Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Yeni başladığım iş yerinde kız arkadaşım oldu ama..
Yeni başladığım iş yerinde kız arkadaşım oldu. Yeni bir ilişkiye başladık lakin ben iş yerindeki diğer personellerden onu aşırı kıskanıyorum ve sürekli benimle görüşmesini mesajlaşmasını aramasını istiyorum. Kız arkadaşım biraz alan bırak bana çok boğuyorsun diyor ama ben onun yanında olmak için çok hevesli davranıyorum lakin Onda bu hevesi göremiyorum gün içerisinde konuşuyoruz ama çok sık değil hata mı yaptım diye kendime soruyorum sonra kız arkadaşıma soruyorum hayır diyor sizce ne yapmalıyım?
Gizli Kullanıcı
Bulunduğum durumu anlamlandıramıyorum
Merhaba ben içinde bulunduğum durumdan dolayı mağdur edebiyatı yapıyor gibi gözüküyorum ama gerçekten kendi elimden gelen her şeyi deniyorum. Bir ilişkim vardı uyumsuzduk başta çok fedakar oldum hatta tüm hataları affettim o da fedakar oldu bir konuda ama onun üzerine çok hata yaptı. Sonra gösterdiğim tavır yüzünden ayrıldı benden. Aradan zaman geçti göndermeli şeyler paylaştı ama ben kendime geldim ve eskisi gibi fedakar değildim hayatıma devam ettim başkası var sanıldı ortak arkadaşlar laf taşımaya başladı uyumsuzsunuz dendi ama şarkılı paylaşımlar devam etti. ben onu aradım doğru olan bu dedi fedakar olmadığım için ve tamam dedim kapattım. Arkadaşıma anlatmadım laf sokulmaya başlandı bende laf soktum sonra onun hakkında söylediğim ne varsa diğer tarafa anlattı. O kişi de benimle şarkılarla oradan dalga geçmeye başladı. Arkadaşımla aramız baya bir bozuldu. Uyumlu değiliz deniyor yoluma devam ediyorum bencil oluyorum rahatsız olduğum şeyleri anlatınca ego yapıyorum sanılıyor onlar da bana laf sokuyor gönderme yapıyor. Başkası var sanıyorlar. Artık açıklama bile yapmıyorum sürekli bu döngüdeyiz. Aşk mı mantık mı fedakarlık mı kendi yolunu sıfırdan seçmek mi bilmiyorum çok yoruldum. Anlattığım şeyler çarpıtılıyor artık anlatmıyorum da kendimi geri çektim. Kendi yoluma devam etmek istiyorum.
Gizli KullanıcıKendimi çıkmazda hissediyorum
Merhaba uzun süredir yaşadığım şeylerden sonra kendimi kaybolmuş hissediyorum. Yaşadığım bir ilişki vardı birbirimize uygun değildik ben fedakar oldum o da bir konuda fedakar oldu ama çok büyük hatalar yaptı. Ben onu hep affettim o dönem de işsizdim, evdeydim. Sonra ayrıldık. Ben hayatıma devam ettim. Baktım şarkılı göndermeler yapıyor ama hayatına devam ediyor. Ben de dönmeyeceğime dair şeyler paylaştım. O iyice sevdiğini söylemeye başladı ben dönmeyince başkası var sanıldı. Ben eski fedakarlıkları yapmak istemedim diye bencil oldum. Uyumlu değilsiniz dendi. Sonra baktım ki bu kişi oradan hala şarkı paylaşıyor onu aradım doğru olan bu dedi tamam dedim kapattım. Arkadaşıma anlatmadım bu durumu o da bana ayrı kuruldu laf sokmaya başladı ben de laf soktum. Gitti diğer tarafa her şeyi anlattı. Benimle şarkılardan dalga geçmeye başladı bu kişi. Ben çocuk düşünen biri değilim bunu belli ettim. Amacım işe başlamak olmuyorsa kendime yeni bir hayat kurmak sıfırdan 30 yaşındayım korkutucu geliyor. Ortak arkadaşlar laf taşıyordu kendi arkadaşımla bile aramı açtım. Sürekli aynı döngüdeyiz aşk mı mantık mı fedakarlık mı bu döngüdeyiz hep. Mağdur edebiyatı yaptığım sanılıyor ama durum bu. Hayat değiştiremediklerimizi kabul edip başımıza gelenleri yaşamak mıdır yoksa kendi yolunda devam etmek midir. Sıfırdan her şeyi yıkıp başlamak mıdır şu an vereceğiniz cevaplar benim dönüm noktam olacak
Gizli KullanıcıHedef bulma noktasında yardımcı olabilir misiniz?
Yks'ye 3 ay zamanım kaldı. 1 yıldır kendime gerçekçi bir hedef bölüm bulamıyorum. Sanki hiçbir bölüm beni tatmin edemeyecek veya okuyacağım şehir benim ihtiyaçlarımı karşılayamayacak gibi geliyor. Eşit ağırlık. Matematik netim iki falan. Ben hukuk istiyordum ama matematikten dolayı vazgeçtim. Kararsız,inatçı, iyi analiz yapabilen,az biraz hiperaktif, uyum sağlayabilen, detaycı, bazen dikkatli veya dikkatsiz biriyim. Yüksek gelir,geleceği olan bölüm meslek arıyorum. Yardımcı olursanız çok sevinirim
Gizli KullanıcıHayat enerjimi kaybettim ve bulamıyorum
Uzun süredir kendimi aşırı depresif ve mutsuz hissediyorum kimsenin bana hak ettiğim değeri verdiğini düşünmüyorum 6 ay önce toksik diyebileceğim bir ilişkiden ayrıldım başta bunun eksikliğini pek hissetmedim ama bugünlerde fazlasıyla hissetmeye başladım. Kendimi yarı yolda bırakılmış hissediyorum. Arkadaşlık ilişkilerimde kendimle ilgili çok detay veriyorum bu beni rahatsız hissettiriyor. Ölümden de korkmaya başladım çevremde çok insan öldü son zamanlarda iyi değilim. Eski ilişkimde hatalı tarafın karşısı olmasına rağmen hep özür dileyen ve çaba gösteren taraf ben oldum. Şu an benim için çabalamasını bekliyorum ama o hiçbir şey yapmıyor. Ben onun yerinde olsaydım gecemi gündüzüme katardım affetsin diye. Ama sanki ben suçluymuşum gibi pişmanlık duymaya başladım ayrılmak konusunda. Kendimi kimseye de açamıyorum her an ağlayacakmış gibiyim. İnsan içinde aşırı neşeliyim ama tek kalınca kötü hissediyorum. Geceleri düşünmekten uykuya 1-2 saat sonra dalıyorum. Ayrıca ilişkisel anlamda kendimi boşlukta hissediyorum.
Gizli Kullanıcıİlişkilerde neden hep aldatılıp veyahutta terk ediliyorum
Merhabalar hocam öncelikle Mete ben 1 seneye yakındır ilişkim var çok çıkmazdayim benim anksiyete bozukluğum var sıkıntı kısacası ve ilişkimde 2 kez aldatıldım şimdi tekrar birlikteyiz ama hep soğuk ve sürekli erkek çevresi oluştu ve en önemlisi hiçbiri ile tanışmami istemiyor gerek duymuyorum ne gereği var zaten seni biliyor gibi kalıplarla geliyor bana inanasim yok nedense yani kısaca beni tekrardan aldatma ihtimalini göz önünde bulundurdum gün içi sorunlar ve stres yönetimi mi bana nötr olarak yansıyor nefes darlığı bunalıma girme uzgunluk mutsuzluk hepsi bir anda bastiriyor o yüzden herşeyi çözüme ulaştırmak lazım kıskanç birisi degilim bende şahsen arkadaşları ile vakit gecirmesine izin verdim istediginle konuş ama mesafeli dedim ama ben şimdi şunu anlamıyorum dün ben annemin kanser olma ihtimalini konuştuğum kız nasıl oluyor da beni yalnız bırakıp oyuna girip sözde arkadaşları ile takılıyor ben dün sabaha kadar elim ayağım titriyor ağliyorum bana verdiği teselli ise herkes bir gün ölecek şaka gibi ya üzülme vb bunlar mı bana destek cümlesi olacak neyse hocam içimi döktüm ne yapmam lazım siz analiz edin olur mu
Gizli KullanıcıUzak mesafe ilişkisi
Sevgilimle uzak mesafe ilişkisi yaşıyoruz genelde 2 ayda bir bazen 3 ayda görüşüyoruz ve toplam 1 buçuk senedir beraberiz beni sevdiğini hissettiriyor ve sadık biri güven konusunda hiç sıkıntımız yok gayet iyi anlaşıyoruz çok anlayışlı ve destekci biri fakat ben sürekli görüşmemizden sonra kötü hissediyorum bi boşluğa düşüyorum kaygılı hissediyorum ağlıyorum bundan çok sıkıldım ve ne yaparsam geçmiyor alışamıyorum falan bu neden olabilir
rmysaylmzAffettikçe dahası olacak mı düşüncesi
Soruyu Şevval kurnaz ünyılmaz cevaplayabilir mi? Çok korkuyorum affettikçe sanki daha büyük daha farklı şeylerle gelecek diye içim ürperiyor. O güven duygusunu bende komple bitirdi. Eşime asla güvenmiyorum güvenmekte içimden gelmiyor zaten. Ona inanma duygumu yitirdim ben. Sıkıştığı an yalana itiyor kendini ben doğrusundan emin olduğum şeylerde bildigimi bildiği konularda doğrusunu duyabilirim eşimden hele ki böyle kadın konularında asla dürüstlüğü seçmez gerekirse yemin eder. Aslında benim için yemin etmesi ıspatlamasından bile daha önde gelir. Ama eşim yemin ederse inanmam. Çünkü kavgaların gidişatı boşanmaya gidecegini düşündüğü için yalan da olsa yemin etmeyi tercih eder. Ama ben başkalarından duyacağıma veya ben sorduğumda yalan söyleyip ben doğrusunu kendi imkanlarımla buluyorsam daha çok deliriyorum. Kendi dürüst olmayı seçse belki de bu kadar güvensiz olmayacaktım. Beni bu güne kadar hep kısıtladı sürekli gözleri üstümdeydi ailemden bile kıskanıyordu. Onsuz ailemle gülüp eğlendiğimde mutsuz olurdu suratı düşerdi. Şimdi bu şekilde bunları yaşatan bir adam nasıl olur da sürekli bana yanlış yapar hiç anlamış değilim. Bundan sonrada erkekleri de anlayacağımı düşünmüyorum açıkçası. Çok merak ediyorum bu yaşatılanları bir kadın yapsa ne olurdu. Veya da tek erkeklerde mi var stres anını yönetemediklrinde kendilerini rahatlatma yolu. Kadnlar stres anında moralleri bozukken cinsellik hayal etmezler veya böyle şeylerle uğraşmazlar. Moral bozuklukları rutin hayatını bile etkiler. Bir erkekler mi etkilenmiyor anlamıyorum. Veya etkileri seks mi ? Soruyu Lütfen Şevval kurnaz ünyılmaz cevaplayabilir mi 🙏
Gizli KullanıcıYKS sürecindeki yaşadığım sorunlara nasıl çözüm bulacağım?
Yks'ye 3 ay kaldı. 12. Sınıfım. Eşit ağırlık. Matematik sorularını kolay olsa dahi yapamıyorum. Konu eksiğim yok. Ama sorularda bir fikrim olmuyor. Hedef belirleyemiyorum. Yaşadığım şehirde de buna yönelik etkinlikler yapılmıyor. Bir bölüm veya okuyabileceğim bir şehir hedefleyemiyorum. Bu beni ayrı derde sokuyor. Sınava dair inancımı kaybediyorum. Bu üç ay içinde düzelmem gerekiyor. Mezuna kalma gibi bir düşüncem asla asla yok.
Gizli KullanıcıYoğun ve kökleşmiş bir yalnızlık hissi
Başka insanların da yaşadığını görmek bu hissimi aman aman azaltmıyor, kendimi son derece izole hissediyorum. İzolasyon durumum gerçeklikten kopuk değil, bu durum yıllardır sürüyor. Bazen kendimden tiksiniyorum, bazense bir şey hissetmiyorum. Ne kendi başıma ne de sosyal ortamda artık bağ kuramıyorum ve geçmişte bağ kurduğum kişilerle olanlar da beni bu istekten alıkoyuyor. Yine de duygusal ihtiyacım var belli ki, hasret duyuyorum. Ama mevcut durumdan ötürü şu an insanlarla buluşmam ve sosyalleşmem imkansıza yakın. Zaten ben rastgele sosyalleşmeler aramıyorum, dedikoduyu ya da rastgele muhabbetleri genelde sevmiyorum. Bunları kibirden söylemiyorum, insanlarla bağ kurmuş ya da ait hissetmiyorum. Lakin hissedersem da bu beni çok korkutuyor geçmişte yaşadığım şeylerden ötürü. Gelecekte iyi bağlar edineceğime inanmıyorum, bırak romantik, sosyal açıdan umutsuz vaka oldum, 1-2 pişmanlığım aklımdan çıkmıyor. Nasıl dikkatsiz ve vahşi davranabildiğimi çözememekten dolayı sanırım. Bunları doğru dürüst konuşabileceğim ya da ortak noktada buluşabileceğim insanlar yok. Uzaklarda varsa bile sosyal becerilerimin facia olduğunu hatırlıyorum -gerçekten de öyle. Bu dediklerimi kendimi germek için söylemiyorum. Hep izoleydim,ne dost ne sevgili edinemedim hiç. Hepsi kısa süreli oldu ama gelin görün ki ben kısa süreli bağlar istemiyorum. Hali hazırdaki öz değersizlik hissim, mevcut durum, geçmiş yaşantılar hep birlikte birleşince hissedilecek bir duygudan çıkıp bedene yansıyor sadece. Baş ağrıları çekiyorum, göğsüm sıkışıyor yada başım dönüyor, çok anlamsız hissediyorum, boşuna bir şey için niye yıpratırsın ki kendini.
Gizli Kullanıcı
