Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sevgilim varken mastürbasyonda başka birini düşünmek
Sevgilimi çok seviyorum,sadıkta bir insanımdır gözüm dışarda değil lakin mastürbasyon sırasında yakın çevreden birilerini düşünüyorum ve vicdan azabı çekiyorum sizce ne yapmalıyım ve bu etik mi sürekli aklımda bu düşünce ve sadece mastürbasyon sırasındayken oluyor sebebini bilmiyorum ve aşırı pişmanlık duyuyorum ve düşündüğüm kişide yıllardır arkadaş olduğum yakın kız arkadaşım vicdan azabı sürekli kafamda dolaşıyor ve bunu hissedebiliyorum lütfen yardımcı olun bu ne kadar etik?
Gizli Kullanıcı
Haksızlık karşısında nasıl dik durabilirim?
Sayın hocam uzun zamandır yazamadım çok yorgun ve mutsuzdum çalıştığım ortamı ve mucadelimi birazda olsa anlatmıştım 8 ağustosta kadin patronumula tartışmak zorunda kaldım aslında tartışmasında hakkımı savunmak istedim. Paketleme masasının başında personellerler beraber sevkiyata ürün yetiştirmeye uğraşırken patronum yeni depocu alımı oldu onun hakkında konuşmaya başladı istemedigini ve eşi olan diğer patronun kimseyi beğeniyorsunuz siz kendinizi ne sanıyorsunuz dediğini şöyle bende gayri ihtiyari şaşırdım ve sordum bunu ziya beymi söyledi diye bana öfkelenerek aaaaa Hanife abla ne uzatiyorsun sorup duruyorsun vik vik yapma bana dedi bende sakin bir şekilde Nuran hanim ben vik vik yapmıyorum siz ortaya konuştunuz bende şaşırdım ve sordum sizin rahatsız olacağınızı bilseydim sormazdım dedim bana cevaben aaaaa çok uzatiyorsun buralar çok cevap veriyorsun Nuran hanım uzattigimi düşünmüyorum size 2 senedir en ufak saygısızlık ve terbiyesizlik yapmadım yaptığımıda düşünmüyorum bu söylediniz kabul etmiyorum dedim bunun üzerine bana bilendi herkes işine devam etti Sonrasında sevkiyat başladı yeni depocu boş boş geziyor bana diğer çalışanı soruyor bende sabahtan beri sen onunla çalışıyorsun nerede olduğunu babamı soruyorsun dedim tabi biraz sinirliydim ama o an sevkiyat i ben hazırlıyorum biyanda patorunumun söyledikleri beni üzdü ve iki farklı ürünü yan yana koymuşlar onuda karistirdilar filan patronum vay efendim sen benim elemanima kizamassin onun daha ilk günü sürekli bunları söyledi bana bende ozaman bana sormasın depo benim sorumluluğunda değil beni ilgilendirmiyor dedim sen kendidemisin benim personelime nasıl bagirirsin devam ediyor susmuyor bende artık dayanamadım iki sene burnumdan getirdi başladık karşılıklı atismayaikimizinde sesi yükselmeye başladı bana sesini yukselemezsin ben patronum vesayre susmuyor bendesizdebana sesinizi yukseltemezsiniz bende buranın sorumlusu yum dedim bu daha çok coştu ama beni yiyebilse yiyecek 😊ben ona buzamana kadar tek cevap vermedim iş ilerlesin Kötülük olmasın değer verdim sevdim saydım çekindim ne derse hemen yapmaya çalıştım masajina kahvesine esktira onunla ilgili bir işini onu yaptığı yanlış işleri personele bagirmasin diye herşeyi idare ettim o gün susmadim ama sonrasında kendime ben bile şaşırdım neyse patronum bana sözlü saldırmaya tahrik etmeye devam ediyor herkesin içinde ben aldım elime sazı misali Seni başıma taç ettim önünde elpence divan durdum daha sana neyapacaktim sana verdiğim değeri kimseye vermedim ne dediysem yaptım daha ne yapayım dedim senin karşında patronun var benimle böyle konusamazsin senin derdin çıkmak ben bilmiyomuyum ben kimseyi zorla tutmuyorum gitmek isteyen gider kapı orda vesayre bende o öfkeyle öylemi ozaman ver haklarım gideyim dedim buseferde sen onun için yapıyorsun zaten bütün buunlar tazminat alabilmek için demeye başladı bende Allah'ı şahit tutrimki aklımda asla öyle birşey yoktu eve gitmek nasip olmasın ki beni bu hale sen getirdin dedim beni birkere insan yerine koyup odana çağırıp toplantı yaptinmi bu işler neden ilerlemiyor o neden öyle bu neden böyle sordummu dedim bana sürekli kendi yaptığı kötülükleri ben yapiyormusum gibi söylemeye başladı bama 50 tane personel getirmiş yine olmuyormuş ben kimseyi begenmiyormusun benim için kactane insan çıkartılmış bend sordum Allah aşkına benim için kişi çıkardın say dedim herisimizi o yapıyormuş vesayre ben çok üzüldüm ve hem ağladım hep cevap verdim sizce ben burda yanlismi yaptım son olarak çıkışta tekrar geldi ve bana yeniden bağırmaya başladı sen benim yanimda personelime bagiramazsin sizde bana vagiramazsiniz dedim sizden öğrendim beni siz yetiştirdi biz bize bağıra bağıra herşeyi senden öğrendim dedim ve beni şef yaptiklarinda beni çok sıkıştırıyor du bagirsana kizsana diye sürekli üzerimde baskı kuruyordu kendinide millete şirin göstermeye çalışıyordu bana herkesin içinde çok rahat bağırıyordu da hocam hiç pişman değilim. yanlismi yaptım ben kötü ayrılmak asla istemedim benim aklimla psikolojiyle oynadılar sürekli bı aşağılama alay lama küçümseme kaç defa yoruldum olmuyorsa ben yetersiz sen ben çıkayım dedim ozamada yok asla olmaz küfürlü elharaketlerile reddedi simde ben insan gibi çıkmak istiyorum dememisim oldu
Gizli KullanıcıSürekli yarıştırıldığını hissettiğin bir ortam
Merhabaa şimdi şöyle birsey var benim bi arkadaşım var ve nedense onunla buluştuğumda kendimi inanılmaz kötü hissediyorum yanii istemeden kıyaslıyorum kendimi ve onun yanına gidince iç sesim susuyor yarışıldigini hissediyorum hep bi daha güzel olma çabası var gibi nedensiz bi sekilde mutlu olamıyorum kendimi iyi mutlu hissedemiyorum sık sık görüştüğüm bi arkadaşım değil daha sık görüştüğüm kişilerle asla öyle hissetmiyorum ama onun yanında sürekli kasılıyorum özgüveni yüksek biriyimdir normalde ama nedense orda öyle olmuyor onunla bir gün geçirdikten sonra günün sonunda arkadaşlığımı bitirmem gerektiğini anlıyorum çok derin hissediyorum çünkü bi yetersizlik hissi sarıyor içimi size danışmak istediğim şey bu benimle alakalı birsey midir ya da neden sadece onun yanında kıyaslama içerisindeyim bi arkadaşım daha vardı yanında böyle hissettiğim ve bitirdim onunla ilişkimi onun yanında da genelde böyle hissederdim bittiği zaman da kızın içinde birikmiş kini öfkeyi kıskançlığı çok net Bi şekilde gördüm bu da aynısı mı bilemem ama sadece benimle ilgili birsey midir diye merak ediyorum
Gizli KullanıcıEvlilik konusunda polyanacı olduğumu söylüyor sevgilim
Merhaba, 5 yıldır platonik ve son 1 yıldır birlikte olduğum kız arkadaşımla evlilik konusunu konuşuyoruz. Konuşurken hep geçinemeyeceğimizden ve en az 5-8 sene sonra bunun hazırlığını tamamlayacağımızı vurguluyor. Ben ise bunu başaracağımıza ve 3 yıl sonra evleneceğimize inanıyorum. Bunu söylediğimde bana ‘polyanacılık’ yaptığımı söylüyor. Gururum benimle oyun mu oynuyor bilmiyorum ama kırılıyor ve hislerimin arasında sadece benim çabamın olucağı bir evlilik gösteriyor. Sorunumuzun başlangıcı devlet memuru kadrosu için vereceğim tercih konusunda onun da fikrini almak istememdi. Fikrini almak isterken bana ‘sen kendine göre ayarla ben doğuyu istiyorum ulaşım kolay kiralar düşük’ dedi. Halbuki ondan fikir almak istememin sebebi evliliği yakın görüp yaşamak için ortak bir şehir seçmekti. Ayrıca birbirimizden uzak kalmak istememdi. Ne yapıcağımı bilmiyorum ,evlilikte ben 4/4 lük bir oturma grubu veya tam takır mutfak eşyası alacağıma inanmıyorum ama oturulacak bir oturma grubu ve gerekli mutfak eşyası alacağıma inanıyorum ve onun istediği galiba pürüzsüz, borçsuz ve her şeyin hazır olduğu bir evlilik. Ben bunu hem bir hayal hem bir hedef olarak benimsemişim acaba o bunu düşünmeyip benim mi bundan haberim yok? Evim yok arabam yok birikimim yok ve evlilik konusunda ailemin bana destek çıkacak durumu da yok. Sadece memur maaşım var.
nihat473Her şey yolunda olmasına rağmen mutsuzluk sıkılganlık neden oluyor?
Hayatımda her şey yolunda gibi görünüyor. Mesleğim ve ilişkim her şey yolunda sadece tek düze bir hayatım var hafta içi çalışıyorum hafta sonu sevgilimle vakit geçiriyorum ama sürekli modum düşüyor sürekli bir şeyler düşünüyorum hafta sonu gelsin istiyorum sonra diğer hafta sonu gelsin bir şeyler yapalım diyorum onu yapsak da yine mutlu olamıyorum. İşim beni yoruyor ancak hafta sonu dinleniyorum. Ama sürekli şu hafta bitse şu ay bitse şu da bitse neyin gelmesini bekliyorum bilmiyorumkendimi çoğunlukla hep kötü yorgun modu düşük hissediyorum hiç bir şey rahatlatmıyor mutlu etmiyor ilişkimde bile şok mutlu olmam gerekirken sürekli ağlamak istiyorum ve modum düşüyor sürekli kafam ağır ve ruh gibi ağırlık var kafamda vücudumda
Gizli KullanıcıKendimle nasıl barışabilirim?
Fiziksel olarak vücudum çok iyi durumda değil. Kilo vermek zor. Kilolarımdan dolayı rahat değilim. Psikolojik açıdan da etkileniyorum. Hassas ruhlu bir insan olduğum için her söylenen olumsuz düşüncelere birden fazla tepki gösteriyorum. Bana artık bir şey söylensin istemiyorum. Kendimden nefret ettim artık. Herkesi kendimle kıyaslamaktan ya kıyaslanmasından yoruldum. Şakası bile artık canımı yakıyor. Hor görülmek, dışlanmak istemiyorum. Bazen umursamıyorum ama her zaman mümkün olmuyor. Çünkü bu sefer karşı tarafta 'Beni dinlemiyorlar. ' algısı oluşuyor. Bir şey daha demek istiyorum: Ben herkesi bu kadar düşünürken beni düşünmeyen, önemsemeyen insanlardan nasıl uzaklaşabilirim? Kendimle baş başa kaldığımda yalnızlık iyi geliyor ama sonrasında o yalnızlıktan o kadar korkuyorum ki anlatamam. Yalnızlık bazen iyi bazen kötü bir duygu. Kendimle barışık olmak ancak bir hayal olur galiba. Mutlu olmak bu dünyada zor, bunu biliyorum. Ama bu kadar da mutsuz olmak artık dayanılacak gibi değil. Yarın bir gün yaşım alıp başını gittiğinde 'Gençliğim üzüntü içinde geçti. ' demek istemiyorum. Bana beni sevdiren insanlar, etkinlikler var fakat her zaman olmuyor. Bu kadar anlatttım ama bir bu kadar daha anlatabilirim çünkü artık birşeyler değişmeli. Ben bunun için tek başıma savaşıyorum ama artık tek başıma savaşmak istemiyorum. Bana yazacaklarınız benim için o kadar önemli ki anlatamam. İyi ki varsınız. Teşekkürler.
Gizli KullanıcıSevilmediğimi düşünmekle nasıl baş ederim?
Son zamanlarda içimde büyüyen, saklamaya çalıştığım ama her geçen gün daha da belirginleşen derin bir kıskançlık var. Kardeşimle aramızda dört yaş olmasına rağmen, bacak boylarımız neredeyse aynı ve ikimiz de kızız; bu benzerlikler, aramızdaki karşılaştırmaları aile içinde daha da görünür kılıyor. Yaz boyunca kardeşimin yüzme ve voleybol kurslarına gitmesi, ona sunulan imkanlar ve gösterilen ilgi, beni tamamen dışlanmış ve unutulmuş hissettiriyor. Ailem, ona destek verirken beni başıboş bırakmış gibi hissediyorum; tatilde hiçbir fırsat ya da imkan verilmedi bana. Bu adaletsizlik, kalbimde ağır bir yük, ruhumda derin bir yara açıyor. Kardeşime karşı beslediğim bu kıskançlık, aslında onun mutlu olmasını istediğim ama kendimin sevilmediğine, değer görmediğine dair yıkıcı bir düşünceyle birleşiyor. Bu karışık duygular içinde kendimi yalnız, değersiz ve gözden çıkarılmış hissediyorum. Kardeşimle aramızdaki bu görünmez yarış, ailemin ayrımcı tutumuyla birleşince içimdeki kırgınlık ve kıskançlık daha da derinleşiyor. Tüm bu hislerle nasıl başa çıkacağımı, kendimi nasıl seveceğimi ve değerimi nasıl bulacağımı bilmiyorum. Bana bu duygularla yüzleşme ve kendimi affetme yolunda nasıl yardımcı olabilirsiniz? Teşekkür ederim şimdiden,saygılarım ve sevgilerimle. ..
Gizli KullanıcıYeme bozukluğunu nasıl atlatabilirim?
tıkınarak yemek yedıgım zaman pişman olup bı aclık surecıne gırıyorum ondan sonra gene yemege baslıyorum sonsuz bı dongu halıne heldı git gide kotuye gidiyor kalori sayıyorum olmuyor dengeli beslenmeye calısıyorum olmuyor aksamına gene kendımı yerken buluyorum bu durumdan cok rahatsızım sporumda disiplini saglamama ragmen yemek yemeyle yiyeceklerle aramı duzeltemıyorum nasıl dengemı sağlarım akşamları ya da gunun her hangı bır saati nasıl tıkınarak yemeyi durdururum düzenli bir şekilde kilomu nasıl veririm? yardıma ihtiyacım var
Gizli KullanıcıBedenimi beğenmiyorum
Merhaba, ben şu anda bedenimi hiç beğenmediğim için diyet yapıyorum. Bedenimi asla beğenmiyorum; aynada kendimi çok kilolu görüyorum, çok özgüvensizim, tipimi ve hiçbir şeyimi beğenmiyorum. Bir zamanlar yaklaşık 80 kiloydum ama zayıfladım ve şu anda 58 kiloyum. Boyum da 175 cm ama benim hedefim 54-55 kilo olmak. Çevrem çok zayıfladığımı ve durmam gerektiğini söylüyor ama ben yapamıyorum. Reglim düzensiz ve güçsüzüm artık; yazın ortasında bile üşüdüğüm oluyor. Ama diyetten vazgeçemiyorum, hırslanmışken en iyisini yapayım diyorum. Eskiden çok nadir yapardım ama artık çok sık yapıyorum; diyette yiyemediğim yemekleri çiğneyip yutmadan tükürüyorum ve böylece yemeğin tadını almış oluyorum. Yanlış olduğunu biliyorum ama… Günde en fazla 1000 kalori alıyorum ama sağlıklı besleniyorum; sebzemi, proteinimi alıyorum. Çok üzülüyorum, kendimi hiç beğenmiyorum, çok özgüvensizim ve tek motivasyonum daha da kilo vermek. Ama bütün çevrem benim için endişeleniyor ve anoreksiya nervoza olmaya doğru gittiğimi söylüyorlar. Bu her şey beni sahiden çok yıpratıyor.
Gizli KullanıcıBabam annemi aldatıyor güven sorunu yaşama kaygısı oluşuyor
cok yogun bir donemden geciyoruz benim cok onemli olan bir sinavima cok az kaldi ablam evlenecek ve boyle bir olayla karsi karsiyayiz anneme guc mu olmam gerek derslerimi mi halletmem gerek ya da babama olan kirginligimi mi yasamam gerek inanin bilmiyorum anneme bir sey olursa diye ya da ilerde kimseye guvenemezsem ya da suanki iliskimi mahvedersem diye cok korkuyorum lutfen yardimci olun ben bu donemi hem ailem hem de kendim icin nasil saglikli bir sekilde atlatacagim kanit denen her seyi ilk ben goruyorum kendi icimde sindiremeden anneme soylemek zorunda kaliyorum sonra annemi iyi etmeye calisiyorum nereye kosacagimi sasirdim babam yuzunden guven problemi yasamak istemiyorum
Gizli Kullanıcı
