaştım. Kendimi bir yere ait hissedemiyorum. Çevremde kimse kalmadı ve hep evdeyim. Eski erkek arkadaşım için büyük fedakarlıklar yapmıştım baştan bazı şeyleri kabul etmiştim ama bana karşı yaşattığı ağır şeyler ve sürekli onun hayatını yaşadığımız için tükendim. 2 sene ayrılık boyunca uzaktan paylaşımlar yaptı kurallarını kabul edip dönmemi istedi. Ama içim yansa da yapamadım. Çok sevmeme rağmen olmadı içimdeki o güç kayboldu. Sanki söz verip yarıda bırakan benmişim gibi oldu. Bana uzaktan göndermeler yaptı. benim yine fedakar olmamı bekledi çünkü başta bir şeyler kabul eden bendim. Hayattan vazgeçmiş gibiyim bu süreçte de bir arkadaşlığım sonlandı. Yas üzerine yas yaşadım bir türlü de toparlayamadım kendimi. Gerçeklik algımı ne seviyorum ben kimdim neydim hepsini kaybettim. Ard arda verilen yanlış kararlar yanlış kişiler ilişkiler beni tüketti. Beni tanımlayacak bir şey kalmadı her şeye yeniden başlamak için o kadar yorgunum ki motivasyon bulamıyorum. İçimde kalan hislerle yoluma devam etmek çok zor. İnsanlara yeniden içimi açmak çok zor. İçinde yine savrulmaktan korkuyorum. O sevgi göndermelerinden sonra fedakar olmadığım için kendimi suçlu hissediyorum. Sanki ben hayatımda büyük bir sevgiyi kaçırmışım gibi.

Çocuk ve Ergen

Oğlum bana çok itici davranıyor.

Merhaba. Ben evliyim ve 6 yaşında bir oğlumuz var. On yıllık Askeri personelim ve oğlumdan ayrı 5 yıl geçirdim. Görevde olduğumdan dolayı. Görevim bitti evime geldim fakat oğlum ilk başlarda benden biraz uzak duruyordu. Tayin gördüm yeni geldiğim şehirde ise aramız hiç iyi değil. Bana karşı çok saldırgan ve çok kötü kelimeler kullanıyor. Kızıyorum olmuyor. Uyarıyorum olmuyor. Öncesinde arada izine gelince oyunlar oynardık şimdi ise dokunsam direk saldırıya geçiyor. Bağırıyor bana dokunma bana bakma gibi tepkileri var. Annesine karşı çok iyi ama bana karşı çok kötü davranıyor. Yaşı çok küçük çok fazla sıkmak istemiyorum ama benmde psikolojim bozuldu. Diger arkadaşların çocukları ile aralarındaki baba oğul ilişkilerine özeniyorum. Öncesinde uzakta olduğum için oğlumu özlerdim şimdi ise yakında ama benden çok uzak. Elini tutsam bağırıp heryerimi yırtmaya ve saldırıya geçiyor. Ben ne yapacağımı bilmiyorum. Eski arkadaş çevresinden uzaklaştı ondan mı başka ne olabilir. Ne yapmam konusunda bana yardımcı olurmusunuz. Şimdiden teşekkür ederim.

Eşim kadın videoları izliyor İlişkim kurtulabilir mi

Evliliğimizin başında da benzer bir şey yaşamıştık,konuyu orda çözdük sanmıştım. 1,5 yıl sonra önüne çıkan ve kendi söylemine göre merak ettiği kadınların sayfalarına girip daha fazlasını izlediğini gördüm. Cinsel hayatımızı sınırlandırmıştı. Gecelik sevmiyorum dans sevmiyorumvs. Duygularımı belirttim, ağladık, yapmayacağım dedi ve izleme geçmişini sildi. Ama başkalarını merak etmesi ve beni sınırlandırması kendime saygısızlık yapmışım gibi hissettirdi. Bu olayı bilmeden önce de sınırlandırıldığımı ve görülmek istediğimi fark edip belirtmiştim. Çabası var ama aşamıyorum. Geçmişi silmesi de güvenimi zedeliyor. Kendimi sürekli ağlarken buluyorum. Ona kendi değerimi göstermek ve öz saygımı kaybetmeden ilişkide kalmak istiyorum çocuğum var.

Motivasyonumu nasıl arttırabilirim?

erkek arkadaşım bana vakit ayırmıyor zaman ayırmıyor pek önemsediğinini ilgilendiğini veya değer verdiğini hissetmiyordum bu yüzden onunla konuşmaya çalıştım izah etmeye çalıştım ama anlamadı ve ben de daha fazla kendimi kandırmak istemedim avutmak da istemedim tartıştık ve bitirdim ayrıldık şu an engellememişim ama nedense ona dair içinde hep böyle engeli kaldırıp konuşma isteği geliyor beni kırıp üzmesine rağmen onu düşünüyorum ama beni hiç düşünmüyor