Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

İlişkim hakkında tereddüt yaşıyorum

Sevgilimle iki yıllık ilişkimiz vardı ama son aylarda ben ilişkiye odaklanamamaya başladım sevgilim beni çok seven sürekli el üstünde tutan bir insandı ama günler geçtikçe sevgilimin yanında yüzüm düşmeye kendime engel olamayıp ağlamaya başlamıştım kendimi sürekli diğer insanlarla kıyaslıyordum hep diğer insanlar daha mutlu gibi geliyordu hatta diğer erkekler bile daha çekici olmaya başladı bazı lafları bana batıyordu bir de bazı cümleleri fazla cinsellik içeriyodu çok monotonlaşmıştık kendimi bir iki ay kendimi tutsak gibi hissettim bu kadar korkunç psikolojik çöküşte olduğum dönemde bile sevgilim beni çok sevdi asla bırakmadı sonra onunla yavaş yavaş iletişimi koparmaya çalıştım benden ayrılsın diye biraz yanlış bi fikir biliyorum bir ay kendimi ondan uzaklaştırdım sonra dayanamadı o da kabul etti ve ayrıldık bir hafta sonra bana çok özlediğini söyledi bir daha başladık başlamak hiç istemedim çok direndim ama en sonunda kabul etmiştim bir daha başladık başlamasına ama aynı duygularım geri geldi kendimi başka insanlarla kıyaslamam hep diğer insanların ilişkisinin daha olması gereken gibi görünmesi bir de aramızdaki düşünce farklılıkları batmaya başladı aslında batacak şeyler değil minicik şeyler batmaya başladı ve dayanamayıp ayrılmak istediğimi söyledim dayanamayacak kıvama gelmiştim bu sefer iki hafta ayrı kaldık bana sürekli şans tanımak istediğini ve ne kadar çok sevdiğini söylemeye sürekli yazmaya başladı tüm sorunların beraber üstesinden geleceğimizi ve tereddütte olduğum ne varsa beraber el ele çözeceğimizi söyledi gelecek için harika planlar yaptı ben de o her yazdığında dayanamadım ister istemez istekli cevaplar vermeye başladım ama ondan sonra korkunç bir şey oldu kafama dank etti ve bir daha ayrılmak istediğimi söyledim neden bilmiyorum sevgilimi çok seviyorum görmeyince özlüyorum dün korkunç bi şekilde ayrıldım ve yine özlemeye başladım ama artık yapabileceğimden emin değilim döneceksem de bugün yarın kendime güvenerek dönmem gerek çok tatlı hayallerimiz vardı gerçekleştirmek istiyorum dönmek istiyorum ama artık ilişki benim için çöp oldu enerjisi kötüleşti kimseye anlatamıyorum ve ben ne yaşıyorum bilmiyorum kafayı yedim beş aydır aralıksız bunu düşünüyorum

Aile

Ağlama isteğim geliyor ne yapabilirim

İyi günler, nedense erkek kardeşimle ne zaman konuşsam ağlama hissi oluşuyor, ağlamaktan konuşamıyor hale geliyorum. Bu sadece onunlayken oluyor. Çocuk benimle dertleşmek istiyor ama o daha birinci cümlesini tamamlamadan ağlamaya başlıyorum istemsizce oluyor. Yada telefonda konuştuğumuzda ne bileyim onunla karşılaştığımda gözümden yaşlar süzülüyor. Oda ağlama bir şey konuşamayacak mıyız seninle diyor. Haklısın ama elimde değil diyorum. Bunu nasıl aşabilirim. Teşekkür ederim. Umarım sonuç alabilirim.

Neden hep imkansız kişilere çekiliyorum?

merhaba betül hocam eskiden yazdığım günlüğüme bakarken hep uzak mesafeli benden haberi bile olmayan olsa dahi bi sonuca varmayan kişileri idealleştirip onlardan hoşlandığımı farkettim. mesela daha yeni uzak mesafeli iletişimim olan çocukla bitti bunun diperlerinden farkı 3 sene konuştuk ama görüşmedik kafamda idealleştirmiştim bu çocuğu. aslında bana hiç uygun değil asla biliyorum ama aklıma geliyor ve kopmakta kabullenmekte zorlanıyorum 1 ay oldu. engelleştik o kişiyle çünkü bana zarar vermeye başladı mental olarak o bana bişey yapmıyodu ama ben o kadar beklentiye girdim ki hep çabalayan istekli ben oldum. en sonda saçmaladım ve kavga ederk bitti. . eski günlüğüümü okurken de 2 kişiye daha bu şekilde bağlandığımı sevdiğimi fark ettim. . hep bi hayal dünyasında yaşamışım ben hiç gerçeğe dökülmedi bi nevi platonik takılmışım ve bu döngü hala daha devam ediyor. artık çok sıkıldım sürekli birileriyle olma hayali kurup en sonunda bişey olmuyor ve üzülen ben oluyorum. . bunu nasıl değiştirebilirim? psikoloğa gitmek isterim ama seanslar cidden pahalı. . size sorayım dedim. .

sinemm

Eşim duygularımı görmezden geliyor ne yapmalıyım

Eşim duygularımı görmezden geliyor. ben her zaman ona dediğim şey şu "neye kırılırsak ya da rahatsız hissedersek bir sorunumuz olduğunda gel konuşalım konuşarak halledelim" ama bunu yapmak yerine hep sessiz kalmayı tercih ediyor ve bu seferde konuşmadıkça ben sinirlenmeye başlıyorum. Sorun 1 ise 2 ye çıkıyor. haftalar geçti daha hala gelip benimle konuşmayı denemedi bile kaçıyor. bu sorunu sürekli yaşıyorum. ben konuşmak istediğimde yeri değil zamanı değil diyip kaçıyor e akşam konuşuruz herhalde diyorum akşam oluyor sorunu köşeye bırakıp sanki normalmişiz gibi davranıyor. Artık gerçekten ne yapmam gerektiğini hiç bilmiyorum. onunla konuşmaktan hislerimi anlatmaktan artık yoruldum. bana kırıcı sözler söylüyor ben onu zerrre anlamıyormuşum ve kırıldığımı görmesine rağmen benimle sonrasında da konuşmuyor. hep arkadaşlarıyla konuşuyor gülüyor eğleniyor. telefonda konuşurken ben biraz sessiz şekilde sitem ettim ve duyduğunu söyledi ve bana dün şunu söyledi "sen bana onlar gibi davranmıyorsun" gülmek istiyorum bu cümleye gerçekten. ya onlar arkadaş sıfatında ben eş sıfatındayım. aynı değiliz ki. gerçekten bir çözüm arıyorum. aile terapistine mi gitmemiz gerekiyor. ne yapmamız gerekiyor hiç bilmiyorum.

Kaygı

Kaygımı nasıl azaltabilirim?

Kaygımın nedenini bilmiyorum. Ama endişeli ve kötü hissediyorum. Nefes darlığı yaşıyorum. Sanki kötü birşey olacakmış hissine kapılıp nefesimi kontrol ettiğimde daha da kötüleşiyorum. Kaygımın nedenini bilmediğim için de problemli duygu yada hissi nasıl iyileştireceğimi ve yöneteceğimi bilemiyorum. Her gün yaşıyorum bu hissi. Özellikle sabah uyandığımda ve akşam olduğunda daha kötü hissediyorum. Uyurken herşey geçiyor gibi. Kaygı anında bazen kontrolü kaybetmekten de korkuyorum. Ve iyi hissetmek için elimden hiçbir şey gelmiyormuş gibi oluyor.

23 yaşındayım ve pdr okuyorum neden sevgilim olmuyor bilmiyorum. Neleri yanlış yapıyorum?

Genel olarak bir sıkışmışlık hali var içimde bir depresiflik var geç kaldım herkes eşleşti gibi bu düşüncelerden arınıp hayatımı nasıl daha verimli yaşarım bilemiyorum kariyerle alakalı bir sürü soru işaretleri var kpssye mi hazırlansam yoksa özelden mi devam etsem diye özellikle ilişkiler konusunda yalnız ve geç kalmış hissediyorum lütfen bana yardım edin bu düşünceleri nasıl yenebilirim artık son sınıf pdr öğrencisi olduğum için yardım almaya da çekiniyorum

Psikoloji

Kişisel gelişim.

Benim sorum iki başlıkta olucak size zahmet olmaz ise bana ayrı ayrı iki başlıkta cevap vere bilir misiniz ?Başlık şöyle ?Entelektüel birisi olmam için napmalıyım, kendimi geliştirme gerçekleştirme ve hayat amacımı bulmam için, iyi bir insan ola bilmem için hangi yolları deneyimlemeliyim ve hayat amacımı nasıl bula bilirim, içimde ki boşluğu arayışı doldurmam ve kendimi huzurlu mutlu tamamlanmış hissetmem için, ne önerirsin ? Bunun dini ahlaki ve piskolojik yönleri nelerdir ? Anlayarak ve için bir cevap verir misiniz ?2. sorumDaha kişisel bir sorun benim disiplin problemim var nasıl daha kararlı sonuç odaklı disiplinli olurum süreklilik ve çalışma disiplini kazana bilirim benim en büyük kişisel problemlerinden birisi sürekliliği kazanamamak çok iyi başlıyorum ama devam ettiremiyorum bunu gerçekten nasıl çöze bilirim. yani şöyle cevaplar alıyorum parçala böl küçük adımlarla ilerle yorma az az ama yorulmadan çok çalış deniliyor ama bunlar benim için çözüm olmuyor sürekliliği devam ettiremiyorum. Asıl amacıma ve hedefime ulaşmam için gerçekten disiplinli ola bilmem için gerçek ve radikal bir yöntem var mı varsa nasıl olmalı bu benim için gerçekten çok önemli bunun altında ailevi nedenlerde ola bilir disiplinli sorumluluk sahibi bir ailede yetişmedim ama ben öyle olmaz istiyorum ama olamıyorum farkındalık var ama fiile dökememek var. Disiplinsizlikten kastım örneğin ders çalışamamak iş herhangi bir görev sabır edememe ve süreklilik sağlayamama.

Eğitim

başarı, disiplin, kendine kızma

Hedeflerim konusunda ciddi ve baskıcı bir tarafım var. Disiplinim bozulduğunda sinirleniyorum ve kendime karşı daha katılaşıyorum. Kendime güveniyorum ama bu güveni sürekli aynı seviyede tutmak kolay değil. Hata yaptığımda duygusal çöküş değil, daha çok kendime kızma hali yaşıyorum. Bu iç baskının sağlıklı olup olmadığını merak ediyorum. Kendimi bu kadar zorlamam ilerlememe yardımcı mı oluyor yoksa fark etmeden beni geriye mi çekiyor? Bu enerjiyi daha verimli kullanmanın bir yolu var mı, bunu anlamaya çalışıyorum.

Psikoloji

içsel düşüncelerimle ilgili bir sorum var

Yoğun hisler yaşayabiliyorum ama bu beni duygusal biri yapmıyor. Tepkim daha çok içsel bir sıkışma, sinir ve mesafe oluyor. Bir şey mantığıma oturmadığında zihnim çok uğraşıyor ama bunu dışarı dramatik biçimde göstermem. İnsanların beni yanlış etiketlemesinden yoruldum. Ben çabuk incinen biri değilim, sadece içimde olup biteni düzenli bir yere oturtma ihtiyacı hissediyorum. Bunu yapamadığım dönemlerde neden böyle bir tepki veriyorum, bunu anlamak istiyorum. Bu tarz bir iç yoğunluk normal midir, yoksa başka bir şeyin işareti olabilir mi?

Psikoloji

disiplin, uyku sorunu

Son zamanlarda kendimi biraz yorgun ve kaygılı hissediyorum. Özellikle kontrolü kaybedecekmişim gibi bir korku oluştu bende,daha çok akli denge olarak ya da bedensel olarak düşünüyorum ve bu düşünce rahatsız ediyor. Uyku düzenim bozuldu, geç yatıyorum ve kalkmakta zorlanıyorum. Uykusuz olduğum günlerde kaygım daha da artıyor. Çalışıyorum ama düzeni tam oturtamadığım için moralim bozuluyor. Birkaç kez rüyam çok gerçek gibi geldi ve uyanmak zor olduğu için biraz tedirgin oldum. Bunların neden olduğunu tam anlayamıyorum, o yüzden destek almak istedim.