Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Kendimde farkettigim kötü huylarım

Merhaba, ben uzun zamandır kendi kişisel gelişimine çok önem veren ve olmak istediği kişiye dönüşmek için çabalayan, travmalarını iyileştirmeye çalışan, şefkatle içindeki sese dokunan biriyim, ama kendimde fark ettiğim değiştirmek istediğim birkaç konu var. Birincisi, yalnız kalmaktan korkuyorum. Etrafımdaki insanlara sınır çizmekte zorlanmıyorum; hayatımdan çıkarmakta zorlanıyorum. Kendi içimde pazarlık yapıyorum: Bana bir saygısızlık yapmış ve hayatımda kalırsa bana zarar vermeye başlayacak, ama konuşmasam da bir köşede dursun istiyorum. Kendi başıma takılırken de biraz anksiyete yaşadığımı fark ediyorum. Konuşmalarımda falan özgüven eksikliği yaşadığımı görüyorum. Diğer bir konu ise, kendimi iyi, yeterli ve güçlü hissedebilmek için karşımdaki kişinin eksikliğini bulmaya çalışıyorum. Bir ortamda bana rakip olarak görülmüş bir insanın kötü özelliklerini, kötü yanlarını bulmaya çalışırım; onu ezmeye çalışırım, kendimi daha iyi hissedebilmek için. Halbuki yanlış bi bakış açısı farkındayım ve düzeltmek istiyorum altında yatan yine maalesef ki aileden kaynaklandığı travmalardan ötürü olduğunu düşünüyorum

Nasıl başa çıkabilirim?

Annemle asla anlaşamıyorum. O kadar bağım yokki evde yaptığı saçmalıkları görmeye tahammülüm yok. Hem ona bakmak zorundayım hem de nasıl bu kadar cahil olabilir diye düşünerek tetiklediği her durumda cinnet geçirecek gibi oluyorum. Temizlik hastası ve kendi evimde rahat edemiyorum. Yani elimde olsa 2 dakika yan yana olmam. Enerjim düşüyor sanki. Yanımda oldukça rahatsız oluyorum. Küçüklüğümle alakalı olduğunun farkındayım, bu saatten sonra değişmeyecekte ama ben de değişemiyorum yine değişmek katlanmak zorunda olan ben olmak istemiyorum artık.

Ani değişimlerimi nasıl çözebilirim?

Ani değişimler yaşıyorum ve şunu fark ettim bu değişimler savunma mekanizması ile bağlantısı olabilir boşluk hissi ani sinirlenme gülme hepsi çok hızlı değişiyo. Duygularımda yani kişi savunma mekanizması olduğunu fark etse azalır mı çünkü fark etmiştim bir ara geçmişti ama şimdi yine başladı. Aslında güvende hissetmediğinde devreye girer savunma mekanizması değil mi? Farkına varmak istiyorum beynimin beni korumak için mekanizma oluşturduğunun. Kendimi izleyemeyeceğime göre nasıl öğrencem baktığımda beynimin beni koruduğunu?

Sosyal Hayat

Hayatı kaçırıyor gibi hissediyorum

Gastronomi 4. Sınıf öğrencisiyim aynı zamanda uzun ilişkim olan sevgilimle nişanlıyım. Yaza evleniyoruz okulum uzayacak gibi birkaç dersten kaldım ama sadece sınavlara gideceğim. Onun dışında evlenince hemen çalışmak istemiyorum kendimi geliştirmek istiyorum kurslara gitmek istiyorum ama bir yandan evliliğin gerektirdikleri var çocuk falan hemen düşünmüyoruz ama iki seneye falan çocuk olursa onu büyütmekle uğraşıp hayatı kaçırmaktan korkuyorum bu zamana kadar güzel gezdim güzel yaşadım ama bir şeyleri başaramadan ölmek istemiyorum kendimin ne istediğini bile tam anlamıyla bilmiyorum bir hobim yok okulum şu an 2 gün ama onun dışında yaptığım bir şey yok telefona bağımlıyım evlilik süreci de beni çok yıprattı. Yani evlenmek çok istedim kendi hayatımı kurmak kendi düzenim olması ama evliliğe kapılıp sıradan bir yaşam sürmek istemiyorum kendi ufak dükkanını açmak gibi hayalim var ama her şey maddiyata bakıyor kafam çok karışık kendimi tanıyamıyorum hayattan ne istediğimi bile bilmiyorum

eşim bana odaklanamıyor ne yapmam gerekiyor

eşimle üç yıl bir ilişki yaşadık o ilişkinin ardından evlendik ve yedi aylık evliyiz yedi aydır eşimin iş yoğunluğu sebebiyle hiç vakit geçiremedik kendisinin sürekli yorgun olduğunu sürekli dinlemek istediğini sürekli uyumak istediğini dile getiriyor ve benimle hiç vakit geçirmiyor sanki zorla tutuyormuşum gibi cinsel hayatımız da çok sıkıntılı evlenmeden önce beni çok isteyen adam şimdi cinselliği sürekli ben başlatıyorum ve sadece onun ihtiyacı karşılanıyor ve bitiyor 24 yaşındayım hiç orgazm yaşamadım ve eşim de bunun için hiçbir çaba sarf etmiyor bu yüzden cinsel ilişki benim için sadece onu tatmin etmekmiş gibi geliyor ben de o duyguyu yaşamak istiyorum eşimle güzel vakitler geçirmek istiyorum sevdiğini dile getiriyor ama ben bunu hissedemiyorum çok yeni evliyiz ilk yıl hep zor geçer diyorlar ama ben böyle de bir evlilik istemiyorum ne yapmam gerekiyor

evliliğimi sürdürmek istiyorum ama…

Üç yıllık ilişkinin ardından evlendik ve yedi aydır evliyiz ilk 1:30 aydan sonra Instagram üzerinden eşimin cinsel içerikli veya çıplaklık içeren kadın fotoğraflarını videolarını izlediğini gördüm direkt tepkimi ortaya koydum ve tartıştık sonrasında Instagram kullanmayı bıraktı benim telefonumdan maçlara vs bakıyordu sadece. arabayı satmaya karar verdik ve Facebook açtı kendine tekrar baktığımda bu sefer oradan baktığını gördüm Tekrardan tartıştık ve ben böyle sürmeyeceğini dile getirdim dün akşam işten çıkış saatinde evde olmamak için dışarı çıktım arkadaşlarımla vakit geçirdim dönüşte beni sitenin önünde ararken gördüm sonrasında seni kaybetmekten çok korktum annenlere gittin sandım ben seni kaybetmek istemiyorum gibi şeyler söyledi ben boşanmak istediğimi söylediğimde ben seni bırakamam diyor ne yapmam gerekiyor

Sıkıntıdan napıcam bilmiyorum

Şöyle ki okul olmadığı günler evden çıkmıyorum sadece market ihtiyacı olduğunda veya çok nadiren mahallede çok az futbol oynamak için çıkıyorum o da sıkıntıdan yani. Yaptığım tek şey telefona bakmak ekran sürem 11-12 saat. Başka insanların benim durumumda olmadığını düşünerek daha çok çıkmaza giriyorum. Örneğin konuştuğum birinin bana bir arkadaşıyla konuşmasını attığında işte dışarıya çağırdığını takılacaklarını vs okudum ben ise evden dışarıya adım atmıyorum kendimi onlardan geride kalmış eksik olarak hissediyorum. Tabi ki öyle olmayabilir ama çok düşünüyorum ve sıkılıyorum. Konuştuklarım rahatça çıkıp takılabilirken ben kalabalıkta ne yapacağımı bile bilmiyorum orası da ayrı bir sorun zaten. Biriyle konuşurken söylediğim kelimeyi nasıl anladığını, eğer yanlış anladıysa o andan sonraki sohbetin de bu yanlış algısı ile devam etmesi sonucu üzüleceğini vs düşünüyorum. Her hareketim ve davranışım mükemmel ve eksiksiz olsun diye hareket ediyorum fakat başkalarının sadece doğal olarak davrandığını düşündükçe kendimi kötü hissediyorum. Genel olarak sorunlarım bunlar eğer bir hastalıksa söylerseniz iyi olur psikiyatriste bile gidebilirim çok sıkıldım bu durumlardan. Teşekkür ederim.

Kendimi çok yorgun hissediyorum

Merhaba en yakın arkadaşımla ortak bir arkadaş grubum vardı. Birbirimizden farklı insanlardık ben onların arkadaşıyla sevgili oldum. Bazı konularda kendimi değiştirdim. O beni yarabandı olarak kullanmış ama her defasında bana sevdiğini söylüyordu. Yalanlar çıkıyordu ortaya. Daha sonra o dönem herkes o kadar bu ilişkinin içindeydi ki bitince kendime gelmem zor oldu. O hayatına devam etti biz ayrıldıktan sonra da ben üzülüyordum ama kendi hayatıma dönmüştüm. Yalnız olduğumu biliyorlardı çevremde kimse yoktu. Ne zaman ki ben onun profiline bakmaya başladım o zaman pişmanlık çok sevdiğine dair şarkılar paylaştı ama kendi hayatına da devam etti. Ben de devam ettim dönmeyeceğime dair paylaşımlar yaptım. İmalar devam edince onu aradım olmayacağını söyledi ben devam ettim hayatıma. Kimseye aradığımı anlatmadım. En yakın arkadaşım buna kuruldu. Benim hakkımda her şeyi o insanlara şüpheli şekilde sanki başkası varmış hiç beni tanımamış gibi bambaşka şekilde anlattı. 1 aydır paylaşımlar göndermeler kıskanıyor demeler bir yandan iyi niyet gösterileri ben içimi açıyorum o tarafa anlatıyor bunları hala geri dönecekmişim gibi ağzımdan laf almaya, başkası var mı diye yalnız planı ne bizle de arasını bozdu demek ki başkaları var gibisinden konuşuyorlar. Fedakarlık etmediğim için yollu damgaları sorulardan anlıyorum, hesap soruyorlar resmen o kadar üzerime geldiler ki ortak olanları çıkardım hesabımdan. İyice onları kıskanıyorum moduna girdiler çok yorgunum ne yapacağım

Annem babam ayrı ne yapabilirim?

Annem babam ayrı ve kötü hissediyorum evde tekim babamla anne yok kardeş Kerim yok ev sesiz Hergün daha kötü olıyom kardeşim arıyım üzülüyor napcam bilmiyorum barışmıcaz diyorlar babamoda bırakmak istemiyorum annemde 25 km uzaklıkta gir gel yapamam işim burda yardım et bana nolur annem yazıyım gelmiyor babam da gelmesin diyo ufak kardeşim özledim annem nası yapcam babam nası yapacak hele hele ben nası yapcam bana bi fikir ver

Romantik İlişkiler

Sevgili bulamamaktan, evde kalmaktan korkuyorum

Birkaç defa reddedildim, hiç erkek arkadaşım falan da olmadı, pek ilgi de almıyorum, benden hoşlanan biri de olmadı. Ciddi biriyim ve erkeklerle takılmıyorum belki de o yüzden beni sevmiyorlardır. Evde kalmaktan hiç sevgilim olmamasından korkuyorum. Sanki hiç kimse bana bakmayacakmış gibi hissediyorum. O kadar kötüyüm ki sosyal medyada falan yakışıklı bulduğum biri görünce bana asla bakmayacağını düşünüyorum ve moralim bozuluyor. Artık birinden hoşlanmaktan da korkuyorum çünkü bana asla bakmayacağı aklıma geliyor.